കൃഷ്ണഗാഥ - രണ്ടാം ഭാഗം - സ്വര്‍ഗ്ഗാരോഹണം
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

1 ഭ്രൂഭാരം തീര്‍ത്തു തന്മന്ദിരംതന്നിലേ
2 ശോഭാവാനായ് നിന്ന കര്‍വര്‍ണ്ണന്താന്‍
3 പിന്നെയുമോരോരോ കാര്യങ്ങളോര്‍ക്കുമ്പോള്‍
4 തന്നിലേ നണ്ണിനാനന്നൊരുനാള്‍
5 മന്നുടെ ഭാരം ഞാനെല്ലാമേ പോക്കിനേ
6 നെന്നല്ലൊ ചിന്തിച്ചുനില്ക്കുന്നിപ്പോള്‍.
7 ഏതുമേ പോയിതില്ലെന്നതേ തോന്നുന്നു
8 യാദവന്മാരുടെ തിണ്മ കണ്ടാല്‍
9 ഇന്നിവര്‍തന്നെയടക്കിനിന്നീടുവാന്‍
10 മണ്ണിലും വിണ്ണിലുമാരുമില്ലേ.

11 പാലിച്ചുപോരുന്നൊരെന്നെയങ്ങോര്‍ക്കുമ്പോള്‍
12 കാലനുംകൂടി നടുങ്ങുമത്രെ:
13 അന്യന്മാരായുള്ള മന്നവന്മാര്‍ വന്നു
14 ഖിന്നന്മാരാക്കുന്നു പിന്നെയല്ലൊ.
15 രക്ഷിച്ചു നന്നായിപ്പോരുന്ന ഞാന്തന്നെ
16 ഭക്ഷിച്ചുവെന്നതും വന്നുകൂടാ :
17 തങ്ങളില്‍ വമ്പുറ്റു വൈരവും പൊങ്ങിച്ചു
18 തങ്ങളില്‍ത്തല്ലിപ്പൂവെന്നേയാവൂ.
19 എന്നതിനുള്ളൊരു ഹേതുവിന്നെന്തുപോല്‍ ?
20 എന്നവന്‍ ചിന്തിച്ചു നിന്നനേരം

21 നാരദന്മുമ്പായ മാമുനിമാരെല്ലാം
22 ദ്വാരകതന്നിലെഴുന്നള്ളിനാര്‍.
23 ക്രീഡിച്ചുനിന്നുള്ള ബാലകന്മാരെല്ലാം
24 ഓടിച്ചെന്നങ്ങവര്‍ ചാരത്തപ്പോള്‍
25 നാരിമാര്‍വേഷത്തില്‍ പാരാതെ പൂകിച്ചു
26 വീരനായുള്ളൊരു സാംബന്തന്നെ
27 തോല്പിക്കവേണമിമ്മാമുനിമാരെയെ
28 ന്നാത്മത്തില്‍ ചിന്തിച്ചുനിന്നു ചൊന്നാര്‍:
29 "അര്‍ഭഗന്തന്നെയും കാമിച്ചുനിന്നൊരു
30 ഗര്‍ഭിണിതാനിവളുണ്ടോ കണ്ടു?

31 എന്തിവളിന്നു പെറുന്നതെന്നിങ്ങനെ
32 ചിന്തിച്ചു ചൊല്ലണം നിങ്ങളിപ്പോള്‍."
33 ഇങ്ങനെ കേട്ടുള്ള മാമുനിമാരപ്പോള്‍
34 പൊങ്ങിന കോപവും പൂണ്ടു ചൊന്നാര്‍
35 "ധീരയായ്മേവുമിന്നാരി പെറുന്നതു
36 ഘോരമായുള്ളൊരു വന്മുസലം.
37 സംശയമില്ലതുമൂലമായ് നിങ്ങള്‍തന്‍
38 വംശംവുകൂടി മുടിഞ്ഞുകൂടും."
39 ചില്‍ലീലപൂണ്ടുള്ള ധന്യന്മാരിങ്ങനെ
40 ചൊല്ലിനിന്നങ്ങു നടന്നനേരം

41 കൈതവമേയെന്നപ്പൈതങ്ങള്‍ ചിന്തിച്ചു
42 കൈകളും തല്ലിച്ചിരിച്ചു ചൊന്നാര്‍
43 "നന്മുനിമാരുടെ നല്‍വരംമൂലമായ്
44 നന്മകനുണ്ടായി സാംബനിപ്പോള്‍
45 മംഗലം വേരറ്റ ബാലന്മാരിങ്ങനെ
46 തങ്ങളില്‍ ഭാഷിച്ചു നിന്നനേരം
47 നോകുന്നുതെന്നങ്ങു ചൊല്ലിനിന്നീടിനാന്‍
48 ആകുലനായിട്ടു സാംബനപ്പോള്‍."
49 എന്തിതിങ്കാരണമെന്നങ്ങു ചിന്തിച്ചു
50 മന്ദരായെല്ലാരും നില്ക്കുന്നപ്പോള്‍

51 നിന്നൊരു സാംബന്റെ നാഭിയും പൊട്ടിച്ചു
52 വന്നതു കാണായി വന്മുസലം
53 എന്നതു കണ്ടുള്ള ബാലകന്മാരെല്ലാം
54 ഏറിന പേടിയും പൂണ്ടു ചൊന്നാര്‍:
55 "നന്മുനിമാരുടെ ചൊല്ലെല്ലാമിങ്ങനെ
56 ഉണ്മയായ് ചെഞ്ചെമ്മേ വന്നുതല്ലൊ.
57 എന്തു നമുക്കിപ്പൊളിങ്ങനെ തോന്നുവാന്‍
58 അന്ത്യമാം കാലമിതെന്നു വന്നു.
59 "പാരിലേ ലോകരില്‍പ്പാപികള്‍" എന്നൊഴി
60 ച്ചാരുമേ ചൊല്ലായിന്നമ്മെയിപ്പോള്‍,

61 ഇങ്ങനെ ചൊന്നതുതന്നെയും കൈക്കൊണ്ടു
62 മന്ദിരംതന്നിലും ചെന്നു ചൊന്നാര്‍:
63 മാമുനിമാരുടെ ശാപത്തെക്കാണ്മിനി
64 മ്മാപാപിമാരായ ഞങ്ങള്‍മൂലം."
65 യാദവന്മാരതു കണ്ടൊരു നേരത്തു
66 ഖേദവും പൂണ്ട നടുങ്ങും നേരം
67 മൂക്കിന്മേല്‍ കൈവെച്ചു നോക്കിനിന്നീടിനാന്‍
68 മൂര്‍ക്ക്വരെപ്പോലെയക്കാര്‍വര്‍ണ്ണന്താന്‍.
69 ഉഗ്രമായുള്ളൊരു ശാപത്തെക്കാണ്കയാല്‍
70 വ്യഗ്രനായ് നിന്നുള്ളൊരുഗ്രസേനന്‍

71 കമ്മാരെക്കൊണ്ടു പൊടിപ്പിച്ചുനിന്നുടന്‍
72 തിണ്മയില്‍നിന്നുള്ളൊരമ്മുസലം
73 ആഴിനീര്‍തന്നിലങ്ങാക്കിയവ്വണ്ണമേ
74 ശേഷിച്ചുനിന്നൊരു ഖണ്ഡത്തെയും.
75 നീര്‍മ്മേലേ മേന്മലേ വീണുള്ള ചൂര്‍ണ്ണങ്ങള്‍
76 ഊര്‍മ്മികള്‍ കൊണ്ടു വിതയ്ക്കയാലെ
77 തീര്‍ത്ത നീളെ മുളച്ചതു കാണായി
78 തേരകമെന്നൊരു പേരുമായി
79 ഖണ്ഡത്തെ വീണതു കണ്ടൊരുനേരത്തു
80 മണ്ടിച്ചെന്നങ്ങൊരു മീനനപ്പോള്‍

81 വായ്ക്കൊണ്ടു ചാലെ വിഴുങ്ങിനനേരത്ത
82 ങ്ങൂക്കനായുള്ളൊരു ദാശനപ്പോള്‍
83 ഓട്ടമാണ്ടീടുമമ്മീനനെത്തന്നെയും
84 കൂട്ടമേ കൂടിപ്പിടിച്ചു പിന്നെ
85 കാട്ടാളനായിട്ടു കാഴ്ചയായ് നല്കിനാന്‍
86 കാട്ടുടെ പോകുമ്പൊളങ്ങതിനെ.
87 ഭക്ഷണം കൊണ്ടവനക്ഷണം ചെന്നു തന്‍
88 പക്കണം തന്നിലും പുക്കു പിന്നെ
89 ഹേതിയെടുത്തതിലുളെളാരു ലോഹത്തെ
90 ക്കീറിയെടുത്തതു കൊണ്ടുതന്നെ

91 യോഗ്യമായുള്ളൊരു മാര്‍ഗ്ഗണം നിര്‍മ്മിച്ചാന്‍
92 മാര്‍ഗ്ഗമായാക്കുവാന്‍തന്നെ വിണ്ണില്‍,
93 പണ്ടു വന്നീടുന്നൊരിണ്ടലെപ്പോക്കുന്ന
94 കൊണ്ടല്‍നേര്‍വ്വണ്ണന്താനന്നു നേരേ
95 ശാപത്തെക്കൊണ്ടുള്ളൊരാപത്തെച്ചിന്തിച്ചു
96 വേപിച്ചു മേവുന്ന ലോകരുമായ്
97 എന്തിനിച്ചെയ്വതെന്നിങ്ങനെ ചൊല്ലിക്കൊ
98 ണ്ടന്ധരെപ്പോലെയങ്ങായിക്കൊണ്ടാന്‍
99 ശേഷിച്ചുനിന്നൊരു ഭാരവും ചെഞ്ചെമ്മേ
100 ശോഷിച്ചുകൂടിതായെന്നു നണ്ണി

101 പാരം തെളിഞ്ഞുള്ളൊരുള്ളവുമായവന്‍
102 ദ്വാരകതന്നില്‍ വിളങ്ങും നേരം
103 അംഭോജസംഭവന്‍ ജംഭാരിമുമ്പായു
104 ള്ളുമ്പരുമായി വന്നംബരത്തില്‍
105 സംഭാവിച്ചമ്പോടു വമ്പോലും വാക്കുകൊ
106 ണ്ടംഭോജനേത്രനേ വാഴ്ത്തിനിന്നാര്‍:
107 "വേദങ്ങളായുള്ള പാദപംതന്നുടെ
108 മീതേ നിറന്നൊരു ചെന്തളിരായ്
109 അമ്പിന നിമ്പാദമുമ്പോടു സന്തതം
110 കുമ്പിട്ടു കൂപ്പുന്നേന്‍ തമ്പുരാനേ!

111 കേവലനായൊരു നിന്നുടെ വൈഭവം
112 ആവതല്ലേതുമേ വാഴ്ത്തുവാനോ
113 ഏറ്റം തെളിഞ്ഞെന്നെപ്പാലിച്ചുകൊള്ളണം
114 പോറ്റി! എന്നേ ഞാനും ചൊല്ലവല്ലു.
115 എള്ളില്‍ നിറഞ്ഞുള്ളൊരെണ്ണയെപ്പോലെ പോ
116 യുള്ളില്‍നിറഞ്ഞു ജഗത്തിലെങ്ങും
117 സന്തതം നിന്നൊരു നിന്നെയും കാണാതെ
118 യന്ധരായ്േപാകാതോരാരിപ്പാരില്‍?
119 തോയങ്ങള്‍തോറും വിളങ്ങി നിന്നീടുന്ന
120 തോയജവല്ലഭനെന്നപോലെ

121 ജാതങ്ങളായുള്ള ഭൂതങ്ങളുള്ളത്തില്‍
122 ചേതനയായോനേ കൈതൊഴുന്നേന്‍
123 ആദ്യങ്ങളായുള്ള വാക്യങ്ങള്‍കൊണ്ടെങ്ങും
124 വേദ്യനായുള്ളതു നീതാനല്ലൊ.
125 പാരെല്ലാമുണ്ടാവാന്‍ കാരണം നീയല്ലൊ
126 പാലിച്ചുനിന്നതും നീയല്ലൊതാന്‍.
127 കേടുവരുന്നതിന്‍ കാരണമായതും
128 കേവലനായുള്ള നീതാനത്രെ
129 ഇന്ദ്രനായ് നിന്നതും ചന്ദ്രനായ് നിന്നതും
130 ചന്ദ്രക്കലാധരനായതും നീ.

131 മന്ത്രമായ് നിന്നതും തന്ത്രമായ് നിന്നതും
132 ചിന്തിച്ചുകാകില്‍ മറ്റാരുമല്ലേ.
133 അന്തണരോതുന്ന വേദമായ് നിന്നതും
134 അന്തമില്ലാതൊരു നീതാനത്രെ.
135 ഓര്‍ക്കുന്നുതാകിലിന്നിന്നുടെ വൈഭവം
136 ആര്‍ക്കുമേ കാണാവതല്ലയേതും.
137 എന്തൊരു വേലയ്ക്കു ബന്ധമില്ലാതെ നീ
138 ബന്ധമുണ്ടെന്നതു തോന്നിക്കുന്നൂ?
139 ഒമ്പതു വാതിലുള്ളമ്പലം തന്നില്‍പ്പു
140 ക്കമ്പു പൊഴിഞ്ഞു വസിച്ചു പിന്നെ

141 അമ്പലം തന്നെയെനിക്കുള്ളുതെന്നുമ
142 ങ്ങമ്പലമായതു ഞാന്‍താനെന്നും
143 സന്തതമിങ്ങനെ ചിന്തിച്ചുകൊള്‍വാനായ്
144 രണ്ടായി നിന്നെപ്പകുത്തു പിന്നെ.
145 ഊണമുറക്കം തുടങ്ങിനതെല്ലാമേ
146 വേണമൊരുത്തന്നു പാര്‍ത്തുകണ്ടാല്‍
147 മറ്റവനായ നിനക്കു നിനയ്ക്കുമ്പോള്‍
148 മുറ്റും വിളക്കമേ മറ്റു വേണ്ടാ.
149 പന്തിരണ്ടുണ്ടതില്‍ മാടങ്ങള്‍മേന്മേലേ
150 പന്തിരണ്ടാമതില്‍ നിന്നിരിപ്പും.

151 ഓരോരോ വേലതൊട്ടോരോരോ നേരത്തു
152 കീഴേവതന്നിലുമുണ്ടുതാനും.
153 കാരിയമോരോന്നേ ചിന്തിച്ചുറപ്പാനായ്
154 ചാരത്തു നാല്‍വരുണ്ടെപ്പൊഴുതും
155 തന്നില്‍ വരുന്നോരെപ്പാരാതെ ചൊല്‍വാന്തന്‍
156 മുന്നലുണ്ടൈവരുണര്‍ന്നു നന്നായ്
157 വീടുപണിക്കു മറ്റൈവരുണ്ടങ്ങനെ
158 വാട്ടമകന്നുനിന്നെപ്പൊഴുതും
159 സഞ്ചരിച്ചീടുവാന്‍ ചഞ്ചലരായിനി
160 ന്നഞ്ചുപേരുണ്ടതില്‍ തഞ്ചിയെങ്ങും.

161 മൂട്ടില്‍ മുളച്ചങ്ങു മൂന്നായി മേവിനി
162 ന്നോട്ടയാം വള്ളികളുള്ളിലേ പോയ്
163 നീളെപ്പുറത്തുമകത്തുമായങ്ങനെ
164 മേളത്തില്‍നിന്നവര്‍ സഞ്ചരിപ്പൂ.
165 മദ്ധ്യത്തില്‍നിന്നുള്ള വള്ളിതന്നുടെ പോ
166 യെത്തിനിന്നീടുന്നു നിന്നിരിപ്പില്‍.
167 അവ്വഴിതന്നെയറിഞ്ഞുനിന്നീടുവാന്‍
168 ദിവ്യരായുള്ളവരേറ്റമില്ലേ.
169 അമ്പലം വീണു പൊളിഞ്ഞുനിന്നീടുമ്പോള്‍
170 അമ്പിനോടന്യമാമമ്പലത്തില്‍

171 പിന്നെയും പൂകുന്നോമെന്തിതിന്‍ കാരണം
172 എന്നതു ചൊല്‍വോരെക്കണ്ടില്ലെങ്ങും.
173 മായതന്‍വൈഭവമെന്നുണ്ടു ചൊല്ലുന്നു
174 മാന്യരായ് നിന്നുള്ള മാമുനിമാര്‍:
175 അങ്ങനെയാകിലതങ്ങനെയാകട്ടെ
176 എങ്ങള്‍ക്കോ ചേതമില്ലൊന്നുമോര്‍ത്താല്‍;
177 നിന്നുടെ വൈഭവം കാണരുതെന്നതോ
178 നിര്‍ണ്ണയിച്ചീടിനേന്‍ പണ്ടു പണ്ടേ.
179 അന്നിനവെല്ലാമതങ്ങനെ പോകട്ടെ
180 ഇന്നിനി വേണ്ട്വതേ ചൊല്ലവേണ്ടു.

