ഇന്ദുലേഖ - എട്ടു് - മദിരാശിയില്‍നിന്നു് ഒരു ആഗമനം

എട്ടു്

മദിരാശിയില്‍നിന്നു് ഒരു ആഗമനം

ആറാം അദ്ധ്യായത്തില്‍ പറഞ്ഞ കഥ നടന്നതിന്റെ പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ മൂര്‍ക്കില്ലാത്തമനയു് ല്‍ നമ്പൂതിരിപ്പാട്ടിലെ എഴുന്നെള്ളത്തും കാത്തുകൊണ്ടു പഞ്ചുമേനവന്‍ , കേശവന്‍നമ്പൂതിരി, വീട്ടിലുള്ള കാര്യസ്ഥന്മാര്‍ , ഇവരു് എല്ലാം പൂമുഖത്തു നിന്നിരുന്നു . മഠത്തില്‍ പാലടപ്രഥമന്‍, വലിയപപ്പടം, പഞ്ചസാര വട്ടമായി സദ്യയ്ക്കു് ഒരുക്കിയിരുന്നു . ഒരു കാര്യവശാല്‍ പിറ്റേദിവസം പുറപ്പെടാന്‍ തരമാകയില്ലെന്നും അതുകൊണ്ടു് അതിന്റെ പിറ്റേദിവസം ഭക്ഷണത്തിന്നുത വആം എത്തുമെന്നും അറിയിപ്പാന്‍ അന്നുതന്നെ രണ്ടാമതു് അയച്ച എഴുത്തുംകൊണ്ടു മനയു് ല്‍നിന്നു പോന്ന ആളുകള്‍ രാത്രിയായതിനാല്‍ വഴിയില്‍ താമസിച്ചു രാവിലെ മേല്‍പറഞ്ഞപ്രകാരം പഞ്ചുമേനവന്‍ കാത്തിരിക്കുമ്പോഴാണു് എത്തിയതു് . എഴുത്തു വായിച്ച ഉടനെ കാരണവരു തറവാട്ടുഭവനത്തിലേക്കും , നമ്പൂതിരി കുളിപ്പാനും , ശേഷം കൂടിയിരുന്നവര്‍ അവരവരുടെ പ്രവൃത്തിക്കും പോയി . കുറെ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഇന്ദുലേഖാ കുളിക്കാന്‍ പുറപ്പെട്ടു പൂമുഖത്തുവന്നു . ഇന്ദുലേഖയുടെ അമ്മയും പൂമുഖത്തേക്കു വന്നു . ഉറ

ലക്ഷ്മിക്കുട്ടിഅമ്മ: അല്ല കുട്ടീ , നീ എന്തിനാണു മണ്ണെണ്ണ വിളക്കു കത്തിച്ചു രാത്രിക്കു് ഒഴിക്കുന്നതു്? ഇന്നലെ എത്ര നേരം വായിച്ചു , അര്‍ന്‍ പോന്നശേഷം ?ക്കുന്നു . അമ്മേ , കൊച്ചമ്മാമന്‍

ഇന്ദുലേഖാ: ഇല്ലാ, ഞാന്‍ വേഗം കിടന്നു് ഉറങ്ങിയിരി ഇനിയും വന്നില്ലല്ലോ ഇന്നലെ വരുമെന്നല്ലേ എഴുതിയതു് ?

ലക്ഷ്മിക്കുട്ടിഅമ്മ: ശരിതന്നെ , ഇന്നു വരുമായിരി പിടിച്ചുനിര്‍ത്തിയിരിക്കുമോ എന്നും അറിഞ്ഞില്ലാ . ും . അതോ എനി മാധവന്‍ അവിടെ

ഇങ്ങനെ ഇവര്‍ പറഞ്ഞുംകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ ഗോവിന്ദന്‍കുട്ടിമേനവനും ഭൃത്യന്മാരുംക്കകെട്ടും പെട്ടിയുമായി കയറിവരുന്നതു് ഇവര്‍ കണ്ടു . ഗോവിന്ദന്‍കുട്ടിമേനവന്‍ തലേദിവസത്തെ വണ്ടിയെറങ്ങി വഴിയില്‍ പൂവള്ളിവക സത്രത്തില്‍ താമസിച്ചു് അന്നുരാവിലെ സത്രത്തില്‍ നിന്നു പുറപ്പെട്ടു വീട്ടില്‍ എത്തിയതാണു് .

