അപരാധികള്‍ - വേതാളകേളി
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

    വേതാളകേളി
    (ഒരു നാടകീയസ്വഗതഗീതം)

-സത്യ,മെന്നച്ഛനാ,ണാക്കൊടും പാപിതന്‍
രക്തം കുടിക്കാതടങ്ങില്ല ഞാനിനി !
പന്ത്രണ്ടു വത്സരം ! ഹാ, യുഗംപോലുള്ള
പന്ത്രണ്ടു നീങ്ങാത്ത നീണ്ട സംവത്സരം,
ഉന്തിയുരുട്ടിക്കഴിച്ചേനൊരുവിധം
നൊന്തുനൊന്താക്കല്‍ത്തുറുങ്കിനകത്തു, ഞാന്‍.
ഇങ്ങിതാ വീണ്ടും കിടപ്പു പണ്ടത്തെയാ-
ക്കര്‍മപ്രപഞ്ചം, വികാരകോദ്ദീപകം.
എന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ടതിന്നേകസാകൂത-
മന്ദസ്മിതംതൂകി നില്‍ക്കയാണെന്തിനോ !
ഞാനിതിനേക്കാളധ:പതിക്കാഞ്ഞതി-
ലാണതിനിപ്പോളസുഖം മുഴുവനും.
എന്തിതെന്‍ മുന്നില്‍, വെയിലും വെളിച്ചവും
ചിന്തി,ച്ചിരിക്കും ദിനപ്രഭതന്നെയോ?
സന്തോഷപൂര്‍വ്വം ശ്വസിപ്പിതോ വീണ്ടു,മ-
പ്പണ്ടത്തെയോമല്‍ സ്വതന്ത്രവായുക്കള്‍, ഞാന്‍?
അന്നു ഞാന്‍ ദര്‍ശിച്ച സൂരാഭതന്നെയാ-
ണിന്നു, മതേ, നിഴലിപ്പതീ വീഥിയില്‍,
കാരാലയത്തില്‍ക്കടന്നുവന്നെത്തിയ
സൂരാഭപോലുമിരുട്ടറയായിരുന്നു മേ !
ഇത്രയുംകാല, മക്കാരാഗൃഹത്തിലെ
മൃത്യുലോകത്തില്‍ത്തനിച്ചു കഴിച്ച ഞാന്‍.
ഇന്നിതാ വീണ്ടും തിരിച്ചുവരുന്നു നിന്‍
മുന്നിലേ,ക്കെന്നിഷ്ടമര്‍ത്ത്യപ്രപഞ്ചമേ !

-എങ്കിലും-അയ്യോ,ഭയാനകം,ഭാവിതന്‍
ചെങ്കനല്‍ചിന്തുന്നൊരാത്തുറുകണ്ണുകള്‍ !
എന്താണിനിയത്തെ ജാതകം?-ഒന്നുകില്‍
പന്ത്രണ്ടുവത്സരം വീണ്ടും!-അല്ലെങ്കിലോ,
ഓര്‍ക്കുമ്പൊഴേക്കും കിടുകിടുത്തീടു,മാ-
ത്തൂക്കുമരം !-അതേ,രണ്ടി-ലേതെങ്കിലും!
എന്നാലുമെന്താ,ക്കുടിലചിത്തത്തിലെ-
ച്ചെന്നിണം കാണാതടങ്ങില്ല ഞാനിനി !

-സംഭവംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞ ഭൂതത്തിന്റെ
സംഭാവനയാം ശിഥിലസ്മരണകള്‍,
മത്തുപിടിപ്പിക്കയാണിതാ വീണ്ടു,മെന്‍
കത്തിപ്പടര്‍ന്നു പുകയും മനസ്സിനെ!
മല്‍പ്രതികാരമേ, കല്‍ത്തുറുങ്കില്‍,ജ്ജീവ-
രക്തത്തിനാല്‍ മുലപ്പാല്‍ നിനക്കേകി ഞാന്‍,
ലാളിച്ചു ലാളിച്ചു പോറ്റി ഞാന്‍ മല്‍പ്രാണ-
നാളത്തില്‍ നിന്നെ,യെന്നേകാഭിലാഷമേ !
ജീവനെപ്പണ്ടേ കളഞ്ഞേനെ ഞാ,നതി-
ലേവമൊട്ടിപ്പിടിക്കാതിരുന്നെങ്കില്‍, നീ !
നിന്നെയാദ്ദുഷ്ടന്റെ ചെന്നിണച്ചോലയി-
ലൊന്നു നീന്തിക്കാനനുവദിക്കേണമേ !
ആയതിനാവശ്യമാംകരുത്തൊക്കെയു-
മായത്തമാകാനനുഗഹിക്കേണമേ !
പിന്നെ, മണ്ണായി മറഞ്ഞുകൊള്ളട്ടെ,യീ-
മന്നില്‍നിന്നെന്‍ ജഡം, മായാമലീമസം !
മല്‍പ്രതികാരം, മധുരം മദകരം,
മല്‍പ്രാണലക്ഷ്യം രുധിരാങ്കിതാസുരം !

