രക്‌തപുഷ്പങ്ങള്‍ - മാവിന്‍ചുവട്ടില്‍
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

നയ്ക്കല്‍, തെക്കേമുറ്റ, ത്തുച്ചയ്ക്കാ, മാവിന്‍ചോട്ടി-
ലെനിക്കിപ്പൊഴുമോര്‍മ്മയു, ണ്ടെത്തുമെന്നും ഞങ്ങള്‍.
കൌപീനമാത്രാച്ഛാദിതാംഗരാം ഞങ്ങള്‍ക്കന്നു
കൌമാരദിനങ്ങളേ, കൌതുകമേകീ നിങ്ങള്‍.

സ്മരണയ്ക്കെന്തുത്സാഹമാണെന്നോ സങ്കല്‍പത്തിന്‍
തിരമേലിന്നു വന്നാച്ചിത്രങ്ങള്‍ വരയ്ക്കുവാന്‍!
പതിനെട്ടോണക്കലം വിടര്‍ന്നു വാടിപ്പോയീ;
പഥികന്മാരെപ്പോലെ ഞങ്ങളുമങ്ങിങ്ങായി!

ഇന്നുമപ്പടുകൂറ്റന്‍ മാവിനുമാത്രം ഭേദം
വന്നിട്ടില്ലണുപോലു, മത്ഭുതമാണോര്‍ക്കുമ്പോള്‍!
തിരുമേനിമാരുച്ചയ്ക്കമൃതേത്തിനുശേഷം
പരിചില്‍ പള്ളിക്കുറുപ്പാസ്വദിച്ചീടും നേരം,
ഞങ്ങളഞ്ചാറോമനച്ചങ്ങാതിമാരൊന്നിച്ചാ
രംഗത്തെ നിത്യം സജീവോജ്ജ്വലമാക്കിത്തീര്‍ക്കും
കുണുങ്ങി, ച്ചെറ്റും, മാറില്‍ തങ്കത്താമരമൊട്ടു
കുലുങ്ങിത്തുണക്കാരിപ്പെണ്‍കൊടിമാര്‍ കൂടുമ്പോള്‍,
അവരെച്ചിരിപ്പിക്കാന്‍ കോമാളിവേഷം കെട്ടി-
യവിടെക്കൂത്താടിക്കൊണ്ടാര്‍ത്തു കൂവീടും ഞങ്ങള്‍,
പൂവാലനണ്ണാനോടു കെഞ്ചിടും, കനിഞ്ഞൊരു
പൂളുമാമ്പഴം ഞങ്ങള്‍ക്കേകുവാന്‍ കടം, ഞങ്ങള്‍.
ഒരു കാറ്റൂതുമ്പോഴേയ്ക്കെന്തൊരുല്‍ക്കണ്ഠാവേശ-
മൊരു മാമ്പഴമെങ്ങാന്‍ വീഴ്കിലെന്തത്യാഹ്ലാദം!
കല്ലെടുത്തെറിഞ്ഞൊച്ചയുണ്ടാക്കി, ഭ്രമത്തിര-
ത്തല്ലലില്‍ത്തമ്മില്‍ത്തമ്മില്‍ ചിരിച്ചും ലജ്ജിപ്പിച്ചും,
ഒരു ഞെട്ടല്‍പം നുള്ളിയെറിഞ്ഞു, മറുഞെട്ടു
വരുവാന്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചും പൂങ്കാറ്റിനോടഭ്യര്‍ത്ഥിച്ചും,
ഔത്സുക്യമദമൌഢ്യമത്സരഭ്രമകല-
ഹോത്സാഹത്തിരച്ചാര്‍ത്തിലൊഴുകിപ്പുളച്ചാര്‍ത്തും,
നട്ടുച്ചപ്പൊരിവെയിലും പൂനിലാവാക്കിത്തീര്‍ത്ത
നഷ്ടശൈശവോത്സവരംഗമേ, നമസ്കാരം!

കരിയും കാവിമണ്ണും മഞ്ഞളുമരച്ചോരോ
വരയുംകുറിയുമിട്ടോരോരോ വേഷംകെട്ടി,
തകരപ്പാട്ടപ്പൊളിച്ചെണ്ടയുച്ചത്തില്‍ക്കൊട്ടി-
ത്തുകിലിന്‍ തുണ്ടും പാളപ്പാഴ്ക്കിരീടവും ചാര്‍ത്തി,
അന്നെത്ര 'കഥകളി' സോത്സാഹം നടത്തിയി-
ല്ലിന്നതോര്‍ത്തയ്യോ, നനയുന്നിതെന്‍ കണ്‍പീലികള്‍!

