ഓണപ്പൂക്കള്‍ - ഗായകന്‍
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

 ഗായകന്‍

ആ മണിവീണയിലാരുമറിയാതൊ-
രാനന്ദഗാനമടര്‍ന്നു വീണൂ.
വിശ്രാന്തി വീശിയതിന്‍മൃദുവീചികള്‍
വിശ്വം മുഴുവനും വ്യാപരിച്ചു.
നശ്വരജീവിതം പൊക്കിയെടുത്തതു
ശശ്വല്‍പ്രകാശത്തില്‍ വിന്യസിച്ചു.
നക്ഷത്രകോടീരം ചൂടിച്ചതിനെയൊ-
രക്ഷയഭാസ്സിലലങ്കരിച്ചു.

സ്വര്‍ഗ്ഗവും ഭൂമിയും കൈകോര്‍ത്തുനില്‍ക്കുമ-
ച്ചക്രവാളത്തിന്‍ ചവിട്ടുകല്ലില്‍,
രാവും പകലും പുണര്‍ന്നിരുമാര്‍ഗ്ഗമായ്-
പ്പോവുമക്കാലത്തിന്‍ പൂവനത്തില്‍,
പ്രേമനികുഞ്ജത്തില്‍, വെച്ചതു ജീവനെ-
യോമനിച്ചോമനിച്ചുമ്മവെച്ചു.
കണ്ണുമടച്ചതിന്‍കാല്‍ക്കലൊരായിരം
കര്‍മ്മാങ്കുരങ്ങളൊതുങ്ങിനിന്നു
കോമളമാമതിന്‍വെള്ളിവെളിച്ചത്തില്‍
വ്യാമോഹരേഖകള്‍ മങ്ങിമാഞ്ഞു.
എന്തെല്ലാമിമ്മട്ടിലായിട്ടെ, ന്തെന്നിട്ടും
സംതൃപ്തനായീലപ്പാട്ടുകാരന്‍!
കാണാമവന്റെ വിളര്‍ത്ത മുഖത്തൊരു
നീണാളായ് നീങ്ങാത്ത നീലമേഘം.
പ്രാണനിലേയ്ക്കു ചുഴിഞ്ഞൊന്നു നോക്കിയാല്‍
ക്കാണാം വ്രണങ്ങള്‍ പരശ്ശതങ്ങള്‍
നിത്യമിബ്രഹ്മാണ്ഡം മുങ്ങീ, യവന്‍ പയ്ത
നിശ്ശബ്ദസംഗീതനിര്‍ത്സരിയില്‍.
എന്നാ, ലവനോ, വിദൂരയെങ്ങോ നില്‍ക്കു-
മൊന്നിനെത്തേടുകയായിരുന്നു.
നൊന്തുകരയുമവനിലജ്ഞാതമാ-
മെന്തോ, ചിറകിട്ടടിച്ചിരുന്നു.
ഏതോവിരഹം കടിച്ചവനെപ്പൊഴും
ചേതന ചോരയൊലിച്ചിരുന്നു.
ആ മഹാസിദ്ധി, യാ വിസ്മയ, മാസ്സുഖ-
മാ മഞ്ജുസംഗീത, മാ വെളിച്ചം,
ആഗമിയ്ക്കായ്കി, ലവനു മറ്റായിര-
മാനന്ദലബ്ധികൊണ്ടെന്തു കാര്യം?
åå *åå *åå *