181 അംബുജംതന്നുടെ ഡംബരം പോക്കുമ
182 ന്നിന്വാദം കമ്പമറ്റെങ്ങളുള്ളില്‍
183 അമ്പില്‍ നിന്നീടുന്നൊരമ്പു നീ നല്കുവാന്‍
184 കുമ്പിടുന്നേന്‍ ചെമ്മേ തമ്പുരാനേ!"
185 ഉരുവായ മൊഴികൊണ്ട
186 ഗുരുവായ പരന്തന്നെ
187 പ്പരിചോടു പുകണ്ണവന്‍ തളര്‍ന്നനേരം
188 പെരിയോരു പുരുഹൂത
189 നരികേചെന്നുണര്‍ത്തിനാന്‍
190 അരിയോരു ഹരിയോടു വിരവോടപ്പോള്‍:

191 "ഉടയോനായ്മരുവും നിന്‍
192 കനിവെന്നില്‍ വരുവാനായ്
193 അടിയനുണ്ടരികേവന്നടികൂപ്പുന്നു.
194 എറുമ്പിന്നും പദംതന്നേ
195 കൊടുത്തീടും, കടക്കണ്കൊ
196 ണ്ടുരുമ്മേണം ചരപൂകന്നൊരെന്മേലിപ്പോള്‍
197 അവനിതങ്കനമെല്ലാം
198 അഴകോടങ്ങകന്നുതായ്
199 ഇനി നിന്റെ മനക്കാണ്പില്‍ നിനവെന്തിപ്പോള്‍
200 മനുജന്മാര്‍നയനങ്ങള്‍

201 കൊതികൊള്ളും തിരുമേനി
202 ഇനിയും നിന്നനുവാസം ധരിക്കുമാറോ?
203 ഒരിക്കലും മനക്കാതല്‍
204 തനിക്കു കാണരുതാതേ
205 മറക്കാതല്‍തന്നില്‍വച്ചു മറയ്ക്കുമാറോ?
206 ഒരിക്കല്‍ നിന്തിരുക്കാല
207 ങ്ങരയ്ക്കാല്‍നാഴികനേരം
208 അനക്കാതെ മനക്കാണ്പില്‍ ധരിക്കാകേണം.
209 കനത്തില്‍ വന്നടുത്തീടും
210 മനത്താപം തളര്‍പ്പാന്‍ മ

211 റ്റൊരുത്തനുണ്ടിവനെന്നു നിനയ്ക്കൊല്ലാതെ
212 അനല്പമായ്പലപ്പോള്‍ വ
213 ന്നലല്പാടങ്ങകറ്റുവാന്‍
214 ഭവല്പാദം തന്നില്‍ ചെമ്മേ തലപ്പെട്ടേഞ്ഞാന്‍.
215 ജനിപ്പോരു വിനപ്പാടും
216 ഇനിപ്പോരുമെനിക്കെന്നു
217 മനക്കാപില്‍പലപ്പോഴും നിനയ്ക്കാകേണം
218 ചെറുപ്പമായിരുന്നനാള്‍
219 ചെറുപ്പിള്ളര്‍ പലരുമായ്
220 ഉരത്തോരു വനത്തില്‍പോയ് ചിലപ്പോഴെല്ലാം.

221 മനക്കാതല്‍ മയക്കിനീ
222 കളിക്കും നല്‍ക്കളി കാണ്മാന്‍
223 കൊതിക്കുന്നുതെനിക്കോയിന്നിരക്കണ്ണെല്ലാം
224 ഉമിണ്ണും വായ്മലര്‍ത്തേനും
225 അമിണ്ണോരു നിലന്തന്നില്‍
226 തമിണ്ണു നീയുരുണ്ടങ്ങു പുരണ്ടനേരം
227 അണഞ്ഞു വന്നഴിഞ്ഞൊന്നു
228 പുണര്‍ന്നില്ലെന്നതുകൊണ്ടു
229 പിണഞ്ഞീടുന്നകക്കാപില്‍ കനമ്മാലിപ്പോള്‍.
230 മരണം വന്നണഞ്ഞീടും

231 വ്യസനം കൊണ്ടുഴന്നീടും
232 കരണങ്ങള്‍തളര്‍ന്നങ്ങു വരുന്നനേരം
233 ശരണമായ് മുനികള്‍ക്കു
234 മരുവും നിന്‍ ചരണങ്ങള്‍
235 മരണമാലകറ്റുമാറരുളിടേണം.
236 ജഗദീശാ! പരന്നിന്നോ
237 ടഗതിയായ്മരുവും ഞാന്‍
238 ജളതപൂണ്ടളവേറെപ്പറഞ്ഞതെല്ലാം
239 നമുക്കുള്ളോനിവന്താനെ
240 ന്നതു നണ്ണിപ്പൊറുക്കേണം

241 നമസ്കാരം, നമസ്കാരം നിനക്കെപ്പോഴും."
242 പുതിയ ചൊല്‍കൊണ്ടപ്പുരുഷന്തന്നെയ
243 പ്പുരുഹൂതന്നിന്നു പുകണ്ണപ്പോള്‍
244 മുദിതരായുള്ള മുനികളെല്ലാമ
245 മ്മുകില്‍വര്‍ണ്ണന്നെപ്പുകണ്ണാരേ:
246 "അരുതേതും നിന്റെ ചരിതങ്ങളെങ്ങള്‍
247 ക്കുരചെയ്വാനയ്യോ, മുകില്‍വര്‍ണ്ണാ!
248 മറകളായും തല്‍പ്പൊരുളായും പിന്നെ
249 മറഞ്ഞല്ലൊ നീതാന്‍ മരുവുന്നു.
250 ദഹനനായതും തപനനായതും

251 പവനനായതും പരനേ! നീ.
252 അവനിയായതും ഗഗനമായതും
253 അഴകില്‍ വാണെഴും പരനേ! നീ.
254 അരുണനായതും വരുണനായതും
255 കരുണക്കാതലേ, പരന്നീയേ.
256 മദനനായ് ചെന്നു മനതാരില്‍ നിന്നു
257 മലിനരാക്കുന്നോന്‍ ചിലരേ നീ.
258 അകതാരില്‍ നല്ലൊരുറവുണ്ടാക്കിനി
259 ന്നഴല്‍ തീര്‍ത്തീടുന്നോന്‍ ചിലര്‍ക്കെല്ലാം
260 സമനായ്മേവുന്ന യമനായ് നിന്നങ്ങു

261 കമയൂട്ടീടുന്നോന്‍ ചിലരെ നീ.
262 നരകമായൊരു കടല്‍തന്നില്‍നിന്നു
263 കരയേറ്റീടുന്നോന്‍ കനിവോടേ.
264 ചരണത്താരില്‍ നിന്നടിമയായ് പുക്കു
265 മരുവുമെങ്ങളില്‍ നിനവെന്തേ?
266 കുസുമം തന്നിലേ മണംപോലെ നിന്നു
267 ഭൂവനങ്ങളെങ്ങും നിറഞ്ഞോനേ!
268 കുടികൊള്‍കെങ്ങള്‍തന്മനക്കാപില്‍ വന്നു
269 കവലയും വെല്ലും നിറത്തോനേ!
270 മരണമുണ്ടിനി വരുവാനെന്നോര്‍ത്തു

271 പരനേ, മാഴ്കുന്നു മനമയ്യോ!
272 കഴല്‍തൊഴുന്നെന്നില്‍ കനിവുണ്ടാകണം
273 കരുണക്കാതലേ, വിരവോടേ.
274 കമലാതന്നുടെ കരതളിര്‍തന്നാല്‍
275 കലിതമായൊരു കഴലെന്നില്‍
276 വിലസേണം ചെമ്മേ മറുവില്ലാതൊരു
277 മുകുരം തന്നിലേ മുകം പോലെ.
278 നിടിയോരന്തകന്‍ കൊടുതായെങ്ങളെ
279 ക്കടുതായല്ലൊ വന്നണയുന്നു;
280 കമലക്കണ്മുന കനിവോടെങ്ങളോ

281 ടണയേണ്ടും കാലമണഞ്ഞുതേ.
282 ഇനിയുമെങ്ങള്‍ക്കു ജനനിതന്നുടെ
283 ജഠരം പൂവാനോ മടിയുണ്ടേ.
284 അതിനു നിന്നുടെ കരുണയില്ലായ്കില്‍
285 കഴിവില്ലേതുമേ കടല്‍വര്‍ണ്ണാ !
286 പരനേ, നിന്നുടെ ചരണപ്പുമ്പൊടി
287 പലപ്പോഴുമെങ്ങള്‍തലതന്നില്‍
288 മരുവീടേണമേ പിറവിയുണ്ടാകില്‍
289 മലര്‍മാതിന്‍മാര്‍വ്വു പുണര്‍വോനേ !
290 പെരുതായുള്ളൊരു ദുരിതവാരിധി

291 തരണമെങ്ങള്‍ക്കു തരവേണം
292 അതിനു നിന്നുടെ ചരണസേവയാം
293 അരിയൊരു തോണിയരുളേണം.
294 അടിമയായ് പുക്കോരിവരേ ഞാനെന്നും
295 വെടിയുന്നീലെന്ന നിനവാലേ
296 അഴല്‍ തീര്‍ത്തീടും നിങ്കഴലില്‍ ചേര്‍പ്പൊരു
297 കനിവുണ്ടാകേണമിനിയയ്യോ!"
298 രുദ്രരും വരനാഗഭൂഷണ
299 മുദ്രിതാംഗകരായുടന്‍
300 ഭസ്മധൂളി ധരിച്ചു വന്നിങ്ങു

301 പത്മനേത്രനെ വാഴ്ത്തിനാര്‍:
302 "ക്ഷീരസാഗരവാരിരാശിയില്‍
303 നാഗവീരവരാസനേ
304 താരില്‍മാതൊടുകൂടി മേവിന
305 നീരജായതലോചനാ!
306 പാരുലാവിന നീരദാവലി
307 നേരെഴും തവ പൂവല്‍മെയ്
308 പാരമുള്ളിലെഴുന്നു തോന്നുക
309 ഘോരപാതകശാന്തയേ
310 പാരിടത്തിലുരത്തുനിന്നൊരു

311 ഭാരമമ്പൊടു പോക്കുവാന്‍
312 പാരില്‍ വന്നു പിറന്നുതെന്നതു
313 ചേരുന്നില്ലിതു ചെഞ്ചെമ്മേ;
314 പാരിടത്തെയകത്തെടുത്തൊരു
315 ചാരു നിന്നുടല്‍തന്നെയും
316 ആദരിച്ചു ധരിച്ചുനിന്നതു
317 മേദിനിക്കു പൊറുക്കുമോ?
318 നാമരൂപമകന്നുനിന്നൊരു
319 നാഥനേ, നളിനേക്ഷണാ !
320 നാരദാദിഭിരാനതം തവ

321 നാമരൂപമുപാസ്മഹേ.
322 വീതരാഗ മുനീന്ദ്രവന്ദിത
323 ബോധരൂപ ദയാനിധേ !
324 വീക്ഷണാന്തമതെന്നില്‍ നല്കുക
325 മോക്ഷദം കരുണാസ്പദം.
326 ഏവമെന്നതു ദൂരമായതില്‍
327 മേവിനിന്നൊരു ദേവനേ!
328 വേദനാവലി വേര്‍വിടുപ്പൊരു
329 പാദസേവ വഴങ്ങു നീ.
330 ധാരണാദികളാചരിച്ചെഴും

331 ആരണാദികളാദരാല്‍
332 ഘോരരായ കൃതാന്തകിങ്കര
333 വാരണായ വനാന്തരേ
334 നിന്നു നീതിയിലുള്ളില്‍ നണ്ണിന
335 നിമ്പദം നിഖിലേശ്വരാ !
336 ഊനമറ്റു തെളിഞ്ഞു തോന്നുക
337 മാനസേ മദലാലസേ.
338 കേശവാദികനാമമാണ്ടെഴും
339 ഈശ ! നിന്‍ നയനാഞ്ചലം
340 ക്ലേശപാശവിനാശമെങ്ങളില്‍

341 ഏശുമാറരുളേണമേ.
342 ദേവദേവ ! ദയാനിധേ ! തവ
343 ചേവടിത്തണല്‍ കേവലം
344 പാതകാതപശാന്തയേ മമ
345 നാഥ ! നല്കുക സാദരം.
346 വൃഷ്ണിവീര ! വിരിഞ്ചവന്ദിത !
347 കൃഷ്ണ ! രാമ ! കൃപാംബുധേ !
348 പുഷ്ക്കരേക്ഷണ ! പൂരിതാഖില !
349 നിഷ്ക്കളാത്മകനേ ! നമഃ
350 വേദസാരവിനോദനേ ! നമഃ

351 വേദപാലകനേ ! നമഃ
352 വേദവേദികള്‍വേദ്യനേ ! നമഃ
353 വേദമായവനേ നമഃ
354 ഉത്തമകാന്തി മെത്തിയിരുന്ന
355 നിത്യനെ നീതിയൊടെ
356 ഭക്തി പൊഴിഞ്ഞു ചിത്തമഴിഞ്ഞു
357 രുദ്രര്‍ പുകണ്ണനേരം
358 അശ്വികളെന്നും വിശ്രുതരായി
359 മിശ്രിതരായ വാനോര്‍
360 അച്യുതസേവ ചെയ്വതിനായി

361 നിശ്ചലരായ് പുകണ്ണാര്‍:
362 "സന്തതമാണ്ട ബന്ധുരകാന്തി
363 ചിന്തിയെഴുന്ന നിന്മെയ്
364 അന്തികമാളുമന്തകഭീതി
365 ഉന്തിയകറ്റുവാനായ്
366 അന്ധതകൊണ്ടു മന്ദതപൂണ്ട
367 മന്മനക്കാപുതന്നില്‍
368 സുന്ദരമായി നിന്നു വിളങ്ങു
369 കെന്നുമെഴുന്നു മേന്മേല്‍.
370 ഭാരതമായ പോരിലിഴിഞ്ഞു

371 വീരതപൂണ്ട മന്നോര്‍
372 നേരില്ലയാത ധീരതപൂണ്ട
373 പോരു തുടങ്ങുമപ്പോള്‍
374 പാര്‍ത്ഥനില്‍മേവുമാര്‍ത്തി കളഞ്ഞു
375 തേര്‍ത്തടമാണ്ട നിന്നെ
376 ചീര്‍ത്തെഴുമല്ലല്‍ തീര്‍പ്പതിനായി
377 വാഴ്ത്തി വണങ്ങി നിന്നേന്‍.
378 വിണ്ടലരുള്ളിലിണ്ടല്‍ തിരണ്ടു
379 മണ്ടിവരാതവണ്ണം
380 കണ്ടുകൊള്ളേണമിണ്ടല്‍കളഞ്ഞു

381 കൊണ്ടല്‍നേര്‍വര്‍ണ്ണനെ ! നീ.
382 നിഷ്കളനായ നിന്‍കഴലെന്നില്‍
383 നില്ക്കുമാറാകവേണം
384 ഉല്ക്കടയായി നിത്യമെഴുന്ന
385 ദുഷ്കൃതി പോക്കുവാനായ്.
386 ഭക്തി പൊഴിഞ്ഞ മാമുനിമാര്‍ക്കു
387 മുക്തി കൊടുത്ത നാഥാ !
388 ദുഃസ്ഥിതി ചേര്‍ക്കുമത്തല്‍ കളഞ്ഞു
389 ചിത്തമഴിഞ്ഞു നിന്മെയ്
390 എത്തുക വന്നു മൃത്യുവശത്തില്‍

