സ്പന്ദിക്കുന്ന അസ്ഥിമാടം - എന്റെ കവിത
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

(കുറിപ്പ്: എന്റെ സാഹിത്യസേവനം സമുദായോന്നമനത്തിനു സഹായമായിത്തീരുന്നില്ല; മനുഷ്യനെ അധ:പതിപ്പിക്കുന്നതാണ് എന്റെ കവിത. അതിനാല്‍ ഞാന്‍ കവിതയെഴുത്തില്‍ നിന്നു വിരമിക്കണം. ഏതാണ്ട് ഈ ആശയങ്ങളുള്‍ക്കൊള്ളുന്ന ഒരു പ്രമേയം രണ്ടുമൂന്നുവര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുമുന്‍പ്, തൃപ്പൂണിത്തുറയില്‍ 'മഹാത്മാ' വായനശാലാംഗങ്ങളുടെ ഒരു സമ്മേളനത്തില്‍, സര്‍വ്വസമ്മതമായി പാസാക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി. കേരളത്തിലെ പ്രസിദ്ധ പത്രങ്ങളെല്ലാം അന്ന് ആ വാര്‍ത്ത പരസ്യം ചെയ്തിരുന്നു.)

ന്നോളംകാല്‍ച്ചോടൊന്നു പിഴയ്ക്കാതാടിപ്പോന്നൊ-
രെന്നോമല്‍ക്കവിതേ, നിന്‍ കാല്‍കളിന്നിടറുന്നോ?
എന്തിന്?-കലാബോധം തീണ്ടാത്ത കാലിപ്രായര്‍
നിന്‍താണ്ഡവത്തിന്‍ നേര്‍ക്കു നീരസം ഭാവിച്ചിട്ടോ?
അതിലത്ഭുതമില്ല, രാജഹംസത്തിന്‍ ലീലാ-
സദനത്തിലെ, സ്സുധാസാന്ദ്രമാനസത്തിലെ,
ഹേമപങ്കജമാദ്ധ്വീമാധുരി മാനിയ്ക്കുമോ
ചേര്‍മണ്ണില്‍ജ്ജളൂകങ്ങള്‍ ചികയും പാഴ്ക്കൊറ്റികള്‍?
പാടുവാനവയ്ക്കില്ല പാടവം, മതിമറ-
ന്നാടുവാ, നാകാശത്തില്‍ സ്വച്ഛന്ദം വിഹരിയ്ക്കാന്‍;
വെള്ളിമേഘങ്ങള്‍ക്കിടയ്ക്കുദയപ്രകാശത്തി-
ലുള്‍ലുണര്‍ന്നോമല്‍ച്ചിറകടിച്ചു കൂകിപ്പൊങ്ങാന്‍;-
ആയത്തമാക്കാനഭിനന്ദനാര്‍ദ്രാശംസക-
ളായവയ്ക്കഖിലേശനേകിയില്ലനുഗഹം!
അതിനാലസൂയതന്നത്യഗാധതയില്‍ നി-
ന്നുയരാം സ്വയം, വ്യക്തിവിദ്വേഷധൂമാംശങ്ങള്‍.
കപടസന്യാസത്തില്‍ വെള്ളയാദര്‍ശം ചുറ്റി-
ക്കരളില്‍ക്കറയേന്തി മൌഢ്യമൂര്‍ത്തികളായി
മനസ്സാല്‍, വാക്കാല്‍, കര്‍മ്മശതത്താല്‍, നിര്‍ല്ലജ്ജമീ
മഹിയില്‍ 'മഹാത്മാ'ഖ്യയെബലാല്‍സംഗം ചെയ്വാന്‍.
ഉണ്ടാകാം ചിലരെല്ലാം ഗാന്ധിസൂക്തികള്‍ തങ്ക
ച്ചെണ്ടിട്ടൊരിക്കാലത്തും കവിതേ, ക്ഷമിയ്ക്കൂ നീ!
ഇടയന്‍ പുല്ലാങ്കുഴല്‍ വിളിയ്ക്കെ, ക്കത്തിക്കാളും
ചുടുവെയിലതേറ്റേറ്റു പൂനിലാവായിപ്പോകെ;
ആയതിന്‍ തരംഗങ്ങളുമ്മവെച്ചാനന്ദത്താ-
ലാലോല ലതാളികള്‍ മൊട്ടിട്ടു ചിരിയ്ക്കവേ;
മയിലാടവേ, മരക്കൊമ്പുകള്‍തോറും നിന്നു
മലയാനിലന്‍ മര്‍മ്മരാശംസ വര്‍ഷിക്കവേ;
കുറ്റിക്കാടുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ക്കശ്മലസൃഗാലന്മാര്‍
പറ്റിച്ചേര്‍ന്നോ,രിയിട്ടു പുച്ഛിച്ചാല്‍ ഫലമെന്തേ?
ഇരുളില്യലകങ്ങള്‍ മുഷിഞ്ഞു മൂളീടിലും
സരസം വിണ്ണില്‍പ്പൊങ്ങി രാപ്പാടിയെത്തിപ്പാടും.

