കൃഷ്ണഗാഥ - ഒന്നാം ഭാഗം - വേണുഗാനം
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

1 നന്ദനം വെന്നൊരു വൃന്ദാവനംതന്നില്‍
2 നന്ദസുതന്‍ പണ്ടു നിന്നകാലം
3 അന്നൊരുനാളങ്ങു പങ്കജവല്ലഭന്‍
4 മന്ദം മറഞ്ഞങ്ങു പോകുന്നേരം
5 മണ്ഡലംതാനങ്ങു മന്ഥരമായൊരു
6 മണ്ഡനമായി വിളങ്ങീതപ്പോള്‍
7 പശ്ചിമദിങ്നാരി കച്ചണിക്കൊങ്കയില്‍
8 ഇച്ഛയിലിട്ടൊരു താലിപോലെ.
9 അന്തണരെല്ലാരുമാദരവോടങ്ങു
10 സന്ധ്യയെ വന്ദിച്ചു നിന്നാരപ്പോള്‍.

11 പാന്ഥന്മാരോരോ പൂരിലകംപൂവാന്‍
12 പാരം നടന്നു തുടങ്ങീതെങ്ങും
13 ധേനുക്കള്‍ തങ്ങളെപ്പാലിക്കുന്നോരുമാ
14 യാലയ്ക്കലാമ്മാറു ചെന്നു പൂക്കു.
15 പ്രേമംതഴച്ചുള്ള കാമുകന്മാരുമ
16 ങ്ങാമോദംപൂണ്ടു തെളിഞ്ഞുനിന്നാര്‍.
17 ജാരന്മാരെല്ലാരും നാരിമാര്‍വീട്ടിന്നു
18 ചാരത്തെക്കാടകം തേടിനാരെ.
19 ദൂതിമാരങ്ങുടന്‍ ദൂതന്മാരിങ്ങുടന്‍
20 ദൂരെ നടന്നു തൂടങ്ങീതെങ്ങും.

21 മാലകളോരോന്നേ ചേടിമാരെല്ലാരും
22 ചാലത്തൊടുത്തു തുടങ്ങീതപ്പോള്‍.
23 പക്ഷികള്‍ തങ്ങളില്‍ കൂകിവിളിച്ചോരൊ
24 വൃക്ഷവരങ്ങളില്‍ ചെന്നു പുക്കു
25 കോകങ്ങളെല്ലാമേ ഗോപതിമണ്ഡലം
26 കോപിച്ചു നോക്കിയിരുന്നുടനെ
27 തൂമ തിരണ്ടൊരു പേടമുഖംതന്നെ
28 പ്രേമമിയന്നങ്ങു നോക്കും ചെമ്മെ
29 താമരനൂലങ്ങു കൊത്തിവലിച്ചു തന്‍
30 കാമിനിക്കായി കൊടുക്കും മെല്ലെ.

31 നീലിമകോലിന വേലയെക്കണ്ടിട്ടു
32 നീളെ നെടുതായി വീര്‍ക്കും പിന്നെ
33 വാപികതന്മറുതീരത്തെ നോക്കീട്ടു
34 മാഴ്കിത്തളര്‍ന്നൊന്നു കൂകും മെല്ലെ.
35 പക്ഷതികൊണ്ടു തന്‍ പക്ഷിണിതന്നെയും
36 അക്ഷമനായിത്തഴുകി നിന്ന്
37 നെഞ്ചകംതന്നിലേ പഞ്ചശരം നട്ടു
38 ചഞ്ചുപുടംതന്നെ വായ്ക്കൊണ്ടുടന്‍
39 "പോകുന്നേനെങ്കില്‍ ഞാ"നെന്നങ്ങു ചൊല്ലീട്ടു
40 തൂകിത്തുടങ്ങീതു കണ്ണുനീരും.