391 അത്തല്‍ പെടാതവണ്ണം.
392 സങ്കടമായ വങ്കടല്‍ തീര്‍ത്തു
393 തങ്കരയേറ്റുവാനായ്
394 നിങ്കനിവായ ജംഘകളൂക്കും
395 പങ്കജലോചന ! നീ
396 വങ്കനിവാണ്ടു നല്കുവതിന്നു
397 ശങ്ക കൊടുക്കൊല്ലാതെ.
398 മന്ദതപൂണ്ടു നിന്നെ മറന്നു
399 സുന്ദരിമാരുമായി
400 നന്ദന ലീല സന്തതമാണ്ടു

401 നിന്ദിതരായ ഞങ്ങള്‍
402 ചെന്നിനി വീണു വന്‍ നരകത്തില്‍
403 നിന്നുഴലുന്ന കാലം
404 ഹൂംക്യതിപൂണ്ട കിങ്കരര്‍ വന്നു
405 ശങ്ക കളഞ്ഞു ചാലേ
406 ചെങ്കനല്‍തന്നിലെങ്ങളെ വീഴ്ത്തു
407 സങ്കടമാക്കുമപ്പോള്‍
408 പങ്കജമങ്ക കങ്കണമാണ്ട
409 തങ്കരപങ്കജത്താല്‍
410 ചുബിതമായ നിന്‍പദമുറ്റു

411 വന്തുണയാകവേണം.
412 പിന്തുമയോര്‍ക്കിലന്ധകനാഥാ!
413 നിന്തുണയെന്നിയില്ലേ.
414 കൈതവമറ്റു നിങ്കഴല്‍ വന്നു
415 കൈതൊവോരു പുണ്യം
416 എങ്ങളില്‍ വന്നു തങ്ങുകവേണം
417 ഇങ്ങനെ മേലിലെന്നും.
418 ഖേദിതയായ മേദിനിതന്നെ
419 വേദന തീര്‍ത്തു നന്നായ്
420 ആദരവോടു ഭാരമിറക്കി

421 നീതിയില്‍ വയ്പതിനായ്
422 വൃഷ്ണികളാണ്ട ഭൂമിയില്‍ വന്നു
423 കൃഷ്ണനായ് നിന്ന നിന്നെ
424 വമ്പെഴുമല്ലല്‍ തപെടുമാറി
425 ന്നമ്പൊടു കുമ്പിടുന്നേല്‍."
426 ഉത്തമരായുള്ളശ്വികളേറ്റം
427 ഭക്തിപൊഴിഞ്ഞു പുകണ്ണുതെളിഞ്ഞു
428 അച്യുതപാദസരോരുഹയുഗ്മം
429 നിശ്ചലരായി വണങ്ങിനനേരം
430 ദ്വാദശരെന്നിപ്പാരിടമെങ്ങും

431 വേദിതരായുള്ളോദിത്യന്മാര്‍
432 ദ്വാരകതന്നിലിരുന്നു വിളങ്ങും
433 വാരിജനേത്രനെ വാഴ്ത്തിച്ചൊന്നാര്‍:
434 "കന്മഷനിവഹം കടുകപ്പോക്കും
435 നിന്‍പദമമ്പില്‍ കുമ്പിട്ടെങ്ങള്‍
436 പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നൂതൊന്നിനെയുണ്ടി
437 ന്നാര്‍ത്തത്രാണപരായണനേ ! കേള്‍
438 "എന്നുടെ ദാസന്മാരിവ"രെന്ന
439 ങ്ങുന്നിച്ചീടും വങ്കനിവാലേ
440 തണ്മകളഞ്ഞന്നന്മവരുത്തും

441 കമുന നല്കുകയെങ്ങളില്‍ മെല്ലെ.
442 ജനനമഹാംബുധിതന്നടുവേ വീ
443 ണനിശമുഴയ്ക്കും ജനനിവഹങ്ങള്‍
444 സുതജനസഹജസ്നിഗ്ദ്ധന്മാരാം
445 മുതലള്‍ വായില്‍ പാഞ്ഞും പാഞ്ഞും
446 ജായകളായുള്ളാവര്‍ത്തത്തില്‍
447 പോയിച്ചെന്നുടനാണും കേണും
448 ക്ലേശമിയന്നന്നാശകളെന്നും
449 വീചികള്‍തോറുമലഞ്ഞു കരഞ്ഞും
450 മായാകാരം തോയം തന്നില്‍

451 പായം പായം മുങ്ങീ നടുങ്ങി
452 ഒരു കരയെങ്ങുമണഞ്ഞു നിലാതെ
453 തെരുതെരെ നീന്തിത്താന്തന്മാരായ്
454 പെരുകിന താപമിയന്നു തളര്‍ന്നും
455 കരുതിനതോറുമുഴയ്ക്കുന്നല്ലൊ;
456 കരുണാവാനായ്പരിണതനാം നിന്‍
457 ചരണസരോരുഹയുഗ്മം തന്നെ
458 കൈതവമെന്നതു കൈവിട്ടമ്പില്‍
459 കൈതൊഴുതീടുക വല്ലാഞ്ഞത്രെ.
460 മരണമണഞ്ഞു പിണഞ്ഞു ചമഞ്ഞു

461 മനതളിരനിശം മാഴ്കുന്നൂതേ
462 ചരണസരോജമൊഴിച്ചു ഹരേ ! തേ
463 ശരണം നൈവ നമുക്കു പുരാനേ!
464 പാര്‍ക്കെഴുമല്ലല്‍ തളര്‍ത്തുവതിന്നായ്
465 ഗോക്കളെ മേച്ചുനടന്ന പുരാനേ !
466 വാക്കുകളാര്‍ക്കുമൊരിക്കലുമോര്‍ത്താല്‍
467 ചേര്‍ക്കരുതാത മറക്കരളേ ! നമഃ
468 രാധാപീനപയോധരകലികെ
469 യ്ക്കാധാരായിതമാറുടയോനേ!
470 വേദാന്താംബുധിതന്നില്‍ നടക്കും

471 വേധോ വേദിതരുപ ! നമസ്തേ.
472 ബാധാഭണിതിയകന്നു വിളങ്ങും
473 ബോധാനന്ദമയാത്മകനായി
474 വേദാംഭോനിധിതന്നിലെഴും നിന്‍
475 പാദാം ഭോജപരാഗലവം നാം
476 മായാധൂളിമലീമസമാമി
477 മ്മാനസമുകരം ശോധിപ്പാനായ്
478 കാരുണ്യാമൃതവാരിനിധേ! കേള്‍
479 പാരം പാരം യാചിക്കുന്നു.
480 മുനിജനമാനസനിലയ ! മുരാരേ !

481 മുകില്‍നിരതരമാം നിറമുടയോനേ !
482 ഹരിഹരവന്ദിതചരണ ! നമസ്തേ;
483 ഹരി ഹരി ഹരി ഹരി ഹരി ഹരി ഹരി ഹരി
484 നരഹരിരൂപമിയന്നതികോപാല്‍
485 അസുരമദത്തെയടക്കിയൊടുക്കി
486 നഖമുഖവിദലിതദനുജ! നമസ്തേ; ഹരി
487 നതജനപാതകനാശനനായി
488 ക്ഷിതിതലമാണ്ടു നടന്ന പുരാനേ!
489 നഗവരകല്പിതഛത്ര! നമസ്തേ; ഹരി
490 കടല്‍മകള്‍തന്റെ കരതളിര്‍തന്നോ

491 ടുടമയില്‍മേവും കഴലുടയോനേ!
492 കരതലകലിതദരാഢ്യ ! നമസ്തേ; ഹരി
493 കമലദലായതലോചന ! വിഷ്ണോ !
494 കമലാകാമുകനായ പുരാനേ!
495 കരിവരതുരഗകൃതാന്ത ! നമസ്തേ; ഹരി
496 മുഖരിതവംശനിനാദം കൊണ്ട
497 ങ്ങഖിലാനന്ദമിയറ്റുന്നോനേ!
498 വരതരവാരിജവദന ! നമസ്തേ; ഹരി
499 പൂതനതന്നുയിരൂമ്പിക്കൊണ്ടവള്‍
500 പാതനനായ പരാപരമൂര്‍ത്തേ!

501 മറപൊരുളാകിന നാഥ ! നമസ്തേ: ഹരി
502 ബുധജനമാനസമധുപകുലാനാം
503 മധുജലപൂരിതജലരുഹമേ! കേള്‍
504 മധുമഥനാഖിലനാഥ ! നമസ്തേ ; ഹരി
505 ഫണിവരമേനിക്കണിവായ് നില്ക്കും
506 ഗുണഗണമിയലും മെയ്യുടയോനേ!
507 ചിരതരമെന്നില്‍ വസിക്ക നമസ്തേ; ഹരി
508 വ്രജകുലനാരികള്‍ പാല്‍ തയിര്‍മൂലം
509 ചതുരതരം നല്‍ച്ചതിയുടയോനേ!
510 ഉപനിഷദംബുജഹംസ ! നമസ്തേ; ഹരി

511 സുരവരകരതലസരസിരുഹത്തി
512 ന്നരിയനിലാവാം പെരിയ പുരാനേ !
513 വരമുനിസേവിതചരണ ! നമസ്തേ; ഹരി
514 മരതകനിരവന്നടിതൊഴുതീടും
515 വരതരനിറമാം പരിചുടയോനേ !
516 സുരവരപരിചിതചരിത ! നമസ്തേ;
517 ഹരി ഹരി ഹരി ഹരി ഹരി ഹരി ഹരി ഹരി "
518 നിമേഷം വെടിഞ്ഞോര്‍ നിരന്നീടിനോര
519 ന്നിജേ മന്ദിരേ നിര്‍മ്മലേ സംവസന്തം
520 ഗുണാതീതരൂപം രമാധീശമേവം

521 ദിനാധീശ്വരന്മാര്‍ പുകണ്ണോരുനേരം
522 നിലിമ്പാധിനാഥന്‍ ബലംകൊണ്ടു മേന്മേല്‍
523 നലംചേര്‍ന്ന നാകേ വസിക്കും വസുക്കള്‍
524 മറക്കാതലാമമ്മധുദ്വേഷിതന്റെ
525 മനക്കാണ്പില്‍ മോദം പുലമ്പെപ്പുകണ്ണാര്‍:
526 "പിറപ്പും മരിപ്പും പിണഞ്ഞെത്രനാളു
527 ണ്ടലല്പാടില്‍ വീണങ്ങുഴയ്ക്കുന്നുതെങ്ങള്‍
528 അനദ്ധ്യായമെന്നും വരുത്തീടുമാറ
529 മ്മനത്താരിലേതും ദയാവില്ലയോ ചൊല്‍;
530 ചലല്‍ക്കുന്തളം ചഞ്ചലാപാംഗരമ്യം

531 മിളല്‍ക്കുണ്ഡലോല്ലാസിഗണ്ഡാഭിരാമം
532 മൃദുസ്മേരമേവം മുഖാംഭോരുഹന്തേ
533 സ്മരിക്കായ്വരേണം മരിക്കുന്നനേരം
534 സരില്‍കൂപതോയപ്രവേശന ഭാസ്വാന്‍
535 ബഹുത്വേന രൂപേണ നില്‍ക്കുന്നപോലെ
536 സമസ്തേഷു ഭൂതേഷ്വനുസ്യൂതമീഡേ
537 നിരസ്താമയം ത്വാം മനസ്താപശാന്തെ്യെ.
538 ഘടഭാവകാലേ തദാകാശലേശം
539 മഹാകാശരൂപേണ നില്ക്കുന്നപോലെ
540 ശരീരാവസാനേ ശരീരം വിഹായ

541 സ്വരൂപേണ നില്ക്കും വിഭോ ! കൈതൊഴുന്നേന്‍
542 മഹാമോഹമാളും മഹാലോകരില്‍ തന്‍
543 ഗുഹാവാസമീടും മഹാനായ നിന്നെ
544 അഹോ! കാണ്ക വല്ലാഞ്ഞലഞ്ഞങ്ങുമിങ്ങും
545 മുദാ കാണ്ക പായുന്നയീ കണ്ടുകൊള്‍വാന്‍.
546 ശിലായാമൊരുത്തന്‍ ജലേ മറ്റൊരുത്തന്‍
547 കലാലാദിശില്പേ പരന്‍ പാവകാദൗ;
548 കരാരൂഢപിണ്ഡം കനം കാണവല്ലാ
549 ഞ്ഞൊരോപാടു പായ്വൂ പയിച്ചെന്നപോലെ.
550 മനത്താരിലിന്നിങ്കഴല്‍ത്താരുറപ്പി

551 ച്ചനര്‍ത്ഥാഗമം വേരനക്കിക്കളഞ്ഞ
552 ങ്ങിരിപ്പോരു പുണ്യം പലപ്പോഴുമിന്നീ
553 മരിപ്പോളവും കേള്‍ നമുക്കേകവേണം.
554 തടിക്കിങ്കരന്മാരടിക്കുന്നനേരം
555 തടുത്തീടവല്ലാരടുത്തോരുമാരും
556 കടല്‍ക്കന്നിതന്റെ കരത്താമരത്താര്‍
557 പിടിച്ചന്നുവന്നങ്ങടുത്തെങ്ങള്‍മുന്നല്‍
558 തടുത്തീടവേണം പൊറുത്തീടവല്ലാ
559 ഞ്ഞലല്‍ക്കൊണ്ടലല്പെട്ടുഴയ്ക്കുന്നനേരം.
560 ജഗല്‍ക്കന്ദമേ ! നന്ദഗോപാംഗഭാഗേ

561 മിളല്‍കൗതുകംവാണ കാരുണ്യരാശേ!
562 നിനക്കേഷ നിത്യം നിതാന്തം തൊഴുന്നേന്‍
563 മനക്കാതല്‍മദ്ധ്യേ വസിക്കേണമേ നീ.
564 മഴക്കൊണ്ടല്‍ വന്നങ്ങഴല്ക്കൊണ്ടു നേരേ
565 കഴല്‍ത്താര്‍പിടിക്കും നിറത്തൊടു മേവി
566 വ്രജസ്ത്രികള്‍മദ്ധ്യേ കളിക്കുന്ന നിന്നെ
567 ക്കുറിക്കൊണ്ടു നിത്യം കുളുര്‍ക്കെഴുത്തൊഴുന്നേന്‍.
568 ഉരോമദ്ധ്യദേശേ സരോജാലയാന്താം
569 പരീരംഭലോലാമ്മുദാ ധാരയന്തം
570 പുരാരാതിതന്റെ ശരീരാര്‍ദ്ധഭാഗേ

571 മുരാരേ! വസന്തം ഭവന്തം തൊഴുന്നേന്‍.
572 കുയില്‍പ്പേടചൊല്ലില്‍ കനത്തീടിനോര
573 മ്മനസ്താപമേറ്റം കൊടുക്കുന്ന വേണോ !
574 സ്വവക്ത്രേണ നിന്മെയ്യണയ്ക്കുന്നനേര
575 ത്തുണര്‍ത്തീടു നീ ഞാനുഴയ്ക്കുന്നതെല്ലാം.
576 വ്രജസ്ത്രീകളെല്ലാം വിളിച്ചാശൂ നേരേ
577 കളിച്ചോടി നീന്തിക്കളിക്കുന്നനേരം
578 ഒളിച്ചമ്പില്‍ മെല്ലെന്നകത്തൂട്ടു പുക്ക
579 ക്കലത്തിങ്കല്‍ നിന്നങ്ങെടുത്തോരു വെണ്ണ
580 സ്വഹസ്തേ ധരിക്കും വിഹസ്തേതരാത്മന്‍ !