-ആ രാത്രി!-അയ്യോ, ഭയങ്കരം !-ലോകത്തി-
ലാരാത്രി,യല്ലെങ്കി,ലെന്തിനണഞ്ഞുവോ?
എന്നെപ്പിശാചാക്കി മാറ്റുവാന്‍ ജീവിതം
കണ്ണീരില്‍ മുക്കാന്‍, സമസ്തവും മായ്ക്കുവാന്‍ !
അന്നത്തെയാക്കൊടുംകൂരിരുള്‍ വീണതൊ-
ട്ടിന്നോളമെത്തില രശ്മിയൊന്നെങ്കിലും.
എല്ലാം തിമിരം, പ്രതികാരഭീകരം
എല്ലാം രുധിരാഭിഷിക്തം,ഭയങ്കരം.
അന്നത്തെയാപ്പരമാര്‍ഥം, പിശാചിനോ-
ടെന്നെ ബന്ധിച്ചൊരാ രക്തപാനോത്സവം !-
ഹാ, നടുങ്ങുന്നു ഞാനിപ്പൊഴും തീക്കൊള്ളി-
യാണെന്‍ മനസ്സില്‍-നീയൊരു വേതാളമേ?

-നീ കലാകാരനോ?-നിഷ്ഠൂര,നിര്‍ദ്ദ്യം
നീയല്ലി മാറ്റിക്കുറിച്ചതെന്‍ ജാതകം ?
കേവലം ധൂമം പിടിപ്പിച്ചു നീയെന്റെ
ജീവിതസ്വപ്നാനുഭൂതികള്‍ സര്‍വവും !
അന്നോളമാര്‍ജ്ജിച്ച സൗഭാഗ്യസിദ്ധിക-
ളൊന്നോടെ വേരു പിഴുതുകളഞ്ഞു നീ.
മൊട്ടിട്ടുവന്നൊരെന്‍ പ്രേമത്തിനെ, സ്വയം
കട്ടെടുത്തയ്യോ, ചുടലയില്‍ നട്ടു നീ.
അദ്ഭുതം, നീയോ കലാകാര,നെന്‍ ജീവ-
രക്തം കുടിച്ചോരറുകൊലയല്ലി, നീ?
വിട്ടയക്കില്ല വെറുതെ ഞാന്‍ നിന്നെ,യെന്‍
നഷ്ടഭാഗ്യത്തിന്റെ കേതുനക്ഷത്രമേ !
നീ വമിച്ചീടും പുകകൊണ്ടു, മേലി,ലി-
ബ്ഭൂവിന്റെ ശാന്തികള്‍ മൂടാതിരിക്കണം.
പൊങ്ങിത്തുടങ്ങുന്നു ചക്രവാളത്തില്‍നി-
ന്നങ്ങതാ, നിന്റെ മരണമണിയൊലി.
നിഷ്ഠുരകീടമേ, നിന്നെക്കിടത്തുവാന്‍
പട്ടടകൂട്ടിത്തുടങ്ങിയഷ്ടാശകള്‍.
അന്ധകാരത്താല്‍ വിരിച്ചുതുടങ്ങുന്നി-
തന്തി, നിന്നന്ത്യമാമാനനാച്ഛാദനം.
ഇന്നു വിടരുന്ന പാതിരാപ്പൂക്കള്‍, നിന്‍
ദുര്‍മരണത്തിന്‍ ചരിത്രം കുറിച്ചിടും.
ഇന്നുരാപ്പക്ഷികള്‍ പാടും പ്രപഞ്ചത്തില്‍
നിന്നന്ത്യഗദ്ഗദംകൊണ്ടുള്ള പാട്ടുകള്‍.
കല്‍പാന്തവഹ്നിയായെത്തുകയായി ഞാ,-
നല്‍പനേരംകൂടി ജീവിച്ചുകൊള്‍ക നീ !