41 കസ്തൂരികൊണ്ടുള്ള പത്തിക്കീറ്റമ്പോടു
42 പുത്തന്മുലതന്നില്‍ ചേര്‍ത്തു ചെമ്മേ
43 കാന്തന്‍ വരുംവഴി നോക്കിത്തുടങ്ങിനാര്‍
44 പൂന്തേന്മൊഴികളും മെല്ലെ മെല്ലെ.
45 അസ്താചലന്തന്നില്‍ മെത്തിയിരുന്നൊരു
46 പുത്തന്നിറമാണ്ട ചെമ്പരുത്തി
47 ഒക്കെ വിരിഞ്ഞു ചമഞ്ഞുകണക്കെയ
48 ദ്ദിക്കു ചുവന്നുചമഞ്ഞുതപ്പോള്‍,
49 തിണ്ണം നടന്നുടനര്‍ക്കന്തന്‍ തേരുമായ്
50 അര്‍ണ്ണവംതന്നില്‍ പതിക്കുന്നേരം

51 ബാഡവനാകിന പാവകന്തന്നിലെ
52 വേഗത്തില്‍ പോയ് ചെന്നു വീഴ്കയാലെ
53 ജ്വാലകള്‍ മാലയായ്ക്കത്തിയെഴുന്നിട്ടു
54 ചാലവെ വന്നുതോയെന്നു തോന്നും
55 ചാലപ്പതിതനാം മാര്‍ത്താണ്ഡന്‍തന്നോട
56 ക്കാലത്തു സംഗമമെത്തുകയാല്‍
57 താരങ്ങളാകിന മുദ്രധരിച്ചിട്ടു
58 പോകത്തുടങ്ങിനാള്‍ സന്ധ്യ മെല്ലെ.
59 സന്ധ്യയായുള്ളൊരു ബന്ധുരഗാത്രിതാന്‍
60 ചന്തമായ് പോയി മറഞ്ഞനേരം

61 രാത്രിയായുള്ളൊരു താര്‍ത്തേന്‍മൊഴി വന്നു
62 ചീര്‍ത്തൊരു കേശമഴിച്ചു ചെമ്മെ
63 നീളെ വിരിച്ചുതായെന്നകണക്കെയ
64 ക്കാളിമകൊണ്ടു നിറഞ്ഞുതെങ്ങും
65 മന്മഥന്താന്‍ പല ബന്ധുക്കളുണ്ടാവാന്‍
66 അംബരമായ കഴനിതന്നില്‍
67 അന്തിച്ചുവപ്പായ പൊന്നിങ്കരുവികൊ
68 ണ്ടുന്തിയുഴുതു ചമച്ചു ചെമ്മെ
69 സുന്ദരമായുള്ളൊരിന്ദുവിത്തമ്പോടു
70 മന്ദം വിതച്ചു ചമച്ചപോലെ

71 കോരകമായൊരു താരകപൂരകം
72 നേരേ വിയത്തില്‍ വിളങ്ങീതപ്പോള്‍.
73 ചന്തമെഴുന്നൊരു സന്ധ്യയെക്കണ്ടിട്ടു
74 ചെന്താമരക്കണ്ണനോര്‍ത്തുനിന്നു:
75 "ഇന്നു ഞാനെന്നുടെ വല്ലവിമാരുമായ്
76 നന്നായ് രമിക്കേണ"മെന്നുറച്ചാന്‍.
77 തന്മനമായി വിളങ്ങിനോരിന്ദുതാന്‍
78 അന്നിനവെല്ലാമറിഞ്ഞു ചെമ്മെ
79 സ്വാമിയായ്മേവിന കാമനെച്ചെന്നങ്ങു
80 കോമളമായ് നിന്നു കൈതൊഴുതു

81 "ഗോവിന്ദന്തന്നുടെ ഗോപികമാരുമായ്
82 മേവിക്കളിക്കുന്നോനെന്നു തോന്നൂ.
83 വൃന്ദാവനംതന്നിലിന്നെഴുന്നള്ളേണം"
84 എന്നൊരു വാര്‍ത്തയുണര്‍ത്തിനിന്നാന്‍.
85 നിന്നങ്ങു ചൊന്നതു കേട്ടൊരു നേരത്തു
86 സുന്ദരനാകിന മന്മഥന്താന്‍
87 മേനിയില്‍ മേവിന മാനിനിതന്നെയും
88 മാനിച്ചു നീക്കിയെഴുന്നേറ്റപ്പോള്‍
89 ചാലത്തിരണ്ടൊരു ഭക്തി തഴച്ചുടന്‍
90 വേലപ്പെകാന്തനെക്കൈതൊഴുതാന്‍.

