ശ്രീതിലകം - മങ്ങിയ കിരണങ്ങള്‍
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

മങ്ങിയ കിരണങ്ങള്‍

പ്രിയകരമായുള്ളതാകമാനം
സ്വയമൊഴിഞ്ഞോരോന്നകന്നുപോയി.
അവയെക്കുറിച്ചുള്ളൊരോര്‍മ്മപോലു-
മസഹനീയോല്‍ക്കടശോകമായി.
എരിപൊരികൊള്ളുമെന്‍ മുന്നി,ലിപ്പോ-
ളിരുളും നിരാശയും മാത്രമായി.
അണയില്ലിനി വീണ്ടുമെന്നരികി-
ലവയിലൊരൊറ്റക്കിനാവുപോലും
സകലവുമൊന്നുചേര്‍ന്നസ്തമിച്ചു,
സകലവുമയേ്യാ, വിറങ്ങലിച്ചു!

നിരുപിച്ചിരിക്കാതരഞൊടിയി-
ലൊരുകൊച്ചു പൂക്കുറ്റിക്കുള്ളില്‍നിന്നും,
പലപലവര്‍ണ്ണത്തിലുള്ളനേകം
ഗുളികപ്പൂപൊട്ടിയുയര്‍ന്നുപൊങ്ങി.
അവയെല്ലാമൊന്നുപോലൊന്നുമിന്നി
ജവമതേമട്ടില്‍പൊലിഞ്ഞു മങ്ങി.
ഒരു വെറും സ്വപ്നം, മനോഹരമാ-
മൊരു തനിത്തങ്കത്തെളുതിളക്കം;
അതുകഴിഞ്ഞിട്ടോ?-തണുതണുത്ത
ഹതമാമൊരു വെറുമന്ധകാരം!
അവസാനമില്ലിതിനെങ്കി,ലയേ്യാ
ശിവനേ, യിതെന്തിന്റെ മാനദണ്ഡം?

ചിലമന്ദഹാസങ്ങളങ്ങുമിങ്ങും
ചിതറിക്കിടന്നവയാകമാനം
കനിവറ്റകാലമേ, നിര്‍ഭയം നീ
കരിതേച്ചു കഷ്ടം കളഞ്ഞുവല്ലോ.
അവകളെ ഞാനെന്റെ ജീവിതത്തോ-
ടഴിയാതെ ബന്ധിച്ചതായിരുന്നു.
അലിവെഴാതെന്നിട്ടും, നീയവയെ-
ക്കലിതവിനോദമഴിച്ചുവിട്ടു.

അവയെല്ലാം പോയി-മടങ്ങിവീണ്ടു-
മണയാത്തമട്ടില്‍ പറന്നു പോയി.
ഇനിയെന്തുചെയ്യും, ഞാനെങ്ങുപോകു-
മിതില്‍നിന്നു ഞാനെന്നു മുക്തനാകും?
നെടുവീര്‍പ്പിന്‍ പശ്ചാത്തലങ്ങള്‍തോറും,
ചുടുബാഷ്പചിത്രം വരച്ചുമാച്ചും;
ഇരുളില്‍ പലപ്പൊഴും നഷ്ടഭാഗ്യ-
സ്മരണയില്‍ തോണിതുഴഞ്ഞുഴന്നും;
അവലംബാന്വേഷി ഞാനിപ്രകാര-
മവശനായ് വാഴണമെത്രകാലം?

സമുദായവേശ്യതന്‍ കണ്ണിണയില്‍
സമുദിതമാകുന്ന നക്രബാഷ്പം
സഹതാപചിഹ്നമായാദരിക്കാന്‍
സതതോപദേശം തരുന്നു, ലോകം.
അതില്‍ ഞാനൊരല്‍പം ബധിരനായാ-
ലതുകൊണ്ടു മറ്റുള്ളോര്‍ക്കെന്തുചേതം?

അമൃതമയോത്സവരംഗമോരോ-
ന്നമിതാനുമോദം ഞാനാസ്വദിച്ചു;
അവകളിലന്നെന്റെ ഭാവനക-
ളലസവിഹാരങ്ങളാചരിച്ചു;
അല,മാ വിഹാരങ്ങള്മൂല, മെന്നി-
ലതുലാനുഭൂതികളങ്കുരിച്ചു;
വിവിധമധുരവികാരമെന്നില്‍
വിതറിക്കൊ,ണ്ടന്നവയുല്ലസിച്ചു;
അനുപമമാകുമൊരന്തരീക്ഷ-
മവയെനിക്കന്നൊക്കെത്തന്നിരുന്നു;
അതിലെന്‍ കമനീയകൌതുകത്തിന്‍
മൃദുലസല്ലാപം നടന്നിരുന്നു;
അനുമാത്രമെന്മനമന്നതില്‍നി-
ന്നനഘനിര്‍വ്വാണം നുകര്‍ന്നിരുന്നു;
അതുകൊണ്ടിനിയെന്തുകാര്യ,മിപ്പോ-
ളവയെല്ലാമൊന്നോടൊടുങ്ങിയല്ലോ!

