അപരാധികള്‍ - കഞ്ചാവിന്റെ ചിറകുകളില്‍
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

കഞ്ചാവിന്റെ ചിറകുകളില്‍

 അങ്ങതാ കിരണങ്ങള്‍ പൊടിപ്പൂ തമസ്സിന്റെ
മങ്ങലില്‍-ച്ചിരിക്കുന്നു വെറുതേ നക്ഷത്രങ്ങള്‍ !
എന്തൊരു ഭാരമാണെന്‍ ശിരസ്സി?-ന്നനങ്ങിയാല്‍-
ച്ചിന്തകള്‍ താഴത്തു വീണെങ്ങാനും തകര്‍ന്നാലോ !
അല്ല, ഞാന്‍ നടക്കുകയല്ലല്ലോ, ചിറകുക-
ളില്ലാതെ പറക്കുകയാണല്ലോ വിഹായസ്സില്‍ !
നിശ്ചയ,മിതുതന്നെ നിര്‍വൃതി !-പക്ഷേ ചുറ്റും
നിര്‍ജ്ജനനഭസ്സാണു-വീണുപോയാലോ ഹാ, ഞാന്‍ !
വീണാലും വീഴില്ല ഞാന്‍ കാല്‍കുത്തിനില്‍ക്കും, മണി-
വീണയും മീട്ടിക്കൊണ്ടെന്‍ 'ശാരി'യും ചാരെക്കാണും.
മത്സിരകളിലെല്ലാമങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടു,മെ-
ന്തുത്സാഹപൂര്‍വ്വമോടിക്കളിപ്പൂ നക്ഷത്രങ്ങള്‍ !
ഒന്നുമേ വരാനി,ല്ലെന്‍ കൈപ്പടം കുത്തിപ്പിള-
ര്‍ന്നൊന്നിനെപ്പിടികൂടിക്കൂട്ടിലടയ്ക്കും ഞാന്‍ !
കഷ്ട,മുണ്ടെന്തിന്നിനിയാ മഹാപാപം കൂടി-
ക്കെട്ടിവെയ്ക്കുന്നൂ കാര്യമില്ലാതെന്‍ ശിരസ്സില്‍ ഞാന്‍ ?
നഷ്ടമില്ലെനിക്കൊന്നു,മെന്നുള്ളി,ലേവം,നിങ്ങ-
ളിഷ്ടം പോല്‍ക്കൂത്താടിക്കൊള്‍കോമനത്താരങ്ങളേ !