581 സമസ്തേശ ! നിത്യം നമസ്തേ നമസ്തേ.
582 കമലാകരപരിലാളിതകഴല്‍തന്നിണ കനിവോ
583 ടമരാവലി വിരവോടഥ തൊഴുതീടിന സമയേ
584 വിവിധാഗമവചസാമപി പൊരുളാകിന ഭഗവാന്‍
585 വിധുശേഖരനപഗമ്യ ച മധുസൂദനസവിധേ
586 ദ്വിജശാപജവിപദാണ്ടൊരു നിജവംശവുമഖിലം
587 വ്രജിനാര്‍ണ്ണവസലിലേ പരമവപാത്യ ച സഹസാ
588 അവശേഷിതമനീഭരം അഖിലം പരമഴകോ
589 ടവനോദിതലവോടെഴും അവനോടയമവദല്‍.
590 ദലിതാഞ്ജനനിരയം വരവലശാസനമണിയും

591 കലിതാദരമടികുമ്പിടെ മരുതും നിറകലിതം
592 ഖലശാസന! നലമാണ്ടെഴും അണിമെയ്തവ തൊഴുതേന്‍
593 മലര്‍ മാനിനിമണിമാര്‍വതു പരുകീടിന പരനേ !
594 ഫണിനായകനണിവായൊരു തിരുമെയ്തവ പുകഴ്വാന്‍
595 പണിയാകിലുമണയായ്വരികനിശം മമ വചസാം
596 ഇരുള്‍വന്മുകില്‍ തരമാം തവ കചകാനനനിചയം
597 പരിചോടയി ഹൃദയേ മ്മ കുടികൊള്ളുക കുടിലം
598 നിരകൊണ്ടാരു വരിവണ്ടൊടു തിറകൊണ്ടൊരു കുരുളി
599 ന്നിരുള്‍ കൊണ്ടലില്‍ നിനവുണ്ടിനിയിരുതെണ്ടവുമിയല്‍വാന്‍
600 വിധുപോതകമടികുമ്പിടം അഴകീടിമ നിടിലം

601 മധുകൈടഭമദനാശന! മഹിതം തവ തൊഴുതേന്‍.
602 മധുമല്ലിക വളര്‍വില്ലവ വളര്‍വില്ലൊടു നിതരാം
603 ഉരതല്ലിന വരചില്ലികള്‍ വരമേകുക മ്മ തേ.
604 കടല്‍മാനിനിമുഖപങ്കജമധുപായിതമയി തേ
605 നയനാംബുജമിത ഞാനയി നരകാന്തക ! തൊഴുതേന്‍.
606 നലമീടിന നയനാഞ്ചലം അഖിവോടയി തഴുകു
607 ന്നണികാതിണ തുണയാകയി മനക്കാമ്പിനു മ്മ തേ
608 തിലസൂനമിതലിനവോടയി പലപോതടിപണിയും
609 തിരുനാസിക തിറമോടിത തൊഴുതേനഹമകമേ.
610 ഉരുമണ്ഡനമണികണ്ഡലപരിമണ്ഡിതമിത ഞാന്‍

611 അണിഗണ്ഡകയുഗളം തവ ജനിഖണ്ഡന ! തൊഴുതേന്‍.
612 മലര്‍മാനിനിമനക്കാമ്പിനു മദനാമയരുളും
613 മണിവായ്മമ മനക്കാമ്പിനൊരണിവായ് വരികനിശം.
614 പരിനിന്ദിതമൃദുകുന്ദകമുരുനന്ദികരസനം
615 വരദം തവ വരദന്തമിതസദന്തക ! തൊഴുതേന്‍.
616 അണിപുഞ്ചിരി തുണയായെഴും അമലം തവ വചസാം
617 നിചയം മമ ചെവികള്‍ക്കയി വശമായ് വരികിനിയും.
618 അഘസൂദന! മഘവന്മുഖ മഖഭോജികള്‍ തൊഴുമീ
619 മുഖപങ്കമഘപങ്കജ വിപദം കളകകലെ.
620 വളര്‍കംബുവൊടളവേറിന കലഹം പരമിയലും

621 ഗളകാന്തിയില്‍ വിളയാടുക ഗളിതാപദി മനതാര്‍.
622 പരിചോടയി കടല്‍മാനിനിതടവന്മുല മരുവും
623 തിരുമാറിടമിത ഞാനയി പരിപാലക ! തൊഴുതേന്‍.
624 പരിതാപദമസുരാവലിമനതാരിലിതനിശം
625 കരതാര്‍ തവ ദുരിതാപഹം ഇത ഞാനയി തൊഴുതേന്‍.
626 മധുരം വലിപരിപൂരിതം ഉദരം തവ സുഭഗം
627 ദുരിതാവലിഭിദുരം മമ വരവേണമിതനിശം.
628 തരുണാരുണകിരണാവലി തരമീടിന വസനം
629 കരണേ മമ പരിഖേലതു കരുണാകര ! നിതരാം.
630 കലയേ ഹൃദി മണിമേഖല മതുവീടിന ജഘനം

631 കടല്‍മാനിനിസുകൃതാവലി വിലസീടിന നിലയം
632 വലസൂദനമണികമ്പമിതിടയും തുടയുഗളം
633 വടിവോടയി വരമേകുക വരദാധിപ ! മമ തേ.
634 പരിചീടിന കരികുംഭമിതുരുകുംപടി മരുവും.
635 വരജാനുകയുഗളം തവ മുരശാസന ! തൊഴുതേന്‍
636 മലരമ്പനു തരമമ്പിന ശരധിദ്വയമിടയും.
637 വരംജംഘകള്‍ കരയേറ്റുക ദുരിതാര്‍ണ്ണവസലിലാല്‍.
638 കമഠാകൃതി തൊഴുതീടിന സുഷമാപരികലിതം
639 പ്രപദം മമ വിപദം കളകപദം തവ വിപദാം.
640 ചരണായിതസരസീരുഹപരിശോഭിതദലമായ്

641 വിലസീടിന വിരല്‍തന്‍ നിര കരുതീടുക മനമേ !
642 മഖഭോജികള്‍മകുടാഞ്ചിതമണികോടികളുരസും
643 നഖമാലകള്‍ തൊഴുതേനഹം അഘജാലകമകല്‍വാന്‍.
644 ദ്വിജപങ്കജവരരേഖകള്‍നിര ചിന്തിന കഴല്‍തന്‍
645 തലമമ്പുക മമ ചേതസി മധുസൂദന ! സതതം.
646 പദനിന്ദിത മൃദുപങ്കജനഖനിന്ദിതഖഗ തേ
647 ഗളനിന്ദിതവരകംബുകുഭുജനിന്ദിതഭുജഗം
648 സ്മിതനിന്ദിതവരകുന്ദകമുഖനിന്ദിതശശഭൃല്‍
649 കചനിന്ദിത തിമിരം തവതിരുമെയ് പരികലയേ.
650 കരവാരിജപരിശോഭിതദരവാരിജമമലം

651 വരവാരിജനിലയാകരപരിലാളിതചരണം
652 പദവാരിജപതിതാമയപരിനോദനനിപുണം
653 നവവാരിജനയനം തവ തിരുമെയ് പരികലയേ
654 നിഗമാവലി പുകഴും തവ ചരണാംബുജയുഗളം
655 നിയതം മമ മനകാണ്പിനു നിനവായ് വരികിനിയും.
656 പെരുതാകിന ദുരിതാമയപരിതാപഹമയി നിന്‍
657 ചരിതാമ്യതമുരചെയ്കയി രസനാ മമ രസികാ.
658 ധരണീധര! കരുണാകര! ശരമാഗതജനതാ
659 പരിപാലനനിരതാഖിലദുരിതാപഹ ജഗതാം
660 കലിനാശന കബളീകൃതനവനഛഃശ ! തൊഴുതേന്‍

661 വിലസീടുക നിയതം മയി നിരൃണാതവ കരുണാ.
662 ജഡരൂപക ജഗദാത്മക ജയ മാധവ ! ഭഗവന്‍
663 ജയ ദേവകിതനയാദിമജയകാരണ ജഗതാം
664 ജയസുന്ദര ! യദുനന്ദന ! ജയമംഗലവസതേ
665 വ്രജമന്ദിര ! മുനിവന്ദചഃ ! ശരണം ഭവ സതതം.
666 കലുഷാപഹ! കമലാനന ! കലശോദധിമകള്‍തന്‍
667 കരവാരിജപരിലാളിതചരണാംബുജ സതതം
668 കമലാസന വിമലാനന മുഖരീകൃതമഹിമന്‍
669 കലിനാശന കരിനാശന കനമേകുക കരുണാം.
670 ദലിതാഞ്ജനനിരയും വരവലശാസനമണിയും

671 കലിതാദരമടികുമ്പിട മരുവും നിറകലിതം
672 ഖലശാസന! നലമാണ്ടെഴും അണിമെയ്തവ തൊഴുതേന്‍
673 മലര്‍മാനിനിമണിമാര്‍വ്വതു പരുകീടിന പരനേ !
674 മുരശാസന ! നരകാന്തക ! മുഖരീകൃതമുരളീ
675 വിവശീകൃതജനമാനസസരസീരുഹവിതതേ !
676 ചരിതാമൃതവിശദീകൃതഭുവനാഖിലവസതേ !
677 നിരുപാധികനിയതം തവ തിരുമെയ് പരികലയേ.
678 യദുനന്ദന ! മുഖപങ്കജ പരിനിന്ദിതവിലസ
679 ച്ഛശിമണ്ഡല ! മണിമണ്ഡിത ! വരമണ്ഡന! ജഗതാം
680 ഭൂജമണ്ഡ പരിപിണ്ഡിതരിപുമണ്ഡല ! സതതം

681 വ്രജമന്ദിര ! മുനിവന്ദിതചരണാംബജു ! ശരണം."
682 ഇങ്ങനെ വാഴ്ത്തിനോരംഗജവൈരിയും
683 മംഗലദേവതാകാമുകനും
684 പങ്കജയോനിയും തങ്ങളില്‍ക്കൂടി നി
685 ന്നിങ്ങനെയെന്നു പറഞ്ഞു പിന്നെ
686 വന്ദിച്ചുനിന്നൊരു വാനോരുമായിത്തന്‍
687 മന്ദിരം പൂകിനാര്‍ മന്ദിയാതെ.
688 ഘോരങ്ങളായുള്ള ദുര്‍ന്നിമിത്തങ്ങള
689 ദ്ദ്വാരകതന്നിലെഴുന്നനേരം
690 വാരിജലോചനന്‍ ചൊല്ലിനിന്നീടിനാന്‍

691 ദ്വാരകവാസികളെല്ലാരോടും:
692 "കൊന്നുനിന്നീടുന്ന ദുര്‍ന്നിമിത്തങ്ങളു
693 ണ്ടിന്നിലംതന്നിലേ വന്നെഴുന്നു.
694 ദ്വാരകതന്നെയും കൈവടിഞ്ഞിന്നു നാം
695 പാരാതെ പോകിനിയെന്നുവന്നു
696 ചൊല്ക്കൊണ്ടുനിന്നുള്ള സാഗരതീര്‍ത്ഥത്തി
697 ലിപ്പൊഴേ പോകണം" എന്നു ചൊല്ലി
698 ഭക്തനായ് നിന്നുള്ളൊരുദ്ധവര്‍ക്കായിട്ടു
699 മുക്തിയെത്തന്നെയും നല്കി നന്നായ്
700 യാതനായ്മേവിനാന്‍ യാദവന്മാരുമായ്

701 പൂതനതന്നുടെ ഘാതകന്താന്‍.
702 ആഗസ്സു പോക്കുന്ന സാഗരതീര്‍ത്ഥത്തിന്‍
703 വേഗത്തില്‍ചെന്നുള്ള യാദവന്മാര്‍
704 സ്നാനവും ചെയ്തു നല്ലാരണര്‍ക്കായിട്ടു
705 ദാനവുംചെയ്തു ഭുജിച്ചു പിന്നെ
706 തീരത്തുനിന്നങ്ങു സേവിച്ചുമേവിനാര്‍
707 മൈരേയമായുള്ള വീരമദ്യം.
708 ശാന്തരായുള്ളവര്‍ മാനസമന്നേരം
709 ഭ്രാന്തരെപ്പോലെയങ്ങായിക്കൂടി.
710 ഒച്ചപ്പെടാതെ പറഞ്ഞുനിന്നീടുന്നോ.

711 ര്‍ക്കുച്ചത്തിലായിതേ വാര്‍ത്തയെല്ലാം.
712 ചാട്ടംതുടങ്ങിനാരോട്ടംതുടങ്ങിനാര്‍
713 പാട്ടുംതുടങ്ങിനാര്‍ പാരമപ്പോള്‍.
714 വാശിപൂണ്ടൊന്നൊന്നേപേശിത്തുടങ്ങിനാര്‍
715 കൂശാതെ വന്നുനിന്നങ്ങുമിങ്ങും.
716 ആയുധംകൊണ്ടു കളിച്ചുതുടങ്ങിനാര്‍
717 ആയുധചുഞ്ചുക്കളായോരെല്ലാം.
718 വന്മദംകൊണ്ടവര്‍ തന്മനംപൂണ്ടുള്ള
719 സന്മതിതന്നെയും തണ്മപൂണ്ടു
720 ശൂരന്മാരായുള്ള വീരന്മാര്‍ക്കന്നേരം

721 കാരുണ്യമെന്നതു ദൂരമായി.
722 കഷ്ടമായ് നിന്നുള്ളന്നിഷ്ഠുരഭാഷണം
723 ഒട്ടേറേപ്പൊങ്ങിത്തുടങ്ങിതപ്പോള്‍.
724 തങ്ങളില്‍ നേരിട്ട ഘോഷവും പോന്നങ്ങു
725 പൊങ്ങിത്തുടങ്ങീതുപിന്നെപ്പിന്നെ.
726 തന്മുന്നല്‍ കാണുന്ന തങ്ങളെയെല്ലാമേ
727 തന്നുടെ വൈരികളെന്നു തോന്നി
728 മത്തരായ്നിന്നങ്ങു യുദ്ധം തുടങ്ങിനാ
729 രുത്തമശ്ലോകനുമൊന്നു വീര്‍ത്താന്‍.
730 നിര്‍ഘൃണരായ് നിന്നു കൊന്നു തുടങ്ങിനാര്‍

731 മക്കളെത്തന്നെയും മന്ദിയാതെ
732 പ്രദ്യുമ്നസാംബന്മാര്‍ തങ്ങളില്‍നേരിട്ടു
733 പത്തഞ്ഞുറായിരം ബാണമെയ്താര്‍.
734 താതനായുള്ളവന്തന്മകന്തന്നൊടും
735 സോദരരായവര്‍ തങ്ങളിലും
736 ഘോരമായ് നിന്നുള്ളൊരാഹവമുണ്ടായി
737 നേരിട്ടുനിന്നുള്ള വീരര്‍ക്കപ്പോള്‍.
738 ആയുധജാലമൊടിഞ്ഞു നിന്നോരോന്നേ
739 പോയിതായ് വന്നൊരു നേരത്തപ്പോള്‍
740 ഏരകപ്പുല്ലു പറിച്ചുകൊണ്ടല്ലാരും

741 പാരിച്ചു ചാട്ടിനാര്‍ മേനിതന്നില്‍.
742 വേദനപൂരിച്ചു മെയ് പിളര്‍ന്നോരോന്നേ
743 മേദിനിതന്നില്‍പതിക്കയാലേ
744 ആരണശാപത്താല്‍ മാരണമായിത
745 ദ്ദ്വാരകവാസികള്‍ക്കേരകപ്പുല്‍.
746 ചേതന വേര്‍വ്വിട്ടു പോകുന്നനേരത്തു.
747 വേദനയുണ്ടായീതില്ലയാര്‍ക്കും
748 മാലോകര്‍കണ്ണിന്നു പീയുഷമായൊരു
749 മാദവന്തന്മുഖം കാകയാലേ.
750 കണ്ണനെക്കണ്ടു മരിച്ചുനിന്നീടുവാന്‍

751 പുണ്യതപൂണ്ടുള്ള യാദവന്മാര്‍
752 വാനവരായിട്ടു യാനത്തിലേറിപ്പോയ്
753 വാനത്തു മേവിനാര്‍ നീളനീളെ;
754 വീരന്മാര്‍ തങ്ങളില്‍ നേരിട്ടു കോലുന്ന
755 പോരുകള്‍കൊണ്ടു പറഞ്ഞാര്‍ തമ്മില്‍:
756 "സാത്വികനായൊരു സാത്യകിതന്നുടെ
757 തേര്‍ത്തടംതന്നെയും വീഴ്ത്തിപ്പിന്നെ
758 സാരനായുള്ളൊരു സാരണന്‍ കണ്ടാലും
759 വീരനായ് ചെന്നതു പോരില്‍ നേരേ."
760 "പാതി മുറിഞ്ഞങ്ങു ഭുതലംതന്നിലേ