-ഞാനരൂപനല്ലെങ്കിലും, നിന്നെ,യെന്‍
പ്രാണനെപ്പോലെ ഞാന്‍ സ്നേഹിച്ചു, മല്ലികേ !
അല്ല, കലാകാരനല്ല ഞാ,നെങ്കിലു-
മില്ലായിരുന്നില്ലെനിക്കും മനസ്സുമം.
വര്‍ണ്ണപ്പകിട്ടതിനില്ലെങ്കിലു,മതില്‍-
ത്തിങ്ങിത്തുളുമ്പിയിരുന്നു രാഗാമൃതം.
നിന്നനുഭൂതിക്കതിലവസാനത്തെ
ബിന്ദുവും കൂടിസമര്‍പ്പണംചെയ്യുവാന്‍,
സന്നദ്ധനായിരുന്നിട്ടു,മപരന്റെ
മന്ദസ്മിതത്തിനായെന്നെ വഞ്ചിച്ചു നീ.
വിശ്വവിമോഹിനി, നീ, കഷ്ട,മെങ്ങനെ
വിശ്വാസഘാതകിയായീ പൊടുന്നനെ ?
ചെമ്പനീര്‍പ്പൂപോലിരുന്ന നിന്‍ യൗവന-
സമ്പത്തു രണ്ടായ്പ്പകുത്തു നീ,യെന്തിനോ !
എന്നിട്ടു,മെന്നില്‍നിന്നാ രഹസ്യം മറ-
ച്ചെന്നെ വഞ്ചിച്ചങ്ങൊളിച്ചു സുഖിച്ചു നീ.
പങ്കിട്ടധികമവനുപഹാരമായ്
ശങ്കാവിഹീനമെനിക്കു നീയേകിയവനു നിന്‍
ദേഹവും സ്നേഹവുമൊന്നിച്ചു നല്‍കി നീ !
അക്കലാസ്വാദനലോലുപത്വത്തില്‍, നിന്‍
നിഷ്കളങ്കത്വമറുത്തു ഹോമിച്ചു നീ.
കത്തുന്ന മാംസദാഹത്തിനാല്‍ പേപിടി-
ച്ചുപ്പുവെള്ളം മുക്കി മുക്കിക്കുടിച്ചു നീ
പ്രത്യുഷദീപ്തിപോല്‍ ശുദ്ധമാം ദാമ്പത്യ-
സത്യദീപത്തിനെ സ്നേഹലോപത്തിനാല്‍,
കഷ്ടം, പടുതിരികത്തിച്ചി,രുട്ടത്തു
പുക്കൂ, വേശ്യാസുഖോന്മാദം നുകര്‍ന്നു നീ.
നിര്‍ദ്ദയം ഹോമിച്ചതുഗ്രകാമാഗ്നിയില്‍ !
ആ മഹാപാപം ഭുജിച്ചുതീരാനിനി-
ബ്ഭൂമിയില്‍ നീയെത്ര ജന്മം ജനിക്കണം !
ഉത്തമസ്ത്രീകളില്‍, മന്നി, ലൊന്നാമത്തെ
രത്നമായ് ഞാനോര്‍ത്ത നീപോലുമോമനേ,
അസ്ഥിരചിത്തയോ, വഞ്ചകിയോ?-മനം
കത്തുന്നു, കൊന്നു ഞാന്‍ നിന്നെയെന്‍ മല്ലികേ !

