ശ്മശാനത്തിലെ തുളസി - രാഗലഹരി
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

രവിലാദ്യത്തെ മധുരനിദ്രയില്‍
സരളസ്വപ്നങ്ങള്‍ക്കിടയിലായ്
ഹൃദയനായികേ, ഭവതിയെക്കാത്തു
മുദിതനായി ഞാനുണര്‍ന്നു!
മൃദുലമര്‍മ്മരമുയരുമാറെങ്ങും
കുളിരിളംതെന്നലിളകവേ,
ഹൃദയനായികേ, ഭവതിയെക്കണ്ടു
മുദിതനായി ഞാനുണര്‍ന്നു.
അറിയാന്മേലാത്തോരനഘശക്തിയെ-
ന്നമലേ, മല്‍പദയുഗളത്തെ
അനുനയിപ്പൂ നിന്‍ മണിയറയിലെ-
ക്കിളിവാതില്‍ക്കലേക്കതിവേഗം.

അലയും തെന്നലുമരുവിയും നോക്കൂ
തളരുന്നു മുറ്റുമിരുളിങ്കല്‍.
അരിയചമ്പകപരിമളമതാ
തെരുതെരെ മാഞ്ഞുമറയുന്നു.
ഒരു കിനാവിങ്കലുയരുമോരോരോ
സരളമാം ചിന്താശകലം പോല്‍
ഇടറുമൊച്ചയിലിതുവരെ മന്ദ-
മിണയെക്കാണാതെ വിവശയായ്
തരുശിഖരത്തില്‍ മരുവും രാക്കുയില്‍
കരള്‍ തകര്‍ന്നയേ്യാ, കരയുന്നു.
അനഘേ! നിന്മാറിലതുപോലെ ഞാനും
തലചായ്ചിത്തിരി കരയട്ടേ!

തനിയേതാനിപ്പുല്‍ത്തകിടിയിലിട-
മിനിയും നിന്നിലോ തരളേ ഞാന്‍?
വരു വരൂ നാഥേ, വിവശന്‍ ഞാനയ്യോ
മരണത്തിങ്കലേക്കണയുന്നു.
വിറകൊള്ളുന്നു ഞാന്‍ വലയുന്നു മണ്ണില്‍
വിഗതബോധം വീണടിയുന്നു.
വിറകൊള്ളുന്നോരെന്നധരങ്ങളിലും
വിളറും കണ്‍പോളകളിലുമായ്
മൃദുലചുംബനമധുരമാരിയായ്
സദയം വര്‍ഷിക്കൂ തവ രാഗം!
വിളറിപ്പോയിതെന്നിരുകവിള്‍ത്തട്ടു-
മലകൊള്‍വൂ ബാലേ, മമ ചിത്തം.
അതു നീയോമലേ, ഭവതിതന്‍ മാറില്‍
സദയം ചേര്‍ത്തൊന്നു തടവുകില്‍
വിരഹവഹ്നിയിലുരുകീടുമതു
വിഗതവേദനം തകരുമേ! ....