ബാഷ്പാഞ്ജലി - ഇരുളില്‍
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്



   ഇരുളില്‍
ഇനിയൊരിക്കലും കിട്ടാത്ത മട്ടി,ലെന്‍-
പിടിയില്‍നിന്നും വഴുതിയ ഭാഗ്യമേ!-
വിവിധ ചിന്തയാല്‍ വാടിക്കരിഞ്ഞൊരെന്‍-
വിമഥിതമായ മാനസവാടിയില്‍,
നവനവോന്മേഷദോക്തികളാ, ലിളം
തളിര്‍ പൊടിപ്പിച്ച ദിവ്യസൌഹാര്‍ദ്ദമേ!-
എവിടെ , യെങ്ങുനീ?- നിന്നെയോത്തേര്‍ാത്തര്‍ിതാ
വിവശചിത്തനായ് നിന്നു കേഴുന്നു ഞാന്‍!
å കരളു നൊന്തുനൊന്തത്യന്തദൂനനായ്
കഴിയുമിക്കൊച്ചു നിസ്സാരജീവിയെ,
ഇവിടെ , യിക്കൊടുംകൂരിരുള്‍പ്പാതയി-
ലിതുവിധം വെടിഞ്ഞെങ്ങൊളിച്ചു നീ?
വിജനഭീരു ഞാനത്യുഗമാകുമീ
വിരഹ, മയേ്യാ, സഹിക്കുന്നതെങ്ങിനെ?
åå *åå *åå *
å സിരകളെല്ലാം തളരുന്നു, ശൂന്യമാ-
മിരുളിലേയ്ക്കിതാ താഴുന്നു ഭൂതലം.
ഉഡുനിരകള്‍ നുറുങ്ങി വീഴുന്നു, ഹാ
തരിതരിയായ് ത്തെറിക്കുന്നു വിണ്ടലം!
ഇടിമുഴങ്ങിക്കൊടും കാറ്റടിച്ചടി-
ച്ചഖിലവും വീണടിയുന്നു മേല്‍ക്കുമേല്‍
കടലിരച്ചിരച്ചേറുന്നു, കൊള്ളിമീ-
നിടറിയോടുന്നു വാനിലെല്ലാടവും.
å ഇതിനു സാക്ഷ്യംവഹിച്ചു നില്‍ക്കാനെനി-
ക്കരു, തിതെന്തൊരു വേതാളതാണ്ഡവം!
പരമഘോര, മിതുറ്റുനോക്കാനെനി-
ക്കരുതിതെന്തൊരു കല്‍പാന്തസംഭവം!
അടിയുറയ്ക്കുന്നതില്ല- ഞാന്‍ വേച്ചുവേ-
ച്ചുടനിവിടത്തില്‍ മൂര്‍ച്ഛിച്ചു വീണുപോം!
എവിടെയയേ്യാ, വെളിച്ചം, വെളിച്ച, മി-
ത്തിമിരമെന്നെ വിഴുങ്ങുന്നു നിര്‍ദ്ദയം!
åå *åå *åå *
å ചതവുപറ്റിയ ജീവന്റെ ഗദ്ഗദ-
ശ്രുതിയിലും, ഹന്ത, താളം പിടിക്കലും,
മനമുരുകിയുതിര്‍ന്ന കണ്ണുനീര്‍-
ക്കണികകള്‍കൊണ്ടു ദാഹമടക്കലും
സ്ഥിതിയിതു തന്നെ പണ്ടു, മിപ്പൊഴു, മി-
ക്ഷിതിയിതുവിധം തന്നെയാം മേലിലും!
വിഫലമെന്തിനുപിന്നെ, ഞാനീവിധം
വികൃതഭാഷയില്‍ തേങ്ങിക്കരയണം?
പ്രണയതുന്ദിലമാണെന്നിരിക്കിലും
മമ മൊഴികളിന്നാളില്ല കേള്‍ക്കുവാന്‍!
å ഫലരഹിതമാം വാഗ്വാദഘോഷവും,
പരിഭവങ്ങളും, പാഴ്ക്കലഹങ്ങളും,
ചതിയു, മീര്‍ഷ്യയും, വന്‍പു, മസൂയയും,
ഹൃദയശൂന്യമാം പച്ചച്ചിരികളും,
പരിഹാസവാഞ്ഛയും, വൈരവും,
പരമനീചമായൊരഹങ്കാരവും,
- മതി, യിതല്ലല്ലി, സാഭിമാനം സദാ
മഹി പുകഴ്ത്തുന്ന മാനവ ജീവിതം?
