ശ്രീതിലകം - മാദകാലാപം
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

മാദകാലാപം

സുന്ദരവാരുണദിങ്മുഖത്തില്‍
മന്ദഹസിക്കുന്ന സാന്ധ്യതാരം
എന്നിലൊരാനന്ദസ്വപ്നലേശം
തുന്നിപ്പിടിപ്പിക്കയായിരുന്നു.

സൂര്യന്‍മറഞ്ഞു; നിലാവു വീണു;
സൂനം വിടര്‍ന്നു; മണം പരന്നു;
ആലോലമര്‍മ്മരം തൂകിത്തൂകി
മാലേയവായു തക്കര്‍ന്നലഞ്ഞു.
നാണംകുണുങ്ങിക്കുണുങ്ങി മന്ദം
ഹേമന്തരാത്രിയും വന്നുചേര്‍ന്നു.

അശ്രാന്തം പാഞ്ഞുപോം ലോകചക്രം
വിശ്രാന്തിതേടുമിസ്സന്മുഹൂര്‍ത്തം,
സന്തോഷബാഷ്പത്തില്‍ മുക്കുവാനീ
മുന്തിരിച്ചാറെനിക്കാരുതന്നു?
ആനന്ദ, മാനന്ദം! ഞാനിനിയെന്‍
ഗാനം മുറയ്ക്കുതുടര്‍ന്നുകൊള്ളാം.
ദേവതാരാധനാകാലമായി
കോവിലില്‍ കേള്‍പ്പൂ മണിയൊലികള്‍.
ആഗതമാകയായ് ദൂരെനിന്നും
നാഗസ്വരത്തിന്‍ ഞെരുങ്ങലുകള്‍.
കല്ലിന്റെ മുന്‍പില്‍ കഴുത്തുചായ്ക്കാ-
നില്ലില്ലെനിക്കിന്നു നേരമില്ല.
മുന്തിരിമോന്തുമെന്‍ ചുണ്ടിനാല്‍ ഞാന്‍
മന്ത്രംജപിക്കുവാനല്ല ഭാവം.
എല്ലാരും നിങ്ങളെടുത്തുവാഴ്ത്തും
കല്ലും മരവുമല്ലെന്റെ ദൈവം.
സ്വര്‍ല്ലോകമെന്നെത്തിരസ്കരിച്ചാല്‍
പുല്ലാണെനിക്കു, ഞാന്‍ ഭീരുവല്ല.
മണ്ണിന്നടിയില്‍ മറഞ്ഞു നിങ്ങള്‍
വിണ്ണിലണഞ്ഞാലണഞ്ഞുകൊള്‍വിന്‍.
എന്നെസ്സകൌതുകം സ്വീകരിപ്പാന്‍
മന്നിലേക്കിന്നതു വന്നുകൊള്ളും!

ശങ്കിപ്പതെന്തിനാണോമലേ, നീ
തങ്കച്ചഷകം നിറച്ചുകൊള്ളൂ!
കേവലം മായികം സ്വപ്നമാണി-
ജ്ജീവിതമെങ്കില്‍, നാമോമലാളേ!
മണ്ണിന്നകത്തു ചൊരിഞ്ഞീടുമീ-
കണ്ണുനീര്‍കൊണ്ടു പിന്നെന്തു സാദ്ധ്യം?

മന്ദാരത്തോപ്പിലപ്പൂങ്കുയില്‍ വ-
ന്നെന്തെല്ലാം പാടിപ്പറന്നുപോയി?
എന്നാലസ്സാധുവിന്‍ പേരുപോലു-
മന്നേ മറന്നുകഴിഞ്ഞു ലോകം.
ഇന്നപ്പൂങ്കാവില്‍ വിടര്‍ന്ന പുഷ്പം
കണ്ണും കരളും കവര്‍ന്നു- പക്ഷേ,
നാളെയാരുണ്ടതിന്‍, വാടിവീണ
ലോലദളത്തിലൊരുമ്മവെയ്ക്കാന്‍?
ഹാ കഷ്ട!മെന്തിനു സാക്ഷിനില്‍ക്കും
ലോകമേ! നീയും യഥാര്‍ത്ഥമാണോ?

അയേ്യാ വിഷമം! വിഷമമയ്യോ!
വയെ്യനിക്കോമലേ പാനപാത്രം!
വേവുമെന്നുള്ളിലെ വേദനകള്‍
വേഗത്തിലല്‍പമൊന്നാറ്റുവാനായ്,
എന്തിലും മീതെ ഞാന്‍ വാഴ്ത്തീടുമീ
മുന്തിരിച്ചാറിനേ സാദ്ധ്യമാകൂ!
എന്നില്‍നിന്നെന്നെപ്പറഞ്ഞയയ്ക്കും
സുന്ദരമായൊരിദ്ദിവ്യമദ്യം.
ആരെന്നൊടോതുന്നു കൈവെടിയാ-
നാരിതു മന്നില്‍ നിഷിദ്ധമാക്കി?
ആചാര്യന്മാര്‍ നിങ്ങള്‍ നെയ്തുതന്നോ-
രാചാരമാകും നനഞ്ഞവസ്ത്രം,
മാറിയുടുക്കാതിരിക്കുവോളം
മാമൂല്‍പ്പനിയെങ്ങു വിട്ടുമാറാന്‍?
വേദനിക്കുന്നു മന്മാനസം!-ഹാ!
വേഗമാകട്ടേ നിറയ്ക്കു പാത്രം!

                               -ജനുവരി 1935