എന്നോമല്‍ക്കവിതേ, നീയിടറായ്കണുപോലും;
നിന്നെയോമനിയ്ക്കുവാന്‍ കാത്തുനില്‍ക്കുന്നു കാലം.
ഇന്നു നിന്‍ ചുറ്റുമലസ്മാരത്തിന്‍ ഞെരക്കങ്ങള്‍
നിന്നിടാം തത്തിത്തത്തി, നാളത്തെ പ്രഭാതത്തില്‍,
അവതന്‍ നേര്‍ത്തു നേര്‍ത്ത മാറ്റൊലിപോലും മായു;-
മവമാനിതയായ് നീ മാറുകില്ലൊരിയ്ക്കലും.
എത്രനാള്‍ നിഗൂഢമാം നിര്‍ല്ലജ്ജപ്രചരണ-
ബുദ്ബുദവ്രാതം നില്‍ക്കും 'പുഴ' തന്നൊഴുക്കുത്തില്‍?
വിണ്ണില്‍വെച്ചീശന്‍ നിന്നെയഭ്യസിപ്പിച്ചൂ, നീയീ
മന്നില്‍ വന്നേവം വീണവായിയ്ക്കാന്‍, നൃത്തംചെയ്വാന്‍.
ആരോടുമനുവാദം ചോദിച്ചതില്ലതിനു നീ-
യാരംഭിച്ചതു, മിത്രനാളതു തുടര്‍ന്നതും,
അതിനാ, ലേതോ ചില കോമാളിവേഷക്കാര്‍ വ-
രരുതെന്നാജ്ഞാപിച്ചാല്‍ക്കൂസുകില്ലെള്ളോളം നീ.
നീയറിഞ്ഞിട്ടില്ലൊട്ടുമിന്നോളം പരാജയം;
നീയവഗണിയ്ക്കയേ ചെയ്തിടൂ പരിഹാസം.
ഏതെല്ലാം നെറ്റിത്തടം ചുളുങ്ങിക്കോട്ടെ, നീ നിന്‍-
സ്വാതന്ത്യ്രപ്രകാശത്തില്‍ സ്വച്ഛന്ദം നൃത്തം ചെയ്യൂ!
അലിവുള്ളവര്‍ നിന്നെയഭിനന്ദിക്കും, കാലം
വിലവെച്ചിടും നിന്റെ വിശ്വമോഹനനൃത്തം.
നീയൊട്ടുമിടറായ്കെന്‍ കവിതേ-പറക്കുന്നൂ
നീളെ നിന്‍ ജയക്കൊടി തുടരൂ നിന്‍നൃത്തം നീ!
ഹസ്തതാഡനഘോഷമദ്ധ്യത്തില്‍ പതിവാണൊ-
രിത്തിരി കൂക്കം വിളിയെങ്കിലേ രസമുള്ളൂ,
ഗുരുത്വം കെടുത്തുകില്ലക്കൂട്ടര്‍: മഹാത്മാക്കള്‍
ധരിപ്പൂ പിതാമഹന്മാരുടെ പാരമ്പര്യം.
മര്‍ത്യരാണിന്നെന്നാലുമുത്ഭവമോര്‍മ്മിയ്ക്കണ്ടേ?-
മര്‍ക്കടങ്ങളെ, യത്രപെട്ടെന്നു മറക്കാമോ? ....