91 "എന്നുപോലെന്നുടെ സേവ തഴപ്പിപ്പാന്‍
92 ചെമ്മുള്ള കാലമകപ്പെടുന്നു
93 എന്നതേ സന്തതം ചിന്തിച്ചുനിന്നുള്ളോ
94 രെന്നുള്ളമിന്നു കുളുര്‍ത്തുതായി"
95 എന്നങ്ങു ചൊന്നുള്ള മന്മഥന്താനുടന്‍
96 മന്ദം മറിഞ്ഞൊന്നു നോക്കി മെല്ലെ
97 കല്യനായുള്ളൊരു നല്ല വസന്തത്തെ
98 മെല്ലെ വിളിച്ചങ്ങടുത്തുകൊണ്ട്
99 "ഇന്നു നമുക്കൊരു മംഗലയാത്രയു
100 ണ്ടെന്നാലതിന്നുമുതിര്‍ക്ക"യെന്നാന്‍

101 സമ്മതയായുള്ള വല്ലഭതന്നെയും
102 കണ്മുനകൊണ്ടു തളച്ചു മെല്ലെ
103 ചാല വലിച്ചു തന്‍ ചാരത്തുകൊണ്ടിട്ടു
104 ദൂരത്തു നീക്കിനാനല്ലലെല്ലാം.
105 കാര്‍കൊണ്ടിരുണ്ടൊരു വാര്‍കൊണ്ടല്‍നേര്‍കൊണ്ട
106 വാര്‍കൂന്തല്‍തന്നെയും ചീന്തിച്ചീന്തി
107 കുന്ദനിര വന്നു കുമ്പിട്ടു നില്ക്കുന്ന
108 മന്ദസ്മിതംതന്നില്‍ മുങ്ങിനിന്നു
109 ചട്ടറ്റ കൈകൊണ്ടു മെല്ലെത്തലോടീട്ടു
110 വട്ടൊത്ത കൊങ്കകള്‍ രണ്ടും പിന്നെ

111 "ഗോകുലനായകന്‍ മേവും വനംതന്നില്‍
112 പോകയോ നാമെങ്കി"ലെന്നു ചൊന്നാന്‍.
113 അംഗജനിങ്ങനെ ചൊന്നൊരു നേരത്തു
114 മംഗലയാകിയ മാനിനിതാന്‍
115 യാത്രയ്ക്കു വേണുന്ന കോപ്പെല്ലാം തന്നുടെ
116 ഗാത്രത്തില്‍ ചേര്‍ത്തങ്ങു മുന്നില്‍ നിന്നാള്‍.
117 കുന്തളമാകിന വണ്ടിന്‍നിരതന്നെ
118 ച്ചന്തത്തില്‍ ഞാണായി മീതേ ചേര്‍ത്തു
119 ചില്ലിക്കൊടിയായ വില്ലോടു ചേര്‍ത്തങ്ങു
120 മല്ലക്കകോണമായമ്പുമമ്പും

121 മേളമെഴുന്നൊരു വേണിയായ് മേവുന്ന
122 നീലത്തഴയും പിടിച്ചു ചെമ്മെ
123 താലിയായുള്ളോരു താലത്തില്‍ വച്ചങ്ങു
124 ബാലസ്മിതമായ വെള്ളരിയും
125 അല്‍ക്കിടമാകിന തേര്‍ത്തടംതന്നെയും
126 നല്കി നല്‍ക്കാലത്തെപ്പാര്‍ത്തു നിന്നാള്‍.
127 ഉള്ളംതെളിഞ്ഞുള്ളൊരംഗജന്താനപ്പോള്‍
128 തള്ളിയെഴുന്നുള്ളൊരമ്പു പൂണ്ട്
129 മാനിനിതന്മുഖം മാനിച്ചു നോക്കിക്കൊ
130 ണ്ടാനന്ദനായിനിന്നൊട്ടുനേരം

131 കൊങ്കകള്‍ രണ്ടും തന്മാറിലണച്ചങ്ങു
132 സങ്കടം പോക്കിനാന്‍ മെല്ലെ മെല്ലെ.
133 തിങ്കള്‍താനങ്ങതു കണ്ടു മയങ്ങിനാന്‍
134 തങ്കലെഴുന്നൊരു കോഴപൂണ്ടു
135 രോഹിണിതന്മുല ചാലപ്പുണര്‍ന്നിട്ടു
136 മോഹം പുലമ്പി നുറുങ്ങിനിന്നാന്‍
137 അംഗജന്തന്നുടെ മംഗലയാനത്തി
138 ന്നംഗമായ് വന്നുടന്‍ ഭംഗിപൂണ്ട്
139 വണ്ടിണ്ടയെന്നുമകമ്പടി ചന്തത്തില്‍
140 മണ്ടിനടന്നുതുടങ്ങീതപ്പോള്‍.