മത്സരം!-പ്രപഞ്ചത്തില്‍ജ്ജിവിതം വെറുമൊരു
മത്സരം!-പക്ഷേ, പണ്ടേ ജയിച്ചുകഴിഞ്ഞോന്‍ ഞാന്‍ !
അയ്യയ്യോ, ജയിച്ചെന്നോ?-ജയിച്ചി-ല്ലെനിക്കൊന്നും
വയ്യ,ഞാനവശനാണിപ്പോഴും പരാജിതന്‍ !
ലഹരിക്കടിമ ഞാനെന്റെ ജീവിതപുഷ്പം
സ്പൃഹയാ കരളുന്നൂ,കഞ്ചാവും മദ്യങ്ങളും !
രണ്ടരഡ്രാമിന്നൊരു ചുക്കുമി,ല്ലരകൂടി-
ക്കൊണ്ടുവന്നിടാനതാണോതിയത,ല്ലെന്നാകില്‍,
പുറകേ ചെന്നെത്തിയിപ്പുകയാ,ച്ചാരായത്തെ
വെറുതേ പുച്ഛിക്കില്ലേ?-പാടുണ്ടോ പക്ഷാഭേദം
നിശ്ചയ,മിനിമേലില്‍ത്തൊടുകി-ല്ലല്ലെങ്കില്‍ വേ-
ണ്ടിച്ചുരുട്ടിയ ബീഡി ചുമ്മാതെ കളഞ്ഞാലോ !
എങ്കിലുമൊരിക്കല്‍ ഞാന്‍ സര്‍വവുമുപേക്ഷിക്കും
ശങ്കയില്ലെനിക്കു, ഞാന്‍ സന്യാസിയായിത്തീരും !
ശാരിയോ-പോട്ടേ പു,ല്ലാത്തേവിടിശ്ശിയെ,വെറും,
നാറിയ പഴന്തുണിപോലെ, ഞാന്‍ ദൂരെത്തള്ളും !
പെണ്ണെന്നൊരെണ്ണത്തിനെ സൃഷ്ടിക്കാതിരുന്നെങ്കില്‍
നിര്‍ണ്ണയം, പണ്ടേ, ലോക്കം സ്വര്‍ഗ്ഗമായ്ക്കഴിഞ്ഞേനേ !
അവ, ളെന്നാലും, സ്നേഹമുള്ളൊരു പെണ്ണാ, ണെന്റെ
ശിവനേ, സൗന്ദര്യമോ?- രതിയും തല താഴ്ത്തും!
സൗന്ദര്യം!-ഹാ, സൗന്ദര്യം!- പുഴുക്കള്‍ക്കൂണിനുള്ള
സൗന്ദര്യം!-യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ നാടകം തന്നേ ലോകം!
ജീവിതം, ത്രസിക്കുന്ന ബുദ്ബുദം വെറും സ്വപ്നം!
കേവലം ചലം ദേഹം!-ദേഹിയോ, നിത്യം സത്യം!
മലിനം മജ്ജാരക്തമാം സനിര്‍മ്മിതം ഗാത്രം
മഹിതം, പൂതം, ദേഹി സച്ചിദാനന്ദാത്മകം!
മൂലാധാരത്തിങ്കല്‍നിന്നുയര്‍ന്നു...[ഘും...ഘും] ചുമ-
മൂല, മക്കഫക്കെട്ടു തടയുന്നല്ലോ ശ്വാസം!
സന്യസിക്കും ഞാ, നിനിസ്സംശയമില്ലെന്‍ ജന്മ-
മന്യന്മാര്‍ക്കുപകാരപ്രദമാക്കുവാന്‍ നോക്കും!
'ഗീത' വാങ്ങിക്കും-പുക ശരിക്കു വരുന്നി, ല്ലീ-
പ്പൂതച്ച 'മരുന്ന' ല്ലാതില്ലിപ്പോള്‍ക്കടകളില്‍!
ശാരിതന്‍ പടിവാതില്‍ കഴിഞ്ഞോ? - കാണാന്‍ വയ്യ,
കൂരിരുള്‍, തീപ്പെട്ടിക്കോലുരച്ചു നോക്കട്ടെ, ഞാന്‍! ...

എന്തബദ്ധമെന്‍ ശാരി വേശ്യയെന്നോ ഞാന്‍ ചൊന്ന-
തന്തസ്സിന്‍ കാമ്പാണവളാത്മശുദ്ധിതന്‍ സത്മം!
പണമില്ലിന്നെന്‍ കൈയിലെന്നോര്‍ത്തി, ട്ടാദ്യം, പാവം,
പനിയാണെന്നെന്നോടു പറഞ്ഞു പച്ചക്കള്ളം.
ഉടനേ, വെള്ളിത്തുട്ടിന്‍ ചടുലഝണല്‍ക്കാരം
സ്ഫുടമായ്ക്കേട്ടപ്പൊഴേക്കാമുഖം, വികസിച്ചു.
മഴവില്ലൊളിവീശി, മേഘഗര്‍ജ്ജനം കേട്ട
മയിലിന്‍ പീലിക്കൊപ്പമാ മുഖം വികസിച്ചു.
പതിദേവതമാര്‍തന്‍ ശുദ്ധചിത്തത്തേപ്പോലും
പതറിക്കുവാന്‍ പോന്ന പണമേ, നിന്നെക്കണ്ടാല്‍,
ഉലകില്‍, സാധാരണക്കാരികള്‍ തന്‍കാര്യമെ-
ന്തുരചെയ്യുവാന്‍!-ദേവനാരിയല്ലല്ലോ, ശാരി!
കഥയില്ലവള്‍ക്കൊട്ടും, പെണ്ണല്ലേ, പാവത്തോടു
കലഹിക്കുവാനുണ്ടോ പിച്ചെനി, ക്കയ്യോ കഷ്ടം!
എന്നാലും, സ്നേഹമെന്നോടുണ്ടവള്‍ക്ക, വള്‍ ചെയ്ത
കണ്ണുനീര്‍ കണ്ടിട്ടെന്റെ ഹൃദയം ദ്രവിച്ചുപോയ്!

