തോടി ആദിതാളം

പല്ലവി

വീണാള്‍- സീയോന്‍-കുമാരി-താണാള്‍ അഴലാഴിയില്‍

പ്രാണ-നാഥന്റെ തിരുമേനി- ക്രൂശിന്മേല്‍ കണ്ടു

(വീണാള്‍...)

അനുപല്ലവി

കാണു-ന്നതിതാരയ്യോ! എന്‍ പ്രാണ-നാഥനോ ക്രൂശില്‍

ആണി-മേല്‍ തൂങ്ങ്ന്നിതെന്നാ-നന്ദമോ?

ഞാനി-നീ പൊകിന്നിതെങ്ങൊ? ഇടം-ഏതും

കാണു-ന്നില്ലെനിക്കയ്യോ!- കാണുന്നില്ലേ!

മാനു-വേലനേ! എന്നെ താനേ വിട്ടു നീപോയോ?

മാന-സത്തിങ്കലിടി വീണേ- എന്നങ്ങലറി-

ചരണങ്ങള്‍

മന്നാ! കൃപാക്കടലേ!-എന്നുള്ളമുരുകുന്നേ

എന്നെ അന്‍പോറ്റു നൊക്കി-ടുന്നതാലെ

എന്നില്‍ പ്രേമത്തീയയ്യോ!- നന്നായ് ജ്വലിപ്പിക്കും തൃ-

ക്കണ്ണെ-ന്തയ്യൊ തിരുമുന്‍-വന്നു നിന്നും

ഒന്നു പോലും നോക്കാതെ-നന്നായടച്ചിരിക്കു-

ന്നെന്ന-ങ്ങവള്‍ ചൊല്ലിയും- കണ്ണീര്‍ ചൊരിഞ്ഞും കൊണ്ടു-

(വീണാള്‍...)

അരുമ-യോടെന്നെ മുത്തും -തിരുവായില്‍ നിന്നൊഴുകി-

വരുന്ന തേനും പാലുമാം-പരമ ഭോജ്യം

പരിപൂര്‍ണ്ണമായ് പൈദാഹം വിരവോ-ടൊഴിച്ചെന്നുള്ളില്‍

പരമാനന്ദം തരുമെ- പരമ-കാന്താ!

അരുമ-കാന്തയായുള്‍വെന്തു- തിരുമുന്നിതാ നിന്നു നിന്‍

തിരുവായടഞ്ഞതെന്തെ-ന്നലറി കൊണ്ടു-

(വീണാള്‍...)

എന്നില്‍ വച്ചിട്ടുള്ളോരു-നിന്നുള്ളിലെ പ്രിയത്താല്‍

കണ്ണേ! പ്രിയേ!എന്‍ പ്രാവേ!- എന്നു ചൊല്ലി

എന്നി-രു കന്നങ്ങളില്‍ -വന്നു ചുംബനം ചെയ്തു

എന്നുള്ളെല്ലാം കവരും- വണ്ണ-മയ്യോ!

എന്നെ-ത്താങ്ങിത്തഴുകും-പൊന്നിന്‍-കരങ്ങളയ്യോ!

പൊന്നേ! ക്രൂശില്‍ വിരിപ്പാന്‍-വന്നോ? സംഗതിയെന്നു.

(വീണാള്‍...)