സ്വരരാഗസുധ - ആരാമത്തിലെ ചിന്തകള്‍
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

ആകര്‍ഷകോജ്ജ്വല സൌരഭ സൌഭഗ-
മാകെമാഞ്ഞീടുകില്‍പ്പിന്നെ,
ആരെത്തിനോക്കുമൊന്നാവേശപൂര്‍വ്വമ-
ന്നാരാമസൂനമേ, നിന്നെ?
ഏറെനാളേറെനാല്‍ നീണ്ടു നില്‍ക്കുന്നത-
ല്ലീരമ്യ വാസന്തഹാസം.
ശ്രീയുതചഞ്ചലല്‍പ്പത്രം വിരിച്ചതു
പോയിക്കഴിഞ്ഞതിന്‍ശേഷം,
മാടിവിളിക്കിലുമെത്തില്ലരികിലാ
മായാസുഷമാവിശേഷം.
 കഷ്ട,മപൂര്‍ണ്ണതകൊണ്ടെന്തിനിങ്ങനെ
കെട്ടിപ്പടുത്തതീ ലോകം?
തൊട്ടുപോയാല്‍മതി കാലമാക്കൈകൊണ്ടു
പൊട്ടിത്തകര്‍ന്നതു വീഴാന്‍,
നാമാരു?-നാളേക്കു നാമ്പറ്റടിയേണ്ട
നാലഞ്ചു നെല്ലോല മാത്രം!
ഇല്ല, ഞാനയേ്യാ, തുടര്‍ന്നീടുകില്ലെന്റെ
പല്ലവി ഞാനിങ്ങു നിര്‍ത്താം.
വേദന തോന്നും മനസ്സിനിമ്മട്ടെഴും
വേദാന്ത ചിന്തയ്ക്കു പോയാല്‍
 അത്രയ്ക്കു പൂര്‍ണ്ണവും ശൂന്യവുമാകിലെ-
ന്തെത്ര മധുരമീ ലോകം!
ആരും കൊതിക്കുമാറാകര്‍ഷകാഭമാ-
യാരാമമേ, നീ ചിരിപ്പൂ!
ഏകന്തഹൃത്തില്‍ നീ ഗൂഢമായ്ലാളിച്ച
മൂകാഭിലാഷങ്ങള്‍പോലെ,
മിന്നിവിടര്‍ന്നൊളി ചിന്നി നിലയ്ക്കുന്നിതെന്‍
മുന്നില്‍ പല പല പൂക്കള്‍.
ഇങ്ങുവന്നിട്ടൊരു പാട്ടൊന്നു പാടിടാ-
തെങ്ങനെ പൂങ്കുയില്‍ പോകും?
സ്വപ്നസമാനമൊരോമല്‍ പരിമളം
സ്വര്‍ഗ്ഗം രചിപ്പതോ ചുറ്റും
ശാന്തി,സമസ്തവും ശാന്തി-കിഴക്കതാ
പൂന്തിങ്കള്‍ പൊങ്ങിത്തുടങ്ങി.
കാലടിവെച്ചുവെച്ചന്തിച്ചുകപ്പതാ
ചേലിലകലുകയായി.
പുഷ്പിതമായിക്കഴിഞ്ഞിതെന്‍ ചിത്തവും
പുഷ്കലവ്യോമവുമൊപ്പം.
മുന്നില്‍ നിലാവും നിഴലുമിടതിങ്ങി
മിന്നുകയാണി പ്രപഞ്ചം
മന്ദമാ മഞ്ഞും നിലാവിന്റെ നെറ്റിയില്‍
ചന്ദനം ചാര്‍ത്തുവാനെത്തി.
സുന്ദരം, സുന്ദരം, സ്വര്‍ഗ്ഗസമൃദ്ധിതന്‍
മന്ദിരം തന്നെയീ ലോകം!
 ഇത്രയും കാലമിതോര്‍ക്കാതെയെന്തിനു
തപ്തബാഷ്പത്തില്‍ ഞാന്‍ മുങ്ങി?
നൊന്തുനൊന്തങ്ങനെ തപ്പിത്തടഞ്ഞു ഞാ-
നെന്തിനിക്കെന്നിട്ടു കിട്ടി?-
ചേലറ്റു ചേറില്‍പ്പുതഞ്ഞുള്ളതാം വെറും
നാലഞ്ചു ചിപ്പികള്‍ മാത്രം!
കോടിക്കണക്കിനു രക്തനങ്ങള്‍ നിന്നതാ
മാടിവിളിക്കയാണെന്നെ.
തുള്ളിത്തുളുമ്പും കുളുര്‍മയാല്‍പ്പുല്‍കുന്നു,
വെള്ളിനീരാഴി വന്നെന്നെ.