-എന്തെ,ന്തബലയോ നാരി?-യീലോകത്തി-
ലെന്തിരുമ്പുണ്ടവളേക്കാളുറച്ചതായ് ?
അയ്യോ, വിഷം, പൊള്ളു, മടുക്കുവാന്‍
വയ്യ!-നീ തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്നു ലോകമേ !
അക്കാവ്യജന്തുവിനുള്ളില്‍ക്കിടപ്പതു
നക്രമാ, ണെന്നിട്ടു, മോമനിക്കുന്നു നീ.
ആ വിഷവൃക്ഷം തളിര്‍ത്തുകാണാന്‍ നിന്റെ
ജീവരക്തം പോലുമര്‍പ്പിച്ചിടുന്നു നീ.
ഹോമിച്ചെരിപ്പു,നിന്നാത്മാവു നീയതിന്‍
പ്രേമത്തി,നെന്നാല്‍ പരിത്യക്തനാണു നീ.
ആകമ്രമാകുമക്കണ്മുനക്കോണിനായ്
ലോകസിംഹാസനം പോലും ത്യജിപ്പു നീ !
'ഹവ്വ'തന്‍ രക്താണുവൊന്നും നശിക്കില്ല
ദുര്‍വ്വാരമാണതിന്‍ സ്വാധീനവൈഭവം !
എന്തു ഭോഷത്വം !-ഒഴിഞ്ഞിരുന്നൊന്നു നീ
ചിന്തിച്ചുനോക്കുകെന്‍ പുരുഷലോകമേ !

കണ്ണുചിമ്മിത്തുറന്നീടുന്നതിന്മുന്‍പു
നമ്മിലെ നമ്മെ ഗ്രഹിക്കുന്നു നാരിമാര്‍.
എന്നാ,ലവരെപ്പഠിക്കുവാന്‍-വേണ്ട പോ-
ട്ടൊന്നു വീക്ഷിക്കാ,നൊരംശമറിയുവാന്‍;
ഹൃദ്യമായ്ത്തോന്നുമാച്ചിത്തകാവ്യത്തിലു-
ള്ളാദ്യത്തെ വാക്കിന്റെയര്‍ഥം പഠിക്കുവാന്‍;
യത്നിച്ചുകൊള്ളൂ പരശ്ശത വത്സരം
ഭഗ്നാശരായി മടങ്ങുകേയുള്ളു നാം !
കാണില്ലവരിലവരെ നാം, നമ്മളെ-
ക്കാണിക്കവെച്ചു,തപസ്സുചെയ്തീടിലും.
വര്‍ണ്ണപ്പകര്‍ച്ചയ്ക്കു വൈദഗ്ദ്ധ്യമോന്തിനാ-
ണെന്നാലതിന്റെ കഴിവിനു കൂടിയും,
ഉണ്ടൊരറുതിയുമറ്റവും,മായവ
കണ്ടിടാ നാരിതന്‍ വര്‍ണ്ണപ്പകര്‍ച്ചയില്‍ !
മാത്രയ്ക്കുമാത്രയ്ക്കൊരായിരം വര്‍ണങ്ങള്‍
ചാര്‍ത്താനവള്‍ക്കുണ്ടൊരദ്ഭുതവൈഭവം.
ഒട്ടൊട്ടിഴകളഴിയുമ്പൊ,ളത്രമേല്‍-
ക്കെട്ടുപിണയും കൊടുംകുടുക്കാണവള്‍.
അദ്ഭുതചോദ്യചിഹ്നം രണ്ടുമൊത്തുചേ-
ര്‍ന്നപ്രാപ്യതതന്‍ മൃഗതൃഷ്ണയാണവള്‍.
സൃഷ്ടികര്‍ത്താവി,നബദ്ധത്തി,ലോര്‍ക്കാതെ
പറ്റിയിട്ടുള്ളേകവിഡ്ഡിത്തമാണവള്‍-
അങ്കുശമില്ലാത്ത ചാപല്യമേ, മന്നി-
ലംഗനയെന്നു വിളിക്കുന്നു നിന്നെ ഞാന്‍ !

