ലീലാങ്കണം - 'ഹേമ'
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

"മിന്നല്‍വാള്‍ വലിച്ചൂരി, വാനമേ സന്തപ്തയാ-
മെന്നുടെ നേര്‍ക്കീവിധമോങ്ങിനില്ക്കരുതേ നീ!
മന്മനോനാഥന്‍തന്റെ മഞ്ജുവാം മുഖം കണ്ടി-
ട്ടെന്മിഴിയടഞ്ഞാകില്‍-ആകട്ടേ, കൃതാര്‍ത്ഥ ഞാന്‍!"

ഭീകരനിശീഥത്തിന്‍ മദ്ധ്യ; മന്ധകാരത്തില്‍
ലോകമാകവേ മങ്ങിമറഞ്ഞുകിടക്കുന്നു!
ഘോരമാം കാലവര്‍ഷം; ഛിന്നഭിന്നമായ് ചില
നീരദാവലി-കീറപ്പാഴ്ത്തുണിത്തുണ്ടിന്‍കൂട്ടം-
അംബരത്തെരുവിന്റെ വീഥികള്‍തോറും കാണ്മൂ.
ഡംബരവിഹീനയാം വര്‍ഷകര്‍ഷകീകേശം!
അപ്പപ്പോഴവള്‍ കോപാലോങ്ങുന്നു കൈവാള്‍ത്തല
രാപ്പിശാചിതന്‍ കരിതേച്ച മെയ്യിനുനേരേ!
താരമില്ലൊന്നും; കരിങ്കാര്‍മുകില്‍നിനാദത്തിന്‍
ഘോരത വര്‍ദ്ധിക്കുമാറങ്ങിങ്ങു ചീകീടുകള്‍
ലക്ഷമാക്രന്ദനംചെയ്തീടുന്നു; ഭേകാരാവ-
മിക്ഷോണിമണ്ഡലം നൂറായിട്ടു പിളര്‍ക്കുന്നു!
ഉഗ്രമാം കൊടുങ്കാറ്റില്‍ മറിയും വൃക്ഷങ്ങള്‍ ത-
ന്നഗ്രഭാഗങ്ങള്‍ തമ്മിലിടറിപ്പിളരുന്നൂ!
ഭൂകമ്പസമാരംഭസംഭാരസൂത്രധാര-
നേകന്റെ മിരട്ടാകാമിക്കാണും കോലാഹലം!

അപ്പൊഴുതെല്ലാവരും നിദ്രതന്നങ്കത്തിങ്കല്‍
സ്വപ്നസൌഭാഗ്യാമൃതമാസ്വദിച്ചമരുന്നൂ!
മങ്ങീടും വിളക്കിന്റെ മുന്നിലായ്-മേടയ്ക്കക-
ത്തങ്ങൊരു തുറന്നിട്ട ജാലകാന്തികത്തിങ്കല്‍,
നിദ്രതന്‍ തിരുനെറ്റി ചുംബനംചെയ്യാഞ്ഞിട്ടും,
ക്ഷുദ്രമാം ഹൃദയത്തില്‍ കത്തും തീ കെടാഞ്ഞിട്ടും,
നീരാളമെത്തപ്പുറത്തിരുന്നു കരഞ്ഞൊരു
ജ്വരസംഭ്രാന്തയായ തന്വിയാളപേക്ഷിപ്പൂ;

"മിന്നല്‍വാള്‍ വലിച്ചൂരി, വാനമേ സന്തപ്തയാ-
മെന്നുടെനേര്‍ക്കീവിധമോങ്ങിനില്‍ക്കരുതേ, നീ!
മന്മനോനാഥന്‍തന്റെ മഞ്ജുവാം മുഖം കണ്ടി-
ട്ടെന്മിഴിയടഞ്ഞാകില്‍-ആകട്ടേ, കൃതാര്‍ത്ഥ ഞാന്‍!"

ഇഷ്ടതോഴിതന്‍ മാറിലിറ്റിറ്റു കണ്ണീര്‍ വീഴ്കെ
ഞെട്ടി നിദ്രയില്‍നിന്നും വെമ്പിയേല്‍ക്കയായവള്‍
ചോദിപ്പൂ: "ഹേമേ! മമ സ്വാമിനീ പറഞ്ഞാലും
ഖേദിപ്പതെന്തിന്നു നീ നിര്‍ന്നിദ്രം നിരുന്മേഷം?
ഇക്കെടുത്തിയ ദീപമാരു കത്തിച്ചൂ വീണ്ടു-
മിക്കൊടും തണുപ്പത്തു നിദ്രവിട്ടിരിക്കയോ?
മാറിയില്ലല്ലോ പനി-മാഴ്‌കിടാ, യ്കെന്തായാലും
മാരവൈജയന്തികേ,ചൊല്‍ക നീയിതിന്‍ മൂലം!
എന്തുതാനാകട്ടെ, ഞാനുണ്ടാക്കാമുപായം, നീ
സന്താപം വെടിഞ്ഞെന്നോടോതുകയിതിന്‍ കാര്യം!
ജാലകമടയ്ക്കട്ടേ, ശീതവാതസ്പര്‍ശം നിന്‍
ലോലമാം കളേബരം പീഡിപ്പിച്ചീടും പാരം!

"വേണ്ട വേണ്ടെന്‍ തോഴി,"- യക്കൈത്തലം പിടിച്ചുടന്‍
കൊണ്ടല്‍വേണിയാള്‍ മന്ദമോതുന്നൂ സഗല്‍ഗദം:
"പാരാതെ ശുഭപത്രമൊന്നെടുത്തു ഞാന്‍ ചൊല്ലു-
ന്നോരു വാക്യങ്ങളെല്ലാം കുറിക്കയരക്ഷണം!
ഇല്ലെനിക്കധിവാസമേറെനേരം ധാത്രിയില്‍
മല്ലികേ, നീയെന്‍ സ്നേഹപാത്രമാണെന്നാകിലോ,
വേഗത്തില്‍ കുറിക്കുകീലേഖനം, പിന്നീടെന്നെന്‍
ഭാഗഥേയത്തിന്‍ ഹേതുഭൂതനാം 'മല്ലീനാഥന്‍,"
ഇങ്ങെങ്ങാന്‍ വരുന്നുവോ-അന്നതു നല്‍കീടുകെന്‍
മംഗലമാകുമന്ത്യസമ്മാനമെന്നും ചൊല്ലി...
ഈവിധം കുറിക്കുക:- "ജീവേശ! പോരും, തവ
ഭാവി ജീവിതപരിപാടി കനിട്ടേണ്ടിനി,
'ഭാമ'യെ ത്യജിക്കേണ്ട, 'ഹേമ' പോകുന്നൂ സ്വയം
പ്രേമതുന്ദിലയായ്‌ത്താന്‍ വാനവഗൃഹം നോക്കി!
ധന്യയായിവളെന്റെ ജീവിതം മുഴുവനും
മാന്യനാം യുവാവേ, ത്വല്‍പാദപൂജയ്ക്കായ് പോക്കീ
അ'പ്രേമ'പുഷ്പാഞ്ജലിയിന്നും ഹാ! ചെയ്തുതീര്‍ത്തു
ക്ഷിപ്രം ഞാന്‍ ഗമിക്കുന്നേന്‍, മംഗലം ഭവിയ്ക്കട്ടേ!"

അപ്പപ്പോള്‍ പിടഞ്ഞെരിഞ്ഞുള്ളൊരാ ദീപനാളം
ക്ഷിപ്രം വായുവില്‍ പോയി ലയിച്ചൂ; മങ്ങീ മിന്നല്‍!