ഇന്ദുലേഖാ: അതാ കൊച്ചമ്മാമന്‍ വരുന്നു . എന്നു പറഞ്ഞു മന്ദഹാസത്തോടെ അമ്മാമനു് അഭിമുഖമായി മിറ്റത്തേ ക്ഷ്മിക്കുട്ടി അമ്മയും കൂടെയിറങ്ങി .

ഗോവിന്ദന്‍കുട്ടിമേനവന്‍: ഇന്ദുലേഖയ്ക്കു് സുഖക്കേടൊന്നുമില്ലല്ലോ ?ക്കു് എറങ്ങി . ല-

ഇന്ദുലേഖാ: ഒന്നും ഇല്ലാ. ഇപ്പോള്‍ എനിക്കു സകലസുഖവും ആയി . കൊച്ചമ്മാമന്‍ ഇന്നലെ വരുമെന്നല്ലേ എഴുതിയതു് . ഞങ്ങള്‍ കുറെ വിഷാദിച്ചു . ഉടനെ ലക്ഷ്മിക്കുട്ടിഅമ്മയും ഗോവിന്ദന്‍കുട്ടിമേനവനും ഇന്ദുലേഖയുംകൂടി അകത്തേുപോയി. ഗോവിന്ദന്‍കുട്ടിമേനവന്‍ കുളി ഭക്ഷണം മുതലായതു കഴിഞ്ഞു് അര്‍നെ കാണ്ണമാന്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീട്ടിലേക്കു പോയി കണ്ടു മടങ്ങി , അമ്മയുടെ അറയില്‍ പോയി അമ്മയേയും കണ്ടു്, ജേ്യഷ്ഠത്തിയേയും കണ്ടു് ഇന്ദുലേഖയുടെ മാളികമുകളിലേക്കു കയറിച്ചെന്നു. ഗോവിന്ദന്‍കുട്ടിമേനവനെക്കുറിച്ചു് അല്‍പം എന്റെ വായനക്കാരോടു പറയണ്ടേ . അല്‍പമേ പറയേണ്ടതുള്ളു. ഈയാളുടെ ബുദ്ധി അതികൂര്‍മ്മതയുള്ളതായിരുന്നു . എന്നാല്‍ സ്വഭാവത്തിനു് അല്‍പം ഒരു വിനയം പോരായ്ക ഉണ്ടോ എന്നു സംശയം . സ്വഭാവത്തിനു് ഒരു പ്രകാരത്തിലും ചാപല്യം ഉണ്ടെന്നല്ല ഇതിന്റെ അര്‍ത്ഥം . ഇദ്ദേഹത്തെ അറിയുന്ന എല്ലാവര്‍ക്കും ഇദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ചു നല്ല ബഹുമാനം ഉണ്ടായിരുന്നു . ശരീരാകൃതി കോമളമായിരുന്നു . തന്റെ മരിച്ചുപോയ മഹാനായ ജേ്യഷ്ഠനെപ്പോലെ ഭൂമിയിലുള്ള സകല ജീവികളിലുംവെച്ചു് ഇദ്ദേഹത്തിന്നു് അതിവാവല്യം ഉണ്ടായിരുന്നതു് ഇന്ദുലേഖയില്‍ ആയിരുന്നു .

അമ്മാമന്‍ വരുന്നതു കണ്ട ഉടനെ ഇന്ദുലേഖാ എഴുനീറ്റു കോച്ചിന്മേലെക്കകെട തട്ടിനന്നാക്കി അവിടെ ഇരി േണമെന്നുള്ള ഭാവത്തോടെ നിന്നു . ഗോവിന്ദന്‍കുട്ടിമേനവന്‍ ഉടനെ ഇരുന്നു ഉടനെ വെള്ളിപ്പാത്രത്തില്‍ തന്റെക്കകെകൊണ്ടുതന്നെ പ്രമത്തോടെ ഉണ്ടാക്കിയ ചായയും ഒരു വെള്ളിത്താമ്പാളത്തില്‍ കുറെ പലഹാരങ്ങളും ഒരു ചെറിയ മേശമേല്‍വെച്ചു് അമ്മാമന്റെ അടുക്കെകൊണ്ടുപോയിവെച്ചു . പിന്നെ അമ്മാമന്റെ കല്‍പനപ്രകാരം അടു െഒരു കസാലയില്‍ ഇരുന്നു.

