എന്തോരന്‍പിതപ്പനേ

ശങ്കരാഭരണം മിശ്രചാപ്പ്

പല്ലവി

എന്തോരല്‍പ്പിതപ്പനേ! ഇപ്പാപിമേല്‍ -എന്തോരല്‍പ്പിതപ്പനേ!


അനുപല്ലവി

അണ്ടര്‍കോനേ! നീ ഈ ചണ്ഡാള ദ്രോഹിയില്‍
കൊണ്ടോരന്‍പു പറയേണ്ടുന്നതെങ്ങനെ?


ചരണങ്ങള്‍

അന്‍പോലും തമ്പുരാനേ! നിന്റെ മഹാ-അന്‍പുള്ളോരു മകനെ!
ഇന്‍പം നിറഞ്ഞുള്ള- നിന്മടിയില്‍നിന്നു
തുമ്പം നിറഞ്ഞപാരിങ്കലയച്ചതും-
(എന്തോരല്‍പ്പിതപ്പനേ...)


കണ്മണിയാം നിന്മകന്‍-പൂങ്കാവിങ്കല്‍-മണ്ണില്‍ വീണിരന്നതും
പൊന്നിന്‍ തിരുമേനി തന്നില്‍ നിന്നു ചോര
മണ്ണില്‍ വീണതും നിന്‍-കണ്ണെങ്ങനെ കണ്ടു
(എന്തോരല്‍പ്പിതപ്പനേ...)


കരുണയറ്റ യൂദന്മാര്‍- നിന്മകന്റെ തിരുമേനിയാകെ നാഥാ!
കൊരടാവു കൊണ്ടടി-ച്ചുഴുത നിലമാക്കി
കുരിശിപ്പതിനായി- ക്കുരിശെടുപ്പിക്കുന്നു-
(എന്തോരല്‍പ്പിതപ്പനേ...)


ശത്രുക്കള്‍ മദ്ധ്യേ കൂടെ-പോകുന്നിതാ- കുറ്റമറ്റ കുഞ്ഞാട്
കഷ്ടം! യെറുശലേം-പുത്രികള്‍ കണ്ടു മാ-
റത്തടിച്ചയ്യോ വാ വിട്ടലറിടുന്നു
(എന്തോരല്‍പ്പിതപ്പനേ...)

  

ദാഹം വിശപ്പു കൊണ്ടു തളര്‍ന്നു കൈ-കാല്‍കള്‍ കുഴഞ്ഞിടുന്നു
ദേഹമഴലുന്നു-ദേഹിയുഴലുന്നു
സ്നേഹം പെരുകുന്നീ- പാതകനോടയ്യോ-
(എന്തോരല്‍പ്പിതപ്പനേ...)


കരുണ നിറഞ്ഞവന്‍ തന്‍- കൈകാല്‍കളെ- കുരിശില്‍ വിരിച്ചിടുന്നു
കരുണയറ്റ ദുഷ്ടര്‍- ക്രൂരകൈകളാലെ
കുരിശോടു ചേര്‍ത്താണി വെച്ചീടുന്നയ്യയ്യോ!-
(എന്തോരല്‍പ്പിതപ്പനേ...)

  

ആകാശഭൂമി മദ്ധ്യേ-നിന്റെ മകന്‍ ഹാ! ഹാ! തൂങ്ങീടുന്നയ്യോ!
കാല്‍ കരങ്ങളുടെ- ചോരയൊഴുകുന്നു
വേകുന്നു നിന്‍ കോപ-ത്തീയിങ്കല്‍ വീണവന്‍-
(എന്തോരല്‍പ്പിതപ്പനേ...)


ദൈവമേ! എന്‍ ദൈവമേ! എന്തുകൊണ്ടു-കൈവടിഞ്ഞതെന്നെ നീ
ഏവമിതാ നിന്റെ- ഏക മകന്‍ തന്റെ
വാ വിട്ടലറുന്നു നീ കേള്‍ക്കുന്നില്ലൊട്ടും
(എന്തോരല്‍പ്പിതപ്പനേ...)


ചങ്കു തുറന്നൊഴുകി-യതാം രക്തത്തിങ്ക ലെന്നെ കഴുകി
പൊന്‍ കരംകൊണ്ടു ന-ടത്തി പുതു ശാലേ-
മിങ്കല്‍ ചേര്‍ക്കയേശു-സങ്കേതമേ! എന്നെ
(എന്തോരല്‍പ്പിതപ്പനേ...)

 

ഇപ്പുഴുവിനെയിത്ര-സ്നേഹിപ്പതി-ന്നപ്പനേ എന്തുള്ളൂ ഞാന്‍
ഇപ്പുണ്ണ്യത്തിന്നടി-യാനെന്തു-ചെയ്യേണ്ടു?
അബ്ബാ! പിതാവേ! മഹത്വം നിനക്കെന്നും.
(എന്തോരല്‍പ്പിതപ്പനേ...)