പൊന്നലിഞ്ഞൊലിക്കുമീ നഗ്നമാമുടല്‍വല്ലി-
യെന്‍ മാറില്‍പ്പറ്റിച്ചേര്‍ന്നു വിശ്രമം നുകരുമ്പോള്‍,
ഈ ലോലനീലാളകച്ചുരുളോരോന്നായ് മാടി
ലീലയിലൊതുക്കിക്കൊണ്ടിങ്ങനെ കിടക്കുമ്പോള്‍,
ശ്ലഥശൈവലമാലാകബരീധാരാശ്ലിഷ്ട-
പൃഥുലനിതംബത്തെത്തടവിത്തരിക്കുമ്പോള്‍,
ഇതുതാ, നിതുതാനെന്‍ സായൂജ്യം!...['ദുഷ്ടേ, ഹാ, നീ
ചതിച്ചൂ, വിടില്ല ഞാന്‍ രക്തരക്ഷസ്സേ, നിന്നെ!..."]
(എന്തൊരു പിച്ചാണിതു? മിണ്ടല്ലേ!...')["വാപൊത്തുന്ന-
തെന്തിനു?-കൈമാറ്റൂ, ഞാന്‍ ദുസ്സ്വപ്നം കണ്ടു, ശാരി!
തലയില്‍ക്കൂര്‍ത്ത രണ്ടു കൊമ്പുകളെഴു, മോരോ
മലവേടന്മാരെന്നെക്കൊല്ലുവാനടുത്തെത്തി,
അവരും ഞാനും തമ്മില്‍ മല്ലടിക്കുമ്പോള്‍, കാണാ-
യവിടെ, ക്കണ്ടാല്‍ ഞെട്ടിപ്പോമൊരു കാട്ടാളത്തി,
കൊന്നുവീഴ്ത്തി ഞാനെല്ലാപേരെയു, മവള്‍മാത്രം
പിന്നെയും ജീവന്‍ കിട്ടിപ്പൊങ്ങി!- ഞാനെന്തോ ചൊല്ലി.
ഒരു ചുംബനം!-നാളെക്കാവിമുണ്ടുടുക്കും ഞാ-
നരുതെന്നെന്നോടു നീ വിലക്കാന്‍ വന്നേക്കല്ലേ!"]
(ഭ്രാന്താണി, തെഴുന്നേല്‍ക്കൂ, പൊയ്ക്കോളൂ!...)["നോക്കൂ, ശാരി,
പൂന്തിങ്കളുയരുന്നൂ, പൂനിലാവൊഴുകുന്നു!...."]