ഗോവിന്ദന്‍കുട്ടിമേനവന്‍: മാധവന്‍ സുഖ േടുകൂടാതെ അവിടെ എത്തി . ഉടനെ സിക്രട്ടരിയട്ടില്‍ നൂറ്റമ്പതു് ഉറുപ്പിക ശമ്പളമാവുമെന്നു തോന്നുന്നു . ഇന്ദുലേഖയ്ക്കു ഞാന്‍ പോവുമ്പോള്‍ തന്ന നോവല്‍ വായിച്ചുതീര്‍ന്നുവോ ? നല്ലവആം മനസ്സിലാവുന്നുണ്ടോ ? ‘മാധവന്‍ ’ എന്ന ശബ്ദം തന്റെ മുഖത്തില്‍നിന്നു പുറപ്പെട്ട ഉടനെയും പിന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്നു് ഉദേ്യാഗമാവാന്‍പോകുന്നു എന്നു പറഞ്ഞപ്പോഴും ഇന്ദുലേഖയുടെ ചെന്താമരപ്പൂപോലെയുള്ള മുഖത്തില്‍നിന്നു ലപ്പ ഹേതുവായി പ്രത്യക്ഷമായ വളരെ സ്തോഭങ്ങള്‍ ഉണ്ടായി . ബുദ്ധിമാനായ ഗോവിന്ദന്‍കുട്ടിമേനവന്‍ ഇങ്ങിനെ ഉണ്ടാവുമെന്നു മുമ്പുതന്നെ കരുതിയിരുന്നു. എന്നാല്‍ ഇന്ദുലേഖയ്ക്കു കേള്‍പ്പാന്‍ ഇത്ര ഇംമുള്ള വാക്കുകള്‍ വേറെ ഒന്നും ഇല്ലെങ്കിലും താനുമായി മാധവനെക്കുറിച്ചു സംസാരിച്ചാല്‍ ലപ്പയുണ്ടാവുമെന്നു് അറിഞ്ഞു് ആവശ്യമുള്ള വിവരം ക്ഷണത്തില്‍ അറിയിച്ചു . തുടര്‍ച്ചയായി ക്ഷണേന വേറെ സംഭാഷണം തുടങ്ങി ഇന്ദുലേഖയുടെ മനസ്സു സമാധാനമാക്കി .

ഇന്ദുലേഖാ: ആ നോവല്‍ ബഹുവിശേഷംതന്നെ . അതു ഞാന്‍ മുഴുവനും വായിച്ചു .

ഗോവിന്ദന്‍കുട്ടിമേനവന്‍: നീ രാത്രി കുറെ അധികം വായി പറഞ്ഞു. അധികം മുഷിഞ്ഞു വായി രുതു് .ക്കുന്നു എന്നു നിന്റെ അമ്മ

