ഷഷ്ടിപൂര്‍ത്തിമംഗളം
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

കുമാരനാശാന്റെ
കൃതികള്‍

കുമാരനാശാന്‍
കാവ്യങ്ങള്‍

വീണ പൂവ് · ഒരു സിംഹപ്രസവം
നളിനി · ലീല
ബാലരാമായണം · ശ്രീബുദ്ധചരിതം
ഗ്രാമവൃക്ഷത്തിലെ കുയില്‍ · പ്രരോദനം
ചിന്താവിഷ്ടയായ സീത · ദുരവസ്ഥ
ചണ്ഡാലഭിക്ഷുകി · കരുണ

കവിതാസമാഹാരം

പുഷ്പവാടി · വനമാല
മണിമാല

വിവര്‍ത്തനം

സൗന്ദര്യലഹരി
ഭാഷാമേഘസന്ദേശം

സ്തോത്ര കൃതികള്‍

സ്തോത്ര കൃതികള്‍

മറ്റു രചനകള്‍

മറ്റു രചനകള്‍



വനമാല എന്ന കവിതാസമാഹാരത്തില്‍ നിന്ന്

          (വഞ്ചിപ്പാട്ട്)

അടവിചൂഴും സഹ്യന്റെ കൊടുമുടികളും മൂന്നു
കടലുകളും കാക്കുന്ന കേരളത്തിന്റെ

മുടിമണിപോലെ തെക്കു വിളങ്ങും വഞ്ചിരാജ്യത്തില്‍
കുടിപാര്‍ക്കുന്നവര്‍തന്നെ ധന്യരൂഴിയില്‍.

അവരന്യപ്രജകള്‍പോലരിഭീതിയറിവീല
അവര്‍ക്കീതിഭയവുമില്ലൊരുകാലത്തും,

അവനം ചെയ്യുന്നു നിത്യമനുഭാവഗരിഷ്ഠന്മാര്‍
അവരെക്കുലശേഖരപ്പെരുമാക്കന്മാര്‍.

കരവഴി മുകിലനും കടും മൈസൂര്‍ക്കടുവായും
ഉരപെടും കടലൂടെ പറങ്കികളും

വിരയെവന്നു പിടിപ്പാന്‍, വഞ്ചിശ്രീ തട്ടിക്കളഞ്ഞു
കരങ്ങളെ-യവള്‍ വീരക്കളത്രമല്ലീ!

മംഗലചരിതംകൊണ്ടും മതിവൈഭവങ്ങള്‍കൊണ്ടും
തുംഗമാം തേജസ്സുകൊണ്ടും തിളങ്ങി നില്‍ക്കും

ആംഗലമഹാലക്ഷ്മിയെ വഞ്ചിലക്ഷ്മി സഖിയായി-
സ്സംഗമിച്ചു-സത്തു ചേരും സത്തിനോടുതാന്‍

അതിപുരാതനം വഞ്ചിരാജവംശം ചെന്നെത്തുകി-
ല്ലതിനുടെയടിക്കെങ്ങും ചരിത്രദൃഷ്ടി

അതിനാലക്ഖനിയുടെ മുകളിലെച്ചില ചാരു-
ദ്യുതിപെടും രത്നങ്ങളെയറിവൂ നമ്മള്‍

ക്ഷതികള്‍ നീക്കിയും രാജ്യപരിധികള്‍ പരത്തിയും
സ്ഥിതിയുറപ്പിച്ചും കാത്തും പരിഷ്കരിച്ചും

അതിമാനുഷഗുണന്മാരടുത്തകാലത്തു വഞ്ചി-
ക്ഷിതി വാണിരുന്നു പല തമ്പുരാക്കന്മാര്‍

അഹിതതമസ്സകറ്റിയന്വര്‍ത്ഥസംജ്ഞതേടിയ
മഹിതചരിത്രന്‍ സാക്ഷാ‍ല്‍ മാര്‍ത്താണ്ഡവര്‍മ്മ.

മഹിയില്‍ പ്രസിദ്ധിയാര്‍ന്ന ബാലരാമവര്‍മ്മ പിന്നെ
മഹിളമാരുമയമ്മ പാര്‍വ്വതീരാജ്ഞി,

ഖ്യാതിയേറീടും സകലകലാവല്ലഭരായോര-
സ്സ്വാതി,യായില്യം,വിശാഖം തിരുമേനിമാര്‍

നീതിയോടിവരെല്ലാരും ഭരിച്ചിന്നാടിന്നു നിത്യ
ഭൂതിചേര്‍ത്തതിന്നും നമ്മള്‍ സ്മരിപ്പതല്ലോ.