761 പാതിതനായൊരു യാദവന്താന്‍
762 ചേതനയോടു പിരിഞ്ഞുനിന്നീടാതെ
763 വേദനപൂണ്ടതു കാണ്ക പാപം."
764 "കണ്ടിച്ചുമേവുന്ന കണ്ഠവുമായിട്ടു
765 തെണ്ടിച്ചു ഖിന്നനായ് നിന്നൊരന്യന്‍
766 കൊണ്ടല്‍നേവര്‍ണ്ണര്‍ന്തന്നന്മുഖം കണ്ടുക
767 ണ്ടിണ്ടലെപ്പോക്കുന്നതുണ്ടോ കണ്ടു? "
768 "വില്ലു മുറിഞ്ഞൊരു വീരന്താന്‍ ചെന്നങ്ങു
769 തല്ലുന്നോന്‍ പിന്നെയും കാക പാപം."
770 "ശ്വാക്കള്‍ക്കു നല്ലൊരു ഭോജനമുണ്ടായി

771 പാഴ്ക്കഴുകന്നുമക്കാകന്മാര്‍ക്കും."
772 "എന്നുടെ ദേഹത്തെപ്പിന്നെയും കണ്ടാലും
773 പന്നഗന്‍ വന്നു വലിച്ചതിപ്പോള്‍."
774 "എന്നുടെ ദേഹത്തിന്‍ചാരത്തു കണ്ടവ
775 മുന്നേവയല്ലയിശ്വാക്കളൊന്നും."
776 "വൃദ്ധനായുള്ളൊരു ശ്വാവിനെക്കണ്ടാലും
777 ഗ്യദ്ധ്റങ്ങള്‍ ചെന്നു പിണങ്ങുകയാല്‍
778 ഏരകപ്പുല്ലുടെ നേരേപോയ്പാഞ്ഞങ്ങു
779 വാരിധിതന്നിലേ വീണതിപ്പോള്‍."
780 "നിന്നുടെ ദേഹത്തിന്‍ കര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ കണ്ടാലും

781 ഛിന്നങ്ങളായതു നാസികയും;
782 ശൂര്‍പ്പണഖയ്ക്കൊരു കാന്തനായ്മേവുവാന്‍
783 യോഗ്യതയുണ്ടിതു പാര്‍ക്കിലിപ്പോള്‍."
784 തോമരമേറ്റു പൊളിഞ്ഞതു കണ്ടാലും
785 കോമളനായൊരു സാംബന്‍മാറിന്‍."
786 "പുത്രനായുള്ളവനച്ഛനെച്ചെന്നണ
787 ഞ്ഞത്തല്‍പിണച്ചവന്‍ കണ്ഠദേശം
788 നിര്‍ദ്ദയനായി മുറിച്ചുനിന്നങ്ങനെ
789 വിദ്രുതനായതു കാണ്കെടോ. നീ."
790 "വിക്രമംപൂണ്ടുള്ള നക്രവരങ്ങളും

791 ഉഗ്രങ്ങളായുള്ള മീനങ്ങളും
792 തീരത്തു ചെന്നു വലിച്ചുതുടങ്ങിനാര്‍
793 ചാരത്തു കണ്ട ശവത്തെയെല്ലാം."
794 "മുഷ്കരമായൊരു നിര്‍ജ്ജീവദേഹത്തെ
795 യൊക്കവേ ചെന്നു വലിക്കയാലേ
796 നക്രങ്ങള്‍ തങ്ങളില്‍ പേശിനിന്നീടുന്ന
797 തക്കത്തെക്കണ്ടൊരു മീനനപ്പോള്‍
798 വൈകാതെ ചെന്നതു തിന്നുതുടങ്ങിനാന്‍
799 വൈദഗ്ദ്ധ്യമാളുന്നോരെന്നു ഞായം."
800 "പൂതനവൈരിതന്‍ പൂവല്‍മെയ് കണ്ടുടന്‍

801 ചേതന പോക്കിന വീരന്മാരെ
802 വേഗത്തില്‍ ചെന്നുനിന്നാദരിച്ചീടിനാന്‍
803 ആഗതനായൊരു ദേവദൂതന്‍.
804 യാനങ്ങള്‍തോറും കരേറ്റിനിന്നീടുന്നോ
805 ന്മാനിച്ചു പിന്നെയും പിന്നെയും കാ."
806 "ചാമരം വീയുന്ന കാമിനിമാരെല്ലാം
807 കോമളമാരായി വന്നണഞ്ഞാര്‍."
808 "വീടികതന്നെയും പാണിയില്‍ ചേര്‍ത്തുകൊ
809 ണ്ടാടോപം ചേരുന്ന മാതരെല്ലാം
810 പാടിനിന്നമ്പോടു വന്നതു കണ്ടാലും

811 പാടീരച്ചാറൂറും കൊങ്കയുമായ്;
812 നേരെപോയ് ചെന്നങ്ങു തിക്കു തുടങ്ങിനാര്‍
813 വീരന്മാര്‍ വന്നൊരു നല്‍വഴിക്കേ."
814 "ആണ്മയില്‍ ചെന്നങ്ങു വീരത ചെയ്കയാല്‍
815 മേന്മ കലര്‍ന്നൊരു സാംബനുടേ
816 തോമരമേറ്റു പിളര്‍ന്നൊരു മാറിനെ
817 കാമിനി ചെന്നു പുണര്‍ന്നതു കാ."
818 "വന്നുവന്നീടുന്ന യാദവന്മാരെക്കൊ
819 ണ്ടംബരമെങ്ങും നിറഞ്ഞുതല്ലൊ.
820 ഒക്കവേ പോയിനി സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലാകുമ്പോള്‍

821 തിക്കുമെന്നുള്ളതു നിര്‍ണ്ണയിക്കാം."
822 ഇങ്ങനെയോരോരോ വാര്‍ത്തകളാസ്ഥയാ
823 തങ്ങളില്‍ ചൊന്നവര്‍ നിന്നനേരം
824 നേരിട്ടുനിന്നുള്ള വീരന്മാരെല്ലാര്‍ക്കും
825 വൈരങ്ങള്‍ മേന്മലേ പൊങ്ങുകയാല്‍
826 ഭൂവിന്നു ഭാരമായ്മേവിനോരെല്ലാരും
827 ദ്യോവിന്നു ഭാരമായ് വന്നുകൂടി.
828 യാദവന്മാരുടെ പാതത്തെത്തന്നെയും
829 മാധവന്തന്നുടെ ഭാവത്തെയും
830 ഇണ്ടല്‍കളഞ്ഞൊരു മേദിനിതന്നെയും

831 കണ്ടുനിന്നീടുന്ന കാമപാലന്‍
832 വേഗത്തില്‍ ചെന്നങ്ങു സാഗരതീരത്തു
833 യോഗസ്ഥനായി നുറുങ്ങുനേരം.
834 മേവിനിന്നങ്ങനെ കേവലയായൊരു
835 പാവകിയാകിയ ധാരണയാല്‍
836 സ്ഥൂലമായുള്ളൊരു ദേഹവും കൈവിട്ടു
837 ലീലനായ്മേവിനാല്‍ കേവലങ്കല്‍.
838 അഗ്രജന്തന്നുടെ സല്‍ഗതി കണ്ടു നിര്‍
839 വ്യഗ്രനായുള്ളൊരു വാസുദേവന്‍
840 വാമമായ് നിന്നുള്ളൊതുരുവിന്മീതേ തന്‍

841 കോമളപ്പാദവും ചേര്‍ത്തു നന്നായ്
842 ധാത്രിതന്‍ ഭാരവും തീര്‍ത്തനിന്നാസ്ഥയോ
843 ടാല്‍ത്തറമേലങ്ങിരുന്നനേരം
844 മത്സ്യത്തിന്നുള്ളിലേ ലോഹത്തെക്കൊണ്ടു പ
845 ണ്ടത്യുഗ്രബാണത്തെയാണ്ടവന്താന്‍
846 കാട്ടുമൃഗങ്ങളെയാട്ടിനിന്നെങ്ങുമേ
847 കാട്ടില്‍നിന്നങ്ങു വരുന്നനേരം.
848 ദൂരവെ കാണായി ദാരുക്കളുള്ളൂടെ
849 വാരിജലോചനമ്പാദം തന്നെ.
850 "എന്നെ വരുന്നതു കണ്ടൊരു ഭീതിയാല്‍

851 തന്നെയും ചാലെ മറച്ചുനന്നായ്
852 മേവിനിന്നീടുന്നൊരേണത്തിന്നാനനം
853 കേവലം കാണായതെ"ന്നു നണ്ണി
854 വിപ്രന്മാര്‍ ചൊന്നൊരു ശാപത്തിന്‍കോപത്താല്‍
855 കെല്പുകലര്‍ന്നുള്ള ബാണം തന്നെ
856 വമ്പില്‍ തൊടുത്തു വലിച്ചുവിട്ടീടിനാന്‍
857 അമ്പില്ലയെന്നുമ്പൊളെന്തു ദീനം.
858 വല്ലവിമാരുടെ നന്മുഖംതന്നിലും
859 മല്ലപ്പോര്‍കൊങ്കകള്‍ രണ്ടിലുമായ്
860 നിന്നുവിളങ്ങുന്നൊരോമനക്കാല്‍തന്നില്‍

861 ചെന്നു തറച്ചിതു ബാണമപ്പോള്‍.
862 മാനെന്നു ചിന്തിച്ചു ബാണത്തിമ്പിന്നാലെ
863 താനങ്ങു വേഗത്തില്‍ ചെന്നനേരം
864 കാവര്‍ണ്ണര്‍ന്തന്നുടല്‍ കാണായിതെന്നപ്പോള്‍
865 കാതരനായവന്‍ കാല്ക്കല്‍ വീണാന്‍.
866 ഭീതനായ് നിന്നെഴും വ്യാധനോടന്നേരം
867 പ്രീതനായ്ച്ചൊല്ലിനാന്മാധവന്താന്‍:
868 മല്‍പ്രിയമായതു ചെയ്തതു നീയിപ്പോള്‍
869 വിപ്രിയമെന്നു ഭയപ്പെടേണ്ട:
870 അല്പമായുള്ളൊരു മല്‍പ്രിയത്തിന്‍ഫലം

871 അലിപമായല്ലതാന്‍ വന്നു ഞായം.
872 ഇപ്പൊഴേതന്നെ നീ സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ പോകണം
873 മല്‍പ്രിയം ചെയ്യുന്നോരെന്നു ഞായം."
874 ഇങ്ങനെ കേട്ടൊരു കാട്ടാളന്താനപ്പോള്‍
875 പൊങ്ങിന പേടിയും പോക്കി നേരേ
876 തിണ്ണം തെളിഞ്ഞൊരു കണ്ണന്റെ ചൊല്ലാലേ
877 വിണ്ണിലും പൂകിനാന്‍ പുണ്യവാനായ്
878 മാര്‍ഗ്ഗണംകൊണ്ടുമമ്മോക്ഷദന്‍തന്‍പദം
879 മാര്‍ഗ്ഗമായ് പൂജിച്ചാനെന്നതല്ലൊ.
880 ഹേതുവായ് വന്നതപ്പാതകക്കാതലാം

881 വ്യാധനെപ്പോക്കുവാന്‍ വിണ്ണിലെന്നാല്‍
882 പുഷ്പങ്ങള്‍ കൊണ്ടിനിപ്പൂജിച്ചുപോരുന്നോ
883 ര്‍ക്കെപ്ഫലം വന്നതിന്നെന്നു ചൊല്‍വൂ.
884 വ്യാധനെപ്പോക്കുവാന്‍ വിണ്ണിലങ്ങാക്കിയ
885 വ്യാധനെത്തന്നെയും വിണ്ണിലങ്ങാക്കിയ
886 മ്മാധവന്‍ പ്രീതനായ് നിന്നനേരം
887 ദാരുകനാകിന സാരഥിതാനപ്പോള്‍
888 വാരിജലോചനന്തന്നെയെങ്ങും
889 ആരാഞ്ഞുപോയെങ്ങും കണ്ടുനിന്നീടാതെ
890 തേരുമായ് നീളെ നടന്നു പിന്നെ

891 സൗരഭ്യംപൂണ്ടങ്ങുവന്നൊരു തെന്നല്‍തന്‍
892 സൗരഭ്യം തോഞ്ഞൊരു മാര്‍ഗ്ഗത്തൂടെ
893 ആരാഞ്ഞു ചെന്നപ്പോള്‍ ദൂരവെ കാണായി
894 വാരിജലോചനന്‍പൂവല്‍മേനി.
895 കണ്ടൊരുനേരത്തു കണ്ണുനീരോലോലെ
896 മണ്ടിച്ചെന്നങ്ങവന്‍ കാല്ക്കല്‍ വീണാന്‍
897 ചൊല്ലിനിന്നീടിനാന്‍ "നിന്നെയും കാണാതെ
898 അല്ലലില്‍ വീണതു ചൊല്ലവല്ലേന്‍.
899 ദിഗ്ഭ്രമംകൊണ്ടു നടക്കരുതായുന്നു
900 തുള്‍ഭ്രമംതന്നെയുമുണ്ടാകുന്നു.

901 വംശമേകൂടെ മുടിഞ്ഞുതായല്ലൊ കാ
902 സംശയമില്ലിനിയെന്നുവന്നു.
903 എന്തിനി നിന്നുടെ ചിന്തിതം ചൊല്ലണം
904 അന്ധകനാഥനാം തമ്പുരാനേ!
905 നിഞ്ചരണങ്ങളില്‍ തഞ്ചിനോരെങ്ങളേ
906 വഞ്ചിച്ചുപോകുന്നോനല്ലയല്ലീ ?"
907 ദാരുകനിങ്ങനെ ചോദിച്ചനേരത്തു
908 തേരുതാന്‍ പാരമെഴുന്നു നേരെ
909 അംബരംതന്നില്‍ മറഞ്ഞതു കാണായി
910 ചെമ്മുകലര്‍ന്നുള്ള ഹേതികളും.

911 എന്നതു കണ്ടു നടുങ്ങിന ദാരുകന്‍
912 തന്നോടു ചൊല്ലിനാന്മല്ലവൈരി:
913 "പെട്ടെന്നു ചെന്നിനി ദ്വാരകതന്നില്‍ നീ
914 ശിഷ്ടരായുള്ളവരോടു ചൊല്‍വൂ
915 "ദുര്‍ല്ലംഘ്യമായൊരു കാലത്തിന്‍ ശീലത്താല്‍
916 ഇല്ലാതെയായി പണ്ടുള്ളോരെല്ലാം.
917 വ്യഗ്രത നീക്കി നല്‍ സ്വര്‍ഗ്ഗഗനാവതി
918 ന്നഗ്രഗനായാനെന്നഗ്രജനും.
919 സ്വസ്ഥനായുള്ള ഞാന്‍ ദുസ്ഥനായ് വന്നിപ്പൊ
920 ളിത്രമേലായതും ചൊല്ക പിന്നെ.