അല്ല, സംതൃപ്ന,ല്ലുഗനൈരാശ്യമേ,
വെല്ലുവിളിപ്പൂ ഞാന്‍ നിന്നെ.
 ഉള്ളലിവില്ലാതസൂയയാ,ലെന്‍ മുന്നില്‍
മുക്ക്ക്കുവിതയ്ക്കും ജഗത്തേ,
പാടില്ലൊരിക്കലും നീയുണര്‍ന്നീടുവാന്‍
പാടില്ല, യെന്നുള്ളമട്ടില്‍
മിത്ഥ്യാപവാദങ്ങള്‍ കൊണ്ടെന്റെ മസ്തകം
തച്ചുതകര്‍ക്കും ജഗത്തേ,
നര്‍മ്മ സഖാക്കളായൊന്നിച്ചിതുവരെ-
ത്തമ്മില്‍ കഴിഞ്ഞവര്‍പോലും
ബദ്ധശത്രുക്കളെപ്പോല്‍ പെരുമാറുമാ-
റത്ര ദുഷിച്ച ജഗത്തേ.
ആത്മാര്‍ത്ഥതയുമായ് ഞാനടുത്തീടുമ്പോ-
ളാത്മാവെരിക്കും ജഗത്തേ;-
ഇല്ല, വിടില്ലൊരു കൈയൊന്നു നോക്കാതെ-
വെല്ലുവിളിപ്പൂ ഞാന്‍ നിന്നെ!
 നിന്നപവാദ ശരങ്ങള്‍കൊണ്ടെന്നെ നീ
നിന്ദിതനാക്കുവാന്‍ നോക്കൂ;
നിന്നഖിലോല്‍ക്കട ശക്തിയുമൊത്തിയ
ന്നെന്നെച്ചവിട്ടി നീ താഴ്ത്തൂ!
സഞ്ജനിതോന്മദം നിന്മീതെയപ്പോഴു-
മെന്‍ ജയപ്പൊന്‍കൊടി പാറും!
ജാതനായ്ത്തീര്‍ന്നതു ഞാനിരുള്‍ മൂടിയ
പാതാളഗര്‍ത്തത്തിലാകാം;
എങ്കിലും മേലോട്ടുയര്‍ന്നു ഞാന്‍ താരക-
പ്പൊങ്കതിര്‍പ്പൂക്കളെപ്പുല്‍കും!
 ഓമല്‍സ്സഖാക്കളേ, നിങ്ങളോടു കനി-
ഞ്ഞോതാനെനിക്കുണ്ടൊരല്‍പം,
നിര്‍ദ്ദയം, കഷ്ടം,വികൃതപ്പെടുത്തിയെന്‍
നിസ്വാര്‍ത്ഥ സേവനം നിങ്ങള്‍.
എങ്കിലും നിങ്ങള്‍ക്കുമാവുകില്ലായതിന്‍
തങ്കപ്രകാശം മറയ്ക്കാന്‍.
നാനാപവാദങ്ങള്‍ നിങ്ങള്‍ ചൊരിഞ്ഞവ
നാളത്തെ ലോകം മറക്കും;
ഇന്നീ ജയമാല ചാര്‍ത്തിനില്‍ക്കും നിങ്ങ-
ളൊന്നോടെ വിസ്മൃതരാകും.
കല്‍പാന്തമാവോളമെന്മന സ്പന്ദന-
സ്വപ്നങ്ങള്‍ മൊട്ടിട്ടു നില്‍ക്കും.
സത്യം ചൊരിയും വെളിച്ചത്തില്‍ ഞാനൊരു
നിത്യ പ്രചോദനമാകും
മാമക നാമത്തില്‍ നിങ്ങള്‍ വീശിടുമീ
മാറാലയൊക്കെയും മാറും
കാലം കരാംഗുലിയാലിഴക്കെട്ടുകള്‍
ചേലിലൊന്നൊന്നായി മാറ്റും!
മാമക യാഥാര്‍ത്ഥ്യ, മമ്മട്ടനുപമ-
മാണിക്യരശ്മികള്‍ വീശും.
അല്ലലില്ലിന്നെനിക്കാകയാല്‍-തോഴരേ,
വല്ലാത്തവിഢ്ഢികള്‍ നിങ്ങള്‍!
തെല്ലുമേ ഗര്‍വില്ല, നുകമ്പയാണെനി-
ക്കുള്ളതു, നിങ്ങളോടിന്നും!
 ഇസ്സമരത്തി,ലൊടുവില്‍, ജയലക്ഷ്മി
മത്സമീപത്തു വന്നെത്തി,
മന്ദാരമാല്യമെന്‍ കണ്ഠത്തില്‍ച്ചാര്‍ത്തുമ്പോള്‍
മന്ദഹസിക്കണേ നിങ്ങള്‍!....