ഓണപ്പൂക്കള്‍ - മനുഷ്യന്‍
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

ന്മജന്മാന്തരപുണ്യപ്പൂവല്ലിതന്‍-
പൊന്‍മലരാണത്രേ മര്‍ത്ത്യജന്മ.
തുഷ്ടിയാര്‍ന്നീശ്വരന്‍ തന്‍പ്രതിരൂപമായ്
സൃഷ്ടിച്ചതാണുപോല്‍ മാനുഷനെ.
നേരാണതെങ്കിലോ, നൂന, മാദൈവത്തിന്‍-
പേരുകേട്ടാല്‍ മതി പേടിയാവാന്‍.
നിസ്സാരനീ നരനുപോലുമിമ്മട്ടൊരു
നിസ്സീമസംഹാരമൂര്‍ത്തിയായാല്‍,
ശപ്തമാം തല്‍സര്‍ഗ്ഗസിദ്ധിയ്ക്കു താങ്ങായ
ശക്തിതന്‍ശക്തിയെന്തായിരിയ്ക്കും!

പാഷാണമാത്രാത്മസത്ത്വനാം ഭികര-
പാതകമൂര്‍ത്തിയാമിമ്മനുഷ്യന്‍,
ദൈവപ്രതിരൂപമാണെങ്കി, ലത്തരം
ദൈവത്തിനെപ്പിന്നെയാര്‍ക്കുവേണം?
മര്‍ത്ത്യനോ മൂഢനാ, ണായിട, ട്ടൊന്നോര്‍ക്കില്‍
മര്‍ത്ത്യനേക്കാള്‍ മൂഢനീശ്വരന്താന്‍;
ആ മര്‍ക്കടത്തിന്റെ കൈയി, ലീലോകമാം
പൂമാല, യല്ലെങ്കി, ലെന്തിനേകി?
ആ വെട്ടുപോത്തിന്‍ചെവിയിലോ, ശാന്തിതന്‍
പാവനവേദമേ, നിന്‍പതനം?

മണ്ണട്ടതൊട്ടു പലേപലേ ജന്മങ്ങള്‍
മന്നിലെടുത്തെടുത്തങ്ങൊടുവില്‍,
മര്‍ത്ത്യരൂപത്തെയാത്മാവു കൈക്കൊള്‍വതീ
രക്തപാനത്തിനാണെന്നിരിയ്ക്കില്‍,
ജന്മങ്ങള്‍തന്‍ചങ്ങലയിലൊടുവിലെ-
ക്കണ്ണിയായെണ്ണുമീ മര്‍ത്ത്യജന്മം,
മറ്റൊരു ജീവിയും ചെയ്യാത്തധര്‍മ്മങ്ങള്‍
മുറ്റിത്തഴയ്ക്കുവാന്‍ മാത്രമെങ്കില്‍,
ദിഗ്ജയംചെയ്തു മദിച്ചിടും മര്‍ത്ത്യതേ,
ലജ്ജതോന്നുന്നു നിന്‍നേരെ നോക്കാന്‍!

ജീവജാലങ്ങളിലൊക്കെയല്‍പാല്‍പമായ്
താവിയിട്ടുള്ളത്തമോമയാംശം
ഒന്നിച്ചുകൂട്ടിക്കലര്‍ത്തിക്കരുപ്പിടി-
ച്ചൊന്നദ്യമീശ്വരന്‍ വാര്‍ത്തുനോക്കി
ഒത്തി,ല്ലതാണു ചെകുത്താ, നവനില-
ന്നൊട്ടിപ്പിടിച്ചില്ലസൂയമാത്രം!
എന്ന, 'ല്ലിളമ്പത' മാകയാ, ലുള്ളിനു
വന്നീല വേണ്ടത്ര കാഠിന്യവും!
അക്കുറവൊക്കെപ്പരിഹരി, ച്ചന്ത്യത്തി-
ലിക്കാണും മര്‍ത്ത്യനെത്തീര്‍ത്തു ദൈവം.
ചെന്നായ, ചീങ്കണ്ണി, പോത്തു, ചീറ്റപ്പുലി,
പന്നി, പാ, മ്പോന്തൊ, ക്കെയുണ്ടവനില്‍!
സ്രഷ്ടാവുപോലും ഭയം മൂലമായിടാം
വിട്ടുകൊടുത്തവനു വിശ്വം!