പണ്ടത്തെപ്പാഴറ്റ പട്ടാംബരങ്ങളും,
പണ്ടത്തെ രത്നവിഭൂഷകളും,
ഓരോന്നഴിച്ചഴിച്ചെല്ലാമെടുത്തവന്‍
ദൂരെയ്ക്കിരുളില്‍ വ;ലിച്ചെറിഞ്ഞു.
നിസ്സംശയമവനായവയൊക്കെയും
ദുസ്സഹഭാരങ്ങളായിരുന്നു.
ഇന്നവന്‍ ജീര്‍ണ്ണവസനനായ് ച്ചുറ്റുന്നു
കണ്ണീരുമായി, നിന്‍വീഥിതോറും!
ആ മണിവീണയിലില്ലൊരു നേരിയ
കാമദസംഗീതവീചിപോലും
പൊട്ടിത്തകര്‍ന്നതാണിന്നതിന്‍ തന്ത്രികള്‍
നിഷ്ഠൂരലോകത്തിന്‍ മര്‍ദ്ദനത്താല്‍
ലൌകികമോഹങ്ങള്‍ മുന്നില്‍ത്തടകയാല്‍
വൈകിയവനിങ്ങു വന്നുചേരാന്‍.
ഏകാന്തരാത്രിയില്‍ക്കൂരിരുട്ടത്തവ-
നേകനായ് ചുറ്റുന്നു നിന്‍തെരുവില്‍.
എങ്കിലു, മിന്നെത്ര സംതൃപ്തനാണെന്നോ
സങ്കല്‍പലോലനാപ്പാട്ടുകാരന്‍!
ചുട്ട കണ്ണീരാല്‍ നിറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞുപോയ്
കഷ്ട, മവനുടെ ഭിക്ഷാപാത്രം!
കാണുന്നീലാ മുഖത്തെന്നാ, ലതൃപ്തിതന്‍-
കാര്‍മുകില്‍ രേഖകളൊന്നുപോലും.
നീന്തിക്കളിക്കുകയാണാ മുഖത്തിന്നൊരു
ശാന്തിതന്‍ നേരിയ പുഞ്ചിരികള്‍.
മുട്ടിവിളിയ്ക്കുന്നു പിന്നെയും വന്നവന്‍
കൊട്ടിയടച്ച നിന്‍വാതിലിന്മേല്‍.
ഭീകരരാത്രിയാണെങ്ങുമിരുട്ടുമാ-
ണേകാകിയാണവനെന്തു ചെയ്യും?
അയേ്യാ, വെളിച്ചമേ, നീ, യവനായൊന്നു
പയെ്യത്തുറക്കുകാ വാതില്‍ വീണ്ടും!

åå *åå *åå *

വാടിയിലായിരം പൂക്കളിലൂടവന്‍
വാടാത്തൊരൊന്നിന്‍ സുഗന്ധമേറ്റു
ഒറ്റ മലരിലൊരിയ്ക്കലും വറ്റാതെ
മുറ്റിത്തുളുമ്പും മരന്ദഗന്ധം.
തെറ്റിത്തെറിച്ചവന്‍ കണ്ടിതങ്ങീ ലോക-
മൊട്ടുക്കുള്ളായിരം പുവുകളില്‍!
സ്വര്‍ഗ്ഗീയരശ്മികള്‍ കിക്കിളിയാക്കുന്നൊ-
രക്കല്‍പമഞ്ജരിയുമ്മവെയ്ക്കാന്‍,
കഷ്ടമഗ്ഗായകചിത്രപതംഗക-
മെത്ര തവണ കുതിച്ചു നോക്കി!
എന്നിട്ടുമെന്തതിന്‍ നിശ്ശബ്ദമോഹങ്ങ-
ളൊന്നൊന്നായൊക്കെക്കരിഞ്ഞുപോയി!

മൃണ്‍മയപഞ്ജരം വിട്ടു വിശുദ്ധമാം
വിണ്‍മലര്‍ത്തോപ്പിന്‍ വിശാലതയില്‍,
ചേലിലതൊന്നിനിപ്പാറിപ്പറക്കട്ടെ
മൂളിപ്പാട്ടോരോന്നു മൂളിമൂളി.
അപ്രേമഗായകന്‍ പാടുന്നതൊക്കെയും
ചില്‍പ്രഭേ, നിന്റെ മഹിമയല്ലേ?
സമ്മതമായില്ല മണ്‍കട്ടകള്‍കതു
നിന്‍മുഖത്താനന്ദം വീശിയിട്ടും.
നിന്നെക്കുറിച്ചുള്ളതാകയാലൂഴിയി-
ലൊന്നോടഗ്ഗാനങ്ങള്‍ പാവനങ്ങള്‍
സാദരമപ്രേമഗായകനായിനി
വാതില്‍ തുറക്കൂ, വെളിച്ചമേ നീ!
                        23-10-1111