-നാരികള്‍, നാരികള്‍ !-വിശ്വവിപത്തിന്റെ
നാരായവേരുകള്‍, നാരകീയാഗ്നികള്‍ !
ശാന്തവനഹ്രദം പോലുള്ളതാണവ-
രേന്തുമബലാഹൃദയം, ത്രപാമയം
വിണ്ണും, വളര്‍മഴവില്ലും, മരതക-
ക്കുന്നു,മിഴിഞ്ഞിഴഞ്ഞേറും മുകില്‍കളും,
എല്ലാം, പ്രതിഫലിക്കുന്നു,മാകര്‍ഷക-
സ്വര്‍ലോകശാന്തി വഹിച്ചാ ജലതലം !
എന്നാ,ലതിലേക്കിറങ്ങിത്തുടങ്ങിയാ-
ലൊന്ന,ല്ലൊരായിരം, കാണാം വിപത്തുകള്‍ !
ഉള്ളില്‍,ക്കറങ്ങും ചുഴികള്‍, പലേ 'കിനാ-
വള്ളി'കള്‍, നാനാകയങ്ങ,ളിമ്മാതിരി,
എത്ര വിപത്സത്മകങ്ങളൊളിച്ചൊളി-
ച്ചെപ്പൊഴും നില്‍പീലതിന്നന്തരങ്ങളില്‍ !
പാവങ്ങ,ളയ്യോ, പൂമാന്മാര്‍-വെറും മര-
പ്പാവകള്‍, കൗടില്യമൂര്‍ത്തികള്‍ നാരികള്‍ !
മോഹിപ്പതുണ്ടു മനശ്ശാന്തിയെങ്കി,ലാ
മോഹിനിമാരില്‍നിന്നോടിയൊളിക്കുവിന്‍ !
വേണെങ്കില്‍, നിങ്ങള്‍തന്‍ സ്നേഹം പകരുവിന്‍
ശ്വാനമാര്‍ജ്ജാരാദിഗേഹജന്തുക്കളില്‍.
സഞ്ചരിക്കാം സ്വൈരമായി നിങ്ങള്‍,ക്കവ
വഞ്ചിക്കയില്ലൊരുകാലവും നിങ്ങളെ.
എന്നല്ലവയ്ക്കും ഹൃദയമെന്നൊന്നുണ്ടു
തന്നില്‍ പ്രിയമുള്ളവരെ പ്രിയപ്പെടാന്‍.
വിശ്വസിച്ചീടാം വൃകത്തിനെ,പ്പാടില്ല
വിഭൂമമേകുമീ സ്ത്രീയാം മൃഗത്തിനെ !
സര്‍പ്പത്തിനേക്കാള്‍ വിഷമയം, നിര്‍ദ്ദയം
ദര്‍പ്പസമ്പൂര്‍ണ്ണ,മടുക്കായ്ക നാരിയെ !