141 ഹസ്തതലംതന്നിലത്ഭുതമായൊരു
142 പുത്തന്‍കരിമ്പുവില്‍ ചേര്‍ത്തു ചെമ്മേ,
143 കെല്പുകലര്‍ന്നുനിന്നിപ്പാരടക്കുന്ന
144 പുഷ്പശരങ്ങളുമപ്പരിചെ.
145 ആസ്ഥ തിരണ്ടൊരു താര്‍ത്തെന്നലാകിന
146 തേര്‍ത്തടംതന്നില്‍ കരേറിച്ചെമ്മേ
147 കോകിലനാദമാം കാളം വിളിപ്പിച്ചു
148 പോകത്തുടങ്ങിനാനംഗജന്താന്‍.
149 ബന്ധുവായ് മേവിന നല്ല വസന്തവും
150 ചന്തമായ് പിമ്പേ നടന്നാനപ്പോള്‍.

151 വെണ്മതിരണ്ടങ്ങു മറ്റുള്ളൃതുക്കളും
152 തന്മരം തന്മരം പൂപ്പിച്ചുടന്‍
153 ദേവകീനന്ദനന്‍ മേവും വനംതന്നില്‍
154 സേവിപ്പാനായങ്ങു ചെന്നുപുക്കു.
155 മാധവമാസവും മന്മഥന്‍പിന്നാലെ
156 മാധവനുള്ളിടം ചെന്നണഞ്ഞു.
157 ഇന്ദുതാനംബരംതന്നിലേ പോയങ്ങു
158 മന്ദം നടന്നു കിഴക്കു പുക്കാന്‍.
159 ഇന്ദ്രദിഗങ്ഗന ചന്ദ്രനെഗ്ഗര്‍ഭിച്ചു
160 നിന്നതു ചൊല്ലീതങ്ങെല്ലാരോടും

161 ചാലെ വിളര്‍ത്തുചമഞ്ഞൊരു തന്മുഖം
162 ചാരുസ്മിതമാണ്ടു നിന്നപോലെ
163 എന്‍ വരവിന്നങ്ങു കാലമിതായിതോ
164 എന്നങ്ങറിവാനായെന്നപോലെ
165 നല്ലൊരുദയഗിരിതന്‍ മുകളേറി
166 മെല്ലവേ നോക്കിനിന്നെല്ലാടവും
167 രാഗവാനായുള്ള രോഹിണീവല്ലഭന്‍
168 വേഗവാനായി വെളിച്ചപ്പെട്ടാന്‍.
169 തിങ്ങിയിരുന്നോരിരുട്ടിന്‍നിരയെല്ലാം
170 മങ്ങിമയങ്ങിച്ചമഞ്ഞുടനേ

171 ആയാസംപൂണ്ടങ്ങു പാതാളലോകത്തു
172 പോയങ്ങു മിക്കതും പുക്കുതായി.
173 അംബുധിപോലെയങ്ങംബുജലോചനന്‍
174 തന്മനമൊന്നങ്ങു പൊങ്ങീതപ്പോള്‍.
175 അംഗജന്‍താനും തന്‍ ബന്ധുക്കളുമായി
176 വൃന്ദാവനത്തിലകത്തു പുക്കു
177 മാകന്ദംതന്മധുവുണ്ടങ്ങു നിന്നിട്ടു
178 കൂകത്തുടങ്ങീതേ കോകിലവും
179 ചെമ്പകം തന്‍ പൂവും ചാലെപ്പൊഴിപ്പിച്ചു
180 കമ്പംവരുത്തീതു കണ്ടോര്‍ക്കെല്ലാം.

