ബാഷ്പാഞ്ജലി - വാടാവിളക്ക്
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

വാടാവിളക്ക്
കുസുമ:-
കനലൊളിയെഴുമൊരു കനകദീപം
കാണുന്നില്ലേ, നീയാപ്പച്ചക്കാട്ടില്‍?
അവിടെയാണവിടെയാണറികതോഴി
മാമകസ്വപ്നംകിടപ്പതിന്നും.
ഒരു കണ്ണീക്കര്‍ണംകൂടി തുടച്ചശേഷം
ഓതാമതിന്‍ കഥയൊക്കെയുംഞാന്‍....
å നിരവധി മൃതദിനയവനികകള്‍
നീക്കി ഞാന്‍ പിന്നോട്ടു പോകുമെങ്കില്‍
മമ ബാല്യ മധുമയമലത്തെര്‍ാടിതന്‍-
മാധവമാസം തെളിഞ്ഞുകാണാം.
കളരുചികിളന്നെര്‍ാരക്കഴിഞ്ഞ കാലം
കാമദകോമളമായിരുന്നു.
ഒരുമിച്ചെന്നോടു കളിച്ചിരിപ്പാനന്നാ-
ളോമനത്തോഴനന്നുല്ലസിച്ചു.
ഒരു വിനാഴിക നേരം പിരിഞ്ഞിടാത-
ന്നാനന്ദചിത്തരായ് വാണു ഞങ്ങള്‍.
å സ്മരണയിലനവധി മധുരചിത്രം
മാനസനേത്രങ്ങളിന്നും കാണ്മു.
മതിമോദമണയ്ക്കുമാറൊരിക്കലന്നാള്‍
മാവുകള്‍ പൂത്തു മണം പരന്നു.
മധുകരകലഗീതമുഖരിതമായ്
മാമരത്തോപ്പുകളാകമാനം
പരഭൂതതതിയതികുതുകപൂവ്വര്‍ം
പാടിപ്പറക്കയായങ്ങുമിങ്ങും!
å ഒരുകുളിര്‍ ബകുളത്തിന്‍ തണലില്‍ ഞങ്ങള്‍
ഓടക്കുഴലൂതിയുല്ലസിച്ചു.
പല ചിത്രശലഭങ്ങള്‍ പരിവേഷംപോല്‍
പാറിക്കളിച്ചു തലയ്ക്കുചുറ്റും.
ദിനകരമൃദുകരഞെറിയുലയെ-
പ്പൂങ്കുല തെന്നലിലൂഞ്ഞാലാടി.
കുരവകതരുനിര തല കുലുക്കി-
ക്കൂകും കുരുവികള്‍ക്കുള്ളുണത്തര്‍ി.
å കുതുകദമിവ നോക്കിക്കരള്‍ കുളുര്‍ത്തെന്‍-
കൂട്ടുകാരന്‍ തിരിഞ്ഞെന്നോടോതി:-
"കുസുമേ, നാമിതുവിധം മരിക്കുവോളം
കൂട്ടുകാരായിക്കഴിഞ്ഞുവെങ്കില്‍!"
åå*åå*åå*
å പഴകിയ കടങ്കഥയിനിയുമീ ഞാന്‍
പാരം ദീര്‍ഘിപ്പിച്ചിട്ടെന്തു കാര്യം?
ഇരു ചിറകുകളെഴും മദീയബാല്യം
വേഗത്തിലെങ്ങോ പറന്നുപോയി.
അയി, സഖി, യതുവിധം സുഖിച്ചോരെന്നെ-
ത്താരുണ്യലക്ഷ്മിയണച്ചുപുല്‍കി.
അതുവരെക്കഴിഞ്ഞുള്ള കഥകളെല്ലാം
നീരില്‍ വരച്ച വരകളായി!
സരസ്സങ്ങളവയിലെസ്സുഖങ്ങളെല്ലാം
സായന്തനാംബരരാഗമായി!
å കരിമുകില്‍ കരളിലെ രജതരേഖ
കാണിച്ചിടാത്തതു കുറ്റമെങ്കില്‍,
ശരി, ശരി,യനുരാഗം മറച്ചമൂലം
ഘോരാപരാധിനിതന്നെ ഞാനും!
മലര്‍ പക്ഷേ വിനോദമായടുത്തുകൂടും
മാലേയമരുത്തിനെത്തട്ടിമാറ്റാം;
അതുമൂല,മനുകൂലയല്ലവളെ-
ന്നാശങ്കയേന്തുമെന്നാരറിയും?
å മമ ചപലത കണ്ടു നിരാശനായി-
ട്ടോതാനരുതെനിക്കാത്മനാഥന്‍....
....................................
കനലൊളിയെഴുമൊരു കനകദീപം
കാണുന്നില്ലേ, നീയാപ്പച്ചക്കാട്ടില്‍
അവിടെയാ,ണവിടെയാണറിക തോഴി,
മാമക സ്വപ്നം കിടപ്പതിന്നും!
å അനുരാഗപരവശഹൃദയമേകം
ആറടിമണ്ണില്‍ ഞാന്‍ ശൂന്യമാക്കി.
പ്രണയവഞ്ചകിയായിട്ടിവളെയെണ്ണി
പ്രാണേശന്‍...നില്‍ക്കുകെന്‍കണ്ണുനീരേ!
ഒരു വാടാവിളക്കുഞാനവിടെക്കത്തി-
ച്ചാദരാല്‍ വെച്ചു ഭജിപ്പൂ തോഴി!
å അനുദിനം രജനിയിലതിനെ നോക്കി-
യാതങ്കസിസ്നുവില്‍ മുങ്ങിമുങ്ങി,
അനുശയമയ ബാഷ്പകണങ്ങള്‍ തൂകി-
യായുരന്ത്യം നോക്കി വാഴ്വു ഞാനും!
നിയതിതന്‍ വീര്‍പ്പില്‍ വേഗമുലഞ്ഞുലഞ്ഞീ
നീര്‍പ്പോളകൂടിത്തകര്‍ന്നിടാവൂ!....å 18-4-1108

അടുത്തടുത്തു ഞാനണഞ്ഞിടുംതോറു-
മകന്നകന്നേവമൊളിപ്പതെങ്ങുനീ?å 15-7-1109