ഓണപ്പൂക്കള്‍ - ക്ഷമാപണം
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

സേവനോല്‍ക്കൃഷ്ടമാം സ്നേഹത്തില്‍ വാടാത്ത
ഭാവുക ദീപം കൊളുത്തിയ നിന്‍ഗൃഹം,
നിത്യവൃത്തിക്കുള്ള ജോലിത്തിരക്കിനാ-
ലത്യന്തതാന്തമാമെഞീവിതത്തിനെ,
കാത്തുനില്‍ക്കുന്നൂ വിദൂരത്തു, ചുറ്റിലും
പൂത്ത മരങ്ങളാമാളിമാരൊത്തതാ!

മാപ്പെനിയ്ക്കേകൂ മനസ്വിനി, ജീവിത-
ത്തോപ്പില്‍ ഞാന്‍ നിന്നെത്തനിച്ചുനിര്‍ത്തുന്നതില്‍!
പങ്കെടുക്കാനാശയില്ലായ്കയല്ലെനി-
യ്ക്കന്‍ പോടതിന്റെ വസന്തോത്സവങ്ങളില്‍.
എന്തുചെയ്യട്ടേ പരതന്ത്രതവന്നു
മുന്‍പില്‍ നില്‍ക്കുന്നൂ ശകുനം മുടക്കുവാന്‍!
സംതൃപ്തനാണു ഞാ, നെങ്കിലും സാദ്ധ്വി, നിന്‍-
സമ്പൂതരാഗവിഭവസമൃദ്ധിയില്‍!
ആഗമിച്ചില്ലായിരുന്നു നീയെങ്കി, ലെ-
ന്താശാരഹിതമായ്ത്തീര്‍ന്നേനെ ജീവിതം!
എന്നിട്ടു, മൊറ്റയ്ക്കൊഴിച്ചു നിര്‍ത്തുന്നു, ഹാ,
നിന്നെ ഞാന്‍-ഭദ്രേ, പൊറുക്കുകെന്‍ സാഹസം!

വാരിവിതറി വിരിച്ചുതരിക നീ
വാടാമലരുകളെന്‍ വഴിത്താരയില്‍!
                        15-2-1119
       19

നീരാളസാരിയുലഞ്ഞും, നിരുപമ-
നീലാളകങ്ങളിളകിയൂര്‍ന്നും!
മുത്തണിമാലകള്‍ മിന്നിയ മാറിലെ
നല്‍ത്തങ്കത്താമരമൊട്ടുലഞ്ഞും;
ഓരോ കാല്‍വയ്പിലും മഞ്ജിരശിഞ്ജിത-
ധാരകളങ്ങനെ നിര്‍ഗ്ഗളിച്ചും;
താളമേളങ്ങള്‍ക്കിടയി, ലിളങ്കാറ്റി-
ലാലോലമാലതീവല്ലിപോലെ;
ആരും മയങ്ങുമാറാനന്ദലോലയാ-
യാ രാവിലുര്‍വ്വശി നൃത്തമാടി!

നാണത്തുടുതുടുപ്പോമല്‍ക്കവിള്‍ക്കൂമ്പില്‍
മാണിക്യരശ്മികള്‍ വീശിനില്‍ക്കേ;
മന്ദ്രമധുരമായ് മീട്ടിനാര്‍ വീണകള്‍
സുന്ദരകിന്നരകന്യകകള്‍!

കേവലമാനന്ദസ്തബ്ധനായ് ദേവേന്ദ്രന്‍
ദേവസദസ്സൊന്നിളകിപ്പോയീ.
മല്‍ക്കലാസങ്കല്‍പകല്‍പകപ്പൂമൊട്ടി-
നക്കാഴ്ചയേകീ വികാസഹാസം!...
                        5-7-1111