ആദര്‍ശഗംഗയ്ക്കുറവായിവര്‍ത്തിച്ചൊ-
രാദികവിതന്‍ വിശുദ്ധ ചിത്തം,
ബന്ധുരരാഘവസീതാദി ചിത്രങ്ങ-
ലേന്തിനീ മണ്ണില്‍ വരച്ചുകാട്ടി?
എല്ലാരു കണ്ടിട്ടു, ണ്ടെല്ലാരും കാണുന്നു
ണ്ടുല്ലാസപൂര്‍വ്വമാ രാഘവനെ;
എന്നാല്‍, ശ്ശതാബ്ദങ്ങളെത്ര ശ്രീരാമനെ
മന്നിലിതുവരെക്കണ്ടുമുട്ടി?
ഒന്നല്ല, പത്തല്ലൊ, രായിരം രാവണ-
നന്നുമുണ്ടിന്നുമുണ്ടിജ്ജഗത്തില്‍!
ലാലസിച്ചീടുന്നിതായിരം വേശ്യകള്‍
ശീലാവതീകഥ പാടിപ്പാടി!
ജീവന്‍ മദിപ്പൂ സുഖമദിരാപ്തിയില്‍
നാവിലോ, ഗീത തപസ്സുചെയ്വൂ!
മഗളാദര്‍ശമയൂഖശതങ്ങളേ,
നിങ്ങളലയുന്നു കൂരിരുളില്‍!
ആളില്ല നിങ്ങളെ പ്രാണനില്‍ച്ചേര്‍ത്തണ-
ച്ചാലിംഗനംചെയ്യാനിന്നുലകില്‍!

ചെന്നായകൂടിയും മറ്റു ചെന്നായിനെ-
ക്കൊന്നുതിന്നട്ടഹസിപ്പതില്ല.
മര്‍ത്ത്യനൊ, മര്‍ത്ത്യനു രക്തം കുടിയ്ക്കണം
മര്‍ത്ത്യന്റെ-ബുദ്ധിമാനല്ലി മര്‍ത്ത്യന്‍?
എല്ലാമവന്റെയാ, ണീശ്വരന്‍കൂടിയും
പുല്ലാണവ, നെന്തു കേമന്‍!
ആകാശദേശത്തു, മാഴിയ്ക്കടിയിലു-
മാകുമവന്നു പോയ് വേട്ടയാടാന്‍!
രക്തം കടയ്ക്കലൊഴിച്ചൊഴിച്ചങ്ങനെ
ശക്തിദ്രുമത്തിനു വേരുറച്ചാല്‍,
ചന്തത്തില്‍ ശാഖോപശാഖകള്‍ ചേര്‍ന്നതു

പന്തലിച്ചങ്ങനെ ലാലസിച്ചാല്‍,
വിശ്രമിയ്ക്കാമല്ലോ ലോകത്തി, നായതിന്‍-
വിദ്രുമശീതളച്ഛായയിങ്കല്‍!
എന്തിത്ര വെമ്പല്‍, നിനക്കായി ലോകമേ,
സുന്ദരസ്വപ്നങ്ങള്‍ കാത്തുനില്‍പൂ!
അല്‍പവും കൂടി ക്ഷമിയ്ക്കു, കുല്‍ക്കര്‍ഷത്തിന്‍-
തല്‍പമവനിപ്പോള്‍ സജ്ജമാക്കും
ശാന്തിതന്‍പട്ടു വിരിയ്ക്കുവാനാണവ-
നേന്തി നില്‍ക്കുന്നതാ രക്തഖഡ്ഗം.
സുന്ദരസ്വപ്നങ്ങള്‍ കാണ്‍കെ, യവനോടു
നന്ദിയോതാന്‍, നീ മറക്കരുതേ! ....
                        3-10-1119
       2

ടിയന്റെ വീട്ടിലെപ്പട്ടിണി തീര്‍ക്കുവാ-
നവിടുത്തേയ്ക്കാവില്ല തമ്പുരാനേ!
അതുപോക്കാന്‍ കഴിവുള്ളോന്‍ മുകളിലാ, ണദ്ദേഹ-
മറിയില്ലതെങ്കിലോ, വേണ്ട പോട്ടെ!
അഗതികളടിയങ്ങളടിയട്ടേ ചുടുകാട്ടി-
ലതുകൊണ്ടീ ലോകത്തിനെന്തു ചേതം?
അവിടുത്തേയ്ക്കിതുവിധം തിരുവുള്ളക്കേടിനൊ-
രപരാധമടിയനെന്താചരിച്ചു?
പരമാര്‍ത്ഥമറിയാതെ പലരോതും മൊഴിക്കേട്ടി-
പ്പഴിയെല്ലാമടിയന്റെ തലയില്‍ വെച്ചാല്‍,
സകലതും കാണുവാന്‍ മിഴിയുള്ളോരുടയോനു
സഹിയില്ലതൊരുനാളും തമ്പുരാനേ!
                        7-4-1113