ബാഷ്പാഞ്ജലി - വയ്യ!
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

വയ്യ!
    ഒന്ന്
പല പല വല്ലികള്‍ പൂത്തു പൂത്തു
പരമളം തിങ്ങിയ പൂനിലാവില്‍
ഒരുകൊച്ചരുവിതന്‍ തീരഭൂവി-
ലൊരുനല്ല നീലശിലാതലത്തില്‍,
തിരകളിളക്കുന്നചിന്തകളാല്‍
തരളിതചിത്തനായ് ഞാനിരിപ്പൂ!
    രണ്ട്å
സുഖദസുഷുപ്തി പകര്‍ന്നുനല്‍കും
സുരസുധാസ്വാദനലോലുപരായ്
മതിമറന്നാനന്ദതുന്ദിലരായ്
മരുവുന്നു മാലോകരാകമാനം.
പരിമിതമാമൊരു ശാന്തതയെന്‍-
പരിസരമെല്ലാം നിറഞ്ഞുകാണ്മൂ!
     മൂന്ന്å
ഇളകുമിലകള്‍ക്കിടയിലൂടെ-
ത്തെളുതെളെച്ചോരുന്ന ചന്ദ്രികയാല്‍,
നിഴലും വെളിച്ചവുമൊത്തു ചേര്‍ന്നു
നിറയുമീ രമ്യനിശീഥരംഗം
അലിയിക്കയാണെന്നെ മന്ദമന്ദ-
മനുപമാനന്ദസരസ്സിലൊന്നില്‍!
     നാല്å
പരിചിലൊരേകാന്തസ്വപ്നംപോലീ-
യരുവിയെന്മുന്നിലൊലിച്ചിടുന്നു.
വളര്‍വെള്ളിമേഘങ്ങളങ്ങുമിങ്ങു
മലയുന്ന നിമ്മര്‍ലനീലവാനില്‍,
വിലസുന്ന സുന്ദരതാരകളാ-
യനുരാഗചിന്തതന്നങ്കുരങ്ങള്‍!
    അഞ്ച്å
അകതാരില്‍വന്നു തുളുമ്പുമേതോ
പരമാനന്ദത്തിലെപ്പാതിയോളം,
ഒരു നീണ്ട നേരിയ ഗാനമായി-
പ്പതറും സ്വരത്തില്‍ പകന്നര്‍ശേഷം,
അകലെയപ്പാതിരാപ്പക്ഷിപോലും
ചിറകുമൊതുക്കിയുറക്കമായി!
     ആറ്å
അവിടെ,യക്ഷേത്രത്തിന്മുന്നില്‍,നില്‍ക്കു-
മരയാലിന്‍ കൊമ്പത്തുമാറിമാറി,
തുരുതുരെത്തൂങ്ങിപ്പിടഞ്ഞു കൂകി,-
ച്ചിറകടിച്ചാര്‍ത്തു പറന്നുപാറി,
സമയംകഴിപ്പൂ സരസമായി-
ട്ടമിതകൌതുഹലമാവലുകള്‍
     ഏഴ്å
ഇവയോരോന്നായി ഞാന്‍ നോക്കിനോക്കി-
യവികലാനന്ദമനുഭവിപ്പൂ.
അരികി,ലെന്നാല്‍,കഷ്ട,മാരുമില്ലെന്‍-
ഹൃദയോത്സവത്തിനു സാക്ഷി നില്‍ക്കാന്‍!
ഉലകിടമെല്ലാമുറക്കമായി
തരുനിരപോലുമനങ്ങാതായി!
     എട്ട്å
ഇവിടെ, യീ ഞാന്‍ മാത്രമേകനായി-
ട്ടിതുവിധം നിര്‍ന്നിദ്രനായിരിപ്പൂ
സകലചരാചരമൊന്നുപോലി-
സ്സമുദിതശാന്തിയില്‍ വിശ്രമിക്കേ,
നിഹതനാമെന്നെയതിങ്കല്‍നിന്നു-
മകലത്തു നിര്‍ത്തുന്ന ശക്തിയേതോ!!
    ഒമ്പത്å
സഹതാപശൂന്യമീ മന്നിടത്തില്‍
സകലതുമിപ്പോളതീവശാന്തം;
ശരി,യെന്നാല്‍,ത്തെലിടയ്ക്കുള്ളി,ലിന്നീ-
ശ്ശരദിന്ദു മാഞ്ഞുമറയുകില്ലേ?
ഉദയം, കിഴക്കു കരങ്ങള്‍ നീട്ടി
ക്ഷിതിയെക്കുലുക്കിയുണത്തര്‍ുകില്ലേ?
     പത്ത്å
മനുജരെല്ലാരുമുണരുമല്ലോ!
മമ മനം വീണ്ടും തകരുമല്ലോ!
പരിഭവത്തിന്റെ ശരങ്ങള്‍ വീണ്ടും
തുരുതുരെയെന്നില്‍ത്തറയ്ക്കുമല്ലോ!
പരുഷമാം രാത്രിയാണെന്തുകൊണ്ടും
പകലിനെക്കാളെനിക്കേറെയിഷ്ടം !!
åå*åå*åå*
    പതിനൊന്ന്å
ഉദയമില്ലാത്തോരു നീണ്ട രാവു-
മുണരേണ്ടാത്തോരു സുഷുപ്തിയുമായ്,
ഒരുമനശ്ശല്യവും വന്നുചേരാ-
ത്തൊരുനിത്യവിശ്രമം ഞാന്‍ കൊതിപ്പൂ!
ധരയി,ലിജ്ജീവിതഭാരമൊട്ടു-
മരുതയേ്യാ, താങ്ങാനെനിക്കിനിയും.åå 10-9-1109

പ്രണയസര്‍വ്വമേ, പോരും പരിഭവം!
ഹൃദയഗദ്ഗതം കേള്‍ക്കാത്തതെന്തുനീ?åå14-6-1109