181 നാരികള്‍പാദത്തിന്‍ താഡനംകൂടാതെ
182 നന്നായിപ്പൂത്തിതശോകങ്ങളും
183 ബാലവസന്തശ്രീതന്നുടെ കോമള
184 നീലമിഴിമുനയെന്നപോലെ
185 മത്തങ്ങളായുള്ള ഭൃംഗങ്ങള്‍ ചെന്നപ്പോള്‍
186 പുത്തന്‍തിലകങ്ങള്‍ പൂത്തു നിന്നൂ.
187 വല്ലികള്‍ ചെന്നങ്ങു നല്ല മരങ്ങളെ
188 മെല്ലെത്തഴുകി മയക്കിച്ചെമ്മെ
189 തൊത്തായ കൊങ്കയും പുത്തന്‍തളിരായി
190 മെത്തുന്ന ചോരിവാ നല്കിനിന്നൂ.

191 ഉന്മാദമാണ്ടു വരുന്നൊരു ഗോപികള്‍
192 നന്മേനിപോലെ പകുത്തു ചെമ്മെ
193 നെന്മേനിയാകിന വന്മരം പൂത്തുടന്‍
194 ചെമ്മേ വിരിഞ്ഞുതുടങ്ങീതപ്പോള്‍
195 കേതകീവാടികള്‍ നീളെ വിരിഞ്ഞങ്ങു
196 പോതകമായ കടമ്പുകളും
197 ചൂതവാര്‍കൊങ്കകല്‍ വേറായി നിന്നോര്‍ക്കു
198 ജാതകത്തിന്നന്തമാക്കിനിന്നു
199 കുന്ദനിരയെല്ലാം നന്നായ് വിരിഞ്ഞിട്ടു
200 നന്ദസുതന്മുന്നല്‍ കാണായപ്പോള്‍

201 അഞ്ചാതെ നിന്നിട്ടു വെണ്മ പയറ്റുവാന്‍
202 പുഞ്ചിരിതന്നോടങ്ങെന്നപോലെ
203 ഏന്തുമിരഞ്ഞിമലര്‍തന്മധുതന്നില്‍
204 നീന്തിനടന്നു നല്‍ തെന്നലെല്ലാം
205 ലോദ്ധ്റങ്ങളായ മരങ്ങളും പൂത്തുടന്‍
206 ആര്‍ദ്രങ്ങളായി നല്‍ തേന്‍ ചൊരിഞ്ഞു
207 വല്ലഭമാരുടല്‍തന്നെപ്പിരിഞ്ഞുള്ളോ
208 ര്‍ക്കല്ലലിയറ്റുവാനുള്ളിലെങ്ങും
209 മല്ലികയും നല്ല മുല്ലനിരകളും
210 മെല്ലെ വിരിഞ്ഞുതുടങ്ങീതപ്പോള്‍.

211 ജ്യോല്‍സ്നയായുള്ളൊരു സുന്ദരി ചെന്നുടന്‍
212 ആസ്ഥയായ് നിന്നു തഴുകുന്നേരം
213 നീളെക്കുരുക്കുത്തിമുല്ലകള്‍ മെല്ലവേ
214 മേളത്തില്‍ പൂത്തു തുടങ്ങീതെങ്ങും.
215 ഇച്ഛ തിരണ്ടൊരു പിച്ചകംതന്‍പൂവും
216 അച്യുതന്‍ കാഴ്ചയായ് വന്നുനിന്നു
217 കാമന്തനിക്കുള്ളില്‍ പ്രേമം തഴപ്പിക്കും
218 ചേമന്തിക്കൂട്ടവും പൂത്തുനിന്നൂ.
219 തിങ്കള്‍താനുണ്ടല്ലോ നന്മുഖംതന്നോട
220 ങ്ങങ്കംതൊടുത്തിപ്പോളെന്നു നണ്ണി

221 ഗോകുലനാരികള്‍ ചാല വരുന്നേരം
222 വാര്‍കൊങ്കതന്നോടങ്ങൊത്തുനില്പാന്‍
223 തേന്‍പാതെ നിന്നുള്ള താമരപ്പൂവെല്ലാം
224 കൂമ്പിച്ചമഞ്ഞുതുടങ്ങീതപ്പോള്‍.
225 ഉത്തമയാകിയ രോഹിണിതന്മുല
226 ക്കസ്തൂരി മെയ്യില്‍പ്പിരണ്ടപോലെ
227 നീലിമപൂണ്ടു വിളങ്ങിന തിങ്കളും
228 ചാലേ മുളച്ചങ്ങുയര്‍ന്നുതപ്പോള്‍.
229 അംബരമായ വിതാനത്തില്‍ തൂക്കിന
230 നിര്‍മ്മലമുല്ലതന്‍ മാലപോലെ

