ഓണപ്പൂക്കള്‍ - പ്രലോഭനങ്ങള്‍
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

രുതരുതെന്നു വിലക്കിയിട്ടു-
മനുസരിച്ചീടാത്ത വിഭ്രമമേ,
അകലെപ്പോ വേഗം, ഞാ, നല്ലയെങ്കി-
ലടിമയാക്കീടും പിടിച്ചു നിന്നെ!
മതി, മതി, മായികമന്ദഹാസം
മലിനതേ, നിന്‍മുഖത്താരു നോക്കും?

അഴലിന്‍ മുകിലിനാല്‍ ബ്ഭവാനത-
ന്നമലാന്തരീമിരുണ്ടുകൂടി,
മധുരസങ്കല്‍പങ്ങളാകമാനം
മരവിച്ചൊതുങ്ങി ദ്രവിച്ചുപോയി.
അകലെ, നിരാശതന്‍ മൂടല്‍മഞ്ഞി-
ലനുപമസ്വപ്നങ്ങള്‍ മാഞ്ഞൊടുങ്ങി!

അഴകിന്‍മൃദുമൌനവേണുഗാനം
തഴുകിത്തളര്‍ന്നതാം സാന്ധ്യമേഘം,
ചൊരിയുന്നു മൂകമാ, യാര്‍ത്തണയു-
മിരുളിനുവേണ്ടിത്തന്‍ജീവരക്തം!
ശിവനേയിതെന്തൊരു ശോചനീയം
ഭുവനമിതയ്യോ, വികാരശൂന്യം!

അനുനയമര്‍മ്മരം വഞ്ചനത-
ന്നസുഖാട്ടഹാസമായ് മാറിയാലും,
കപടാനുതാപത്തിന്‍ കാര്യലാഭം
കനകപതാക പരത്തിയാലും;

കരയുവാന്‍ കണ്ണിനു കണ്ണുനീരും,
കരളി, നെരിയുവാന്‍ ചിന്തകളും,
സുലഭമായ് ലോകം തരുന്ന കാലം
പ്രണയത്തിനില്ലൊരധ:പതനം!
സ്വയമതില്‍സ്സാന്ത്വനം സഞ്ജനിയ്ക്കും
സ്വയമതില്‍സ്സംഗീതം സഞ്ചരിയ്ക്കും!

കരയാതിരിയ്ക്കാമൊരാള്‍ക്കു, പക്ഷേ
കരളിനു കാഠിന്യമേറെ വേണം!
കരുണതന്‍ വാതിലടച്ചിരുന്നാല്‍
കഴിയും ചിരിയ്ക്കാന്‍ മരിയ്ക്കുവോളം!
ശരി;-യെന്നാ, ലാതങ്കവജ്രപാതം
മുറിവുകളെത്രമേലേകിയാലും;
മൃദുലവിമലഹൃദയേ, നിന്‍-
വദനത്തിന്‍ സൌന്ദര്യം വിശ്രമിപ്പൂ!
മിഴിനീരിലൂടേ ചരിച്ച ജീവ-
നഴകിലാറാടിതായിരിയ്ക്കും!

അകലെപ്പോ മോഹമേ വേഗ, മിന്നെന്‍-
ഹൃദയത്തിനാവശ്യമില്ല നിന്നെ.
അറിയാമതിനു നിന്‍കൂട്ടുകൂടാ-
തമൃതസ്സരസ്സിലേയ്ക്കുള്ള മാര്‍ഗ്ഗം!
ഇടയില്‍ പ്രതിബന്ധമേശിയാലു-
മൊടുവിലതങ്ങു ചെന്നെത്തിക്കൊള്ളും!-
അതുലസായൂജ്യതരംഗകങ്ങള്‍-
ക്കതിഥിയായ് നീന്തിക്കുളിച്ചുകൊള്ളും!

മുഖപടം മാറ്റിയാ നിത്യസത്യ-
മുലകാകെ വീശും നവപ്രകാശം,
കപടാന്ധകാരം തുടച്ചു നീക്കി-
ക്കമനീയശാന്തി തളിയ്ക്കുവോളം
എരിയുകെന്‍ ചിത്തമേ, മേല്‍ക്കുമേലേ!
ചൊരിയുകശ്രുക്കളെന്‍ കണ്ണുകളേ! ...
                                           13-8-1110
       10

ലഘുഭാഗ്യസരിത്തിലെക്കൊച്ചുകൊ-
ച്ചലകളില്‍ സ്വയം നീന്തിക്കളിച്ച നീ,
അതിരെഴാത്തൊരിപ്പാഴ്മണല്‍ക്കാട്ടില്‍ വ-
ന്നലയുവാനിന്നിടയായതെങ്ങനെ?
അമൃതവീചികേ, നീ ഞൊടിയ്ക്കുള്ളി, ലൊ-
രസിതധൂമികയായതാണത്ഭുതം!

അവമതിയുടെ മൂടുപടവുമി-
ട്ടവഗണിതയായ്പ്പോകുന്നതെങ്ങു നീ?
അനുമതികാത്തടിമകളായി, നീ-
ന്നരികിലന്നൊക്കെ നിന്നവരെങ്ങുപോയ്?
അനുപമോജ്ജ്വലമാം നിന്‍മ്ഴിയി, ലീ-
യനുശയാശ്രുവിന്‍ഹേതുവെന്തോമലേ?
                        24-7-1110