രക്‌തപുഷ്പങ്ങള്‍ - കൊടുങ്കാറ്റ് കഴിഞ്ഞ്
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്
  • ചോദ്യം:


യുദ്ധം കഴിഞ്ഞു;- പടക്കളത്തിങ്ക, ലീ-
ത്തപ്താശ്രുവും തൂകി നില്‍പവളാരു നീ?
അന്തിക്കുരുതി കഴിഞ്ഞതാ കൂരിരുള്‍
ചിന്തിക്കറുത്തുതുടങ്ങുന്നു ദിങ്മുഖം.
അസ്ഥിഖണ്ഡങ്ങളെക്കൊണ്ടു നിറഞ്ഞുപോ-
യസ്താഭമായ് നിന്നൊരാകാശ വീഥികള്‍.
അന്തിമശ്വാസം വലിച്ചു, മുറിപ്പെട്ടു
നൊന്തു കിടന്നു പിടഞ്ഞ സമീരണന്‍.
ഞെട്ടറ്റുവീണു പകലിന്റെ തോപ്പിലെ-
പ്പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കളിച്ച മലരുകള്‍-
ഈ ദു:ഖരംഗത്തെ, നിശ്ശബ്ദ, മേകാന്ത-
രോദനംകൊണ്ടു നനയ്ക്കുവോളാരു നീ?

  • ഉത്തരം:


ലോകം മുഴുവന്‍ മുറവിളി കൂട്ടിയി-
ട്ടാഗതമായതാണീരുധിരോത്സവം!
ആശിച്ചു, മര്‍ത്ത്യ, നിയുദ്ധക്കളത്തിലൂ-
ടഭ്യുദയത്തിന്‍ നടപ്പടികെട്ടുവാന്‍!-
പാരിന്‍ പുരോഗതയ്ക്കങ്കുശമിട്ടിടും
പാരതന്ത്യ്രത്തിനെത്തച്ചുപായിക്കുവാന്‍!-
മര്‍ദ്ദനമന്ത്രം ജപിച്ചു നശിക്കുന്ന
മര്‍ത്ത്യനെ മര്‍ത്ത്യനോടേകീകരിക്കുവാന്‍!-
പൂതമാം ശാശ്വതശാന്തിതന്‍ കോവിലില്‍
സ്വാതന്ത്യ്രമണ്ഡപം സജ്ജമാക്കീടുവാന്‍!-
എന്നിട്ടുമെന്തായി?- നോക്കൂ, സഹജ, നിന്‍-
മുന്നിലൊഴുകുമാ രക്തപ്പുഴകളെ!
മണ്ണില്‍ വളം കുറെച്ചേര്‍ത്തതല്ലാതെ, യീ
മന്നെന്തിതില്‍നിന്നു നേടിയിതുവരെ?
ഇന്നിച്ചിതറിക്കിടക്കും കബന്ധങ്ങള്‍
മുന്നോട്ടു നീങ്ങിനിന്നൊന്നു നീ നോക്കുമോ?
ഞെട്ടിത്തെറിക്കുന്നതെന്തേ? - മനുഷ്യന്റെ
പുഷ്ടപരിഷ്കാരലക്ഷ്യങ്ങളാണവ!
നീ വിറയ്ക്കുന്നോ? - നിനക്കു പുകഴ്ത്തേണ്ട
ഭാവിചരിത്രവിജയങ്ങളാണവ!
സംഭ്രമിക്കായ്ക, നവീനശാസ്ത്രങ്ങള്‍തന്‍
സംഭാവനകളാണോ നിണച്ചാലുകള്‍!
ഇന്നവയിങ്കലൂടുത്ക്കര്‍ഷപൂര്‍ത്തിതന്‍
പൊന്നിങ്കളിത്തോണി പോവതു കാണ്‍ക നീ!