231 രശ്മികള്‍ താണു നിലത്തു പരന്നുടന്‍
232 കശ്മലമായതു പോക്കിനിന്നു.
233 മുഷ്കുതുടര്‍ന്നൊരു പത്മിനീകാന്തന്‍ ചെ
234 ന്നൊക്കവേ മൂപ്പിച്ചുനില്ക്കയാലേ
235 ഊമ്പലുറഞ്ഞങ്ങു കൂമ്പിമയങ്ങിനോ
236 രാമ്പല്‍നിരകളും മെല്ലെ മെല്ലെ
237 തങ്കരംകൊണ്ടുടനമ്പില്‍ തലോടീട്ടു
238 സങ്കടമായതു പോക്കിനിന്നാന്‍
239 കാന്തന്‍കരംകൊണ്ടു തന്നെത്തൊടുന്നേരം
240 താന്തയായ് നിന്ന കുമുദ്വതിതാന്‍

241 ഏന്തിയെഴുന്നുള്ളോരാമോദംപൂണ്ടുടന്‍
242 പൂന്തേനാം കണ്ണുനീര്‍ വാര്‍ത്തുനിന്നാള്‍
243 ഈവണ്ണമുള്ളോരവസ്ഥയെക്കണ്ടിട്ടു
244 കേവലനാകിലും ഗോവിന്ദന്താന്‍
245 തായായി ലോകര്‍ക്കു നിന്നൊരു മായയില്‍
246 പോയങ്ങു പുക്കുടന്‍ മേവിനാനേ.
247 ബാലത പോയിട്ടു യൗവനം വന്നപ്പോള്‍
248 ചാലെത്തന്‍ മേനിയില്‍ മേവിതായി.
249 ഇങ്ങനെയുള്ളതു വിസ്മയമല്ലതാന്‍
250 അങ്ങനെയുള്ളുതന്‍ മായാബലം:

251 ആയര്‍കുലത്തില്‍ തഴപ്പിച്ചുവച്ചത
252 മ്മായതാനല്ലയോ പണ്ടിവനേ?
253 യൗവനമിന്നെങ്കില്‍ മുമ്പിലേ നല്കീട്ടു
254 വൈഭവംകാട്ടിനാനെന്തുചേതം
255 ഓര്‍ക്കിലൊരുവര്‍ക്കും മായതന്‍ വൈഭവം
256 ആര്‍ക്കുമറിയാവോന്നല്ല ചൊല്ലാം.
257 അങ്ങനെ പോകതന്നന്ദതനൂജന്താ
258 നിങ്ങനെ നിന്നൊരവസ്ഥതന്നില്‍
259 മംഗലമായൊരു ശൃംഗാരംതാനങ്ങു
260 ഭംഗിപൊഴിഞ്ഞൊരു മേനിയുമായ്

261 വന്നുനിറന്നുതോ എന്നകണക്കെ താന്‍
262 നിന്നുവിളങ്ങിനാന്‍ സുന്ദരനായ്.
263 ചാല നിറന്നുള്ളൊരാലിന്‍മുരടങ്ങു
264 കോലക്കുഴലുമായ് ചെന്നുടനേ
265 മേളത്തില്‍ പായിനാന്‍ കോലക്കുഴല്‍തന്നെ
266 ത്താളത്തില്‍ ചേര്‍ത്തു വിളിച്ചാന്‍ പിന്നെ.
267 രാഗങ്ങളോരോന്നേ ഗോകുലനായകന്‍
268 മേളം കലര്‍ന്നങ്ങു പാടുന്നേരം
269 വൃന്ദാവനംതന്നിലുള്ളൊരു ജീവങ്ങള്‍
270 നന്ദിച്ചുനിന്നുതേ മന്ദം മന്ദം.

