രക്‌തപുഷ്പങ്ങള്‍ - ഇന്നത്തെ നില
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

ല്ല വെളിച്ചം, വെളിച്ചമില്ലല്‍പവും
മെല്ലാമിരുട്ടാ, ണിരുട്ടിലാകുന്നു നാം!
കണ്ണും തുറന്നു നാം നില്‍ക്കയാണെങ്കിലും
കാണുന്നതില്ലിപ്പരിസരമൊന്നുമേ!
ചുറ്റുമായ് വന്നു പൊതിയുന്നു നമ്മളെ-
പ്പട്ടിണികൊണ്ടു പൊരിയും നിലവിളി
നിര്‍ലജ്ജമന്നിട്ടു, മെന്നുമദ്ദീനര്‍ത-
ന്നെല്ലും ചവിട്ടിക്കുതിക്കുകയാണു നാം.
നമ്മള്‍ക്കവസരമില്ലൊരു ലേശ, മൊ-
ന്നമ്മര്‍ത്ത്യരെക്കുറിച്ചോര്‍ക്കുവാന്‍കൂടിയും!

അത്യുന്നതമായ സംസ്കാരശൃംഗത്തി-
ലെത്തിയെന്നോര്‍ക്കും പരിഷ്കൃതരാണു നാം!
ആ നമ്മളെന്നാ, ലറിവീല, കഷ്ട, മാ
മാനവത്വത്തിന്‍ വെറും ബാലപാഠവും!
കണ്ടുപിടിത്തങ്ങള്‍കൊണ്ടു ശാസ്ത്രത്തിനെ-
ച്ചെണ്ടിടുവിച്ചു! സുഖിക്കുവാന്‍വേണ്ടി നാം!
എന്നാലവതന്‍ വിഷഫലമോരോന്നു-
തിന്നിതാ മൂര്‍ച്ഛിപ്പൂ നീതിധര്‍മ്മാദികള്‍.

ഇന്നു നാം ശക്തര്‍ സ്ഥലകാലസീമകള്‍
പിന്നിട്ടുപോലും ജയക്കൊടി നാട്ടുവാന്‍.
എന്നാലിവകൊണ്ടു നേടിയ നേട്ടമോ?
ചെന്നിണം!- അയ്യോ, വെറും കുരുതിക്കളം!
ഓമല്‍സ്സഹജര്‍തന്നസ്ഥികൂടങ്ങളാല്‍
പൂമണിമേടകള്‍ തീര്‍ത്തു സുഖിപ്പു നാം!
ഒന്നിനൊന്നായ് സമസൃഷ്ടികളെത്തന്നെ
കൊന്നുതിന്നും വെറും കാട്ടുമൃഗങ്ങള്‍ നാം!
ചൂടും വെയിലും സഹിച്ചു സമൃദ്ധമായ്
പാടത്തു പച്ചപിടിപ്പിച്ച കര്‍ഷകന്‍-
പങ്കയ്ക്കുകീഴില്‍ നമുക്കുറങ്ങീടുവാന്‍
ചങ്കുപൊട്ടുമ്മാറുഴുകുമക്കര്‍ഷകന്‍-
തങ്കനാണ്യങ്ങളാല്‍ നമ്മെ മൂടീടുവാന്‍
തന്‍ജീവരക്തം ചൊരിയുമക്കര്‍ഷകന്‍-
അക്കര്‍ഷകന്റെ മുതുകത്തിരുന്നു ഹാ,
ഞെക്കുന്നു വറ്റിവരണ്ടൊരത്തോണ്ട നാം.
ആ നിമിഷംതന്നെ നാം പ്രസംഗിക്കുന്നു;-
'ഹാ, നമ്മളെല്ലാം നമിക്കണം നീതിയെ!'

'നീതി!- മനുഷ്യന്‍ മനുഷ്യനെത്തിന്നുന്ന
നീതി!- ലോകത്തിന്റെ നീതിയിതാണുപോല്‍!!
ഉദ്ധാരണത്തിനുമാകാതധ:പതി-
ച്ചത്രമാത്രം നീ ദുഷിച്ചുപോയ്, ലോകമേ!
പാടേ, യൊരു കൊടുങ്കാറ്റു വ, ന്നിന്നുള്ള
പാഴ്മരച്ചാര്‍ത്തുകള്‍ വെരറ്റു വീഴണം!
കുന്നും കുഴിയും നികന്നക, ന്നൊക്കെയു-
മൊന്നാ, യൊരോമല്‍സ്സമതലമാകണം!
തെല്ലുമലസരായാരും നശിച്ചിടാ-
തെല്ലാരുമോരോ തൊഴിലാളിയാവണം!
ദാസനും നാഥനുമില്ലാതെ മേല്‍ക്കുമേല്‍
ഭാസിയ്ക്കണം തോളുരുമ്മിസ്സഹജര്‍ നാം!

അപ്പരിവര്‍ത്തന, മഭ്യുദയത്തിലേ-
യ്ക്കപ്രതിരോദ്ധ്യമാമപ്പരിവര്‍ത്തനം
സംഭവിച്ചെങ്കി, ലതില്‍നിന്നു മാത്രമേ
സംഭൂതമാകൂ സമാധാനസൌരഭം!
അന്നാണുദയം, വെളിച്ചം പരിഷ്കാര-
മന്നോളവും നാമിരുട്ടിലാണെപ്പൊഴും!
കഷ്ടം, മനുഷ്യന്‍ മനുഷ്യനായ്ത്തീരുമാ-
സ്സുപ്രഭാതം വന്നുദിപ്പതെന്നാണിനി?
വിശ്വസമാധാനദായിയാമപ്രേമ-
വിപ്ലവം കാറ്റുവീശുന്നതെന്നാണിനി?
കാന്തവിശാലമാം സ്വാതന്ത്ര്യസീമയില്‍
ശാന്തി പുല്ലാങ്കുഴലൂതുന്നതെന്നിനി! ....
                               -13-2-1937