921 ദ്വാരകതന്നിലിരിക്കൊല്ലയാരുമേ
922 വാരിധി വന്നു തകര്‍ക്കുമിപ്പോള്‍.
923 നാരികളോടു കലര്‍ന്നുനിന്നെല്ലാരും
924 പോരിക പാരാതെ നിങ്ങളിങ്ങേ."
925 അര്‍ജ്ജുനന്തന്നോടു ചൊല്ലുക നമ്മുടെ
926 വജ്രനേ മന്നവനാക്കിവയ്പാന്‍;
927 ശേഷിച്ചുനിന്നുള്ള ലോകരെയെല്ലമേ
928 പാലിച്ചുകൊണ്ടുപോയ് വയ്ക്കയെന്നും"
929 എന്നതുകേട്ടൊരു ദാരുകസാരഥി
930 ഖിന്നനായ് മെല്ലവേ പോയനേരം

931 മേന്മകലര്‍ന്നുള്ള മാമുനിമാരുമായ്
932 നാന്മുനന്നിലംതന്നില്‍ വന്നാന്‍.
933 മൂലോകനാഥനായ് മേവിനിന്നൂടുമ
934 ക്കൈലാസവാസിയും കാമിനിയും
935 വാസവന്‍മുമ്പായ വാനോരുമെല്ലാരും
936 ആസന്നരായാരബ്ഭൂമിതന്നില്‍
937 കേശവന്തന്നുടെ കേവലരൂപത്തില്‍
938 മേവുന്ന വേലയെക്കാണ്മതിന്നായ്.
939 ചിന്തിച്ചതെല്ലാമേ ബന്ധിച്ചുകൂടീട്ടു
940 സന്തുഷ്ടനായുള്ള കണ്ണനപ്പോള്‍

941 വന്ദിച്ചുനിന്നുള്ള വാനോരെയെല്ലാമേ
942 നന്ദിച്ചു നോക്കിനാന്മന്ദംമന്ദം
943 സ്വസ്തികമായുള്ളൊരാസനം തങ്കലേ
944 സുസ്ഥിതനായി നിവര്‍ന്നു പിന്നെ
945 മൂലസ്ഥനായുള്ള പാവകന്തന്നെയും
946 ചാലേ ജ്വലിപ്പിച്ചു ധാരണയാല്‍
947 ദേഹസ്ഥനായുള്ള തന്നെയും മെല്ലവേ
948 കൂടസ്ഥനായുള്ള തങ്കലാക്കി
949 പൂര്‍ണ്ണമായ് നിന്നുള്ളൊരാനന്ദം തങ്കലേ
950 ചേര്‍ന്നുകൊണ്ടീടിനാന്‍ ചെവ്വിനോടേ.

951 ശ്യാമളകാന്തിയാല്‍ കോമളമായി നി
952 ന്നോമനയാകുമപ്പൂവല്‍മേനി
953 വിസ്മിതരായുള്ള വാനവര്‍ നോക്കുമ്പോള്‍
954 ഭസ്മമായ് വന്നതേ കണ്ടു പിന്നെ.
955 ഭസ്മത്തെത്തന്നെയും കുമ്പിട്ടു നിന്നിട്ടു
956 വിസ്മിതരായുള്ള വിണ്ടലരും
957 അന്തകവൈരിയും പങ്കജയോനിയും
958 മന്ദിരം പൂകിനാര്‍ വന്നവണ്ണം.
959 ദ്വാരകതന്നില്‍ വസിച്ചുനിന്നൂടു
960 ന്നോരാനകദുന്ദുഭിതാനുമായി

961 മേവിനിന്നീടുന്ന ദേവകി ചൊല്ലിനാള്‍
962 വേവുറ്റു മേവുന്നോരുള്ളവുമായ്:
963 "തീര്‍ത്ഥത്തില്‍ പോയുള്ള യാദവന്മാരുടെ
964 വാര്‍ത്തകളേതുമേ കേട്ടീലല്ലൊ.
965 എന്തവരിങ്ങനെ വൈകിച്ചുകൊള്ളുവാന്‍
966 എന്നതേ ചിന്തിച്ചു വേകുന്നേന്‍ ഞാന്‍.
967 എന്മകന്തന്നുടെ നന്മുഖം കാണാഞ്ഞു
968 ഉന്മേഷമില്ലെനിക്കുള്ളിലൊട്ടും.
969 ദക്ഷിണമാകുന്ന കണ്ണുമുണ്ടാടുന്നു
970 ലക്ഷണമല്ല നമുക്കു മേലില്‍.

971 അന്നന്നേ വന്നുള്ളതൊന്നൊന്നേ ചിന്തിച്ചാല്‍
972 ദുര്‍ന്നിമിത്തങ്ങളേ കാണുന്നൂതും.
973 എന്മകന്തന്നെപ്പിരിഞ്ഞുനിന്നീടുവാന്‍
974 എതുമേയാകുന്നില്ലിന്നിന്നിപ്പോള്‍."
975 ആനന്ദകദുന്ദുഭിതാനുമായിങ്ങനെ
976 ദീനയായ് ദേവകി ചൊല്ലുന്നപ്പോള്‍
977 ദാരുകന്‍ വന്നതു ദൂരവേ കാണായി
978 തേരോടും ധീരതയോടും വേറായ്.
979 എന്നതു കണ്ടൊരു ദേവകി ചൊല്ലിനാള്‍:
980 "ഏന്മകന്‍ വന്നുതുടങ്ങിനാനേ.

981 എന്മകന്‍ വന്നതു പാര്‍ത്തുനിന്നിങ്ങനെ
982 മന്ദിച്ചുപോരുന്നു ദാരുകങ്കാ."
983 എന്നതു കേട്ടൊരു രുക്മിണീദേവിതാന്‍
984 ചെന്നങ്ങു തന്നുടെ മന്ദിരത്തില്‍
985 ശയ്യയും ചാലെ വിരിച്ചുനിന്നീടിനാള്‍
986 മെയ്യുമലങ്കരിച്ചാശൂ പിന്നെ.
987 പൊല്ക്കെണ്ടിതന്നില്‍ പൊഴിഞ്ഞൊരു നീരുമായ്
988 നില്ക്കത്തുടങ്ങിനാള്‍ നോക്കി നോക്കി.
989 കാവര്‍ണ്ണനുണ്ടുപോല്‍ വന്നുതെന്നിങ്ങനെ
990 ദ്വാരകതന്നിലുമൊച്ചകൊണ്ടു.

991 ദ്വാരകവാസികളായുള്ളോരെല്ലാര്‍ക്കും
992 പാരമെഴുന്നിതു മോദമപ്പോള്‍.
993 എത്രെടം വന്നുപോലെന്നങ്ങു തങ്ങളില്‍
994 സത്വരം ചോദിച്ചുനിന്നു പിന്നെ
995 വേദത്തിങ്കാതലില്‍ പോയ്മറഞ്ഞീടുമ
996 ത്തേജസ്വരുപനെക്കാണ്മതിന്നായ്
997 ഓടിത്തുടങ്ങിനാര്‍ മേഘത്തിന്‍നാദം കേ
998 ട്ടീടിന ചാതകജാലം പോലെ.
999 ദാരുകന്താനൊട്ടു ചാരത്തു ചെന്നപ്പോള്‍
1000 ധീരത കൈവിട്ടു ദേവകിതാന്‍

1001 "എന്മകനെങ്ങോന്‍?" എന്നിങ്ങനെ ചോദിച്ചാള്‍
1002 തന്മുഖം കണ്ടു ഭയപ്പെട്ടുടന്‍
1003 എന്നതു കേട്ടൊരു ദാരുകന്താനപ്പൊ
1004 ളൊന്നുമേ വല്ലാതെ നിന്നനേരം
1005 പിന്നെയും പിന്നെയും ചോദിച്ചു മേവിനാള്‍
1006 ഖിന്നമായ് വെന്തുള്ളോരുള്ളവുമായ്.
1007 ധീരത കൈവിട്ട ദാരുകന്താനപ്പൊ
1008 ളേറിന വേദന പൊങ്ങുകയാല്‍
1009 ഓടിപ്പോയെങ്ങാനും ചാവതിനോങ്ങിനാന്‍
1010 താഡിച്ചുകൊണ്ടാന്തന്മെയ്യില്‍ പിന്നെ

1011 ചേതന വേര്‍വിട്ട ദേഹത്തെപ്പോലെയ
1012 ബ്ഭൂതലം തന്നിലേ വീണു കേണാന്‍.
1013 കണ്ണുനീര്‍ കൊണ്ടവന്‍ ചൊല്ലാതെ ചൊല്ലിനാന്‍
1014 കണ്ണന്റെ വാര്‍ത്തകളുള്ളവണ്ണം.
1015 അര്‍ജ്ജുനന്തന്നോടു ചൊല്ലിനാമ്പിന്നെയ
1016 ങ്ങച്യുതന്തന്നോടു ചൊന്നതെല്ലാം.
1017 യാദവനാഥനാമാഹുകന്തന്നോടു
1018 യാതനാകേണമേയെന്നു ചൊന്നാന്‍.
1019 ദേവകിക്കന്നേരം മേവിന വേദന
1020 ഏവമെന്നിങ്ങനെ ചൊല്ലുവാനായ്

1021 ധാതാവു നിര്‍മ്മിച്ച ലോകങ്ങളൊന്നിലും
1022 മേധാവിയായുള്ളോരാരുമില്ലേ.
1023 പന്തിരണ്ടാദിത്യന്മാരുടെ മണ്ഡലം
1024 ഒന്നിച്ചുകൂട്ടിച്ചമച്ചു പിന്നെ
1025 കല്പാന്തപാവകന്തന്നിങ്ങാക്കി നി
1026 ന്നുല്പാതവാതങ്ങള്‍ വീതുവീത
1027 പ്പാരം പഴുപ്പിച്ചു നേരറ്റു നിന്നങ്ങു
1028 ഘോരമായ് മേവുന്ന താരപിണ്ഡം
1029 ദേവകിതന്നുടെ താപത്തെച്ചിന്തിക്കില്‍
1030 ശീതളമായിട്ടേ വന്നുകൂടു."

1031 രുക്മിണിമുമ്പായ ദേവിമാര്‍താപവും
1032 അത്രയല്ലങ്ങതിലേറുമത്രെ.
1033 കൃഷ്ണായെന്നിങ്ങനെ നീളത്തില്‍ ചൊന്നപ്പോള്‍
1034 വൃഷ്ണികളെല്ലാരും കേഴുംനേരം
1035 വേരോടെ മേല്പെട്ടു പോയതു കാണായി
1036 സാരമായ് മേവുമപ്പാരിജാതം.
1037 എന്നതു കണ്ടുള്ള ബാലരും മാതരും
1038 ഖിന്നരായെല്ലാരും നിന്നു പിന്നെ
1039 ആഹൂകന്തന്നുടെ പിന്നാലെ പോയിപ്പോ
1040 യാഹവഭൂമിയില്‍ ചെന്നു നേരേ

1041 സജ്വ നായുള്ളൊരര്‍ജ്ജുനന്തന്നാലെ
1042 സജ്ജിതയായൊരു നല്‍ച്ചിതയില്‍
1043 പാരാതെ ചാടിത്തങ്കാമുകന്മെയ്യോടു
1044 നാരിമാരെല്ലാരും ചേര്‍ന്നുകൊണ്ടാര്‍.
1045 ആനകദുന്ദുഭിതാനുമായങ്ങനെ
1046 മാനിതയാകിയ ദേവകിയും
1047 അച്യുതന്തന്നെയുമിച്ഛയില്‍ നണ്ണിനി
1048 ന്നച്ചിതതന്നിലേ പാഞ്ഞു പിന്നെ
1049 നിശ്ചലനായുള്ളൊരച്യുതന്തന്നുടെ
1050 നല്‍ച്ചരണങ്ങളിലേശിക്കൊണ്ടാര്‍.

1051 എണ്ണിരണ്ടായിരം ഭാര്യമാരെല്ലാരും
1052 കണ്ണന്താന്‍ നിന്നൊരു ഭൂതലത്തില്‍
1053 ഭാവനകൊണ്ടു തങ്കാന്തമെപ്പൂണ്ടു നല്‍
1054 പ്പാവകന്തന്നില്‍ പതിച്ചുനിന്നാര്‍.
1055 മാനുഷഭാവത്തെക്കൈവെടിഞ്ഞെല്ലാരും
1056 വാനവരായിച്ചമഞ്ഞു പിന്നെ
1057 മുന്നമേ ചെന്നുള്ള യാദവന്മാരോട
1058 ങ്ങൊന്നിച്ചു മേവിനാര്‍ വിണ്ണിലപ്പോള്‍:
1059 "വെള്ളത്തില്‍ മുങ്ങി നികന്നേ"നെന്നുള്ളതേ
1060 ഉള്ളത്തില്‍ തോന്നീതവര്‍ക്കന്നേരം.

1061 ഔദകമായുള്ള കര്‍മ്മവും പിണ്ഡവും
1062 വൈദികരീതിയില്‍ച്ചൊന്നവണ്ണം
1063 പ്രേതരായ് നിന്നുള്ള യാദവന്മാര്‍ക്കെല്ലാം
1064 ആചരിച്ചീടിനാന്‍ പാര്‍ത്ഥനപ്പോള്‍.
1065 ദ്വാരകതന്നെയും മുക്കിനാനന്നേരം
1066 വാരിധി വന്നു തകര്‍ത്തു മേന്മല്‍.
1067 മാധവന്തന്നുടെയാലയമായൊരു
1068 ഭൂതലംതന്നെയൊഴിച്ചെല്ലാമേ.
1069 ചിന്തകന്മാരുടെ ബന്ധവും വേര്‍വിടു
1070 ത്തന്തകഭീതിയെപ്പോക്കുവാനായ്

1071 മാധവന്തന്നധിവാസമുണ്ടാകുന്നു
1072 യാതൊരു ഭൂതലം തന്നിലിന്നും.
1073 ശേഷിച്ചുനിന്നുള്ള യോഷിജ്ജനത്തെയും
1074 ഊഷത്വം വാരാതെ കൊണ്ടുപോയി
1075 തന്നുടെ മന്ദിരം തന്നിലങ്ങാക്കുവാന്‍
1076 ഖിന്നനാം പാണ്ഡവമ്പോകുന്നേരം
1077 കാട്ടൂടെ പാഞ്ഞങ്ങു കമ്മന്മാരായുള്ള
1078 കാട്ടാളര്‍ ചെന്നു ചെറുത്താരപ്പോള്‍
1079 രോഗത്തെപ്പൂണ്ടൊരു സിംഹത്തെച്ചെന്നിട്ടു
1080 വേഗത്തില്‍ ശ്വാനങ്ങളെന്നപോലെ.

1081 ക്രുദ്ധനായുള്ളൊരു പാണ്ഡവന്താനപ്പോള്‍
1082 യുദ്ധത്തിനായിത്തുനിഞ്ഞനേരം
1083 അസ്ത്രമെന്നുള്ള വിസ്മൃതമായ് വന്നു
1084 ചിത്തവും വെറൊന്നായ് വന്നുകൂടി.
1085 വില്ലിനെത്തന്നെ കുലപ്പതിന്നായിട്ടും
1086 വല്ലീലയങ്ങവനൊന്നുകൊണ്ടും.
1087 അംഗങ്ങളെല്ലാമേ സന്നങ്ങളായ് വന്നു
1088 അങ്ങനെയായിച്ചമഞ്ഞുതപ്പോള്‍
1089 മന്ത്രത്തെക്കൊണ്ടു നിരുദ്ധനായുള്ളൊരു
1090 പന്നഗവീരന്താനെന്നപോലെ.

1091 കാട്ടാളരെല്ലാമക്കാമിനിമാരെയും
1092 ആട്ടിയക്കാട്ടിലേ പോയ് മറഞ്ഞാര്‍.
1093 " സ്ത്രികളെത്തന്നെയും പാലിച്ചുകൊള്ളുവാന്‍
1094 ആകാതെയായല്ലൊ ഞാനിന്നിപ്പോള്‍
1095 പൂതലായ്പോയൊരു ദാരുവെപ്പോലെ ഞാന്‍
1096 ഭുതലം തന്നിലിരിക്കവേണ്ടാ."
1097 എന്നങ്ങു തന്നിലേ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടവന്‍
1098 ഖിന്നനായ്പിന്നെയും പോകും നേരം
1099 വ്യാസനായുള്ളൊരു മാമുനി വന്നുട
1100 നാസന്നനായതു കാണായ്യപ്പോള്‍.

1101 മാനിയായുള്ളൊരു പാണ്ഡവവീരന
1102 മ്മാമുനിതന്നുടെ കാല്ക്കല്‍ വീണാന്‍.
1103 തന്നുടെ ഖേദങ്ങളെല്ലാമേ ചൊല്ലിനാ
1104 മ്പിന്നെയമ്മാമുനിയോടു നേരേ.
1105 എന്നതു കേട്ടൊരു മാമുനിതാനുമ
1106 ന്നിന്നൊരുപാണ്ഡവനോടു ചൊന്നാന്‍:
1107 "എട്ടെടം മെയ്യില്‍ വളഞ്ഞുനിന്നങ്ങനെ
1108 പൊട്ടനായുള്ളൊരു മാമുനിയേ
1109 പണ്ടിവര്‍ കണ്ടു ചിരിച്ചുനിന്നീടിനാര്‍
1110 ഇണ്ടലങ്ങുള്ളത്തില്‍ കൊള്ളുംവണ്ണം.

