ശ്മശാനത്തിലെ തുളസി - ശ്മശാനത്തിലെ തുളസി
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

പാവനീ, ഭവതിതന്‍ പൂര്‍വപാപാധിക്യത്താല്‍
പൂവനം പൂകിടാനും, പൂജ്യയായ്ത്തീര്‍ന്നീല നീ!
ഇക്കൊടും ചുടുകാട്ടില്‍ വന്നു നീ ജനിച്ചതു
ദുഷ് കര്‍മ്മഫലത്തിന്റെ പരിപാകത്താലല്ലീ?

മന്ദിരാങ്കണമദ്ധ്യേ മണ്ഡപമതിനുള്ളില്‍
നന്ദിനീ, നലമൊടു വന്നെങ്ങാന്‍ പിറന്നെങ്കില്‍,
അന്തിയില്‍ ചെറുതായ കൈത്തിരിയൊന്നെങ്കിലും
നിന്തിരുവടിയുടെ പാദത്തില്‍ പതിഞ്ഞേനേ!

സന്ധ്യയാം നവോഢതന്‍ പൂങ്കവിള്‍ത്തട്ടില്‍, നിത്യം
ബന്ധുരമായീടും നത്സിന്ദൂരം പൂശിടുമ്പോള്‍,
ലോകബാന്ധവന്‍ പശ്ചിമാംബുധിവീചിക്കുള്ളില്‍
ശോകവൈവര്‍ണ്ണ്യംപൂണ്ടു മറഞ്ഞുതുടങ്ങുമ്പോള്‍
അഭ്രദേശത്തിലോരോ താരകള്‍ തെളിയുമ്പോള്‍
ശുഭ്രവസ്ത്രാലംകൃതയായി മല്‍കുടുംബിനി
ഓലക്കമോലുന്നോരാലോലമാം ഫാലമദ്ധ്യേ
ചാലവേ വിഭൂതിയാല്‍ നേര്‍വരക്കുറിചാര്‍ത്തി,
തങ്കവാരൊളിവളകിലുക്കമാര്‍ന്നീടുമ-
പ്പൊന്‍കരവല്ലിതന്നില്‍, നല്‍ക്കൊടിവിളക്കുമായ്
അങ്കണത്തിങ്കല്‍ത്തിങ്ങും വെണ്മണല്‍ത്തരികളില്‍
കുങ്കുമച്ചാര്‍ തളിക്കും പാദപത്മങ്ങളോടേ
നിന്‍ സമുദായത്തിലെ മറ്റൊരു സഹോദരി-
തന്‍, സവിധത്തില്‍ ചെന്നുനിന്നിടുന്നൊരാ നില്‍പും-
തൃത്താവിന്‍ തൃച്ചേവടിതന്നിലാച്ചെറുദീപ-
മുള്‍ത്താരില്‍ ഭക്തിപൂര്‍വ്വം വെച്ചിടുന്നൊരാ വെയ്പും-
അംബികേ, വൃന്ദാവനീ, നിന്മുന്നിലെത്തീടുമ്പോ-
ളന്‍പിനോടൊരു ചിത്രം പോലെ, ഞാനോര്‍ത്തീടുന്നൂ!

മന്ദമാരുതന്‍ സദാ മന്ത്രിച്ചുനടക്കു, മാ
മന്ദാരവല്ലി ചൂഴും, മഞ്ജുളമലര്‍ക്കാവില്‍
വന്നു നീ പിറന്നെങ്കിലുന്നതസൌഭാഗ്യത്താല്‍
ധന്യയായ്ത്തീര്‍ന്നേനേ നീ- കാണ്‍ക നിന്‍ ഭാഗ്യദോഷം!