അതു, മതു വെറും പാഴ്കിനാവാണതാ-
ണതിലുമേറ്റം ദയനീയമോര്‍ക്കുകില്‍!
å ക്ഷണികതയ്ക്കൊരു പര്യായമാം ഹിമ-
കണികമാത്രമാണീ ലോകജിഇവിതം.
അതിസുശക്തമാമായസഹസ്തവു-
മടിയുമന്ത്യത്തിലാഴക്കു ചാമ്പലായ്!
വെറുതെയെന്തിനു പിന്നെയീ വ്യര്‍ത്ഥമാം
പരിഭവവും, കലഹവും, കോപവും?
അരിയ സൌഹാര്‍ദ്ദകല്‍പകച്ഛായയി-
ലണയുകല്ലല്ലി, നമ്മള്‍ക്കൊരുത്സവം?-
കലിത സൌഹൃദം, തങ്ങളില്‍ത്തങ്ങളില്‍-
ക്കരളു കൈമാറിയാശ്വസിച്ചങ്ങനെ,
സതതമൊന്നിച്ചു തോളോടുതോളുചേര്‍-
ന്നമരുകല്ലല്ലി, നമ്മല്‍ക്കൊരുത്സവം?
മരണമെത്തി വിളിക്കുംവരേയ്ക്കു, നാം
മഹിയിലെന്തിനു വേറിട്ടു നില്‍ക്കണം?
å വെറുതെ, മത്തര്യ്‍, മദിക്കുന്നതെന്തിനാ-
ണൊരുപിടി വെറും പാഴ്മണലല്ലി, നീ?
ഒരു ദിനം നിന്റെ കണ്ണൊന്നടയുകി-
ലതു മതി, ലോകം നിന്നെ മറക്കുവാന്‍!
ഭുവനശാന്തി ഭജിക്ക നീ, സോദര-
ഹൃദയരക്തം കൊതിക്കാതിരിക്ക നീ!
നിഹത, നീയു,മീ ഞാനു, മവനു, മി-
ന്നൊരുപോ,ലാലംബശൂന്യരാം ജീവികള്‍!-
വിധിവിഹിതപ്രവാഹത്തി, ലൊന്നുപോ-
ലൊഴുകിടും വെറുമോലത്തുരുമ്പുകള്‍!-
കഴികയില്ല നമുക്കാക്കര്‍ുമായതി-
ന്നടിയൊഴുക്കിന്നെതിരിട്ടു നീന്തുവാന്‍!
എവിടെയെങ്കിലുമെത്തട്ടെ, യാകയാ-
ലതിനൊരുപോല്‍ വിധേയരായ്ത്തീരുക!
å പരമ നിര്‍മ്മലസ്നേഹമേ, നിന്നുടെ
പരിധിയില്ലാത്ത നിര്‍വ്വാണമണ്ഡലം
സുലളിതോജ്ജ്വലം, സുപ്രഭാസങ്കുലം,
സുഖദസുന്ദര ചിന്താസുരഭിലം!-
മഹിതമാകുമവിടമായീടണം
മഹിയില്‍ നമ്മള്‍ തന്നാത്മലീലാങ്കണം!
åå *åå *åå *
å ഇതുവരെയും തല ചായ്ചുറങ്ങിയ
തണലിലെന്‍åസുഖസ്വപ്നങ്ങളൊക്കയും,
ഉലകില്‍ നാകം രചിച്ചു, പൊടുന്നനെ-
ച്ചിറകടിച്ചു പറന്നു മറഞ്ഞുപോയ്!
ചില വിശേഷനിമേഷത്തിലെങ്കിലും
പരമനഗ്നമായ്ക്കാണ്മൂ നാം മായയെ!
å അവനിയിലില്ലറിയാനൊരാളു, മെ-
ന്നസഹനീയമാം നിശ്ശബ്ദസങ്കടം !
അമിതവാഞ്ച്ഛകളില്ലെനിക്കെങ്കിലു-
മശുഭഭാവിക്കടിമയായ്ത്തീര്‍ന്നു ഞാന്‍!
കപടലോകത്തിലാത്മാര്‍ത്ഥമായൊരു
ഹൃദയമുണ്ടായതാണെന്‍ പരാജയം!
വിമലസൌഹാര്‍ദ്ദമാദ്യം ത്യജിക്കുകില്‍
വിജയലക്ഷ്മിതന്‍ കാമുകനായി ഞാന്‍!
å ഉദിതരോഷനിഷേധസ്വരങ്ങളില്‍
മുദിതമാനസരെത്ര പഴിക്കിലും,
നിരവധികനിരഘഗുണങ്ങളാല്‍
നിരുപമം ഹാ, നിരാശതേ, നിന്‍ മുഖം!