ധവളയശസ്സുകൊണ്ടു ധരണിയില്‍ വെണ്മതേടു-
മവരുടെയനുഗ്രഹശേവധിയായി,

ഭുവനവിളക്കായ്, ഭാഗ്യപരമാവധിയായ്, ഭക്ത-
കുവലയങ്ങള്‍ക്കു പുത്തന്‍ കുളിര്‍മതിയായ്,

അവരും നമ്മളും ഭാവിപ്രജകളുമ്പില്‍ചെയ്തോ-
രവധിയറ്റ പുണ്യത്തിന്‍ പരിപാകമായ്

അവനിയില്‍ മൂലതാരമതിപ്രഖ്യാതമാംവണ്ണം
അവതരിച്ചരുളിയ പൊന്നുതമ്പുരാന്‍,

കരുണാവാരിധി ചിത്തകമലത്തെ കമലാക്ഷ-
ചരണപീഠീകരിച്ച ചരിതവ്രതന്‍,

നിരുപമഗുണനിധി നിഗമാര്‍ത്ഥജ്ഞന്‍ നിശാത-
നിരവദ്യമതി നാനാനീതികോവിദന്‍,

നരദേവനിന്നു നമ്മെബ്ഭരിച്ചു വാണരുളുന്നു
ധരയില്‍ നമ്മെപ്പോലുണ്ടോ ഭാഗ്യശാലികള്‍!

പരം പല ഭിന്നജാതിമതസ്ഥരാം നമ്മെയെല്ലാം
തിരുമേനി സ്നേഹിക്കുന്നു തനയരെപ്പോല്‍.

പിറയും കുരിശും നീളെ പക്ഷീന്ദ്രനും വൃഷഭവും
കുറവെന്യേ കൊടികളില്‍ പൊങ്ങിനില്‍ക്കുന്നു!

പറയക്കിടാങ്ങളോടൊത്തെഴുത്തിനിരുന്നീടുന്നു
മറയോരുടെയുണ്ണിമാര്‍ മറ്റെന്തുചൊല്‍‌വൂ!

ഇന്നാളല്ലോ പൊന്നുതിരുമേനി തിരുമുപ്പേറ്റതി-
ന്നെന്നാല്‍ മുപ്പത്തിരണ്ടബ്ദം പറന്നുപോയി.

എന്നല്ല നാം ചിരംകാ‍ത്ത ഷഷ്ടിപൂര്‍ത്തിമഹാമഹ-
മിന്നാണല്ലോ ഹന്ത ഭാഗ്യം ഹരി ഓ! ഹരി!

  • * *


അഞ്ചിതഗുണഗണരായബ്ജനാഭപാദപത്മ-
ചഞ്ചരീകചിത്തരായ തമ്പുരാന്മാരില്‍

സഞ്ചിതസമൃദ്ധിയോടും സകലഹിതമാമ്മാറീ-
വഞ്ചിനാടു വാണിരുന്നില്ലിതുപോലാരും

നെഞ്ചലിഞ്ഞു ജനഹിതമൊന്നിനെ മുന്‍‌നിര്‍ത്തിയേതു
വഞ്ചിലവും ചെയ്തിടുന്നു വസുന്ധരേശന്‍

മുഞ്ചരിതംവിടാതെയും മുറുകെപ്പിടിക്കാതേയും
തഞ്ചമായ് നീതിമാര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ തെളിയിക്കുന്നു.

നാഞ്ചിനാട്ടുമരുഭൂവില്‍ നദിയെത്തടഞ്ഞുകേറ്റി
കാഞ്ചനം വിളയിക്കുന്നു കരുണാനിധി

വാഞ്ഛിതം നമുക്കുണര്‍ത്താന്‍ വഴിനല്കും പ്രജാസഭ
പാഞ്ചജന്യപാണിഭക്തന്‍ നടത്തിക്കുന്നു.

പീവരമാം മലയടി തുരന്നും പാതകള്‍വെട്ടി-
യാവിവണ്ടി നടത്തുന്നിതൊട്ടുദൂരത്തില്‍,

കേവലം കീഴ്നടപ്പുകള്‍ ഗണിയാതെ വര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ക്കു
പാവനനിയമം നൃപന്‍ നിര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നു.

അടവിയില്‍ വഴിവെട്ടിത്തെളിക്കുന്നു മുകില്‍മൂറ്റും
കൊടിയ മലയും കൃഷിത്തോട്ടമാക്കുന്നു,

വടിവില്‍ തുറമുഖങ്ങള്‍ തുറക്കുന്നു തിരതല്ലും
കടലിലും പാലം പണിതുറപ്പിക്കുന്നു.

ധനം വര്‍ദ്ധിച്ചിതു നാട്ടില്‍ ധാരാളം വിദ്യ വര്‍ദ്ധിച്ചു
ജനവും വര്‍ദ്ധിച്ചു-ഹന്ത! ജയിപ്പൂ ഭൂപന്‍!

അനന്തഗുണമിയലുമനന്തരവരുമൊന്നി-
ച്ചനന്തശായി കാരുണ്യാമൃതസേവയാല്‍

അനന്തരായം ശതാബ്ദമഹവും കഴിഞ്ഞു നൃപ-
നനന്താതലം വാഴട്ടെയനന്തകാലം!

ആസുരഭാവം ഭൂവില്‍നിന്നകലട്ടെ നിത്യം ശുഭ-
വാസരങ്ങള്‍കൊണ്ടു വിശ്വം തെളിഞ്ഞീടട്ടെ!

‘കൈസറു’ടെ കരബലമസ്തമിച്ചെങ്ങു ‘മാംഗല’-
കേസരിപതാക കാറ്റില്‍ കളിയാടട്ടെ!

വനമാല എന്ന സമാഹാരത്തിലെ മറ്റു കവിതകള്‍