വീണാള്‍ സീയോന്‍ കുമാരി

തോടി ആദിതാളം

പല്ലവി

വീണാള്‍- സീയോന്‍-കുമാരി-താണാള്‍ അഴലാഴിയില്‍
പ്രാണ-നാഥന്റെ തിരുമേനി- ക്രൂശിന്മേല്‍ കണ്ടു
(വീണാള്‍...)


അനുപല്ലവി

കാണു-ന്നതിതാരയ്യോ! എന്‍ പ്രാണ-നാഥനോ ക്രൂശില്‍
ആണി-മേല്‍ തൂങ്ങ്ന്നിതെന്നാ-നന്ദമോ?
ഞാനി-നീ പൊകിന്നിതെങ്ങൊ? ഇടം-ഏതും
കാണു-ന്നില്ലെനിക്കയ്യോ!- കാണുന്നില്ലേ!
മാനു-വേലനേ! എന്നെ താനേ വിട്ടു നീപോയോ?
മാന-സത്തിങ്കലിടി വീണേ- എന്നങ്ങലറി-


ചരണങ്ങള്‍

മന്നാ! കൃപാക്കടലേ!-എന്നുള്ളമുരുകുന്നേ
എന്നെ അന്‍പോറ്റു നൊക്കി-ടുന്നതാലെ
എന്നില്‍ പ്രേമത്തീയയ്യോ!- നന്നായ് ജ്വലിപ്പിക്കും തൃ-
ക്കണ്ണെ-ന്തയ്യൊ തിരുമുന്‍-വന്നു നിന്നും
ഒന്നു പോലും നോക്കാതെ-നന്നായടച്ചിരിക്കു-
ന്നെന്ന-ങ്ങവള്‍ ചൊല്ലിയും- കണ്ണീര്‍ ചൊരിഞ്ഞും കൊണ്ടു-
(വീണാള്‍...)


അരുമ-യോടെന്നെ മുത്തും -തിരുവായില്‍ നിന്നൊഴുകി-
വരുന്ന തേനും പാലുമാം-പരമ ഭോജ്യം
പരിപൂര്‍ണ്ണമായ് പൈദാഹം വിരവോ-ടൊഴിച്ചെന്നുള്ളില്‍
പരമാനന്ദം തരുമെ- പരമ-കാന്താ!
അരുമ-കാന്തയായുള്‍വെന്തു- തിരുമുന്നിതാ നിന്നു നിന്‍
തിരുവായടഞ്ഞതെന്തെ-ന്നലറി കൊണ്ടു-
(വീണാള്‍...)


എന്നില്‍ വച്ചിട്ടുള്ളോരു-നിന്നുള്ളിലെ പ്രിയത്താല്‍
കണ്ണേ! പ്രിയേ!എന്‍ പ്രാവേ!- എന്നു ചൊല്ലി
എന്നി-രു കന്നങ്ങളില്‍ -വന്നു ചുംബനം ചെയ്തു
എന്നുള്ളെല്ലാം കവരും- വണ്ണ-മയ്യോ!
എന്നെ-ത്താങ്ങിത്തഴുകും-പൊന്നിന്‍-കരങ്ങളയ്യോ!
പൊന്നേ! ക്രൂശില്‍ വിരിപ്പാന്‍-വന്നോ? സംഗതിയെന്നു.
(വീണാള്‍...)