ഇന്ദുലേഖാ: ഞാന്‍ അധികം മുഷിയാറില്ലാ . രാത്രി ഞാന്‍ നേമം വായിക്കാറേ ഇല്ലാ . ഇന്നാള്‍ ഒരു രാത്രി യദൃര്‍യായി ഞാന്‍ ശാകുന്തളം വായിച്ചിരുന്നു . അന്നു് ഒരു സംഗതിവശാല്‍ വലിയര്‍നും കേശവന്‍നമ്പൂതിരിയുംകൂടി ഇതിന്റെ മുകളില്‍ വന്നു . അവരു പറഞ്ഞിട്ടാണു് അമ്മ പറയുന്നതു്. ഞാന്‍ രാത്രി നേമം വായിക്കാറേ ഇല്ല . പഞ്ചുമേനോന്റെ ശപഥത്തെക്കുറിച്ചു മാധവന്‍മുഖേന ഗോവിന്ദന്‍കുട്ടിമേനവന്‍ അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്നു പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ . പിന്നെ പഞ്ചുമേനോന്‍ നമ്പൂതിരിപ്പാട്ടിലേക്കൊണ്ടു സംബന്ധം നടത്താന്‍ ശ്രമം കലശലായി ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്നു പഞ്ചുമേനോനും ഗോവിന്ദപ്പണിക്കരുമായി സംഭാഷണം കഴിഞ്ഞതിന്റെ മൂന്നാംദിവസം ഗോവിന്ദപ്പണിക്കര്‍ മാധവനു മദിരാശിക്കു് എഴുതിയ എഴുത്തില്‍ പ്രസ്താവിച്ചതും ഗോവിന്ദന്‍കുട്ടിമേനോന്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ടു് . എന്നാല്‍ ഇന്ദുലേഖാ മേല്‍ക്കാണിച്ചപ്രകാരം പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഒരു ഹാസ്യരസസൂചകമായ മന്ദഹാസത്തോടെ, “എന്തിനാണു് അവരു് അന്നു നിന്റെ മുറിയില്‍ വന്നിരുന്നതു് ? ” എന്നു ചോദിച്ചു. ഇതു ചോദിച്ച ക്ഷണത്തില്‍ ഇന്ദുലേഖയുടെ കുവലയങ്ങള്‍പോലെയുള്ള നീണ്ട കആുകളില്‍ വെള്ളം നിറഞ്ഞുപോയി .

ഗോവിന്ദന്‍കുട്ടിമേനവന്‍: എന്താണു് , ഇത്ര ബുദ്ധിയില്ലേ നിണക്കു് ? ഗോഷ്ഠി കാണിുന്നതു കണ്ടാല്‍ ചിറിക്കുകയല്ലേ വേണ്ടതു് ? നീ എന്തു ഗോഷ്ഠിയാണു കാണിക്കുന്നതു് ? എനിയും കരയുവാന്‍ ഭാവമാണെങ്കില്‍ ഞാന്‍ ഇതിനെപ്പറ്റി ഒന്നും ചോദിക്കുന്നില്ല .

ഇന്ദുലേഖാ: ഇല്ല, ഇനി ഞാന്‍ കരയുന്നില്ലാ . ഉടനെ അന്നു രാത്രി ഉണ്ടയ സംഭാഷണത്തെക്കുറിച്ചു മുഴുവന്‍ പറഞ്ഞു . ഗോവിന്ദന്‍കുട്ടിമേനവന്‍ വളരെ ചിറിച്ചു–മനസ്സുകൊണ്ടു തന്റെ മരുമകളുടെ ബുദ്ധിശക്തിയെ ഓര്‍ത്തു വളരെ ബഹുമാനിച്ചു.

ഇന്ദുലേഖാ: നാളെ ഈ നമ്പൂതിരിപ്പാടു വരുന്നുണ്ടത്ര .

ഗോവിന്ദന്‍കുട്ടിമേനവന്‍: (ഒന്നു് ഉറ െവിവരത്തെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞു. ച്ചിറിച്ചു് ) നാളെ വരട്ടെ . അര്‍ന്‍ എന്നോടു് ഈ

ഇന്ദുലേഖാ: കൊച്ചമ്മാമന്‍ എന്തു പറഞ്ഞു മറുവടിയായി ?

ഗോവിന്ദന്‍കുട്ടിമേനവന്‍: ഞാന്‍ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലാ . എനിക്കു് ഈ കാര്യത്തില്‍ യാതൊരു ശ്രദ്ധയും ഇല്ലാത്തപോലെ കേട്ടുനിന്നു . ഞാന്‍ മാധവന്റെ അര്‍നെ കണ്ടിട്ടില്ല . അവിടെ ഒന്നുപോണം. എന്നു പറഞ്ഞു ഗോവിന്ദന്‍കുട്ടിമേനവന്‍ എണീട്ടു .

ഇന്ദുലേഖാ: എനി നാളത്തെ ഘോഷം എന്തെല്ലാമോ അറിഞ്ഞില്ലാ . “ഒന്നും വരാനില്ല, ” എന്നു പറഞ്ഞു ചിറിച്ചുംകൊണ്ടു ഗോവിന്ദന്‍കുട്ടിമേനവന്‍ ഗോവിന്ദപ്പണിക്കരുടെ വീട്ടിലേക്കായി പുറപ്പെട്ടുപോയി .