271 ഷഡ്പ്പദമാലകളത്ഭുതമായൊരു
272 പുഷ്പരസത്തെ വെടിഞ്ഞുടനെ
273 ഗാനമായ് മേവിന തേനേക്കുടിപ്പാനായ്
274 ആനനംതങ്കലേ ചെന്നു പുക്കൂ.
275 കോകിലജാലങ്ങള്‍ കോലക്കുഴല്‍ കേട്ടു
276 മൂകങ്ങളായങ്ങു നിന്നുപോയി
277 ചേണുറ്റ വേണുതന്‍ തേനുറ്റ നാദത്തെ
278 ത്തന്നുറ്റനാദത്തിന്മീതേ കേട്ട്
279 വേലപ്പെടാതെതാന്‍ മാനിച്ചു നിന്നിട്ടു
280 ചാലപ്പറിപ്പാനായെന്നപോലെ.

281 കേകിനിരകളും വേഗത്തില്‍ച്ചെന്നിട്ടു
282 കൂകി, കുഴഞ്ഞൊരു കണ്ഠവുമായ്;
283 നീലത്തഴയായ പീലിപ്പുറംതന്നെ
284 ച്ചാലപ്പരത്തി വിരിച്ചു ചെമ്മെ
285 പാടിത്തുടങ്ങുമ്പോള്‍ നീടുറ്റ താളത്തില്‍
286 ആടിത്തുടങ്ങീതു മെല്ലെ മെല്ലെ.
287 പുണ്യതമങ്ങളായുള്ള മരങ്ങളും
288 കണ്ണന്‍കുഴല്‍വിളി കേട്ടനേരം
289 തേനുറ്റു വീഴുന്ന പൂക്കള്‍ ചൊരിഞ്ഞുടന്‍
290 മാനിച്ചു കൊമ്പെല്ലാം താഴ്ത്തി നിന്നു.

291 കഞ്ചന്തന്‍ നെഞ്ചിനോടൊത്ത കരിങ്കല്ലും
292 അഞ്ചിതമായൊരു പാട്ടു കേട്ടു
293 ഉദ്ധവര്‍മാനസമെന്നകണക്കെ നി
294 ന്നത്ഭുതമായിച്ചമഞ്ഞുതപ്പോള്‍.
295 വേഗത്തില്‍ പോകുന്ന കാളിന്ദിതാനങ്ങു
296 രാഗത്തെക്കേട്ടൊരു നേരത്തപ്പോള്‍
297 ഏറിന വീചികജാലമകന്നുട
298 നേതുമനങ്ങാതെ നിന്നുപോയി.
299 ആനായര്‍കോന്തന്റെ ഗാനത്തെക്കേട്ടപ്പൊ
300 ളാനന്ദംപൂണ്ടങ്ങു മീനങ്ങളും

301 മെല്ലെക്കരയേറി നല്ലൊരു വാല്‍ മിന്നി
302 ച്ചെല്ലത്തുടങ്ങീതമ്മുന്നിലപ്പോള്‍.
303 മാണ്‍പെഴുന്നു ചില മാമ്പേടകളെല്ലാം
304 ചാമ്പിമയങ്ങിന കണ്മിഴിയും
305 ഒട്ടൊട്ടു ചിമ്മിക്കൊണ്ടിഷ്ടത്തിലമ്പോടു
306 വട്ടത്തില്‍ മേവിതേ പെട്ടന്നപ്പോള്‍
307 മന്ഥരമായൊരു കന്ധരംതന്നെയും
308 മന്ദം നുറുങ്ങു തിരിച്ചുയര്‍ത്തി
309 ചില്ലികളാലൊന്നു മെല്ലെന്നുയര്‍ത്തീട്ടു
310 വല്ലഭീവല്ലഭന്‍തന്നെ നോക്കി.

311 കര്‍ണ്ണങ്ങളാലൊന്നു തിണ്ണം കലമ്പിച്ചു
312 കര്‍ണ്ണം കുഴല്ക്കു കൊടുത്തു ചെമ്മെ.
313 വായ്ക്കൊണ്ട പുല്ലെല്ലാം പാതി ചവച്ചങ്ങു
314 വായ്ക്കുന്ന മെയ്യിലൊഴുക്കിനിന്ന്
315 കൈതവമറ്റുതാന്‍ കൈതുടര്‍ന്നൂ ചിലര്‍
316 പൈതങ്ങളേയും മറന്നു ചെമ്മെ.
317 ചിത്രത്തില്‍ ചേര്‍ത്തു ചമച്ചകണക്കെയ
318 ന്നിശ്ചലമായൊരു മെയ്യുമായി
319 തേനുറ്റ ഗാനത്തെക്കേട്ടുതുടങ്ങീത
320 ങ്ങാനന്ദബാഷ്പമൊഴുക്കി മെല്ലെ.

