തളിത്തൊത്തുകള്‍ - വിശ്വസംസ്കാരം
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

  വിശ്വസംസ്കാരം

പരിവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്കുമപ്പുറത്തായ്
പരിലസിച്ചീടും പ്രകാശകേന്ദ്രം
അറിവിന്റെ ദാഹത്തിനെന്നുമെന്നു-
മമൃതം ചൊരിഞ്ഞു തെളിഞ്ഞു നില്‍പൂ!
നിജനിത്യസമ്പത്തിന്‍ നിസ്തുലമാം
രജതരമണീയ രശ്മിപൂരം,
മറവിക്കും മായ്ക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിടാതെ
മഹിമകൊള്ളുന്നു മര്‍ത്ത്യഹൃത്തില്‍.

എരിയുന്ന ജീവിതം വാടിവീഴാ-
നൊരു നവസാന്ത്വനച്ഛായയിങ്കല്‍
സദയം കിടത്തിയുറക്കുകയാ-
ണതുനിത്യം ഭാവനപ്പൂവിരിപ്പില്‍.
വളരാന്‍ തുടങ്ങുന്ന മാനസങ്ങള്‍
വഴിയുമാദര്‍ശത്തില്‍ മുക്കിമുക്കി,
മഹിയിലെന്നെന്നും ജയിക്ക മേന്മേല്‍
മഹനീയവിശ്വസംസ്കാരമേ, നീ!

                        -4-12-1936