സ്വരരാഗസുധ - തപ്തപ്രതിജ്ഞ
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

ഓര്‍ക്കുമ്പോഴേയ്ക്കും ഹൃദയം തകര്‍ന്നുപോ-
മാക്കഥ മേലില്‍ പറഞ്ഞിടൊല്ലേ, സഖീ!
ആവോളം ഞാന്‍ മറക്കാന്‍ ശ്രമിക്കയാ-
ണാവിഷാദാത്മക ഭൂതാനുഭൂതികള്‍
വായ്ക്കും നിരാശകളിമ്മട്ടൊരായിരം
മേല്‍ക്കുമേലെന്നോടെതിരിട്ടു നില്‍ക്കിലും
ഉള്ളലിവില്ലാതെ കൊള്ളിവാക്കിന്റെ തീക്കൊ-
ള്ളികൊണ്ടന്യരെന്നുള്ളു പൊള്ളിക്കിലും.
നിസ്ത്രപം ഭീരുവെപ്പോലാത്മഹത്യയാല്‍
നിശ്ചയം, തോഴീ, വിമുക്തയാകില്ല ഞാന്‍!
ജീവിതം നല്‍കാന്മടിക്കുന്ന തൊക്കെയും
ജീവിച്ചു ജീവിതത്തോടു ഞാന്‍ വാങ്ങിടും!
ആശാസുമങ്ങള്‍ കൊഴിഞ്ഞു വീഴുന്നു ക-
ണ്ടാശങ്കവേണ്ടൊട്ടുമെന്നെയോര്‍ത്തോര്‍ത്തിനി!
 ഏവമാണെങ്കിലുമെന്തെന്നു ചോദിക്കി-
ലേതും സമാധനമില്ലെനിക്കെങ്കിലും,
ആവേശകാപ്തങ്ങളാമക്കഥകള്‍ ത-
ന്നാവര്‍ത്തനത്തെ പ്രിയപ്പെടുന്നില്ല ഞാന്‍.
അത്രമേലെന്നെപ്പരവശയാക്കുമാ-
റദ്ഭുതശക്തിയൊന്നുണ്ടവയ്ക്കൊക്കെയും
പ്രേമരാജ്യത്തിലെപ്പൂങ്കാവനത്തിലെ
ശ്യാമളശീതളച്ഛായാതലത്തില്‍
പുല്ലാങ്കുഴലും വിളിച്ചിരുന്നങ്ങനെ
സല്ലപിപ്പൂ മര്‍ത്ത്യഭാവനാകോടികള്‍
ആകാശദേവതമാരാലലംകൃത-
മാകുമദ്ദിക്കിലെക്കല്‍പകസൌരഭം.
ഒന്നു വീശുമ്പൊഴേയ്ക്കേതല്ലലും മറ-
ന്നൊന്നോടെ കോരിത്തരിക്കുന്നു മാനസം!
അങ്ങോട്ടുനോക്കിച്ചിറകുവിടര്‍ത്തുന്നു
ശൃംഗാരസാന്ദ്രമധുര പ്രതീക്ഷകള്‍.
എന്നും മധുവിധു മൊട്ടിട്ടുനില്‍ക്കുന്നു
പുണ്യം വിളയുമാ നിര്‍വാണ വേദിയില്‍.
 കണ്ണാടിയിലെ പ്രതിഫലനങ്ങളെ
മുന്നോട്ടണഞ്ഞു കരസ്ഥമാക്കീടുവാന്‍
വെമ്പിടും പൈതങ്ങളെന്നപോലെ സ്വര്‍ഗ്ഗ-
സമ്പ്രാപ്തി നോക്കി ക്കുതിക്കുകല്ലല്ലി നാം?
വ്യമോഹമാത്രം പ്രപഞ്ചത്തിലുള്ളൊരി-
പ്രേമപ്രയത്നം വെറും വിഷാദാത്മകം!
പ്രായോഗികത്വപ്പെരുമ്പറകൊട്ടലില്‍,
പ്രാഭവത്തിന്‍ ജയകാഹളമൂതലില്‍
നായകത്വത്തിന്‍ കതിന പൊട്ടിക്കലില്‍,
നാണയത്തുട്ടിന്‍ പടക്കമെറിയലില്‍
കാല്‍ക്ഷണമെങ്ങാന്‍ പ്രണയമൊരുവെറും
കാട്ടുപുല്ലൂതിയിട്ടാരു ഗൌനിക്കുവാന്‍?...
 ലോകപുഷ്പത്തിന്‍ മരന്ദം മുഴുവനും
ഹാ കുബേരന്മാര്‍ക്കു മാത്രമായുള്ളതാം
പാടില്ലതില്‍ നിന്നൊരു തുള്ളിയെങ്കിലും
പാവങ്ങളായവര്‍ സ്വാദു നോക്കീടുവാന്‍.
നിര്‍വ്വിഘ്നമിസ്സ്വാര്‍ത്ഥതയ്ക്കു സുഖിക്കുവാന്‍
