ലീലാങ്കണം - ഗീതാഞ്ജലി
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

വിജ്ഞാനദീപം കരസ്ഥമാണെങ്കിലേ-
യജ്ഞാതജ്യോതിസ്സേ! നിന്നെക്കാണൂ.
നിന്‍ കാന്തിപൂരം കണ്ടീടാന്‍ കൊതിക്കുന്നോ-
രെന്‍കണ്ണിണമാത്രമാഭ മങ്ങീ!

ദേവി! നിന്‍ മാഹാത്മ്യമെന്‍ ബാല്യകാലത്തി-
ലീവിധത്തിലോതിത്തന്നീലാരും.
എത്രനടന്നു ഞാനെത്ര വലഞ്ഞു ഞാ-
നത്ര നിന്‍ കീര്‍ത്തികള്‍ കേള്‍ക്കുവാനായ്?
അന്നൊരു നാളിലും നിന്നുടെ മാഹാത്മ്യ-
മെന്നോടൊരുവനും ചൊന്നതില്ല.
അന്നവര്‍ ചൊന്നതുമിന്നു ഞാനോര്‍പ്പതും
ഭിന്നങ്ങള്‍!-അന്തരമെത്രമാത്രം?

എന്തിനു ഞാനേവം തെണ്ടിയലഞ്ഞു മല്‍
ചിന്തിതമെല്ലാം സഫലമാക്കാന്‍?
ആരും പറഞ്ഞുതരേണ്ടനിന്‍മാഹാത്മ്യ-
മാരും നിന്‍കീര്‍ത്തികള്‍ വാഴ്ത്തിടേണ്ട!
എങ്ങു തിരിഞ്ഞാലും തങ്ങുന്നതാവക-
തിങ്ങും പ്രഭാംശുക്കളല്ലീ കാണ്മൂ?
ഏതൊരു ദിക്കിലും മാറ്റൊലിക്കൊള്‍വതു
പൂതമാം നിന്‍ കീര്‍ത്തനങ്ങള്‍ മാത്രം!

മാനുഷരെങ്ങനെ വാഴ്ത്തിടും നിന്നുടെ
മാഹാത്മ്യമത്രയ്ക്കധികമല്ലേ?
മായയില്‍ മുങ്ങിമറിയുവോരെങ്ങനെ
തായേ! നിന്‍ വൈഭവം കണ്ടറിയും?
കള്ളപ്പുറംപൂച്ചു കാണുവാനല്ലാതെ
യുള്ളം കുളിര്‍പ്പിക്കും കാന്തി കാണ്മാന്‍,
മാനുഷന്മാരുടെ മാംസളദൃഷ്ടികള്‍
നൂനമെന്നംബികേ ദുര്‍ബലങ്ങള്‍!
വിശ്വചൈതന്യം വികസിച്ചിടുംനേരം
നശ്വരദീപ്തിയിലുള്‍ഭ്രമത്താല്‍,
മാനുഷര്‍, കഷ്ടം! മരീചിക കണ്ടോടും
മാനിനെപ്പോലെ മയങ്ങുകെന്നോ!

മാനുഷര്‍ നിന്‍കീര്‍ത്തി വാഴ്ത്തുന്നതെന്തിനാ-
യീ നല്‍പ്രകൃതിയും കൊണ്ടാടുമ്പോള്‍!
മര്‍ത്ത്യനേത്രങ്ങളാല്‍ കാണാന്‍ കഴിയാത്തോ-
രുത്തുംഗമാം കുഴലൂതിയൂതി,
മാലേയമാരുതന്‍ പാടുന്നൂ നിത്യവും
ചാലേ നിന്‍ പാവനഗാനജാലം!
അല്ലിന്റെയന്തിമയാമം മുതല്‍ക്കു നിന്‍
ചൊല്ലെഴും സൂക്തികള്‍ പേര്‍ത്തും പേര്‍ത്തും
പാടലപംക്തികള്‍തോറും പറന്നെന്നും
പാടിപ്പഠിക്കുന്നൂ പൈങ്കിളികള്‍!
നിര്‍വ്യാജഭക്തി നിറഞ്ഞുകവിയവേ
ദിവ്യനൃത്തം ചെയ്വൂ വല്ലരികള്‍!

ദിവ്യചൈതന്യമേ! നിന്‍നിഴല്‍ നേടുകില്‍
ഭവ്യമതിപ്പരമെന്തു വേണ്ടൂ?
മൂന്നുലോകത്തിനും മൂലമായ് രാജിക്കും
നിന്നണിവെണ്‍കരാലിംഗനത്താല്‍,
ഏതൊരു മാനസനീരലര്‍കുഗ്മളം
പൂതാഭം മിന്നിവിരിയുകില്ല?
ആദിമദ്ധ്യാന്തവിഹീനസ്വരൂപമേ!
വേദവേദാന്തപ്പൊരുളേ ദേവീ!
ഗീതാഞ്ജലിചെയ്തു മായാന്ധനാമിവന്‍
പൂതഹൃദന്തനായ് തീര്‍ന്നിടാവൂ!