ലീലാങ്കണം - ശാന്ത
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

(കാകളി)

ഒന്ന്

'ജീവേശ!'- സാരിയാല്‍ കണ്ണീര്‍ തുടച്ചുകൊ-
ണ്ടാ വേപിതാംഗിയാം 'ശാന്ത' ചൊല്ലീടിനാള്‍!
"മല്‍പ്രാര്‍ത്ഥനകളവഗണിച്ചീവിധം
മല്‍പ്രാണനായകന്‍ ചെയ്യുന്ന സാഹസം-
ഭീമാപരാധം- സഹിക്കാതെ മാഴ്കയാ-
ണീ മാതൃമേദിനി- മാഹാത്മ്യശാലിനി!
അമ്മഹാധന്യയാമമ്മയെക്കാക്കുവാന്‍
ധര്‍മ്മയുദ്ധം ചെയ്വൂ നമ്മുടെ സോദരര്‍!
അത്രയ്ക്കു ഭക്തരാം മര്‍ത്ത്യര്‍തന്‍ മാറിലോ
തത്രഭവാനിറക്കേണ്ടതീയായുധം?
ഭീകരം,ഭീകരം,ചോരപ്പുഴയൊലി-
ച്ചാവിലമാകയാ, യാര്‍ഷഭൂ, കഷ്ടമേ!
അമ്മതന്‍ പിഞ്ചുസുതരിലൊന്നല്ലയോ
ധര്‍മ്മനിരതന്‍ ഭവാനും?- ഭയങ്കരം!
എന്നിട്ടുമീ'ലാത്തി' നീന്തിക്കുളിപ്പിച്ചു
തന്‍ നാട്ടുകാരുടെ ഹൃദ്‌രക്തവാപിയില്‍!
ഈ വസ്ത്രമെല്ലാം കളഞ്ഞണിചേര്‍ത്തിടും
ശ്രീവാച്ചിടും 'ഖദര്‍' ദിവ്യാംബരത്തൊടും.
തത്സഹജാതരോടൊത്തു ധര്‍മ്മാങ്കത്തി-
നുത്സുകനായിഗ്ഗമിക്ക ശീഘ്രം ഭവാന്‍!
എങ്കില്‍ കൃതാര്‍ത്ഥ ഞാന്‍!- താവകജീവിതം
പങ്കിലമാക്കൊലിപ്പാതകവൃത്തിയാല്‍! ....

ഈവിധം ചൊല്ലും ദയിതയെ നോക്കാതെ
ഭാവം പകര്‍ന്നു കുതിരപ്പുറത്തുടന്‍,
ചാടിക്കരേറിത്തിരിക്കയായ് 'ലാത്തി' തന്‍
മോടിക്കു പാണിയിലേന്തിജ്ജവം പുമാന്‍,
കണ്ണില്‍നിന്നും വല്ലഭന്‍ മറയുംവരെ-
ക്കണ്ണുനീര്‍വാര്‍ത്തു വാതില്‍ക്കല്‍ നിന്നാള്‍ സതി!

രണ്ട്

ധര്‍മ്മഭടര്‍തന്നിടയിലവരുടെ
മര്‍മ്മംപിളര്‍ന്നു മദിക്കുന്നു 'ലാത്തി'കള്‍!
ചോരക്കളമൊന്നു തീരുന്നു; ഭാനുമാന്‍
നീരദപാളിയ്ക്കിടയ്ക്കൊളിച്ചീടുന്നു!
നായകന്‍ 'ലാത്തി'യൊന്നോങ്ങിയതേറ്റൊരു
നാരീലലാമം പതിക്കുന്നു ഭൂമിയില്‍!
'ശാന്തേ! മമ പ്രിയശാന്തേ!' - വിലപിച്ചു
താന്തനായ് വാജിപ്പുറത്തുനിന്നക്ഷണം
ചാടിയിറങ്ങുന്നു കണ്ണുനീര്‍വാര്‍ത്തൊരു
ധാടികൂടീടുന്ന പട്ടാളനായകന്‍!

ഓമലെത്തന്‍കരവല്ലിയിലേന്തിയാ-
ദ്ധീമാന്‍ രണതലംവിട്ടു പിന്മാറിനാന്‍!
തന്‍ പുരശീതളാരാമത്തിലെത്തവേ
ചെമ്പകവല്ലിക വാടിത്തളര്‍ന്നുപോയ്!
പുല്‍ത്തട്ടില്‍ മന്ദം പ്രിയയെശ്ശയിപ്പിച്ചു
ഹൃത്തീയെരിയും പുമാനുറ്റസംഭ്രമാല്‍,
ഘോരമാമക്ഷതസൃക്പ്രവാഹം നിജ-
വാരിളം തൂവലാല്‍ തടുത്തോതിനാന്‍!

'എന്തു നീ ചെയ്തു മല്‍ശാന്തേ?-തുടരുവാന്‍
ഹന്ത! കഴിഞ്ഞീലവനശ്രുധാരയാല്‍.
ഓതിനാള്‍-ജീവേശ,പോരും വിഷാദ,മെന്‍
ഭൂതികരമൃത്യുവില്‍ തപിക്കായ്‌കിനി!
ഞാനെന്‍ കടമനിറവേറ്റി;മറ്റില്ലൊ-
രാനന്ദപൂരമെനിക്കു കൈവന്നിടാന്‍!
ധന്യയായ്; ഞാനെന്റെ പൂതയാമംബതന്‍
സ്തന്യാമൃതത്തിന്‍ മധുരമറിഞ്ഞുപോയ്!
ഇന്നിമേലെങ്കിലുമിങ്ങനെ വാഴുവാന്‍
തന്നെ,യെന്‍ നാഥന്‍ നിനയ്ക്കാതിരിക്കണേ!"

ആ മകരന്ദപ്രവാഹം നിലച്ചു; തല്‍-
ക്കോമളക്കണ്‍മിഴിരണ്ടുമടഞ്ഞുപോയ്!

കണ്ണുനീര്‍ മാരിപൊഴിച്ചു കാര്‍കൊണ്ടലേ,
വിണ്ണു,ന്മുഖം നോക്കി വീര്‍പ്പിട്ടു കൊള്‍കിനി!