രാഗപരാഗം - വസന്താഗമം
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

   വസന്താഗമം

മുറ്റത്തെ മുല്ലകളൊക്കെപ്പൂത്തൂ
കറ്റക്കിടാവിന്റെ കണ്‍ കുളിര്‍ത്തൂ.
 ആയവനാശിച്ചിട്ടില്ലെന്നിരിക്കുകി-
 ലാഗമിച്ചീടുമോ പുഷ്പകാലം?-അവന്‍
 സ്വാഗതമോതുമോ സാനുകൂലം?

പൂത്തപൂവല്ലികള്‍ പുല്‍കിപ്പുല്‍കി-
ത്താര്‍ത്തെന്നലങ്ങിങ്ങു സഞ്ചരിച്ചു.

 എന്മകനാനന്ദമേകുവാനല്ലെങ്കി-
 ലെന്തിനാ വല്ലികള്‍ നൃത്തമാടി?-അതി-
 ലെന്തിനളികളുമൊത്തുകൂടി?

മാകന്ദത്തോപ്പിങ്കലാകമാനം
കാകളി തൂകിനാര്‍ കോകിലങ്ങള്‍.

 കണ്മണിക്കുഞ്ഞിനു കേള്‍ക്കുവാനല്ലെങ്കി-
 ലിമ്മട്ടിലെന്തിനു പാട്ടുപാടി-അവര്‍
 തേന്മയമാക്കിയപ്പുഷ്പവാടി?

താമര പൂത്തു മണം പരന്നു
മാമരച്ചാര്‍ത്തും മതിമറന്നു.

 എന്നോമല്‍പ്പൈതലിനല്ലാതെയാര്‍ക്കതി-
 ലുന്നതഹര്‍ഷമുദിപ്പതാവോ-ചുണ്ടില്‍
 ചിന്നുന്നതെന്തൊരു പൂനിലാവോ!

തങ്കമേ വിണ്ണിന്‍ വിശുദ്ധിമാത്രം
തങ്ങുന്നു നിന്നുടെ കണ്ണിണയില്‍

 കാകോളം കല്ലോലംതല്ലുമീലോകത്തില്‍
 കാലുഷ്യം കാണുവാന്‍ ശക്തമല്ല-അതു
 കാലത്തിന്‍ വീര്‍പ്പാല്‍ കലങ്ങുകില്ല!

ഈ വസന്തത്തിലൊളിച്ചിരിക്കും
ഭീമനാം വേനല്‍ ചിരിച്ചിരിക്കും.

 ഓമനേ, നിന്റെ കുതൂഹലം നോക്കിയി-
 പ്പൂക്കാലമേറെനാള്‍ നില്‍ക്കയില്ല-നിന്റെ-
 നേര്‍ക്കനുകമ്പയതിങ്കലില്ല!

ഹാ, ലോകനായകാ ഞങ്ങളെല്ലാം
ബാലചാപല്യങ്ങള്‍ കാട്ടിയേക്കാം.

 ഞാനീക്കിടാവിനോടോതുമ്പോള്‍ നീയുമ-
 ജ്ഞാനികള്‍ ഞങ്ങളില്‍ പൂര്‍ണ്ണരാഗം-സത്യ-
 ദീപം കൊളുത്തിടുകാത്തവേഗം!