ശ്രീതിലകം - പാപത്തിന്റെ പുഷ്പങ്ങള്‍
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

പാപത്തിന്റെ പുഷ്പങ്ങള്‍

മുക്തിമൊട്ടിട്ടൊരെന്‍ മുറ്റത്തണഞ്ഞു, നിന്‍
രക്തക്കൊടിയുമായ് നില്‍പ്പു പാപമേ!
ലോകം വിറച്ചു നിന്നാധിപത്യത്തിന്റെ
ഭീകരത്വത്തില്‍, ഭയന്നീല തീരെ ഞാന്‍.
നിന്‍ തുറുകണ്ണില്‍ നിന്നാളീപുറത്തേക്കു,
ചെന്തീപ്പടര്‍പ്പിന്റെ ചഞ്ചല ജ്വാലകള്‍
മണ്ണിലിതളറ്റു വീണു തെരുതെരെ
നിന്നാഗമത്തില്‍, കുളിരിളന്താരുകള്‍,
വൃക്ഷങ്ങളാകെ കരിഞ്ഞു നിന്നുഗമാ-
മക്ഷിപാതത്തില്‍ത്തെറിച്ചുപോയ് കുന്നുകള്‍!
വിശ്വം ശപിച്ചു, ഹാ, നിന്നെ-ഞാനോ, നിന്റെ
വിശ്വസ്തമിത്രമായ് നിന്‍ മുന്നില്‍ നില്‍പിതാ!

കെട്ടിപ്പിടിക്കട്ടെ നിന്നെ ഞാന്‍ പേര്‍ത്തു, മെ-
ന്നിഷ്ടസഖാവേ!മറന്നതെന്തെന്നെ നീ?
ലോകം വിറയ്ക്കുന്നു നിന്നെ നോക്കാന്‍പോലു-
മാകാതെ,-ഞാനിതാ ചുംബിപ്പു നിന്മുഖം!
പോര നിന്മദ്യം കുടിച്ചതെനിക്കു, നീ
പോരൂ തമസ്സിന്‍ പ്രിയദ സന്താനമേ!
എന്മനം നോവുന്നു-മിഥ്യയാണൊക്കെയും
നിന്മദ്യമൊന്നേ യഥാര്‍ത്ഥമെന്‍ ദൃഷ്ടിയില്‍.
പിന്നാലെ പാഞ്ഞിട്ടു കിട്ടാത്തൊരായിരം
പൊന്നിന്‍കിനാക്കളും രോമഹര്‍ഷങ്ങളും,
എന്നെത്തിരക്കി വരികയാണിങ്ങു, നീ-
യെന്നടുത്തേവം വിരുന്നിനണകയാല്‍!
പോകായ്ക, പോകായ്ക, ശാശ്വതമാക്കട്ടെ
ലോകം കൊതിക്കുമീസ്വപ്നശതങ്ങള്‍ ഞാന്‍!

ഭഗ്നാശതയിലടിഞ്ഞൊരെന്‍ മൌലിയില്‍
രത്നകോടീരമെടുത്തു ചൂടിപ്പു നീ.
കഷ്ടം, പ്രകൃതിതന്‍ കാല്‍ക്കലടിമയായ്
കെട്ടിപ്പിടിച്ചിത്രനാളും കരഞ്ഞു ഞാന്‍;
ആത്താനുകമ്പം കരാംഗുലി നീട്ടിയെ-
ന്നാത്മക്ഷതങ്ങളൊന്നൊപ്പിയുണക്കുവാന്‍!
നിഷ്ഫലം-മൂഢന്‍ മനുഷ്യന്‍!-പ്രകൃതിതന്‍
നിര്‍ദ്ദയത്ത്വം കണ്ടു നൈരാശ്യമായി മേ.
ഞാന്‍ പകവീട്ടും!-വരൂ, നിനക്കെന്റെവെണ്‍-
ചാമ്പലില്‍ക്കൂടിച്ചിരിക്കാം-ജയിപ്പൂ നീ

നിന്‍ ചങ്കൊടിക്കു നിറപ്പകിട്ടേറ്റുവാന്‍
നെഞ്ചിതില്‍ ചെഞ്ചോര ബാക്കിയുണ്ടിപ്പൊഴും.
എന്നെ നീയേറ്റുവാങ്ങിക്കൂ-ജഗത്തിന്റെ
നിന്ദയെത്തീരെത്തൃണവല്‍ഗണിപ്പൂ ഞാന്‍!
നീയെന്റെ മിത്രം-നിനക്കു സാധിക്കുമെന്‍
നീറും മനസ്സിലമൃതം തളിക്കുവാന്‍!
പാപമേ, നീയെനിക്കേകുക, നിന്‍ കൈയിലെ-
പ്പാഷാണപുഷ്പങ്ങള്‍, മാലകോര്‍ക്കട്ടെ ഞാന്‍!
എന്നി, ട്ടതും ചാര്‍ത്തിനിന്നു, ലോകത്തോടു
ചൊന്നിടും നിന്‍ പേരി, ലെന്‍ നന്ദിവാക്കുകള്‍.

"എല്ലാരുമെന്നെ വെടിഞ്ഞു നിശിതമാ-
മല്ലി, ലെന്നാലും തളര്‍ന്നു വീണില്ല ഞാന്‍.
കണ്ടകം പാകീ വഴിക്കൊക്കെ, യെങ്കിലും
കൊണ്ടീലതിലൊന്നുപോലുമെന്‍ കാല്‍ക്കളില്‍.
നിങ്ങളെക്കാളുമെളുപ്പം, സുഖമായി,
നിങ്ങളെത്തും മുന്‍പു ലക്ഷ്യത്തിലെത്തി ഞാന്‍.
പോകട്ടെ ഞാനിനി, പ്പശ്ചാത്തപിക്കാത്ത
ലോകമേ, പാപം ജയിപ്പൂ!-വിജയി ഞാന്‍!

                               ഒക്റ്റോബര്‍ 1939