അന്നത്തെ'ത്താടിക്കാരന്‍' പാത്താച്ചിരാമന്‍ പാവ-
മിന്നവനെങ്ങാണൂറ്റമേറുമാശ്ശുണ്ഠിക്കാരന്‍?
മദ്യത്തിന്‍ ലഹരിയില്‍, പത്നിതന്‍ ഗൂഢപ്രേമം
ഹൃദ്യമായ് നുകര്‍ന്നൊരാ പ്രതിയോഗിതന്‍ ചത്തം
പിക്കര്‍ന്നു, കുടര്‍മാല ചാര്‍ത്തിയ കൈയില്‍ കൊടും-
വിലങ്ങുമായിട്ടവന്‍ തുറുങ്കില്‍ക്കിടക്കുന്നു!
അവ, ളപ്പാത്രം തേപ്പുകാരിതന്‍ മകള്‍ നാണി-
യവളെ, സ്ത്രീവേഷത്തിലെന്നോടൊത്താടിക്കും ഞാന്‍.
ഇന്നവള്‍, രാമന്‍ കാരാഗൃഹത്തില്‍ക്കടന്നപ്പോ-
ളന്യന്റെ വെപ്പാട്ടിയായങ്ങനെ ജീവിക്കുന്നു!
ശീമയ്ക്കുപോയിപ്പഠിച്ചെത്തി, യുദ്യോഗത്തുംഗ-
സീമയില്‍, നവോഢയാം നായികയോടും കൂടി,
ഉദ്രസം വിരാജിപ്പൂ തമ്പുരാന്‍ തന്‍ വത്സല-
പുത്രനാം കുഞ്ഞിക്കുട്ടന്‍- പണ്ടത്തെയാട്ടക്കാരന്‍!
ഘാതുകനാം രാമനെത്തുറുങ്കിലടപ്പിച്ച
നീതിശാസനം നിര്‍മ്മിച്ചരുളും ന്യായാധിപന്‍!
അപരന്‍ ശിവരാമന്‍, നാലുകുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്കച്ഛ-
നവനിന്നോരോ കൂലിവേല ചെയ്തുഴലുന്നു.
പപ്പുണ്ണി 'പത്മദേവാ'യ് ഹിന്ദിതന്‍ പ്രചാരത്തില്‍
പട്ടിണി പാതിപോക്കി ഗാമോദ്ധാരണം ചെയ്വൂ.
ശങ്കരന്‍ 'ലുധിയാനാ സില്‍ക്കു' ക, ളമേരിക്കന്‍
തങ്കഭൂഷക, ളിവയ്‌ക്കേജന്റായ് വര്‍ത്തിക്കുന്നു.
ആറടി മണ്ണിനകത്തുണ്ടു വേലുവിന്‍ ധൈര്യ-
വീര്യ ഗര്‍വ്വങ്ങള്‍ വെറും ചാമ്പലായടിഞ്ഞുപോയ്!
രത്നമ്മ സൌഭാഗ്യത്തിന്‍ ശൃംഗത്തില്‍ യുവരാജ-
പത്നിയായ്, നേത്യാരമ്മയായ്സ്സുഖിച്ചരുളുന്നു.
മാധവി വിധവയും, തമ്പാന്‍ വക്കീലും കുഞ്ഞ-
നാധാരമെഴുത്തുമാ, ണങ്ങനെ മാറീ കാലം! ....

ഒരു വന്മാവിന്‍ചോട്ടി, ലൊന്നിച്ചു വേഷംകെട്ടി-
യൊരു കാലത്തന്യോന്യമൊന്നുപോല്‍ കഴിഞ്ഞവര്‍-
ഞങ്ങ, ളാ ഞങ്ങളിന്നോ? കാലമേ, ഞൊടിക്കുള്‍ലി-
ലെങ്ങനെയാക്കിത്തീര്‍ത്തു ഞങ്ങളെ നിശ്ശങ്കം നീ?
ഇന്നുമപ്പടുകൂറ്റന്‍ മാവിനുമാത്രം ഭേദം
വന്നിട്ടില്ലണുപോലു, മത്ഭുതമാണോര്‍ക്കുമ്പോള്‍!
ഇപ്പൊഴും തേന്മാമ്പഴം പെറുക്കാന്‍, വേഷംകെട്ടി-
സ്സസ്പൃഹമാട്ടക്കളി കളിക്കാ, നാഹ്ലാദിക്കാന്‍,
വന്നുചേരുമാറുണ്ടു കുഞ്ഞുങ്ങളാ മാഞ്ചോട്ടി-
ലുന്നതകൌതൂഹലമുള്ളിലാര്‍ന്നുച്ചയ്ക്കിന്നും!
കവി, ഞാന്‍ കണ്ണീരിലൂടക്കാഴ്ച കാണുന്നേരം
കവിയും കുതുകത്തിന്‍ സ്മൃതിയെത്താലോലിപ്പൂ!!
                               -24-9-1941