കലാകേളി - മൂടുപടം മാറ്റൂ
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

നേരിന്‍ നിറകതിര്‍ വീശി-നില്‍പോ-
രാരുനീ, യാരു നീ ദേവി?
വിസ്മയനീയമാം മട്ടില്‍-നീയീ
വിശ്വവിപഞ്ചിക മീട്ടി,
മുക്കുകയാണെന്നെയേതോ-ദിവ്യ-
സ്വര്‍ഗ്ഗീയഗാനസരിത്തില്‍.
വാരുറ്റ തങ്കപ്രഭയില്‍-മുങ്ങും
വാരുണാകാശച്ചെരുവില്‍,
നീളെയിളകിക്കളിപ്പൂ-നിന്റെ
നീരാളവസ്ത്രഞെറികള്‍.
പൂക്കള്‍ വിടുര്‍ത്തിത്തരുന്നൂ-നിന്റെ
സാത്വികസ്നേഹസുഗന്ധം!
ഹാ, കാണ്മൂ മാമലതോറും-ഞാന്‍ നി-
ന്നേകാഗശാന്തമാം ധ്യാനം!
മേല്‍ക്കുമേല്‍ താരാമണികള്‍-തോറും
കേള്‍പ്പൂ നിന്‍ നിശ്ശബ്ദഗാനം.
വീര്‍പ്പിടും തൈക്കുളിര്‍ക്കാറ്റില്‍-ക്കൂടി-
യേല്‍പൂ ഞാന്‍ നിന്‍ മൃദുസ്പര്‍ശം!
എപ്പോഴ്മെന്നോടുകൂടി-ത്തന്നെ-
യിത്രനാള്‍ നീയിരുന്നിട്ടും,
കഷ്ടമെന്നജ്ഞതമൂലം-ഹാ, നീ
മിത്ഥ്യയാണെന്നു ഞാനോര്‍ത്തു!
ഇമ്മറനീങ്ങി ഞാന്‍ നേരേ-നിന്നെ
ചുംബിച്ചിനി നില്‍പതെന്നോ!
വാടാവെളിച്ചമേ, നിന്റെ-നേര്‍ത്ത
മൂടുപടമൊന്നു മാറ്റൂ!