കലാകേളി - സഖികളോട്
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

ചെല്ലസഖികളേ,ശങ്കിപ്പതെന്തിനാ-
ണില്ല, മറക്കില്ല നിങ്ങളെ ഞാന്‍.
നിസ്തുലസൌഹൃദംകൊണ്ടൊരു നിര്‍മ്മല-
സ്വര്‍ഗ്ഗം ചമച്ചവരല്ലി നിങ്ങള്‍?
മാമകജീവിതപ്പാഴ്മരുഭൂമിയില്‍
മാരി ചൊരിഞ്ഞവരല്ലി നിങ്ങള്‍?
മൊട്ടിട്ടുനില്‍ക്കുമാറെന്നാശാവല്ലികള്‍
നട്ടുനനച്ചവരല്ലി നിങ്ങള്‍?
എങ്ങെങ്ങു വേര്‍പെട്ടുപോകിലും, ഞാനിനി-
യെങ്ങനെ നിങ്ങളെ വിസ്മരിക്കും?

തെറ്റിദ്ധരിക്കാതിരിക്കുവാന്‍ മേലാത്ത
നിഷ്ഠൂരലോകത്തിന്‍ ജല്‍പനങ്ങള്‍
മിത്ഥ്യാപവാദത്താല്‍ നമ്മുടെ സൌഹൃദം
മറ്റൊന്നായ് മാറ്റുവാന്‍ നോക്കിയിട്ടും,
പൊട്ടിത്തകര്‍ന്നില്ല നമ്മുടെ മോഹങ്ങള്‍
കെട്ടിപ്പടുത്ത സുരമ്യഹര്‍മ്മം!
നാനാവികാരതരളിതര്‍ നാമതില്‍
നാകാനുഭൂതികള്‍ സംഭരിച്ചു.
കുറ്റപ്പെടുത്തിടുംതോറും നാം മേല്‍ക്കുമേ-
ലൊട്ടിപ്പിടിക്കുവാനാഗഹിച്ചു.
ജല്‍പകലോകത്തെപ്പുല്ലാക്കി നാമൊരു
കല്‍പകപ്പൂന്തോപ്പിലുല്ലസിച്ചു.
പ്രാണനും പ്രാണനും തങ്ങളില്‍ കൈകോര്‍ത്തൊ-
ആനന്ദനൃത്തത്തില്‍ പങ്കെടുത്തു.
അത്രയ്ക്കുമാത്രമടുത്തവരാണു നാ-മത്രമേലന്യോന്യബന്ധിതര്‍ നാം,
അങ്ങനെയുള്ളതാം നിങ്ങളെ, ലോകത്തി-
ലെങ്ങനെ ഞാനിനി വിസ്മരിക്കും?

ഓമല്‍സഖികളേ, നിങ്ങളീ വേര്‍പാടില്‍
ധീമങ്ങിയിങ്ങനെ കേഴരുതേ!
ഉള്‍ക്കരുത്തില്ലെനിക്കല്‍പവും, തപ്തമാ-
മിക്കണ്ണുനീരിദം കണ്ടുനില്‍ക്കാന്‍!
ശങ്കവേ,ണ്ടെങ്ങു ഞാന്‍ പോകിലും, നിങ്ങളെ-
സ്സങ്കല്‍പംകൊണ്ടു കണ്ടാശ്വസിക്കും.
എങ്ങിരുന്നാലും ഞാ, നെന്മനമെപ്പൊഴും
നിങ്ങള്‍തന്‍ പാര്‍ശ്വത്തിലായിരിക്കും.
ഓമല്‍സ്മരണകളോരോന്നുമെന്നടു-
ത്തോടിവന്നിക്കിളിയാക്കുമെന്നെ.
മന്നിലെന്‍ ജീവിതമമ്മട്ടു ചെന്നൊരു
മഞ്ജുളസ്വപ്നമായ് മാഞ്ഞുപോകും!
ഉണ്ടാവുകില്ലതിലെങ്ങുമതൃപ്തിതന്‍
കൊണ്ടലിയറ്റുന്ന മൂടലൊന്നും.
എല്ലാം ചിരിയും കളിയുമുല്ലാസവും
ഫുല്ലപ്രകാശവുമായിരിക്കും.
ചെല്ലസഖികളേ, ശങ്കവേണ്ടല്‍പവു-
മില്ല, മറക്കില്ല നിങ്ങളെ ഞാന്‍!