മന്നിന്റെ മനോഹരമായിടും മുഖത്തിങ്കല്‍
പൊന്നിളം പൊടിപൂശും മംഗളവിഭാതത്തില്‍
യാമിനീകാലത്തിങ്കല്‍, കാമുകരായ് രമിച്ചു
ഭാമിനീവൃന്ദ, മുഷ:സ്നാനവും കഴിച്ചുടന്‍,
നിന്നിളംഗളനാളം നുള്ളിയമ്പലങ്ങളി-
ലന്നിദ്രമോദം ദേവനഞ്ജലിക്കായിട്ടേകും!
അമ്മഹാപീഠങ്ങളിലംബികേ, ലസിപ്പാനും
നന്മയില്‍ഭവതിക്കും സാദ്ധ്യമായ്ത്തീര്‍ന്നീലല്ലോ!

തെറ്റിപ്പോയ്;-ക്ഷമിക്കനീ;-യിശ്മശാനത്തിലല്ലോ
മുറ്റിനില്‍പതു ശുഭേ, ശാന്തിയാം സുധാമൃതം?
വരുണ്ടിച്ചുടുകാട്ടിലാരാഞ്ഞു ഭവതിതന്‍
വേരറുത്തെടുത്തീടാന്‍?-ഈ വഴ്ച, സുഖാസ്പദം!
ലാരമാണെന്നാകിലെന്തിസ്ഥലം?-തമോഗുണ-
പൂരിതമാണെന്നാലും ശാന്തിതന്‍ നികേതനം!-
ലോകത്തിന്‍ രഹസ്യവും, കാപട്യങ്ങളും നിത്യ-
മാകവേ നിശ്ശബ്ദമായോതുന്ന വിദ്യാലയം!-
മാനുഷവര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ ഭിന്നരീതിയിലുള്ള
മാനസരത്നം ദ്രവിച്ചടിയും ഭണ്ഡാഗാരം!-
മപ്രദേശത്തില്‍ വാണീത്തത്ത്വങ്ങള്‍ ഗഹിക്കുകില്‍
ക്ഷിപ്രമീദൃശലോകസൌഖ്യങ്ങള്‍ വെറുത്തുപോം!

എങ്ങനെ മുന്നോട്ടേക്കു ഗമിപ്പൂ മനുജന്മാ-
രെങ്ങനെയസ്സൌഭാഗ്യസോപാനമെത്തീടുന്നു?
ഓര്‍ക്കാനുമസാദ്ധ്യമാണത്രയ്ക്കു ഭയാനക-
മാര്‍ക്കുമേ ഗഹിപ്പാനും കഴിവീലതിന്‍ തത്ത്വം.
തന്നുടെ സഹോദരന്മാരുടെ തലയോടു
മുന്നിലുണ്ടതു കഷ്ടം ചവിട്ടിക്കുതിക്കുന്നു.
സോപാനം കരേറുവാന്‍, സോദരഹൃല്‍ശോണിതം
പാപമേ, പാനംചെയ്തു പാരാതെ പാഞ്ഞീടുന്നു!
എന്താണിച്ചൊല്ലും ഭാഗ്യമെന്താണിസ്സൌഖ്യം കഷ്ട-
മെന്താണിപ്രതാപം?-ഹാ, പാഴ്ക്കിനാവുകള്‍ മാത്രം!

ഇപ്പെരും കഴുകന്മാര്‍, കൊത്തുമോ ഭവതിതന്‍
പൊല്‍പ്പുതുക്കതിര്‍ക്കുലക്കൂട്ടങ്ങള്‍ കൂത്താടുവാന്‍;-
ഇല്ലില;-ഭവതിക്കു ശാന്തിപൂണ്ടിവിടത്തി-
ലുല്ലസിച്ചീടാം ഇതാണെല്ലാര്‍ക്കും പ്രാപ്യസ്ഥാനം!
ഈ ലോകരഹസ്യങ്ങളെപ്പൊഴും ചിന്തിച്ചു നീ
ലാലസിച്ചാലും, ഫലഭൂയിഷ്ഠം തവ ജന്മം!