-മല്ലികേ, നിന്നെയിബ്ഭൂമിക്കു ഭൂഷയാം
സ്വര്‍ലോകകന്യകയായിക്കരുതി ഞാന്‍.
അന്നെതിരേ നിന്‍ തനിനിറം കാണുവാന്‍
സംഗതിയായ നിമിഷംവരേക്കു, ഞാന്‍,
അല്‍പവും ശങ്കിച്ചിരുന്നില്ല, നീ, കാള-
സര്‍പ്പമാണെന്ന പരമാര്‍ഥ, മോമലേ !
അന്നത്തെ രാവിന്റെ കൂരിരുള്‍, ഗൂഡമായ്
നിന്നെ നീയായിട്ടു കാണിച്ചുതന്നു മേ.
ഒട്ടും മനപൂര്‍വ്വമല്ല, വിധിവശാല്‍
പെട്ടതാണെന്‍ കണ്ണിലാ നിഷിദ്ധോത്സവം.
മിന്നല്‍കൊടിയില്‍, പ്രപഞ്ചം മുഴുവനും
വെണ്ണീറടിക്കുന്ന തീയന്നു കണ്ടു ഞാന്‍ !
പൂതനയാണാപ്പുളകമിളക്കുന്ന
പൂനിലാക്കാലിലെന്നോര്‍ത്തിരുന്നില്ല ഞാന്‍.
പെട്ടെന്നുയര്‍ന്ന വികാരപ്പിശാചിന്റെ
മുഷ്ടിയില്‍ച്ചീറ്റിപ്പുളഞ്ഞു ഗര്‍ജ്ജിച്ചഹോ,
മല്‍ക്കുഠാരത്തെ, ഞാന്‍, നിര്‍ദ്ദയം നിന്‍ ജീവ-
രക്തത്തിനാല്‍, സ്വയം ചാര്‍ത്തിച്ചു കുങ്കുമം !
പത്രം മുറിഞ്ഞ പതംഗിയെപ്പോലെ, നീ
രക്തത്തില്‍ മുങ്ങിപ്പിടയ്ക്കുമാക്കാഴ്ചയില്‍.
വീര്‍പ്പുയര്‍ന്നീലെന്‍ മനസ്സി,ലത്രയ്ക്കുമേല്‍-
ത്തീപ്പൊരി പാറിജ്വലിച്ചിതെന്‍ കണ്ണുകള്‍ !
അന്നു, ഭാഗ്യത്താല്‍, വഴുതിയെന്‍ കൈയില്‍നി-
ന്നന്നരകീടന്‍, തവ ഗൂഡകാമുകന്‍ !
ഒത്തീലെനിക്ക,ന്നവന്റെയും ചെഞ്ചുടു-
രക്തത്തി,ലെന്‍ തപ്തരോഷം നനയ്ക്കുവാന്‍ !
പിറ്റേന്നു കൈയില്‍ വിലങ്ങുമായ്പ്പോന്നു ഞാ-
നൊറ്റയ്ക്കു, കാരാഗൃഹത്തിനതിഥിയായ് !
ചങ്ങലക്കെട്ടാല്‍ത്തഴമ്പുവീണെങ്കിലു-
മിന്നുമശക്തമല്ലീ നീണ്ട പാണികള്‍.
ഇന്നും കഴിയും, കഠാരമൊന്നാ മാരി-
ലുന്നമ്പിഴയ്ക്കാതവയ്ക്കെടുത്താഴ്ത്തുവാന്‍ !
-എങ്ങു നീ,യെങ്ങു നീ, നിന്‍ നിണച്ചോലയില്‍
മുങ്ങുവാന്‍ വൈകീയെനി,ക്കെങ്ങു പോയി നീ ?
മല്‍ സുഖം, മല്‍ സമാധാന,മെന്‍ ജീവിതം,
മത്സ്വപ്ന, മാശ,യെന്നേകഭാഗ്യാങ്കുരം,
അയ്യോ, സകലം-സമസ്തവും-ഓര്‍ക്കുവാന്‍
വയ്യെനി,യ്ക്കൊന്നോടൊടുക്കിയോനല്ലി,നീ ?
മജ്ജീവരക്തം കുടിച്ചു മദാന്ധനായ്
നൃത്തം നടത്തിയ വേതാളമല്ലി, നീ ?
കണ്ണിനുമുന്‍പില്‍ക്കരുത്തു തളിര്‍ത്തൊര-
ക്കണ്മണിക്കാഞ്ചനക്കല്‍പകത്തയ്യിനെ
നട്ടു,നന,ച്ചോമനിച്ചു,പുഷ്പിച്ചു
സസ്പൃഹം കാത്തൊരാപ്പാരിജാതത്തിനെ-
വെണ്ണീറടിച്ചിട്ടൊഴിഞ്ഞൊളിഞ്ഞങ്ങനെ
മന്ദഹസിച്ചോരിടിമിന്നലല്ലി,നീ ?
സദ്രശ്മി പെയ്തൊരാ വെള്ളിനക്ഷത്രത്തെ-
യെത്തി ഗ്രഹിച്ചോരു രാഹുവല്ലല്ലി, നീ ?
നീയെന്തു സാഹസക്കാരന്‍ !-അയ്യോ, ചുടു-
തീയിലെന്‍ ചിത്തം ദഹിപ്പു !-മൂര്‍ച്ഛിപ്പുഞാന്‍ !
ഇന്നു, നിന്‍ രക്തം തളിച്ചുകെടുത്തണ-
മെന്നിലുള്ളഗ്നിസ്ഫുലിംഗസമ്മേളനം !