321 മുല്ലതുടങ്ങീന വല്ലികളോരോന്നെ
322 വല്ലവീവല്ലഭന്‍ പാടുന്നേരം
323 മെല്ലെന്നിറങ്ങി മരങ്ങളില്‍നിന്നങ്ങു
324 പല്ലവമാണ്ടു തന്മുന്നല്‍ച്ചെന്നു.
325 കോകങ്ങളെല്ലാമേ മാഴ്കിത്തളര്‍ന്നങ്ങു
326 കൂകുമ്പോള്‍ പാട്ടിനെക്കേട്ടമൂലം
327 പേട പിരിഞ്ഞുള്ള വേദന വേറായി
328 നീടെഴുമാനന്ദംപൂണ്ടുനിന്നു.
329 സിംഹത്താന്‍ കോപിച്ചങ്ങാനതന്‍ മസ്തകം
330 ആഹനിച്ചങ്ങു പൊളിപ്പതിന്നായ്

331 കയ്യൊന്നുയര്‍ത്തുമ്പോള്‍ പാട്ടിനെക്കേള്‍ക്കയാല്‍
332 അവ്വണ്ണമേതന്നെ നിന്നുപോയി.
333 മൂഷികമ്പിന്നാലെ പാഞ്ഞൊരു പാമ്പുതാന്‍
334 മൂഷികന്തന്നെത്തൊടുന്നനേരം
335 ദോഷമകന്നൊരു ഗാനത്തെക്കേള്‍ക്കയാല്‍
336 ഊഷനായങ്ങനെ നിന്നുപോയി.
337 ഹംസംതാന്‍ താമരനൂലങ്ങു കൊത്തീട്ടു
338 ഹംസീമുഖത്തു കൊടുക്കുന്നേരം
339 പേശലഗാനം കേട്ടങ്ങനെ നില്ക്കയാല്‍
340 പേശിവലിക്കുന്നായെന്നു തോന്നും

341 വ്യാഘ്രവരന്താനങ്ങേണക്കിടാവിനെ
342 ശീഘ്രതരം ചെന്നു വായ്ക്കൊണ്ടപ്പോള്‍
343 പാട്ടങ്ങു കേള്‍ക്കയാല്‍ തമ്പൈതലെപ്പോലെ
344 വാട്ടംവരുത്താതെ ചേര്‍ത്തുനിന്നാന്‍.
345 വാര്‍മെത്തും ഗാനമപ്പങ്കജയോനിക്കു
346 സാമത്തിന്‍ഗാനമായ്മേവിനിന്നു.
347 മുക്തന്മാരായോര്‍ക്കു നിത്യമായ് നിന്നൊരു
348 തത്ത്വമെന്നിങ്ങനെ തോന്നീതപ്പോള്‍,
349 ഭക്തന്മാരായോര്‍ക്കു ചിത്തം മതൃപ്പിക്കും
350 നല്‍ത്തേന്‍കുഴമ്പായി മേവിനിന്നു.

351 ദോഹളമായിതു പൂമരങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം
352 കാഹളമായിതു കാമന്നപ്പോള്‍.
353 വാഹനമായിതങ്ങത്ഭുതങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം
354 മോഹനമായിതേ ലോകങ്ങള്‍ക്കും.
355 നാരിമാരെല്ലാര്‍ക്കും മാരന്‍ ജപിക്കുന്ന
356 മാരണമന്ത്രമായ് നേരേ വന്നൂ.
357 ആക്കമിയന്നവന്‍ പാട്ടിനേ വാഴ്ത്തുവാ
358 നോര്‍ക്കിലൊരുവര്‍ക്കുമാവൊന്നല്ലേ.
359 ആയിരമാനനമാളുമനന്തനും
360 പേയായ് വരുമത്രെ വാഴ്ത്തുന്നേരം;

361 മുറ്റുമിതിന്നു കൊതിക്കയൊഴിച്ചിന്നു
362 മറ്റൊന്നു വേണ്ട്വതില്ലെങ്ങളിപ്പോള്‍.