1111 എന്നതു കണ്ടു ശപിച്ചുനിന്നീടിനാന്‍
1112 ഖിന്നനായ് നിന്നൊരു മാമുനിതാന്‍.
1113 "കാട്ടാളര്‍ കൊണ്ടുപോയ്ക്കാട്ടിലിന്നിങ്ങളേ
1114 കോട്ടിയാക്കീടുക"യെന്നിങ്ങനെ.
1115 എന്നതുകൊണ്ടിവരിങ്ങനെയായിപ്പോയ്
1116 നിന്നുടെ പോരായ്മയല്ലയേതും.
1117 ആരണശാപത്തിന്‍ പ്രാബല്യംകൊണ്ടു നിന്‍
1118 വീരത പോയിച്ചുരുങ്ങീതായി.
1119 ആരണശാപത്തെപ്പോക്കിനിന്നീടുന്നോ
1120 രാരുമില്ലെന്നതോ കണ്ടുതല്ലൊ.

1121 വീരത പോയെന്നു ഖേദിക്കവേണ്ട നീ
1122 വീരനായുള്ള നീ വീരനത്രെ.
1123 കണ്ണന്മെയ് വേര്‍വിട്ട ഖേദത്തെക്കൊണ്ടല്ലീ
1124 കണ്ണുനീര്‍ തുകുന്നു പിന്നെയും നീ?
1125 യാദവന്മാരുടെ നാശത്തെക്കണ്ടിട്ടും
1126 ദ്വാരക പോയതു കണ്ടുമല്ലീ ?
1127 "ബന്ധുക്കളായുള്ളൊരന്ധകന്മാരുമായ്
1128 ചന്തത്തില്‍നിന്നു സുഖിച്ചനേരം
1129 ദീനനായ്പോയാനെന്‍ കാവര്‍ണ്ണനെന്നല്ലീ
1130 മാനസംതന്നിലേ തോന്നുന്നിപ്പോള്‍ ?

1131 അജ്ഞരായുള്ളവര്‍ ഖേദിക്കുംപോലെയീ
1132 പ്രാജ്ഞനായുള്ള നീ ഖേദിക്കൊല്ലാ;
1133 അംബരംപോലെയന്നിര്‍മ്മലനായ് നിന്ന
1134 ചിന്മയനാകിയ ദേവനുണ്ടോ
1135 ജന്മവും കര്‍മ്മവും നന്മയും തിന്മയും
1136 ഉണ്മയെച്ചിന്തിച്ചു കാണ്ക നീയേ.
1137 പാനസമായുള്ള പത്രങ്ങള്‍കൊണ്ടോരോ
1138 ഭാജനം തന്നെയും ഗോക്കളേയും
1139 ചാലെച്ചമച്ചോരോ ലീലകള്‍ കോലുന്ന
1140 ബാലകന്മാരെയോ കാണ്മുണ്ടല്ലൊ

1141 അവ്വണ്ണംതന്നെയിക്കാര്‍മുകില്‍വര്‍ണ്ണനും
1142 ചൊവ്വോടെ യാദവന്മാരെയെല്ലാം
1143 തന്നുടെ കോരകമെന്നങ്ങു തോന്നിച്ചു
1144 മന്നിടംതന്നിലേ നിന്നു പിന്നെ
1145 കാരിയം പൂരിച്ച യാദവന്മാരെയും
1146 ദ്വാരകതന്നെയും സംഹരിച്ചാന്‍
1147 ലീലകഴിഞ്ഞുള്ള ബാലന്മാരെല്ലാരും
1148 ചാലക്കളിപ്പുരയെന്നപോലെ
1149 താനങ്ങു തന്നുടെകേവലമായുള്ളൊ
1150 രാനന്ദംതങ്കലേ നിന്നുകൊണ്ടാന്‍

1151 നഷ്ടമായ്പോയാനെന്നിഷ്ടനായുള്ളവന്‍
1152 കഷ്ടമേയെന്നങ്ങു ചിന്തിച്ചിപ്പോള്‍
1153 സ്പഷ്ടമേയിങ്ങനെ ദുഃഖവുംപൂണ്ടുടന്‍
1154 പൊട്ടനായ്പോയിതോ ഹന്ത നീതാന്‍ ?
1155 ആഹന്ത മാല്‍കൊണ്ടു വേകുന്ന നിന്നുടെ
1156 മോഹത്തെത്തന്നെ തൊഴുന്നേന്‍ ഞാനോ.
1157 ഭാരതമാകുന്ന പോരു തുടങ്ങുമ്പോള്‍
1158 സാരമായ് നിന്നോടു വാരിജാക്ഷന്‍
1159 മാനിച്ചു ചൊന്നുള്ള വാര്‍ത്തകളെല്ലാമേ
1160 പാനീയരേഖയായ്പോയിതോ ചൊല്‍?

1161 താപത്തെത്തുകുന്ന ശോകത്തെപ്പൂരിച്ചാല്‍
1162 ആപത്തേ കാണാവൂ നൂനമെന്നാല്‍
1163 ശോകത്തെക്കൈവിട്ടു മോഹത്തെപ്പോക്കുന്ന
1164 രൂപത്തെച്ചിന്തിക്ക സന്തതം നീ."
1165 ഖിന്നത പോക്കുന്ന നന്മൊഴിയിങ്ങനെ
1166 പിന്നെയും പിന്നെയും ചൊല്ലിച്ചൊല്ലി
1167 പാര്‍ത്ഥന്തന്നുള്ളത്തില്‍ ചീര്‍ത്തുനിന്നീടുന്നൊ
1168 രാര്‍ത്തിയെത്തീര്‍ത്താനത്തീര്‍ത്ഥപാദന്‍.
1169 നിര്‍മ്മലനായൊരു നന്മുനിതന്നുടെ
1170 നിര്‍മ്മലത്തൂമൊഴി കേള്‍ക്കയാലേ

1171 ചീര്‍ത്തുനിന്നീടുന്നൊരാര്‍ത്തിയെത്തന്നെയും
1172 തീര്‍ത്തുനിന്നീടുന്ന പാര്‍ത്ഥനപ്പോള്‍
1173 ധന്യമായുള്ളൊരു തന്നുടെ മന്ദിരം
1174 തന്നെയും മുന്നിട്ടു ചെന്നു പിന്നെ
1175 ഉജ്ജ്വലനായൊരു വജ്രനെത്തന്നെയും
1176 വച്ചുനിന്നമ്പോടു മന്ദിരത്തില്‍
1177 ധര്‍മ്മജന്തന്നുടെ മന്ദിരം പൂവതി
1178 ന്നുന്മനസ്സായവന്‍ പോകുംനേരം
1179 അഗ്രജനായുള്ള ധര്‍മ്മജന്മാവുതാ
1180 നുഗ്രങ്ങളായ നിമിത്തങ്ങളേ

1181 അഗ്രത്തിലാമ്മാറു കണ്ടുകണ്ടേറ്റവും
1182 വ്യഗ്രനായ് ചൊല്ലിനാന്‍ ഭീമനോട്:
1183 "കൃഷ്ണനെക്കാണ്മാനായ് മുന്നമേ പോയൊരു
1184 ജിഷ്ണുതാന്‍ വന്നീലയല്ലൊയിന്നും.
1185 എന്തവനിങ്ങനെ വൈകിച്ചുകൊള്ളുവാന്‍
1186 സ്വസ്ഥമാം കാലമല്ലെന്നുവന്നു.
1187 മുന്നമെപ്പോലെയല്ലിന്നിന്നിമ്മന്നെല്ലാം
1188 ഖിന്നമായ്ത്തന്നെയേ കാണാകുന്നു.
1189 മംഗലദീപത്തിന്‍ഭംഗവും പൂണ്ടിട്ടു
1190 മങ്ങുന്ന മന്ദിരമെന്നപോലെ.

1191 മന്നിടംതന്നുടെ മംഗലദീപംതാന്‍
1192 മങ്ങിമറഞ്ഞുപോയില്ലയല്ലീ?
1193 ഖിന്നമായ് നിന്നൊരിമ്മന്നിടം കാണുമ്പൊ
1194 ളെന്നതേ തോന്നുന്നുതുള്ളിലിപ്പോള്‍.
1195 ധര്‍മ്മിഷ്ഠരായുള്ള നിര്‍മ്മലരെല്ലാര്‍ക്കും
1196 ഉന്മേഷം കാണുന്നൂതില്ലയിപ്പോള്‍.
1197 ഗോക്കളെക്കണ്ടാലുമോര്‍ച്ചയും പൂണ്ടിട്ടു
1198 നോക്കിനിന്നീടുന്നതങ്ങുമിങ്ങും.
1199 പാഴരായ്പോരുന്ന പാപന്മാര്‍തന്മുഖം
1200 പാരം തെളിഞ്ഞിന്നു കാണാകുന്നു.

1201 ദുഷ്ടങ്ങളായുള്ള ജന്തുക്കളെല്ലാമ
1202 ങ്ങൊട്ടൊട്ടു വന്നു പരന്നുതായി.
1203 മാമുനിമാരിലും മുന്നമെപ്പോലെയു
1204 ള്ളാമോദം കാണുന്നൂതില്ല ചെമ്മേ.
1205 എന്നുടെ മാനസം തന്നെയുമേറ്റവും
1206 ഖിന്നമായ്ക്കാണുന്നു പിന്നെപ്പിന്നെ.
1207 എന്തിതിങ്കാരണമെന്നതു ചിന്തിച്ചാ
1208 ലേതുമേ ചൊല്ലുവാനില്ലതാനും.
1209 ഉത്തമദാരുക്കളൊക്കവേ കണ്ടാലും
1210 പത്രവും വാടിച്ചമഞ്ഞതിപ്പോള്‍.

1211 ജ്യോതിര്‍ഗ്ഗണങ്ങളും ദീപിക്കുന്നില്ലൊട്ടും
1212 ആദിത്യന്തന്നെയും കാണ്കയിപ്പോള്‍
1213 ചാലത്തെളിഞ്ഞുള്ള തീര്‍ത്ഥങ്ങളെല്ലാമേ
1214 കാലുഷ്യം കോലുന്നു കാണുംതോറും.
1215 ആജ്യത്തെക്കൊണ്ടു ജ്വലിക്കുന്നതില്ലിപ്പോള്‍
1216 പൂജ്യനായ്മേവുമപ്പാവകന്താന്‍.
1217 ഒട്ടൊട്ടു പിന്നെ ജ്വലിച്ചുനിന്നീടുകില്‍
1218 പൊട്ടിയെരിഞ്ഞു പൊരിഞ്ഞുതാനും.
1219 മാരുതന്‍തന്നുടെ മാന്ദ്യവും കൈവിട്ടു
1220 ഘോരനായ് വീയുന്നു പാരമിപ്പോള്‍.

1221 ഇങ്ങനെയോരോന്നു ചിന്തിച്ചുകാണുമ്പോള്‍
1222 മംഗലമായിട്ടേ കണ്ടില്ലെങ്ങും.
1223 ഈശ്വരന്‍തന്നുടെയിച്ഛയെച്ചെയ്കയെ
1224 ന്നാശ്രയിച്ചീടിനേനേഷ ഞാനോ."
1225 സോദരാന്തന്നോടു വേദനയിങ്ങനെ
1226 ഓതിനിന്നീടുന്ന ധര്‍മ്മജന്താന്‍
1227 ഈശ്വരന്തങ്കലേ വാച്ചുനിന്നീടുന്നൊ
1228 രോര്‍ച്ചയും പൂണ്ടങ്ങു നിന്നനേരം
1229 വാസവനന്ദനന്‍ വന്നതു കാണായി
1230 വാടിനിന്നീടുന്നഭാവവുമായ്.

1231 പാരാതെചെന്നങ്ങു ധര്‍മ്മജന്തന്നുടെ
1232 പാദങ്ങള്‍തന്നിലേ വീണു പിന്നെ
1233 ഭാവം കൊണ്ടന്നേരം ചൊല്ലിനതെല്ലാമേ
1234 നാവുകൊണ്ടായിട്ടും ചൊന്നാമ്പിന്നെ:
1235 "ഭൂമിക്കു നല്ലൊരു ഭൂഷണമാകുന്ന
1236 പൂമേനിപൂണ്ടൊരു കണ്ണനിപ്പോള്‍
1237 തന്നുടെ ദാസനാമെന്നെയും വഞ്ചിച്ചു
1238 മന്നിടംതന്നെയും ഖിന്നമാക്കി
1239 വിണ്ണിലും പൂകിനാന്നെയുമിങ്ങനെ
1240 കണ്ണുനീര്‍ തൂകുമാറാക്കിവച്ചാന്‍."

1241 എന്നതു കേട്ടൊരു ധര്‍മ്മജന്മാവുതാന്‍
1242 തന്നെയുംകൂടി മറന്നു നേരേ
1243 കല്യതതന്നെയും കൈവെടിഞ്ഞങ്ങനെ
1244 അല്ലലില്‍ വീണതു ചൊല്ലവല്ലേന്‍.
1245 പാണ്ഡവമാതാവുമെന്നതു കേട്ടപ്പോള്‍
1246 നീണ്ടുനിന്നീടുന്ന ശോകത്താലേ
1247 കണ്ണന്മെയ് തന്നില്‍ തന്നുള്ളവും ബന്ധിച്ചു
1248 തിണ്ണം തിരണ്ടൊരു ഭാവനയാല്‍
1249 ശാശ്വതനായുള്ളൊരീശ്വരന്തന്നോടു
1250 ചേര്‍ച്ചപൂണ്ടീടിനാളോര്‍ച്ച നീക്കി.

1251 പാര്‍ത്തലംതന്നെപ്പിരിഞ്ഞുനിന്നീടുവെ
1252 ന്നോര്‍ത്തുനിന്നീടുന്ന ധര്‍മ്മജന്താന്‍
1253 പാര്‍ത്ഥനുമായിപ്പറഞ്ഞുനിന്നമ്പിനോ
1254 ടാര്‍ത്തനായ് നിന്നു നുറുങ്ങുനേരം
1255 കേശവന്തന്നുടെ കേവലരൂപം ത
1256 ന്നാശയം തന്നിലുറപ്പിച്ചുടന്‍
1257 ബന്ധുക്കളായോരില്‍ സന്ധിച്ചുനിന്നൊരു
1258 ബന്ധവും ചാലെ മുറിച്ചു നേരെ
1259 നിസ്സംഗനായി നടന്നുതുടങ്ങിനാന്‍
1260 ഉത്തരയായുള്ള ദിക്കു നോക്കി.

1261 എന്നതു കണ്ടുള്ള സോദരരെല്ലാരും
1262 പിന്നാലെ കൂടിനാര്‍ കേടു നീക്കി.
1263 കൃഷ്ണനിലുള്ളൊരു തൃഷ്ണപൂണ്ടീടുന്ന
1264 കൃഷ്ണയും പിന്നെയങ്ങവ്വണ്ണമെ.
1265 വ്യാഘ്രങ്ങള്‍ചേരുന്ന കാടുകള്‍ പിന്നിട്ടു
1266 ദീര്‍ഘമായുള്ളൊരു മാര്‍ഗ്ഗത്തൂടെ
1267 പിന്നാലെ ചെന്നോരെ നോക്കിനിന്നീടാതെ
1268 ധന്യരായങ്ങവര്‍ പോകുംനേരം.
1269 പൂഞ്ചായലാരുടെ മൗലിയായ്മേവുമ
1270 പ്പാഞ്ചാലി ചാലെപ്പതിച്ചാളപ്പോള്‍;

1271 അശ്വികള്‍ സൂനുക്കളായോരുമങ്ങനെ
1272 അര്‍ജ്ജനന്താനുമങ്ങവ്വണ്ണമേ.
1273 വീഴ്വതിനായിട്ടു വേഗവാനായെഴും
1274 ഭീമനും ചൊല്ലിനാന്മെല്ലെയപ്പോള്‍ :
1275 "ധീരരായ്പോരുമിന്നാല്വരും വീണതിന്‍
1276 കാരണം ചൊല്ലേണ"മെന്നിങ്ങനെ
1277 ധര്‍മ്മജന്‍ ചൊല്ലിനാന്തന്നുടെ തന്നുടെ
1278 വന്മദം കാരണമെന്നും പിന്നെ
1279 "അസ്ത്രങ്ങള്‍കൊണ്ടെന്നോടൊത്തവരില്ലയെ
1280 ന്നര്‍ജ്ജനനുണ്ടൊരു മാനമേറ്റം.

