അസ്ഥിയുടെ പൂക്കള്‍ - അസ്ഥിയുടെ പൂക്കള്‍
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

അസ്ഥിയുടെ പൂക്കള്‍

അസ്ഥികള്‍ പൂത്തു, ചിറകടിച്ചുജ്ജ്വല-
ചിത്രശലഭങ്ങളാര്‍ത്തണഞ്ഞു.
ആമോദസാന്ദ്രമായുല്ലസിച്ചീടിനോ-
രാമരന്ദം നുകര്‍ന്നാത്തമോദം
ചുറ്റിപ്പറന്നവ ചോദിച്ചിതീവിധം
"തെറ്റിന്റെ തേനും മധുരമാണോ?"
കണ്ണീരിന്‍ പര്യായമായൊരക്കല്ലറ
കന്നിനിലാവില്‍ കുളിച്ചുനിന്നു.
സ്വച്ഛന്ദനിദ്രയില്‍ മാറോടുമാര്‍ചേര്‍ന്ന-
ന്നച്ഛനുമമ്മയുമുല്ലസിക്കേ!
സ്വപ്നസമൃദ്ധിയാല്‍ക്കൊച്ചനുജന്മാരെ
സ്വര്‍ഗ്ഗം യഥേഷ്ടമായ് സത്കരിക്കേ,
ഒച്ചകേള്‍പ്പിക്കാതെ വാതില്‍ പയ്യെത്തുറ-
ന്നുച്ചലസ്പന്ദിതഹൃത്തുമായി
ഹര്‍ഷഭരിതയായ്, മന്ദാക്ഷലോലയ-
ക്കര്‍ഷകകന്യ പുറത്തുവന്നു.
കായ്കനിത്തോപ്പിലത്തേന്മാവിന്‍ചോട്ടിലാ-
ക്കാമുകകാമനൊളിച്ചുനിന്നു.
തോളോടുതോള്‍ചേര്‍ന്നു നീങ്ങുകയായ് രണ്ടു
നീലനിഴലുകള്‍ പൂനിലാവില്‍!
അക്കല്ലറതന്‍ ചവിട്ടുപടിയിലാ
സ്വര്‍ഗ്ഗീയജീവികള്‍ ചെന്നിരുന്നു.
പുല്‍ക്കൂമ്പൊളിപ്പട്ടുജമ്പറിനുള്ളിലാ-
പ്പൊല്‍ക്കുടം വിപ്ലവപ്പെട്ടുനില്‍ക്കേ,
കോമളകാമുകഹസ്താര്‍പ്പിതങ്ങളാം
കോരിത്തരിപ്പിന്റെ സാന്ത്വനങ്ങള്‍,
ചൂടി, യവയ്ക്കു വികസിക്കുവാന്‍വേണ്ട
ചൂടും വെളിച്ചവും സംഭരിക്കേ,
അസ്ഥികള്‍ പൂത്തോരസ്സൌരഭധാരയാ-
ലുദ്ദീപ്തയായവള്‍ കൊഞ്ചിയോതി:
"ഭൂതകാലത്തില്‍നിന്നൂറിയെത്തുന്നൊരി-
ച്ചേതോഹരമാം, പരിമളത്തില്‍,
പ്രാണനിലോര്‍ത്തിടാതൊട്ടിപ്പിടിക്കുന്ന
രേണുക്കളുണ്ടാവാനെന്തുബന്ധം?"
അമ്മഴവില്ലൊളിപ്പൂങ്കവിള്രണ്ടിലു-
മുമ്മവെച്ചാ യുവാവേവമോതി:
"അസ്ഥികള്‍ പൂക്കില്ല-പൂക്കുന്നൊരസ്ഥികള്‍-
ക്കത്തരമത്ഭുതശക്തികാണും!"
"നമ്മല്‍തന്നസ്ഥികള്‍ പൂക്കുമോ?"-സസ്മിതം
നര്‍മ്മസ്വരത്തില്‍ത്തിരക്കിയോമലാള്‍
"നമ്മള്‍തന്നസ്ഥികള്‍ പൂത്തതുതന്നെയാ-
ണിമ്മഞ്ജുസൌരഭമോമലാളേ!"