അസ്ഥിയുടെ പൂക്കള്‍ - ആശ്രമമൃഗം
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

  ആശ്രമമൃഗം

ആഗമതത്ത്വവിചക്ഷണനാകുമാ
യോഗീശ്വരനെ സ്തുതിപ്പു ലോകം.
ഗീതയരച്ചു കുടിച്ചവനാണുപോല്‍
ചേതസ്സില്‍ ചൈതന്യമുള്ളവന്‍പോല്‍
ത്യാഗപരിമളസാരമീ വിസ്തൃത-
ലോകം മുഴുവന്‍ പരത്തുവോന്‍ പോല്‍.
ആയിരമായിരമാശ്രമങ്ങള്‍ക്കധി-
നായകനാണു പോല്‍, സാത്വികന്‍ പോല്‍
വേദവേദാന്തപാരംഗതനാണുപോല്‍
മേദിനി നേടിയ മൌക്തികമ്പോല്‍! ...
രാവിലെ കന്നാലി പൂട്ടുവാന്‍ പാടത്തു
പോവുന്ന മൂഢന്‍ ഞാനെന്തറിഞ്ഞു?
ഞാനെഴുത്തൊന്നും പഠിച്ചില്ല,-ലേശവും
ജ്ഞാനമെനിക്കില്ല, വൃദ്ധനായ് ഞാന്‍.
ഇന്നേഴുകുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്കച്ഛനാണെങ്കിലും
സന്യാസിമാരെ ഞാനാദരിപ്പൂ.
ഇപ്പുഞ്ചപ്പാടവും നെല്ലും പണങ്ങളു-
മിപ്പോള്‍ ഞാന്‍ തീര്‍ത്തൊരീ മാളികയും,
ഇങ്ങുകൈവിട്ടിട്ടുടുതുണികൂടിയു-
മില്ലാതിവിടുന്നു പോകണം ഞാന്‍.
നന്നായറിയാമെനിക്കിതതുകൊണ്ടു
സന്യാസിമാരെ ഞാനാദരിപ്പൂ! ...

നാണിക്കു നാള്മുറമാറി-യവസാനം
നാരായണനെയെനിക്കു നല്‍കി.
പത്തുവയസ്സു കഴിഞ്ഞൊരെന്‍ നാണുവെന്‍-
ചിത്തം മുഴുവനും തീറെടുത്തു.
ചേലില്‍ വെളുത്തു കൊഴുത്തൊരു സദ്ഗുണ-
ശീലനാം ബാലനാണക്കുമാരന്‍.
മറ്റുള്ളതൊക്കെത്തെറിച്ചവരാണ്മക്കള്‍
കുറ്റപ്പെടുത്തീടും ഞാനവരെ.
പെണ്മക്കളോടെനിക്കില്ല വഴക്കൊട്ടും
കണ്മണിമാരവര്‍ ശാലിനികള്‍.
നാണുവിന്‍ ശാന്തസ്വഭാവവും നന്മയും
പ്രാണാനുഭൂതി പകര്‍ന്നിതെന്നില്‍.
ആകയാലെന്നത്യസന്താനക്കൂമ്പൊരു
യോഗീശനാകുവാന്‍ ഞാന്‍ കൊതിച്ചു.
ആശ്രമത്തിലയച്ചു ഞാന്‍ ...ചിത്തത്തി-
ലാശ്വാസമായി, കൃതാര്‍ത്ഥനായി! ...

വത്സരം രണ്ടു കഴിഞ്ഞുപോയ്-അന്നൊരു
വര്‍ഷാന്തയമിനിയായിരുന്നു.
ആ വാനും ഭൂവും തിരിച്ചറിഞ്ഞീടുവാ-
നാവാതിരുള്‍പൊതിഞ്ഞിരുന്നു.
ഇല്ലൊരു നക്ഷത്രം കാറും കൊടുങ്കാറ്റു-
മല്ലും മദിച്ചുപുളച്ചുനിന്നു.
കമ്പിളിപ്പച്ചപ്പുതപ്പും പുതച്ചു ഞാന്‍
കമ്പിതാവശരീരനായി
നാണിയിടിച്ചുതന്നീടിന താംബൂലം
മോണയില്‍ മര്‍ദ്ദിച്ചുകൊണ്ടവിടെ
തെക്കേത്തളത്തില്‍ വിവിധവിചാരങ്ങ-
ളുള്‍ക്കമ്പിലുള്‍ച്ചേര്‍ന്നിരുന്നിരുന്നു ...