നിര്‍മ്മിച്ചുവെച്ച നിയമവും നീതിയും!
അതുഗമാകുമപരാധമാണുപോ-
ലല്‍പമതിങ്കല്‍ പ്രതിഷേധ സൂചനം
കാരാഗൃഹമാണതിന്നെതിരായ് നിന്നു
കാര്യം പറയുകില്‍ കിട്ടും പ്രതിഫലം.
 എന്തിനുതോഴീ, ഫലമില്ല, മേല്‍ക്കുമേ
ലന്തരീക്ഷം വിഷസമ്മിശ്രമാകയാം.
എന്തൊക്കെയോ ഞാന്‍ പുലമ്പി, ശോകാത്മക-
ചിന്തകള്‍ വന്നെന്നെ വീര്‍പ്പുമുട്ടിക്കയാല്‍!
ലോകത്തെയെന്തിന്നു കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നു....
പോകട്ടെ തോഴീ തുടരുന്നതില്ല ഞാന്‍!
 അച്ഛന്റെയീക്കൊച്ചു കായ്കനിത്തോപ്പിലെ
ചെറ്റക്കുടില്‍കൊണ്ടു സംതൃപ്തയാണു ഞാന്‍.
പങ്കയ്ക്കു കീഴിലെ ശൃംഗാരനിദ്രയില്‍-
പ്പങ്കെടുക്കാമെന്ന നിര്‍ല്ലജ്ജവാന്‍ഛിതം
എന്നില്‍ക്കിളര്‍ന്നതല്ലപ്പുമാനോടുഞാ-
നന്യൂനരാഗമിയലുവാന്‍ കാരണം.
മര്‍ത്ത്യനെ മര്‍ത്ത്യനെന്നോര്‍ത്തൊരു മര്‍ത്ത്യന്നു
മജ്ജീവിതം, ഹാ,സമര്‍പ്പണം ചെയ്തു ഞാന്‍!
തെറ്റെന്നിലാ,ണതേ,പിന്നെ ഞാനെന്തിനു
കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നു ലോകത്തെ നിഷ്ഫലം?
ഇല്ലിനിത്തോഴീ പരിഭവിക്കില്ലൊട്ടു-
മെല്ലാം സഹിക്കാനൊരുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു ഞാന്‍.
എന്തുവന്നാലുമതിനൊടെല്ലാമെതിര്‍-
ത്തെന്നന്തരംഗം നിലയ്ക്കു ഞാന്‍ നിര്‍ത്തിടും.
'എല്ലാം വിധി'യെന്ന ശുഷ്കിച്ച വേദാന്ത-
മല്ലതിന്നായി ഞാന്‍ കൈക്കൊള്ളുമായുധം.
മൂര്‍ച്ചകൂട്ടും ഞാന്‍ പരിശ്രമം, യുക്തിയില്‍
തേച്ചുതേച്ചെന്നിട്ടതും ചുഴറ്റി സ്വയം,
വെല്ലുവിളിക്കും വിധിയെ, പ്രതീക്ഷതന്‍
നല്ലപടച്ചട്ടയിട്ടുനിന്നങ്ങനെ!
ഫുല്ലസൌഭാഗ്യമടുത്തുവരുത്തിടാ,
തില്ലിനിത്തോഴി, യടങ്ങുകയില്ല ഞാന്‍! 28-4-1937

ഗാനത്താലവനീപതേ, മധുരമാം
 ചെമ്മുന്തിരിച്ചാറിനാ-
ലാനന്ദക്കതിര്‍ വീശിടുന്നു നിയതം
 ഹര്‍മ്മ്യാന്തരത്തില്‍ ഭവാന്‍
ആ നല്‍ച്ചെമ്പനിനീരലര്‍പ്പുതു വികാ-
 രത്തില്‍പ്പുഴുക്കുത്തിയ-
റ്റാനല്ലാതുതകുന്നതില്ലണുവുമെന്‍
 ദുര്‍വ്വാരഗര്‍വ്വാങ്കുരം! 12-2-1946

ആമട്ടോര്‍ക്കുകി,ലാത്മഹര്‍ഷകരമാം
 തേന്‍ പൊയ്കയെക്കാളുമാ-
പ്രേമസ്നിഗ്ദ്ധ ഹൃദന്തയായി വിലസും
മൈക്കണ്ണിയേക്കാട്ടിലും
ആമോദപ്രദമാണു പൂവനികയും,
 തൂമുന്തിരിച്ചാറു, മ-
സ്സീമാതീതലയാനുരഞ്ജിതലസദ്-
 വീണാനിനാദങ്ങളും. 15-2-1946