"ദൈവ, മെന്നൊരാളുണ്ട്, നിശ്ചയ, മാ ദൈവത്തിന്‍
കൈവേലത്തരങ്ങളാണീച്ചരാചരമെല്ലാം!
സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ക്കാണും നല്ല രസികന്‍ കഞ്ചാവു, ഞാ-
നല്‍പ, മാ ദൈവം കാണാതവിടെച്ചെന്നാല്‍, ക്കക്കും!
സര്‍വ്വവ്യാപിയാണെങ്ങാന്‍ കണ്ടാലോ?-കണ്ടാല്‍ത്തന്നെ
നിര്‍വ്വികാരനുമല്ലേ, ഗര്‍വ്വുതോന്നുമോ പിന്നെ?
അല്ലെങ്കില്‍ക്കഞ്ചാവാരു വലിക്കും?-തീരെത്തൊട്ടി-
ട്ടില്ല ഞാനിന്നോള, മെന്തെന്തന്‍ തല ചുറ്റുന്നല്ലോ!
അരുതാതാകുന്നു കാല്‍ മുന്നോട്ടു വെയ്ക്കാന്‍, ലോക-
മുരളുന്നിതെന്‍ മുന്നില്‍!-ഞാന്‍ മാത്രം നേരേ നില്‍പൂ!
ഇരിക്കാം തെല്ലീ മരച്ചോട്ടിലൊന്നിനി-യല്ലോ!
ചെരിപ്പും കുടയും ഞാനെടുക്കന്‍ മറന്നല്ലോ!
ശാരിതന്‍ വീട്ടിലാണു, രണ്ടു നാഴികയോളം
ദൂരമു, ണ്ടരുതിനി നടക്കാന്‍, നാളെപ്പോകാം!
എന്തിനല്ലെങ്കില്‍പ്പോണം നാളെ?- ഞാന്‍ നാളെത്തന്നെ-
സ്സന്ത്യജിച്ചെല്ലാം, പോകും സന്യാസിയായിക്കാട്ടില്‍!
എന്തിനു സന്യാസിക്കു കുടയും ചെരിപ്പും?-ഞാന്‍
ചിന്തിച്ചീലത്രത്തോളം!-വേണ്ടെനിക്കൊന്നും വേണ്ട!

പുളകം, മരങ്ങള്‍ക്കും പൂനിലാവിനും, മഞ്ഞില്‍-
പ്പുളകം!-കുടുകുടെ വിയര്‍ത്തു മുങ്ങുന്നൂ ഞാന്‍!
എന്നാത്മാവെവിടെയ്ക്കോ താഴുന്നു, നക്ഷത്രങ്ങ-
ളൊന്നുമില്ലെന്നില്‍, വെറും ശൂന്യതയാണെന്‍ മുന്നില്‍!
ഉറക്കം വരുന്നു,ണ്ടെന്‍ കണ്ണടയുന്നീലെന്നാ-
ലുറക്കെക്കരയും ഞാന്‍ വാവിട്ടുകരയും ഞാന്‍!
നാവനങ്ങുന്നീലെന്നാല്‍, ത്തൊണ്ടയില്‍ജ്ജലമി,ല്ലെന്‍
ജീവനിലാരീ മൊട്ടുസൂചികള്‍ തറയ്ക്കുന്നോ?
നിഴലാട്ടങ്ങള്‍!-വെറും ശൂന്യത!-വീണ്ടും ചില
നിഴലാട്ടങ്ങള്‍!-നീണ്ട ശൂന്യത പേര്‍ത്തും മുന്നില്‍!
തൈമിന്നാമിനുങ്ങുകളിരുട്ടു!-നക്ഷത്രങ്ങള്‍!-
വൈമാനികന്മാര്‍!-ചെന്തീപ്പന്തങ്ങള്‍-പൂക്കുറ്റികള്‍!
അടുപ്പില്‍,ത്തൈലം താവിപ്പടുത്ത, ചീനച്ചട്ടി-
യ്ക്കകത്തിട്ടിടും കൊച്ചു കടുകുമണിക്കൊപ്പം,
അയ്യയ്യോ, പൊട്ടും തെറിച്ചെന്‍കര,ളെനിക്കൊന്നും
വയ്യെ,ന്റെ ശാരീ, വരൂ, സന്യാസിയാവില്ലാ ഞാന്‍!
എവിടെ വെള്ളം?-വെടിക്കെട്ടുകള്‍!-തെറിക്കുന്നൂ
ശിവനേ, നക്ഷത്രങ്ങള്‍!-ശൂന്യത വീണ്ടും മുന്നില്‍!
സര്‍പ്പങ്ങള്‍!-അമ്മേ, വെള്ളം!-ചിറകുണ്ടെനി,ക്കയ്യോ,
സര്‍പ്പങ്ങള്‍!-നിഴലുകള്‍!-വേദന!-വെള്ളം, വെള്ളം!
                       
                             25-5-1940