സ്പന്ദിക്കുന്ന അസ്ഥിമാടം - ജീവിതം
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

ജീവിതം മന്ത്രിക്കുന്നു:"നിങ്ങളില്‍ച്ചിലരെന്റെ
പൂവനത്തണല്‍തോറും സ്വപ്നംകണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍
ചിലരെന്‍മണല്‍ക്കാട്ടിന്‍മദ്ധ്യത്തി, ലൊരു തുള്ളി
ജലമെങ്കിലും കിട്ടാതാര്‍ത്തരായ്പ്പൊരിയുന്നു.
പൂന്തോപ്പിലിരിക്കുന്നോരെന്‍ നാമം പുകഴ്ത്തുമ്പോള്‍
താന്തരായ് മരുഭൂവില്‍ നില്‍ക്കുവോര്‍ ശപിയ്ക്കുന്നു,
ഒരു ഭാഗത്തെന്‍രൂപം സുന്ദരമായിക്കാണ്മൂ
മറുഭാഗത്തോ, വെറും,വൈരൂപ്യം ദര്‍ശിക്കുന്നു.
എന്നാല്‍ ഞാനിതുരണ്ടുമല്ലെ, ന്നാലിതു രണ്ടു-
മെന്നിലു, ണ്ടെന്നാലൊന്നുമില്ലതാനുമിന്നെന്നില്‍!
തോന്നലാ, ണെല്ലാം വെറും തോന്നല്‍ മാത്രമാ, ണെന്നില്‍-
ച്ചെര്‍ന്നുനില്‍ക്കുന്നില്ലൊന്നും ശാശ്വതമായെന്നെന്നും!
ചിരിപ്പിയ്ക്കും ഞാന്‍, തേങ്ങിക്കരയിയ്ക്കയും ചെയ്യും,
മരിപ്പിയ്ക്കും ഞാന്‍,വീണ്ടും ജനിപ്പിയ്ക്കയും ചെയ്യും.
കാല, മിപ്പൊഴു, മെന്നെ രാപ്പകലാകും കൊച്ചു-
കാലടികളാലളന്നളന്നുനോക്കീടുന്നു.
യുഗസഞ്ചയമെത്രകഴിഞ്ഞൂ!-കാല്‍ത്തുമ്പത്തെ
നഖവിസ്തൃതിപോലും തിട്ടമായില്ലെന്നിട്ടും!
ഭ്രമണം ചയ്വൂ തേജോഗാളങ്ങള്‍ മല്‍സ്പര്‍ശന-
ക്രമമൊപ്പിച്ചങ്ങിങ്ങു മാറിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്നൂ.
മരണം!-പേടിയ്ക്കേ,ണ്ടെന്‍ കണ്ണുചിമ്മലാ, ണെന്റെ
മരുഭൂമിയും മലര്‍വാടിയും, രണ്ടും, സ്വപ്നം!
ഞാനനശ്വരം, സൃഷ്ടിസ്ഥിതിസംഹാരങ്ങളെന്‍-
ഗാനത്തിന്‍ ക്രമീകൃതഗതിഭേദങ്ങള്‍ മാത്രം!
വ്യാമോഹംമൂലമെന്നെയളക്കാന്‍ തുനിയായ്വിന്‍
സീമയില്ലെനി, യ്ക്കപ്രമേയമാണെന്നാകാരം.
സസ്പൃഹം മമ ഗാനമാസ്വദിച്ചെന്നാല്‍ പോരും!
നിഷ്ഫലം, വ്യാഖ്യാനിയ്ക്കാനുദ്യമിയ്ക്കായ്വിന്‍ നിങ്ങള്‍!! ...
                               18-8-1117.
21

എത്തിദൂരത്തുനി, ന്നെന്മുന്നില്‍ നിന്നിതാ
നൃത്തമാടുന്നു നിന്‍ പുഞ്ചിരികള്‍!
നിത്യകല്യാണദോത്തേജകസ്വപ്നങ്ങള്‍
നിര്‍ഗ്ഗളിയ്ക്കും മഞ്ജുമഞ്ജരികള്‍!
മാമകചിത്തത്തിന്‍ മങ്ങാത്ത മംഗള-
പ്രേമം കൊളുത്തിയ പൊന്‍തിരികള്‍!
നിന്നാത്മസന്ദേശമോരോന്നും ഗൂഢമാ-
യെന്നടുത്തെത്തിച്ച കിങ്കരികള്‍
സങ്കല്‍പവേദിയില്‍ സാരസ്യസാന്ദ്രമാം
സംഗീതമ്പെയ്യുന്ന കിന്നരികള്‍!-

ആകമ്രമായോരോദര്‍ശനത്താ, ലെനി-
യ്ക്കേകാന്തതയൊരു വീണയായി
മന്ദമെന്‍ ചിന്തകള്‍ മീട്ടുകയാണതിന്‍
സ്പന്ദനരഞ്ജിതതന്ത്രികകള്‍!!
                               24-3-1120
22

അനുഭവങ്ങളേ നിങ്ങളിനിമേ-
ലനുവദിക്കില്ലാ സ്വപ്നം രചിയ്ക്കാന്‍.
മധുരചിന്തകള്‍ ചാലിച്ച ചായം
വിധിമുഴുവനും തട്ടിക്കളഞ്ഞു.
സതതമെന്മനം നോവിച്ചു മാത്രം
സഹകരിപ്പതുണ്ടിപ്പൊഴും കാലം.
വെറുതെയാണിപ്പരിഭവം-മേലില്‍
ശരി, യൊരിയ്ക്കലും ദു:ഖിച്ചിടാ ഞാന്‍!
ഹതനെനിയ്ക്കതു സാദ്ധ്യമോ?-വീണ്ടു-
മിതളുതിര്‍ന്നതാ വീഴുന്നു പൂക്കള്‍!
ഇവിടെയെല്ലാമിരുട്ടാണു, കഷ്ട-
മെവിടെ നിത്യതേ, നിന്‍രത്നദീപം?
-നിയതിയെന്‍കാതില്‍ മന്ത്രിപ്പൂ നിത്യം:-
"നിഖില, മയേ്യാ, നിഴലുകള്‍ മാത്രം!! ..."
                               17-3-1115

23

പോകു, പോകു, സഹോദരി, ജീവിത-
ഭാഗധേയത്തിന്‍ പൂങ്കാവിലേയ്ക്കു നീ!
നേര്‍ന്നിടുന്നു നിനക്കു ഞാന്‍ സൌഹൃദ-
മാര്‍ന്നൊരായിരം മംഗളാശംസകള്‍!
എന്നുമെന്നും തവോല്‍ക്കര്‍ഷ ചിന്തയില്‍-
ത്തന്നെയീവിധം സ്പന്ദിക്കുമെന്‍ മനം!
നിന്നനുപമ ശുദ്ധിതന്‍ നേരിയ
വെണ്ണിലാവിന്റെ പീയൂഷധാരയില്‍
പാവനോന്മദപൂര്‍ത്തി പൂശട്ടെ, നിന്‍-
ജീവിതേശന്റെ രാഗാര്‍ദ്രമാനസം!!

                               22-4-1120