കാവിവസ്ത്രത്തില്‍, മെതിയടിതന്‍പുറ-
ത്താവലംകൈത്താരില്‍ യോഗദണ്ഡും,
വാമഹസ്തത്തില്‍ പിടിമൊന്തയുമായി
ശ്രീമയദീപ്തിമുഖത്തു ചാര്‍ത്തി
പാപാന്ധകാരമകറ്റി, പ്പരവശ-
പ്പലനലോലനായ് ജ്ഞാനിയായി
'ചിന്മയാനന്ദ' നായ് സഞ്ചരിച്ചീടുന്നി-
തെന്മകന്‍-കോള്‍മയിര്‍ക്കൊണ്ടുപോയ് ഞാന്‍-
പിന്നിലായെത്രപേര്‍, കാണ്മവരൊട്ടുക്കു
വന്നു കാല്‍തൊട്ടു ശിരസ്സില്‍ വെയ്പൂ...!
അക്കഴ്ച ദൈവമേ, നേരിട്ടു കാണാനൊ-
ന്നൊക്കാതെയെന്‍കണ്ണടയുമല്ലോ! ...

പെട്ടന്നൊരു കൂര്‍ത്തമുള്ളുകൊണ്ടെന്മനം
ഞെട്ടി-ഞാന്‍ നാണിതന്‍നേര്‍ക്കുനോക്കി.
അക്കവിളൊളിയോരോമനത്തൂമുഖം
ദു:ഖത്തിന്‍ കണ്ണാടിയായിരുന്നു
നിസ്തുലഗാഢപ്രണയാര്‍ദ്രമായൊരാ
ഹൃത്തിന്‍ വിശുദ്ധനിഗൂഢതയില്‍
ഏകാന്തശാന്തിയില്‍ നൂലിട്ടു നില്‍ക്കുമ-
ശ്ശോകാര്‍ദ്രചിന്തയെന്താര്‍ക്കറിയാം? ...
പല്ലുകൊഴിഞ്ഞൊരത്തൂവായ്മലരണി-
ച്ചില്ലൊളിപ്പൂഞ്ചിരിപ്പൂനിലാവില്‍,
ഉത്തമപ്രേമാനുഭൂതികള്‍ മേളിച്ചു
മത്തടിക്കുന്നിതെന്‍ചിത്തമിന്നും!
മൃത്യുവന്നെത്തിപ്പിരിക്കുമോ ഞങ്ങളെ
ശപ്തദിനമതടുക്കലാണോ? ...
മിന്നല്‍, കൊടുങ്കാറ്റു, പേമഴ-തെല്ലൊന്നു
കണ്ണടയ്ക്കാമിനി, വൈകിനേരം.
"അമ്മേ!" വിളിക്കയാണാരോ "തുറക്കുകീ-
യുമ്മറവാതില്‍!" എന്റെ നാണുവല്ലേ?
കോരിത്തരിപ്പോടെ വെമ്പിയെണീറ്റു ഞാന്‍
പാരം വിറയ്ക്കുന്ന മെയ്യുമായി.
നാണിപോയ് വാതില്‍ തുറന്നു-നനഞ്ഞൂറ്റി
നാണു വിറകൊണ്ടകത്തു വന്നു.
കാവിമുണ്ടല്ലാ, വെളുപ്പു, വെളു"പ്പാട്ടെ
നീ വന്നതെന്തേ?-നനഞ്ഞല്ലോ നീ!
മുണ്ടു മാറീടുക!" ...കാരണംകൂടാതൊ-
രിണ്ടലന്നെന്നിലിഴഞ്ഞുകേറി.
തെല്ലുനേരത്തേക്കാ രാത്രിയെന്നോണമൊ-
രല്ലെന്റെ ഹൃത്തില്‍ പതിയിരുന്നു.
വസ്ത്രങ്ങള്‍ മാറ്റിത്തലതോര്‍ത്തി വീണ്ടുമെന്‍-
പുത്രനെന്‍ മുന്നിലായ് വന്നു നിന്നു.