-ആ രഹസ്യോന്മദം !-നീയും, കൊടുംചതി-
ക്കാരനാം നിന്‍ ദുഷ്കലാപ്രേമസിദ്ധിയും
നിങ്ങളേപ്പോലുള്ള ദുഷ്ക്കലാകാരരാ-
ണിങ്ങെഴും സന്മാര്‍ഗ്ഗബോധം മുടിച്ചവര്‍ !
കൃത്രിമം പോല്‍ സദാചാരം !-മൃഗത്തിലും
കഷ്ടമാണീ വെറും കാമക്കഴുകുകള്‍ !
അത്രമേല്‍ സ്വാര്‍ത്ഥികള്‍ നിങ്ങള്‍, നിങ്ങള്‍ക്കില്ല
മറ്റുള്ളവരെക്കുറിച്ചൊരു ചിന്തയും.
പ്രേമം പുകഴ്ത്തും, പ്രസംഗിക്കു,മെന്നിട്ടു
കാമത്തഴപ്പില്‍ത്തമസ്സിലുഴന്നിടും.
ഹന്ത,യമ്മട്ടെഴും നിങ്ങള്‍തന്‍ സൃഷ്ടികള്‍-
ക്കെന്തര്‍ത്ഥമുണ്ട് ?-വെറും വെറും കൈതവം !
സ്വപ്നവിഹാരികള്‍ നിങ്ങള്‍ കാണൂമ്പോലെ
പൂമ്പാറ്റയല്ലാ,പുറകേ കുതിക്കുവാന്‍ !
ഉണ്ടതിനല്‍പം ഘന,മാത്മശുദ്ധിതന്‍
ചെണ്ടണിയിച്ചതെടുത്തു പൂജിക്കണം.
സാന്മാര്‍ഗ്ഗിഗത്വം വിഴുങ്ങിത്തടിക്കുന്ന
കാമപ്രലാപം കലയല്ലൊരിക്കലും.
കൃത്രിമം ഗാര്‍ഹികബന്ധമെന്നൂക്കോടെ-
യട്ടഹസിക്കുന്ന നിങ്ങ,ളത്യുഗ്രമായ്,
വാളിളക്കും, തല കൊയ്തിടും,നിങ്ങള്‍ത-
ന്നാലയാന്തത്തിലേക്കക്ഷിപായിക്കുകില്‍ !
ഹാ, വിഷജന്തുക്കള്‍, നിങ്ങള്‍, കലോത്സുകര്‍,
തേവിടിശ്ശിത്തെരുവാക്കുന്നു പാരിനെ !
സമ്മതിക്കില്ല ഞാനിന്നിമേല്‍ നിന്നെയി-
ദ്ദുര്‍മ്മാര്‍ഗമീവിധം വീണ്ടും തുടരുവാന്‍.
പ്രാണദണ്ഡം സഹിക്കാതെ നീയെന്‍ മുന്നില്‍
വീണു കൈകാലിട്ടടിച്ചു പിടയ്ക്കണം.
സ്വന്തഹൃദ്രക്തത്തില്‍ മുങ്ങിക്കുളിച്ചു നീ
നൊന്തുനൊന്തല്‍പാല്‍പമായി മരിക്കണം.
ആ മരണം നോക്കിനോക്കിനിന്നങ്ങനെ
കോള്‍ മയിര്‍ക്കൊണ്ടെനിക്കാശ്വസിച്ചീടണം.
മല്‍പ്രതീകാരാഗ്നിയാവിധം നിന്‍ ജീവ-
രക്തവര്‍ഷംകൊണ്ടു കെട്ടടങ്ങീടണം.

-പാതിരേ,വേഗം വരൂ വരൂ,കൂരിരുള്‍-
പ്പാറ പിളര്‍ന്നു നീ, യാകാരഭീകരേ !
നിഹ്നുതനീരദവ്രാതാസിതാംബരേ
ചന്ദ്രലേഘോദ്യല്‍ സിതോഗദംഷ്ട്രാങ്കുരേ !
താരാസ്ഥിമാലാനിബദ്ധകളേബരേ
പോരൂ നീ പാതിരേ,യാകാരഭീകരേ !
ഈ മഹാഘോരവ്രതാന്ത്യരംഗത്തിനെ-
ന്നോമല്‍പ്രപഞ്ചമേ, നീസാക്ഷിനില്‍ക്കണേ !
എത്ര നിസ്സാരം കൊലപാതക-മിനി
യിത്തരം മറ്റൊന്നിലുള്‍പ്പെടുകയില്ല ഞാന്‍.
ഇന്നോടെ പൂര്‍ണവിരാമമിട്ടീടുവ-
നെന്നേക്കുമാ,യിപ്രചോദനത്തിന്നു ഞാന്‍ !
രക്തം, വിഷമയരക്തം, തിളയ്ക്കുന്ന
രക്തം!-വരുന്നു, വരുന്നു, വരുന്നു ഞാന്‍ !
31.3.1935