രാഗപരാഗം - ഉദയരാഗം
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

         ഉദയരാഗം

(മനോഹരമായ ഒരു കുന്നിന്‍ ചെരുവ്. താഴെ പാറക്കെട്ടുകളില്‍ക്കൂടി പുളഞ്ഞൊഴുകുന്ന ഒരു നദി. അതിന്റെ ഇരുവശങ്ങളിലും ആറ്റുവള്ളികള്‍ കുലച്ചു മറിഞ്ഞുകിടക്കുന്നു. ഒരു നേരിയ മൂടല്‍മന്നോടുകൂടിയ ശിശിരപ്രഭാതം. ഇളവെയില്‍ പരന്നുതുടങ്ങുന്നു. അരുവിയുടെ തീരത്ത് ഒരു പാറക്കല്ലില്‍ മദനന്‍ ഇരിക്കുന്നു. അവന്റെ മുമ്പില്‍ തഴച്ചു പടര്‍ന്നുകിടക്കുന്ന വള്ളിക്കെട്ടിന്റെ താഴോട്ടു തൂങ്ങിയ ഒരു വള്ളിയില്‍ കുസുമ പതുക്കെ ആടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. മുന്നോട്ടുള്ള ആയത്തില്‍ അവളുടെ വസ്ത്രം മദനന്റെ പാദപാര്‍ശ്വങ്ങളെ അല്‍പാല്‍പമായി സ്പര്‍ശിക്കുന്നു. ക്രമേണ ആട്ടത്തിന്റെ ആയം കുറഞ്ഞുകുറഞ്ഞ് ഒരു ചലനം മാത്രമായിത്തീരുന്നു. കുസുമ മദനന്റെ നേരെ നോക്കിക്കൊണ്ടു മന്ദാക്ഷമധുരമായ പുഞ്ചിരി തൂകുന്നു.)

മദനന്‍: "അങ്ങോട്ടു നോക്കിയാലെന്തു കാണാം?"

കുസുമ: "ആയിരം പൂച്ചെടി പൂത്തു കാണാം."

മദനന്‍: "പൂച്ചെടിച്ചാര്‍ത്തില്‍നിന്നെന്തു കേള്‍ക്കാം?"

കുസുമ: "പൂങ്കുയില്‍ പാടുന്ന പാട്ടു കേള്‍ക്കാം."

മദനന്‍: "നീലവിണ്ണെത്തിപ്പിടിച്ചുനില്‍ക്കും
    ചേലഞ്ചുമോരോരോ കുന്നുകളും
    പാറപ്പടര്‍പ്പിലൂടാത്തമോദം
    പാടിയൊഴുകുന്ന ചോലകളും
    പാദപച്ചാര്‍ത്തിലായങ്ങുമിങ്ങും
    പാടിപ്പറക്കും പറവകളും
    ആലോലവായുവില്‍ മന്ദമന്ദ-
    മാടിക്കുണുങ്ങുന്ന വല്ലികളും;
    ആനന്ദ, മാനന്ദം!-നാമിരിക്കും
    കാനനരംഗമിതെത്ര രമ്യം!

കുസുമ: "മലമുകളില്‍പ്പൊങ്ങുന്നു ഭാനുബിംബം."

മദനന്‍: "മലര്‍നിരയില്‍ത്തത്തുന്നു മത്തഭൃംഗം."

കുസുമ: "അരികിലണയുന്നതുകണ്ടു വേഗ-
    മരുതരുതെന്നെത്ര വിലക്കിയിട്ടും
    സുമസവിധം പിന്നെയും വിട്ടിടായ്വാന്‍
    ഭ്രമരമതിനല്‍പവും ലജ്ജയില്ലേ?"

മദനന്‍: "അതുലനവരാഗാര്‍ദ്രമാനസനാ-
    യതിമധുരഗാനങ്ങള്‍ മൂളിമൂളി.
    പരിചിനൊടപ്പുഷ്പത്തിന്‍ മുന്നിലെത്തി
    പരിചരണപ്രാര്‍ത്ഥന ചെയ്തിടുമ്പോള്‍,
    കരുണ ലവലേശമില്ലാതതിനോ-
    ടരുതരുതെന്നോതിയാല്‍ കഷ്ടമല്ലേ?"

കുസുമ: "അകലത്തെവിടെയോ ലോകരാരു-
    മറിയാതെ വാണൊരാ മത്തഭൃംഗം
    അതിശാന്തയായൊരക്കൊച്ചുപൂവി-
    ലനുരക്തനാകാനുമാരുചൊല്ലി?"

മദനന്‍: "കണ്ണും കരളും കവര്‍ന്നെടുക്കാന്‍
    മന്നില്‍ വിരിഞ്ഞൊരാ വന്യസൂനം
    നന്ദനാരാമസുമങ്ങളെക്കാള്‍
    സുന്ദരമാകാനുമാര്‍ചൊല്ലി?"

കുസുമ: "സൌന്ദര്യ്മേകിയതാര്?-ദൈവം!"

മദനന്‍: "സൌന്ദര്യമാണെന്നാലെന്റെ ദൈവം!"

കുസുമ: "അരിയവെളിച്ചം ജഗത്തില്‍ വീശു-
    മഴകിന്‍ മറുവശമന്ധകാരം
    അതിലകപ്പെട്ടാല്‍ വഴിയറിയാ-
    തലയണമേതൊരു ചേതനയും!"

മദനന്‍: "ശരിയാണതെങ്കിലും, പുഷ്പമേ, നി-
    ന്നരികിലായ്ച്ചുറ്റുമിച്ചഞ്ചരീകം
    അതിനുള്ള ജീവതന്തുക്കളെല്ലാ-
    മവിടെക്കൊരുത്തു കഴിഞ്ഞുപോയി.
    ജഡമെങ്ങു പോയാലും ജീവനാള-
    മവിടത്തില്‍ത്തങ്ങിത്തുടിക്കുമെന്നും.
    പ്രണയധവളനവതുഷാര-
    കണികകള്‍കൊണ്ടതിന്നന്തരംഗം
    മുഴുവനും രക്തകിരീടപൂര്‍ണ്ണം
    മുഴുവനും ലോലവികാരസാന്ദ്രം.
    അതു കഷ്ടമീവിധം കൈവെടിയാ-
    നതിനോടിന്നയേ്യാ നീ ചൊല്ലരുതേ.
    അനുകമ്പയറ്റ നിരോധനത്താ-
    ലതിനെ നീ കൊല്ലാതെ കൊല്ലരുതേ."

കുസുമ: "ഹൃദയനായകാ, നീചദുശ്ശങ്കയാ-
    ലിദയമീവിധം ജല്‍പിച്ചതല്ല ഞാന്‍.
    തവ മൃദുലഹൃദയപരിമള-
    നവലഹരിയിലാറാടിയാടുവാന്‍
    സരളമന്ദാക്ഷപഞ്ജരാന്തസ്ഥരായ്
    ചിറകടിക്കുമെന്‍ യൌവനവാഞ്ഛകള്‍
    സിരകളിലോടുമെന്‍ ജീവരക്തവും
    സുരഭിലമാക്കിത്തീര്‍ക്കയാണെപ്പൊഴും
    അകമഴിഞ്ഞു ഞാന്‍ നോക്കി രസിക്കയാ-
    ണകലെനിന്നു ചിരിക്കുന്ന ഭാവിയെ!"