മുകരുകെന്നെ നീ മേലിലുമീവിധം
വിഗതഗര്‍വ്വനായുല്ലസിക്കട്ടെ ഞാന്‍!
åå *åå *åå *
ഹൃദയഭാഷകള്‍ പോലും ഗഹിക്കുവാന്‍
കഴിവെഴുന്നൊരെന്നോമല്‍ സഖാക്കളേ,
പറവതെന്തിനി പ്രത്യേക, മെന്നിലും
പരമഭിജ്ഞരാം, നിങ്ങളൊടൊക്കെ, ഞാന്‍?
ഒരു യഥാര്‍ത്ഥ സുഹൃത്തിനേക്കാളും,മീ-
യുലകിലില്ലെനി ക്കൊന്നുമുപരിയായ്;
മടിയെഴാതവനായിസ്സകൌതുകം
വെടിയുവേനെന്റെ ജീവനും കൂടി ഞാന്‍!
ചിറകെനിക്കില്ല! , ദേവനുമല്ല, ഞാ
നൊരുവെറും തുച്ഛമാനവകീടകം;
അറിവതുണ്ടു ഞാനെങ്കിലും സ്പഷ്ടമായ്
പരമനിര്‍മ്മലസ്നേഹമഹിമയെ!
åå *åå *åå *
å മരണരംഗമായ് മാറിയ മജ്ജഢം
മറവുചെയ്യുന്ന കല്ലറയിങ്കലായ്,
നിഹതനെന്നെയോര്‍ത്തോമത്സഖാക്കളേ,
സദയമീവിധമാരചിക്കേണമേ:-
å 'ഇതിനകത്തു കിടക്കുന്നതു,ണ്ടൊരു
ശിഥിലരാഗസുരഭിലമാനസം;
അതുപലപ്പൊഴും മന്ത്രിച്ചു:- 'നിര്‍മ്മല-
പ്രണയശൂന്യമീ ലോകം, തമോമയം!
ഇവിടെയില്ലാ വെളിച്ചം, മലിനമാ-
മിവിടെയില്ലാ സഹതാപമര്‍മ്മരം!'
അതിനുവേണ്ടിക്കരഞ്ഞുകരഞ്ഞൊരു
കണികപോലും ലഭിച്ചിടാതാകുലം,
പരമഘോര നിരാശയിലെപ്പൊഴു-
മെരിപൊരിക്കൊണ്ടടിഞ്ഞതാണാ മനം!
പഥിക, നീയൊരു കണ്ണുനീര്‍ത്തുള്ളി,യീ
മഥിത ചിത്തത്തിനായുതിര്‍ക്കേണമേ!
അതു സമാശ്വസിക്കട്ടെ തെല്ലെങ്കിലും-
മിവിടെ വന്നൊന്നിരുന്നിട്ടു പോക നീ!! '
åå *åå *åå *
å വരിക വീണ്ടു,മിച്ചന്ദനച്ഛായയില്‍
പരിചില്‍ നമ്മള്‍ക്കൊരുമിച്ചിരുന്നിടാം!
പരിഭവങ്ങളഖിലം മറന്നിടാം,
പലകഥകള്‍ പറഞ്ഞു രസിച്ചിടാം!
ഹൃദയബാഷ്പത്തിനുള്ളൊരനഘമാം
മധുരിമ നമുക്കൊന്നിച്ചശിച്ചിടാം!
å ഭുവനജീവിതവാഹിനിയെപ്പൊഴും
ദ്രുതഗതിയില്‍ക്കുതിക്കുകയല്ലയോ?
വരിക,യെന്തും ക്ഷണികമാ, ണൊക്കയും
മറിയു, മീ നമ്മളെല്ലാം പിരിഞ്ഞിടും!
അതിനുമുന്‍പു, പറയേണ്ടതൊക്കയു-
മതിമധുരം പറഞ്ഞുനാം തീര്‍ക്കുക!
മരണ,മയേ്യാ, മരണം!- വരു, നമു-
ക്കിനിയുമുണ്ടെത്ര കാര്യങ്ങളോതുവാന്‍ .....å17-1-1110

åå അതിഘോരശൂന്യത വാപിളര്‍ത്തി-
åå ബ്ഭുവനം വിഴുങ്ങുവാന്‍ കാത്തിരിക്കെ;
åå അതിലൊരു മണ്‍തരിക്കെത്രനേരം
åå പൊഴിയാന്‍ കഴിയും തന്മൌനഗീതം?åå 12-3-1109