പാരതന്ത്ര്യത്തെക്കഴുകിക്കളയുവാന്‍
പാവങ്ങളര്‍പ്പിച്ചു ദേഹവും പ്രാണനും;
വിത്തേശ്വരര്‍ക്കോ?- പതിന്മടങ്ങായ്, ക്ഷണം
വിസ്തൃതമായ്ത്തീര്‍ന്നു ഭണ്ഡാരവീഥികള്‍!
പിന്നെയും ദാസ്യം, ഭയങ്കരദാരിദ്യ്ര-
മുന്നതനാശം പതിതസമ്മര്‍ദ്ദനം;
രോഗം, വിയോഗം, മുറിപ്പെട്ട ജീവിതം,
ശോകം, മുറവിളി, ഘോരനിരാശയും!-
നിങ്ങളൊന്നായ്ച്ചേര്‍ന്നു സൃഷ്ടിച്ചൊരാ യുദ്ധ-
രംഗ, മിതല്ലേ സമാര്‍ജ്ജിച്ച ഭാവുകം?
രക്തഗന്ധത്താലെരിപൊരികൊള്ളുന്നു
ശക്തിതന്നുന്മത്തവേതാളതാണ്ടവം,
ഘോരവിഷപ്പികകൊണ്ടു മൂടിടുന്നു
പാരിന്റെ ശുഭ്രാന്തരീക്ഷവിശുദ്ധിയെ
നീയഭിമാനിപ്പൂ നിന്‍ ജയപ്രാപ്തിയില്‍,
നീതിതന്‍ പേരിലീ നിന്‍ശവത്തീറ്റയില്‍
മര്‍ത്ത്യര, ല്ലയ്യോ, വെറും വെറുംഗൃദ്ധ്രങ്ങള്‍
രക്തം കുടിക്കും ചുടലപ്പിശാചുകള്‍!
നിങ്ങളെമ്മട്ടിനിക്കാണു, മെന്‍നാട്ടിലെ-
പ്പൊന്നിന്‍പുലരിയെ-സ്വാതന്ത്രദീപ്തിയെ?

ആരു ഞാനെന്നോ?- കവേ, നിഷ്ഫലമെന്റെ
പേരും പറഞ്ഞിന്നു പാടുവോനല്ലി നീ?
എന്നെ, ഞാനായി, നീ കണ്ടിട്ടുകൂടിയി-
ല്ലിന്നോളവും - വൃഥാ തെറ്റിദ്ധരിച്ചു നീ
എന്നെ, യല്ലെന്‍ നിഴലാണു നീ കണ്ടതീ
മന്നി, ലെന്നാടു വിണ്ണാ, ണകന്നാണു ഞാന്‍!
യുദ്ധത്തിനെക്കൊണ്ടൊരിക്കലുമാവുകി-
ല്ലുദ്ധരിച്ചീടാന്‍ സമാധാനനീതികള്‍;
എന്നെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു പൂജിച്ചു സേവിക്കു-
കൊന്നായി നിങ്ങള്‍ മനസ്സിന്റെ കോവിലില്‍
ഞാനുതിര്‍ത്തീടും വെളിച്ചത്തു കണ്ടിടാം
മാനവത്വത്തിന്‍ മഹിമവിശുദ്ധികള്‍!
എന്റെ കണ്ണില്‍കൂടി നോക്കീടുകില്‍
കണ്ടിടാമൊന്നായ് വിഭിന്നരാം മര്‍ത്ത്യരെ!
എന്തിനും മാപ്പുകൊടുക്കാന്‍, കരുണയാര്‍-
ന്നെന്തും മറക്കാന്‍, പഠിപ്പിച്ചിടുന്നു ഞാന്‍.
ശാന്തികിടക്കുന്നതൈക്യത്തിലാ, ണാത്മ-
കാന്തി വര്‍ദ്ധിപ്പൂ സമഭാവസക്തിയില്‍!
നേരിന്‍ നിറകതിര്‍ വീശുവോളാണു ഞാന്‍
പാരിലൈശ്വര്യം വിതയ്ക്കുവോളാണു ഞാന്‍,
എന്നും സമത്വം പുലര്‍ത്തുവോളാണു ഞാന്‍.
എന്നെയാരാധിക്കു, കെന്മുന്നില്‍ നിങ്ങള്‍ വ-
ന്നൊന്നായ്ക്കരംകോര്‍ത്തു നില്‍ക്കുവിനേവരും!
അന്നു നിങ്ങള്‍ക്കു കാണായ്വരും സ്വാതന്ത്യ്ര-
സുന്ദരസുപ്രഭാതത്തിന്‍ കുളിരൊളി.
അന്നേ മനുഷ്യന്‍ മനുഷ്യനാകു, നിങ്ങ-
ളന്നോളവും ശവംതീനിക്കഴുകുകള്‍!

ആരു ഞാനെന്നോ?-പറയാം കവേ, തവ
ചാരുവിശാലസങ്കല്‍പത്തിനപ്പുറം,
തൂവെണ്‍കതിരൊളി വീശി, മനുഷ്യനെ
ദേവനാക്കീടുമാ 'പ്രേമ' മാകുന്നു ഞാന്‍!!!
                                        -24-1-1937