മറ്റുള്ളോര്‍ ചവച്ചിട്ടോരെല്ലുകള്‍ തക്കം നോക്കി-
ക്കട്ടെടുത്തവകാര്‍ന്നു ശൌര്യത്തിന്‍ ഭാവം കാട്ടി,
ഉല്ലസല്‍സുധാകരനുയരും നേരം, കഷ്ട-
മല്ലിലാ ശ്വാനം പാര്‍ത്തുനിന്നെത്ര കുരയ്ക്കട്ടേ,
ഫലമെന്തതുകൊണ്ടു? മേല്‍ക്കുമേല്‍പ്പൊങ്ങിപ്പര-
ന്നലതല്ലിടും നിജകീര്‍ത്തീകൌമുദിയെങ്ങും!
ഇടറായ്കിടറായ്കെന്‍ കവിതേ, സവിലാസ-
നടനം തുടരൂ നീ,വിശ്വമോഹിനിയായി!
                               1-1-1117

32

പൊട്ടിത്തെറിയ്ക്കുന്നൊരാഗ്നേയപിണ്ഡങ്ങ-
ളിട്ടിട്ടുപായും വിമാനങ്ങള്മാതിരി,
പാറിപ്പറന്നോടി സംഭവസഞ്ചയം
നീറിദ്ദഹിപ്പിതെന്‍ നിശ്ശൂന്യജീവിതം!
                               23-4-1120

33

മൃദുലതന്ത്രികള്‍ മുറുകെ മീട്ടി, യെന്‍-
ഹൃദയവലകി ശിഥിലമായ്!
                               16-2-1108
34

മാമകമാനസവേദിയിലുണ്ടൊരു
കാമദകല്യാണകല്‍പകവല്ലി.
സുന്ദരിയാണു സുശീലയുമാണവള്‍
മന്ദിരശ്രീയാണാ മംഗളാംഗി.
നിര്‍മ്മലത്വത്തിന്‍ നിദര്‍ശനംതന്നെയാ-
ണമ്മുഗ്ദ്ധസ്മേരോല്ലസാനനാബ്ജം.
ഓമല്‍ക്കവിതയാണാത്തങ്കരശ്മിത-
ന്നോരോ ചലനവുമോര്‍ത്തുനോക്കില്‍.
പാരിജാതത്തിന്‍ നറുമലര്‍പോലവള്‍
പാവനശ്രീ പൊഴിച്ചുല്ലസിയ്ക്കെ;
അസ്സുഷമോത്സവാസ്വാദനാസക്തമെ-
ന്നക്ഷികള്‍ ചെന്നതില്‍ വിശ്രമിയ്ക്കും
മണ്മുനത്തെല്ലിനാല്‍ സല്ലപിച്ചങ്ങനെ
ഞങ്ങളെ ഞങ്ങള്‍ മറന്നുപോകും.
ഉള്‍ഭീതിയുണ്ടെനി, യ്ക്കെത്ര നാളീവിധ-
മിപ്പൊന്‍കിനാക്കള്‍ തളിര്‍ത്തു നില്‍ക്കും?
സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ, മന്നില്‍, പ്പനീര്‍പ്പൂക്കള്‍
സൃഷ്ടിച്ച കൈതാന്‍ പുഴുക്കളേയും.
ചിത്രശലഭത്തിനുള്ള പൂങ്കാവിലു-
മെത്തും കടന്നാക്കടന്നലുകള്‍.
ഒത്തൊരുമിച്ചു പറന്നു കളിയ്ക്കിലും
കൊത്താന്‍ തരം നോക്കിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കും!
സാരമി,ല്ലെന്തു വരാനതി, ലൊന്നിച്ചു
ചേരുന്ന ചിത്തങ്ങള്‍ വേര്‍പെടുത്താന്‍.
എത്രയ്ക്കു മൂര്‍ച്ചയുള്ളേതു ദൌഷ്ട്യത്തിന്റെ
ഖഡ്ഗത്തിനൊക്കും?-കൃതാര്‍ത്ഥനീ ഞാന്‍!
                               8-6-1119.