കലാകേളി - മനോരാജ്യത്തില്‍ മുഴുകി
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

സുഭഗതയാല്‍ ചുറ്റും നിലാവു വീശി-
സ്സുരസുഷമേ, നീയിങ്ങു നില്‍പതെന്തേ?
പലവഴിയായോമത്സതീര്‍ത്ഥ്യകളാം
പ്രിയസഖിമാരെല്ലാം പിരിഞ്ഞുപോയി.
അരിയ കലാശാലാകവാടകങ്ങള്‍
വിരവൊടടച്ചെല്ലാരും പിന്‍മടങ്ങി.
ഇതുവരെയും ജീവിതസ്പന്ദനങ്ങ-
ളിളകിയലയാര്‍ന്നൊരീയന്തരീക്ഷം
മരണമയതുല്യമസുഖദമാ-
മൊരു ശിശിരശാന്തതകൊണ്ടു മൂടി.
വിജനതയി, ലെന്നിട്ടു, മേകയായ നീ
വിരഹിണിയെപ്പോലേവം നില്‍പതെന്തേ?
അയി, മധുരദര്‍ശനേ, നിന്‍ മനസ്സാ-
മലരില്‍ നവസൌരഭം വീശി വീശി,
അനുനിമിഷം നിന്നെയധീരയാക്കു-
മനഘസുഖചിന്തയേതായിരിക്കാം?
കുതുകദമാമേതിന്റെ വശ്യതയ്ക്കോ
കുസുമസമകോമളേ, പാത്രമായ് നീ?
തവ ഹൃദയമിപ്പോള്‍ പറന്നു പാടും
കവനമയസാമ്രാജ്യമേതു നാകം?
സുരഭിലമാമേതോ കിനാവുപോലെ
തരുണത നിന്‍ ജീവിതം പുല്‍കി നില്‍ക്കെ,
ഒരു മുരളീഗാനമായ് നിന്‍ ഹൃദയ-
മൊഴുകിടുവതേതു വൃന്ദാവനമോ?