രക്‌തപുഷ്പങ്ങള്‍ - ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ മുമ്പില്‍
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

ചോരയില്ലാത്ത മുഖവുമായ് നില്‍ക്കുവോ-
നാരു നീ, രൂപമെടുത്ത ദരിദ്രതേ?
മര്‍ത്ത്യപദത്തിന്നവകാശവാദത്തി-
നസ്ഥിയും തോലുമുണ്ടിന്നു നിനക്കിനി;
മറ്റുള്ളതെല്ലാം നിരന്തര നിര്‍ദ്ദയ-
മര്‍ദ്ദനം മൂലം ക്ഷയിച്ചു;-നശിച്ചു നീ!
നിസ്സഹായത്വമേ, നീയുറ്റുനോക്കയോ
നിഷ്ഫലം വീണ്ടു, മിക്ഷുദ്രലോകത്തിനെ;
ഒട്ടിച്ചുളിഞ്ഞ വയറ്റത്തു കൈവെച്ചു
പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു, നീ നോക്കുന്നതാരെയോ!
വറ്റി വരണ്ട നിന്‍ തൊണ്ടയില്‍ നിന്നൊരു
ശബ്ദം വരാനും, മശക്തനായ്പ്പോയി നീ!

ഉച്ചവെയിലില്‍ പരന്ന നെല്‍പ്പാടങ്ങള്‍
പച്ചപിടിപ്പിച്ചു നിന്‍ നവയൌവനം!
നിത്യപ്രയത്നഫലങ്ങളാലന്യര്‍തന്‍
പത്തായമെല്ലാം നിറച്ചു നിന്യൌവനം
അന്യനു വെണ്‍മണിമാളിക കെട്ടുവാന്‍
നിന്നസ്ഥികൂടം വിരിച്ചു, നിന്യൌവനം
എന്നിട്ടുമിന്നോ? പഴകിയ പാദുക-
യെന്നമട്ടയ്യോ! പരിത്യക്തനല്ലി നീ?
ജീവരക്തം വറ്റി നിസ്തേജമായ്ത്തീര്‍ന്ന
കേവലം പട്ടിണിപ്പാവയല്ലല്ലി നീ?
നീതികണ്ടില്ലേ ജഗത്തിന്റെ- നോക്കണേ!
നീതന്നെ, യിന്നു, നിനക്കൊരു ഭാരമായ്!!

അങ്ങോട്ടു നോക്കുകപ്പൂമണിമേടയില്‍
സ്വര്‍ണ്ണമഞ്ചത്തിലക്കാണുന്നതാരെ നീ?
ആലസ്യപുഷ്പനികുഞ്ജത്തി, ലുന്മദ-
ശ്രീലാനുഭൂതി നുകരുവോനാരവന്‍?
ആരെത്തടിപ്പിക്കുവാനിത്ര നാള്‍ നിന്റെ
ഭൂരിപ്രയത്നങ്ങള്‍ കാണിക്കവെച്ചു നീ;
പട്ടുമെത്തപ്പുറത്താര്‍ക്കുറങ്ങീടുവാന്‍
ചുട്ടവെയിലത്തു ചേറിലിറങ്ങി നീ;
ഏവന്റെ മുന്തിരിച്ചാറില്‍, നിന്‍ചെഞ്ചുടു
ജീവരക്തത്താല്‍ ചുവപ്പു കലര്‍ത്തി നീ;
വെണ്‍പങ്കവീശിയിന്നാര്‍ക്കു സുഖിക്കുവാന്‍
നിന്‍ പ്രാണവാതം പകുത്തു കൊടുത്തു നീ
ആ മര്‍ത്ത്യരാക്ഷസ, നാ വര്‍ത്തകേശ്വര-
നാണവന്‍, നോക്കൂ!- നടുങ്ങുന്നതെന്തു നീ?

നീയിന്നു ദുര്‍ബ്ബലന്‍! നിസ്സഹായന്‍;-ശരി;
നീയൊരുങ്ങിടേണ്ടതില്ലൊന്നിനു, മിനി!
മുന്നോട്ടു വന്നിന്നണിനിരന്നീടട്ടെ
നിന്നാത്മജന്മാര്‍, നിരാധാരജീവികള്‍
വിത്തപ്രതാപം തഴുതിട്ടു ഭദ്രമായ്-
ക്കൊട്ടിയടച്ച കവാടങ്ങളൊക്കെയും,
വെട്ടിപ്പൊളിക്കാന്‍ സുശക്തരാണാ, വയ-
റൊട്ടിയ, യൌവനത്തീക്കനല്‍ക്കട്ടകള്‍!

ഹാ സമത്വത്തിന്റെ സുപ്രഭാതാഭയില്‍
ഭാസുരക്ഷേമമുകുളം വിരിയണം!
സ്വാതന്ത്യ്രമേഖലയിങ്കല്‍, സ്വയം, മര്‍ത്ത്യ-
ചേതന പൊന്നിന്‍ ചിറകടിച്ചാര്‍ക്കണം!-
സുന്ദരമാ രംഗമാനയിച്ചീടുവാന്‍
സന്നദ്ധമാകൂ സധീരം യുവത്വമേ!
                               19-12-1936