"നീ വന്നതെന്തേ വിചാരിച്ചിരിക്കാതെ
രാവിലിരുട്ടിലിപ്പേമഴയില്‍?"
"ആശ്രമം വിട്ടു ഞാന്‍!"-"എന്ത്"- ഞാന്‍ ഞെട്ടിപ്പോയ്
"ആശ്രമം വിട്ടു ഞാനെന്നെന്നേക്കും!"
"എന്തെന്മകനേ പറയുന്നതേവം നീ"
സന്തപ്തനായ് ഞാന്‍ തിരക്കി മന്ദം!
"അസ്വാമി നല്ലതല്ലച്ഛാ വെറും മൃഗം."
അശ്രുപൊടിഞ്ഞിതാക്കണ്ണിണയില്‍,
ഞാനമ്പരന്നു .. സന്യാസിക്കുകോപമോ
ജ്ഞാനിക്കും നമ്മേപ്പോല്‍ ശുണ്ഠിയുണ്ടോ?
ചൊല്ലി ഞാന്‍: "വല്ലതും തെറ്റു നിന്നില്‍ക്കണ്ടു
തെല്ലു നിന്നോടു കയര്‍ത്തിരിക്കാം.
ഇത്ര മഠയനോ നീയതുമൂലമാ-
സ്സത്വാത്മകാശ്രമം കൈവെടിയാന്‍? .."
"സത്വാശ്രമംതന്നെയാണത," വജ്ഞയോ-
ടുച്ചരിച്ചീടിനാന്‍ നാണു വേഗം.
"പോകണം വീണ്ടും നീ!" "ഇല്ലച്ചാ, ഞാനിനി-
പ്പോകില്ലവിടെ" ശ്ശഠിച്ചു പുത്രന്‍.
"സ്വാമി നിന്നോടെന്തു ചെയ്തു?" ഭാവം പകര്‍-
ന്നീമട്ടൊന്നട്ടഹസിച്ചുപോയ് ഞാന്‍.
മിണ്ടുന്നതില്ലവന്‍-നിശ്ചയം, ഹാ ചെയ്തി-
ട്ടുണ്ടവനുഗമാം കുറ്റമെന്തോ!

"ആശ്രിതവത്സലനാ യോഗി നിന്നോടി-
ന്നാശ്രമം വിട്ടുപോകാന്‍ പറഞ്ഞോ? ...
"ഇല്ല, പറഞ്ഞില്ല, നേരേമറിച്ചു, പോ-
കൊല്ലയെന്നെന്നോടു കേണിരുന്നു."
എന്‍കണ്ണുരണ്ടും നിറഞ്ഞു-ഗുണം വരാ-
നെങ്കുഞ്ഞിനീശ്വരാ, യോഗമില്ലേ?

"ധിക്കരിച്ചെന്നിട്ടുപോന്നതെന്താണു നീ
നില്‍ക്കേണ്ടിവിടെത്തിരിച്ചുപോകൂ!
അപ്പദപത്മത്തില്‍ വീണു നിന്‍തെറ്റിനു
മുല്‍പാടുചെന്നു നീ മാപ്പിരക്കൂ!" ...
"പോകയില്ലച്ഛാ ഞാ, നെന്തച്ഛന്‍ ചെയ്താലും
പോകില്ല ഞാനിനിയാശ്രമത്തില്‍!"
"സ്വാമി നിന്നോടെന്തുചെയ്തു?" ഗര്‍ജ്ജിച്ചു ഞാ-
നീമട്ടു വീണ്ടും ക്ഷമയൊടുങ്ങി.
"സ്വാമിപോലും!-മൃഗം, പേമൃഗം!-വേണെങ്കില്‍
സ്വാമിക്കൊരുത്തിയെക്കെട്ടരുതോ? .."

നിന്നില്ല പിന്നെയെന്‍ മുന്നിലവന്‍-നാണി
കണ്ണും മിഴിച്ചു പകച്ചുനില്‍പൂ!
ഞാനും പകച്ചു ...മനസ്സിലായില്ലൊന്നും
നാണുവിന്റെ ബുദ്ധിക്കിളക്കമുണ്ടോ?
പെണ്ണിനെക്കെട്ടലും സ്വാമിയും നാണുവും
തമ്മിലെന്താണൊരു ബന്ധമാവോ!
യോഗിയാക്കീടാന്‍ ഞാനെത്ര കൊതിക്കിലും
യോഗമില്ലെങ്കില്‍ പിന്നെന്തുചെയ്യും?
എങ്കിലുമെന്തോ തകരാറെവിടെയോ
ശങ്കയി, ല്ലുണ്ടെ, ന്തെന്നാരറിഞ്ഞു? ....