രാഗപരാഗം - ജീവനാഥന്‍
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

   ജീവനാഥന്‍

ചെമ്മഞ്ഞപ്പൂഞ്ചേല ചെമ്മേയണിഞ്ഞെത്തി
സമ്മോഹനാംഗിയാം സന്ധ്യാദേവി.
അന്ധരാരാഗമം ഘോഷിപ്പാന്‍ നിശ്ശബ്ദ-
മന്തിത്തിരികളാലാലയങ്ങള്‍.
നിശ്ചലമാമൊരു നീലത്തടാകമ്പോല്‍
നിശ്ശബ്ദമായ്ത്തീര്‍ന്നിതന്തരീക്ഷം.
ധ്യാനനിരതയായോമനേ, നീയിദ-
മാ നദീതീരത്തിരിപ്പതെന്തേ?
പോരിക, പോരിക, നിന്നോമല്‍ സ്വപ്നങ്ങള്‍
കൂരിരുള്‍കൊണ്ടിപ്പോള്‍ മൂടുമല്ലോ!

സന്താപബാഷ്പം പൊഴിച്ചതു പോരു, മെന്‍
ചിന്താപരവശേ, നീയുറങ്ങൂ.
എന്മാറില്‍ചാഞ്ഞുകൊള്‍കോമനേ, നിന്നെ ഞാന്‍
ചുംബനപ്പൂക്കളാല്‍ മൂടിക്കൊള്ളാം.
എന്നെയും കാത്തു നീയാ നദീതീരത്തി-
ലിന്നോളം നിന്നെത്ര ബുദ്ധിമുട്ടി?
ഹേമമയമാകുമെന്മണിമേടയില്‍
തൂമലര്‍തഞ്ചുകപ്പൂങ്കൊടിയില്‍
ആനന്ദസ്വപ്നങ്ങള്‍ കണ്ടുകണ്ടെന്നും
ഞാനുമൊത്തോമലേ, നീയുറങ്ങൂ!

എന്നും സുഖിക്കുവാനെല്ലാം പുതുക്കുവാ-
നെന്നോടു നിന്നെ ഞാന്‍ ചേര്‍ത്തിടുന്നു.
ജീവിതസ്വപ്നങ്ങള്‍ മാഞ്ഞെങ്കില്‍ മായട്ടേ
ജീവേശന്‍ ഞാനില്ലേ, ജീവനാഥേ!