മൃദുസൌരഭത്തെ,യുല്‍ഫുല്ലപുഷ്പം
ഹൃദയത്തില്‍ ചേര്‍ത്തുപിടിച്ചതല്ലേ?
ഫല, മെന്തതെന്നിട്ടും ചഞ്ചലമാം
കുളിര്‍കാറ്റിന്‍പിന്നാലെ പാഞ്ഞുപോയി.

വ്യതിയാനമെന്തിനും സംഭവിക്കാം
വ്യസനിച്ചിടേണ്ടതില്ലായിരിക്കാം;
ശരിതന്നെ;-ഞാന്‍ പക്ഷേ, കണ്ടമാറ്റം
കരിതേച്ചൊരാവേശമായിരുന്നു.
അതുകണ്ടൊരാ നിമിഷത്തില്‍, ഞാനൊ-
രിടിവെട്ടുകൊണ്ടപോലായിപ്പോയി.
മഹിയിലന്നോളം കഴിഞ്ഞതോര്‍ക്കെ
മമ ചിത്തം പൊട്ടിത്തകര്‍ന്നുപോയി!

പ്രണയമേ, മന്മനമിത്രമാത്രം
വ്രണപൂര്‍ണ്ണമാക്കി നീ തീര്‍ത്തുവല്ലോ!
ഇനിയതിന്‍ സ്പന്ദനംകൂടി നീക്കാന്‍
കനിവെന്നിലുണ്ടെങ്കില്‍ നോക്കണേ നീ.
നിശിതനിരാശകള്‍ ഞെക്കിടുമ്പോള്‍
നിലവിളിക്കുന്നു ഞാന്‍ നിസ്സഹായന്‍.
അതുകേട്ടലിഞ്ഞെന്നരികില്‍നിന്നോ-
രമൃതാംശുപോലുമകന്നുപോയാല്‍,
ഇനിയെന്താണുള്ളതെന്‍ തപ്തചിന്ത
മിനുസപ്പെടുത്തി മിനുക്കിവെയ്ക്കാന്‍?

മഹിയിലാരശ്മിക്കുവേണമെങ്കില്‍
മമ ജീവന്‍പോലും ഞാനേകിയേനേ!-
മരണത്തിന്‍ പിന്നിലും ഞാനൊരോമ-
ന്മധുരാനുഭൂതിയില്‍ മുങ്ങിയേനേ!-
അനുമാത്രദു:ഖത്തിനായിമാത്ര-
മിനിയതു ചിന്തിച്ചിട്ടെന്തു കാര്യം?

ഫലമില്ല;-സര്‍വ്വവും ശൂന്യമായി
വിലയത്തിലൊക്കെയും വീണൊടുങ്ങി.
ഒരു തെറ്റും ചെയ്യാതിരുന്ന തെറ്റി-
ന്നരുളിയ നീതിതന്‍ ശിക്ഷപോലെ
എളിയസുഖത്തിന്‍ ഗളത്തിലയേ്യാ
കൊലമാലയിട്ടുകഴിഞ്ഞു കാലം!
ഹൃദയത്തെപ്പുല്‍കിയൊരുത്സവങ്ങ-
ളതുലങ്ങളോരോരോ വിഭ്രമങ്ങള്‍.
ക്ഷണികങ്ങളാണിവയൊക്കെയെങ്കി-
ലിനി, മന്നിലെന്തിനെ വിശ്വസിക്കാം?

അനുപമാദര്‍ശമേ, നിന്‍ നിലാവ-
ത്തലിയാം നിനവിന്റെ ചന്ദ്രകാന്തം.
അണുപോലുമെന്നാലലിഞ്ഞുകാണ്മീ-
ലനുഭവക്ഷിപ്താശ്മവീഥിയൊന്നും!
ഒരുവെറും സങ്കല്‍പമാത്രമാം നി-
ന്നരികിലേക്കുള്ളൊ,രെന്‍ ദീനയാനം
ഒരു, ചിറകറ്റ ശലഭികതന്‍
സുരദീപസംഗമോദ്വേഗമായി!

പുളകാങ്കുരങ്ങളെസ്സാക്ഷിനിര്‍ത്തി-
പ്പലതുമായന്നു ഞാന്‍ കൂട്ടിമുട്ടി.
അവയെല്ലാമിന്നുഗവിസ്മൃതിതന്‍
ശവകുടീരത്തിനകത്തടിഞ്ഞു.
അവയന്നെന്‍ ജീവിതത്തോടടുത്തോ-
രളവില്‍ ഞാന്‍ മറ്റൊരാളായിരുന്നു;
മുരളിയെന്നോണ, മെന്നന്തരംഗം
മുഴുവനും സംഗീതമായിരുന്നു!
അരുതതിന്നോര്‍ക്കാനസഹ്യ, മയേ്യാ
പരിണാമമേ, ഹാ, ഭയങ്കരം നീ!
അപജയം, ചുറ്റുമൊരന്ധകാരം
അഖിലവും നാശം-അധ:പതനം!
സകലവും തീര്‍ന്നു, ഞാന്‍ മാത്രമായി
സകരുണം ഞാനും, ഹാ, യാത്രയായി.
എവിടെയ്ക്കാണെന്നോ?-സമസ്തവും ചെ-
ന്നെവിടെലയിപ്പ, തങ്ങോട്ടുതന്നെ! ....

                               -ജൂണ്‍ 1935