നിര്‍വ്വാണമണ്ഡലം - ഉപഹാരം
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

ഞാനൊരുവെറും വിസ്മൃതിയെന്നെ-
ത്തേടിടുന്നെന്തിനോമേ?
എന്‍നിഴല്‍ നോക്കി നിശ്വസിക്കയാ-
ണിന്നു വാടേണ്ടും പൂവുകള്‍.
മന്ദഹാസം പൊഴിച്ചു മിന്നിയ
മഞ്ഞുതുള്ളികളെങ്ങുപോയ്?
അന്നുവസന്തലക്ഷ്മിയേകിയ
പൊന്നണിഞ്ഞ പുലരിയില്‍,
ഈ മരത്തിലിരുന്നു പാടിയോ-
രോമനക്കുയിലെങ്ങു പോയ്?
ഇല്ല കാര്യമതോര്‍ക്കുവാന്‍ മന്നി-
ലില്ലവസരം തെല്ലുമേ!
ആ രമണീയചിത്രങ്ങള്‍പോലും
ഘോരവിസ്മൃതിമൂടവേ,
സാരമില്ലാത്ത പുല്‍ക്കൊടി ഞാനെന്‍
കാര്യമെന്തിനിയോതുവാന്‍!

മന്ദഹാസവിലാസമല്ലൊരു
കണ്ണുനീര്‍ക്കണമാണു ഞാന്‍
ഗാനമല്ലേ നിനക്കുവേണ്ടതു
ദീനരോദനമാണു ഞാന്‍!
പാവനാതിഥേ, ശൂന്യമാകുമി-
ജ്ജീവിതപാത്രമെന്തി ഞാന്‍
രാഗഭിക്ഷയിരന്നുകൊണ്ടിതാ
ലോകമൊട്ടുക്കലകയാം.
എന്തി, നങ്ങു വരുമ്പോളങ്ങതിന്‍
മുന്നിലര്‍പ്പണം ചെയ്യുവാന്‍!
എങ്കിലുമിന്നും ശൂന്യമാണു, ഞാ-
നെങ്ങനെയിതു നല്‍കിടും?
മല്‍പ്രഭോ, ഭവാനെന്നിലെന്നാലു
മപ്രിയമരുതല്‍പവും!
ത്യാഗസുന്ദരമാമിതില്‍ തവ
രാഗപൂരം ചൊരിയുകില്‍
ആയതുപരിപൂര്‍ണ്ണമായ്, കവി-
ഞ്ഞീയുലകം നിറഞ്ഞിടും.
സത്യമെന്‍ നിഴല്‍ മായുകിലെന്തെന്‍
നിത്യതയ്ക്കതു പോരുമേ!

അന്തമില്ലാതെ നീണ്ടുനീണ്ടുപോ-
മന്ധകാരത്തിനപ്പുറം,
എന്തിനയേ്യാ മറഞ്ഞിരുന്നേവം
സന്തപിപ്പിപ്പതെന്നെ നീ?
നിത്യമോരോ മുറിവുകള്‍തട്ടി-
യെത്രതേങ്ങിക്കരഞ്ഞു ഞാന്‍!
ഇണ്ടലാര്‍ന്നു ഞാന്‍ പോകെ, യെന്‍ കാലില്‍
കൊണ്ടതില്ലെത്ര മുള്ളുകള്‍!
ദേവ, മല്‍പ്രയാണത്തിലെത്രയെന്‍
ജീവരക്തമൊലിക്കിലും,
ഭാവിഘോരനിരാശയാലെന്റെ
നേര്‍വഴികള്‍ വിലക്കിലും,
പിന്തിരിയാതെ പോന്നു ഞാന്‍, തവ
ബന്ധുരാശ്ലേഷമേല്‍ക്കുവാന്‍.
താവകാഗമപാവനൊത്സവം
ജീവനിവാണദായകം
ഞാനറിഞ്ഞില്ലിന്നോളമതെന്‍
മാനനീയമഹാതിഥേ!
ശൂന്യമെങ്കിലും ജീവിതപാത്രം
ഞാനിതര്‍പ്പണം ചെയ്യുവാന്‍!