1281 മാനിതരായൊരു മാദ്രിതന്മക്കള്‍ക്കും
1282 മാനമുണ്ടേറ്റവും മാനസത്തില്‍.
1283 "രൂപം കൊണ്ടെന്നോടു നേരൊത്തോരില്ലേയി
1284 പ്പാരിടം തന്നിലിന്നാരുമിപ്പോള്‍"
1285 എന്നൊരു മാനമുണ്ടിന്നകുലന്നവന്‍
1286 തന്നുടെ സോദരന്നാക പിന്നെ
1287 "ശാസ്ത്രങ്ങള്‍ കൊണ്ടന്നെത്താഴ്ത്തിനിന്നീടുവാന്‍
1288 പാര്‍ത്തലംതന്നിലിന്നോര്‍ത്തുകണ്ടാല്‍
1289 ആകുന്നോരില്ലാരു" മെന്നൊരു മാനം കൊ
1290 ണ്ടാഗളപൂരിതനായി നില്പോന്‍.

1291 ഭര്‍ത്താക്കളായവള്‍ക്കൈവരുണ്ടല്ലൊ ത
1292 ന്നുള്‍ത്താരില്‍ ചേര്‍ന്നതു പാര്‍ത്ഥനത്രെ
1293 എന്നൊരു ദോഷം കൊണ്ടിന്നവള്‍ വീണുതായ്
1294 നിന്നുടെ പാതവും വന്നണഞ്ഞു.
1295 ഊക്കുകൊണ്ടാരുമെതിര്‍ക്കയില്ലെന്നൊരു
1296 മൂര്‍ക്ക്വതയുണ്ടു നിനക്കുമുള്ളില്‍."
1297 ഇങ്ങനെ ചൊന്നൊരു ധര്‍മ്മജമ്പിന്നെപ്പോ
1298 യങ്ങൊരു ദേശത്തു ചെന്നനേരം
1299 ചുറ്റത്തില്‍ ചെന്നു ചുറന്നുനിന്നീടിനാന്‍
1300 തെറ്റെന്നു വന്നൊരു സാരമേയന്‍

1301 "കാല്‍ത്തണല്‍തന്നില്‍ച്ചേര്‍ത്താത്തനാമെന്നെ നീ
1302 കാത്തുകൊള്ളേണമിന്നാസ്ഥയാലേ"
1303 അല്ലലായുള്ളൊരു ഭാവംകൊണ്ടിങ്ങനെ
1304 ചൊല്ലിനിന്നീടുന്നോനെന്നപോലെ.
1305 എന്നതു കണ്ടൊരു ധര്‍മ്മജന്മാവുതാന്‍
1306 തന്നിലേ നണ്ണിനാനുണ്മയായി:
1307 "ആശ്രിതപാലനം ധര്‍മ്മമെന്നല്ലൊയി
1308 ശ്ശാശ്വതവാക്കുകള്‍ ചൊല്ലിപ്പോരു.
1309 ദീനനായ്മേവുമിശ്വാനനെയിന്നുഞാന്‍
1310 മാനിച്ചുകൊള്ളേണം നൂനമെന്നാല്‍"

1311 എന്നങ്ങു ചിന്തിച്ചു തന്നിലേ പിന്നെയും
1312 മുന്നമെപ്പോലെ നടന്നനേരം
1313 അംബരംതന്നൂടെ വന്നതു കാണായി
1314 പൊന്മയമായ വിമാനമപ്പോള്‍.
1315 ചാരത്തു ചെന്നങ്ങു ചൊല്ലിനിന്നീടിനാന്‍
1316 വാരുറ്റുനിന്നൊരു ദേവദൂതന്‍:
1317 "നേരറ്റു നിന്ന വിമാനവുമേറി നീ
1318 പാരാതെ പോരണം വിണ്ണിലിപ്പോള്‍
1319 പുണ്യങ്ങള്‍ ചെയ്ത ഫലങ്ങളെയെല്ലാമേ
1320 വിണ്ണില്‍നിന്നങ്ങു ലഭിപ്പതിന്നായ്."

1321 ധര്‍മ്മജന്‍ ചൊല്ലിനാനെന്നതു കേട്ടപ്പോള്‍
1322 ധര്‍മ്മത്തിന്നുണ്മയും നണ്ണി നണ്ണി :
1323 "ഖിന്നനായ് വന്നുനിന്നാശ്രയിച്ചീടിനാന്‍
1324 മുന്നമേ നമ്മെയിശ്വാനനെന്നാല്‍
1325 ധന്യമായ് നിന്നെഴും യാനമേറീടുവാന്‍
1326 മുന്നലാമ്മാറവന്തന്നെ വേണം."
1327 എന്നങ്ങു കേട്ടൊരു വിണ്ണവര്‍ദൂതന്താന്‍
1328 കര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ പൊത്തിനാന്തിണ്ണമപ്പോള്‍.
1329 സന്മതം തോയുമന്നന്മൊഴി ചൊല്ലിനാന്‍
1330 ധര്‍മ്മജന്തന്നോടങ്ങുണ്മയായി

1331 "നിര്‍വ്വിണ്ണനായൊരു നിന്നുടെ മാനസം
1332 ഇവ്വണ്ണമായതെന്തിന്നു നേരേ;
1333 സോദരന്മാരിലുള്ളാശയെത്തന്നെയും
1334 വേരറുത്തല്ലയോ പോന്നുകൊണ്ടു
1335 ഘോരനായ്മേവുമിസ്സാരമേയങ്കല്‍ നിന്‍
1336 മാനസം ചെന്നതിങ്കാരണം ചൊല്‍?
1337 ജന്തുക്കളായതില്‍ കഷ്ടമായുള്ളതോ
1338 ചിന്തിച്ചു കാകിലിശ്വാക്കളത്രേ.
1339 കഷ്ടങ്ങളായുള്ള ജന്തുക്കള്‍ക്കെന്നുമേ
1340 കിട്ടുവോന്നല്ലയീ സ്വര്‍ഗ്ഗമെന്നാല്‍

1341 ശ്വാനനില്‍ ചെന്നെഴുമാശയും തീര്‍ത്തുടന്‍
1342 യാനമേറീടു നീ വൈകിയാതെ."
1343 പിന്നെയും ചൊല്ലിനാന്‍ ധര്‍മ്മജന്മാവുതാന്‍
1344 തന്നിലേ ചിന്തിച്ചു ധര്‍മ്മമെല്ലാം:
1345 "ആശ്രിതനായോനെക്കൈവെടിഞ്ഞുള്ളൊരു
1346 വാഴ്ചയിന്നേതുമേ ചേര്‍ച്ചയല്ലേ.
1347 ദീനനായ് വന്നവന്തന്നെയും വഞ്ചിച്ചു
1348 യാനമേറുന്നെനിക്കോര്‍ത്തുകണ്ടാല്‍
1349 നാകലോകാപ്തിയില്‍ കാര്യമില്ലേതുമേ
1350 പോക നീയെങ്ങിലോ നാകലോകേ."

1351 വിണ്ണവര്‍ദൂതനുമെന്നതു കേട്ടവന്‍
1352 കര്‍ണ്ണങ്ങളേറ്റിനാന്തന്മൊഴിയും :
1353 "മണ്ണിലേ മാലോകര്‍ പുണ്യങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്നു
1354 വിണ്ണിനെക്കാമിക്കമൂലമത്രേ.
1355 പ്രജ്ഞപൂണ്ടീടിന മാമുനിമാരോരോ
1356 യജ്ഞങ്ങള്‍കൊണ്ടു യജിക്കുന്നതും
1357 തീയിലേ നിന്നു തപസ്സുചെയ്യുന്നതും
1358 തോയത്തില്‍നിന്നു ജപിക്കുന്നതും
1359 ദാനങ്ങളൊന്നൊന്നേയാചരിക്കുന്നതും
1360 വാനിടം പൂവതിന്‍ വാഞ്ഛയത്രേ.

1361 അങ്ങനെയുള്ളൊരു വാനിടംതന്നെത്തൊ
1362 ട്ടിങ്ങനെ ചൊന്നവാറെങ്ങനെ നീ ?
1363 ദുഷ്ടനായ് വന്നൊരിക്കഷ്ടനെത്തൊട്ടല്ലൊ
1364 ഇഷ്ടമായ് വന്നതു കൈവെടിഞ്ഞു
1365 ദുര്‍ജ്ജനസംഗമമൊല്ലായെന്നല്ലയോ
1366 സജ്ജനമായുള്ളോര്‍ ചൊല്ലിക്കേള്‍പ്പൂ ?
1367 ഒന്നല്ലയാതൊരിക്കാരിയം കാമിച്ചു
1368 നന്നല്ല നീയിന്നിച്ചൊന്നതൊട്ടും.
1369 പാണ്യങ്ങള്‍കൊണ്ടു നിന്‍ ചാരത്തു വന്നൊരു
1370 വിണ്ണിനെക്കൈവെടിഞ്ഞീടൊല്ലാതെ."

1371 ചിത്തവിലോഭനമായിനിന്നീടുന്നൊ
1372 രുക്തികളിങ്ങനെയോതിയോതി
1373 ലോലതതീര്‍ത്തവന്മാനസം തന്നുടെ
1374 ചാലനമായിതില്ലൊന്നുകൊണ്ടും.
1375 "പോകുന്നേനെങ്കില്‍ ഞാനെ" ചൊല്ലിനാ
1376 നാകുലമായൊരു ഭാവവുമായ്.
1377 എന്നതു കേട്ടൊരു ധര്‍മ്മജന്മാവുതാ
1378 നന്നടേ തന്നുടെ മുന്നല്‍ത്തന്നെ
1379 മേവിനിന്നീടുന്ന യാനവും കൈവിട്ടു
1380 പോവതിന്നായിത്തുടങ്ങും നേരം

1381 നിര്‍മ്മലനായൊരു ധര്‍മ്മനായ്ക്കാണായി
1382 തണ്മയില്‍ മേവുമശ്വാവുതന്നെ.
1383 തുഷ്ടനായ് നിന്നങ്ങുചൊന്നതും കേള്‍ക്കായി
1384 ശിഷ്ടനായ്നിന്നൊരു തന്നോടപ്പോള്‍ :
1385 "നിന്നുടെ ധര്‍മ്മത്തിന്നുണ്മ യക്കാണ്മാനായ്
1386 നിന്ദ്യമായുള്ളൊരു രൂപവുമായ്
1387 നിന്നുടെ ചാരത്തു വന്നതു ഞാനിപ്പോ
1388 ളെന്നതു നിന്നുള്ളില്‍ തേറിനാലും.
1389 ധര്‍മ്മംകൊണ്ടിന്നിന്നെ വെന്നുനിന്നീടുന്നോ
1390 രുണ്മയെച്ചൊല്‍കില്‍ മറ്റാരുമില്ലേ.

1391 സന്തുഷ്ടനായേന്‍ ഞാനെന്നതുകൊണ്ടിനി
1392 ച്ചിന്തിച്ചതെല്ലാമേ സാധിച്ചീടും.
1393 വൈകാതെ പോയങ്ങു വാനിടം പൂക നീ
1394 വൈകല്യം വാരാതെയെങ്കിലിപ്പോള്‍."
1395 ഇങ്ങനെ ചൊന്നവന്തന്നെയും ചെമ്മെയ
1396 മ്മംഗലയാനത്തിലാക്കിനിന്നാന്‍.
1397 മങ്ങാതെനിന്നൊരു ധര്‍മ്മജന്മാവുതാന്‍
1398 മംഗലയാനത്തിലായനേരം
1399 കാല്‍പ്പൊടിതട്ടിക്കളഞ്ഞുനിന്നീടിനാന്‍
1400 വായ്പോടു ചെന്നങ്ങൊരുത്തനപ്പോള്‍.

1401 പൂമണം തോയുന്ന തെന്നലെത്തുകുന്ന
1402 ചാമരം കാണായി രണ്ടുപാടും.
1403 ചാലെച്ചഴന്നുനിന്നോലക്കമാളുന്നൊ
1404 രാലവട്ടങ്ങളും കാണായ്യപ്പോള്‍.
1405 അങ്ങനെ പോയങ്ങു വിണ്ണിലങ്ങാമ്മാറു
1406 ഭംഗിയില്‍ച്ചെന്നവന്‍ പൂകുന്നേരം
1407 ഉമ്പര്‍കോന്തന്നുടെ ചൊല്ലിനാലെല്ലാരും
1408 സംഭ്രമിച്ചീടിനാരമ്പിനോടെ
1409 മംഗലപാണികളായി വന്നീടിനാര്‍
1410 മംഗലമാരായുള്ളംഗനമാര്‍

1411 ചാലെ വിളങ്ങുന്ന ദീപങ്ങള്‍ കാണായി
1412 താലത്തില്‍ മേവുന്ന വെള്ളരിയും.
1413 പൊല്‍ക്കുടം കണ്ണാടി ചെപ്പുകളെന്നിവ
1414 ഒക്കവേ വന്നു പരന്നുതെങ്ങും.
1415 വാരുറ്റുനിന്നുള്ള ഭേരികള്‍നാദവും
1416 പാരിച്ചു കേള്‍ക്കായിതോരോ ദിക്കില്‍.
1417 മംഗലസൂചകമായിനിന്നീടുന്ന
1418 ശംഖുകള്‍നാദവുമവ്വണ്ണമേ.
1419 കസ്തുരികൊണ്ടു തളിച്ചുനിന്നീടിനാര്‍
1420 ഉത്തമനാരിമാര്‍പദ്ധതിയില്‍.

1421 കാണ്മതിനായിട്ടു വാനവരെല്ലാരും
1422 മേന്മേലേ വന്നു തുടങ്ങീതപ്പോള്‍.
1423 സുന്ദരിമാരുമങ്ങന്നിലം തന്നിലേ
1424 ചെന്നുതുടങ്ങിനാര്‍ ചേര്‍ച്ചയോടെ:
1425 ഉര്‍വ്വീശന്തന്നുടെ നിര്‍വേശംകാണ്മാനാ
1426 യുര്‍വശിതാനുമങ്ങവ്വണ്ണമേ.
1427 സല്‍കൃതനായുള്ള ധര്‍മ്മജന്‍ചാരത്തു
1428 തിക്കു തുടങ്ങീതു പാരമപ്പോള്‍.
1429 എന്നതു കണ്ടവന്തന്നിലേ നണ്ണിനാന്‍:
1430 എന്നുടെ വൈഭവമല്ലിതൊന്നും ;

1431 കാവര്‍ണ്ണന്തന്നുടെ ലീലയാലൊന്നത്രെ
1432 കാരുണ്യമെന്നിലേ ചേരുകയാല്‍
1433 എന്നതുകൊണ്ടു മദിച്ചുനിന്നീടൊല്ല
1434 യെന്നുടെ മാനസം" എന്നു നണ്ണി
1435 പങ്കജലോചനന്തങ്കഴല്‍ തന്നുള്ളില്‍
1436 അങ്കുരിച്ചീടുമാറാക്കിപ്പിന്നെ
1437 മുത്തുകള്‍കൊണ്ടുള്ള പന്തല്‍തങ്കീഴേ പോ
1438 യെത്തിനിന്നീടിനാന്‍ വിണ്ണില്‍ നേരെ.
1439 വിണ്ണകംപൂകിന പുണ്യവാനന്നേരം
1440 കണ്ണുകളുണ്ടായ കാര്യമെല്ലാം

1441 സാധിച്ചു പിന്നെത്തന്‍ സോദരന്മാരെയും
1442 ചോദിച്ചു നിന്നാനദ്ദൂതനോടെ.
1443 ചോദിച്ചനേരത്തു ദൂതനും ചൊല്ലിനാന്‍
1444 ഖേദിച്ചുനിന്നു നുറുങ്ങുനേരം:
1445 "സോദരന്മാരുടെ വേലയെച്ചൊല്കിലോ
1446 വേദനയായിട്ടു വന്നുകൂടും.
1447 കാണണമെന്നുള്ള സാഹസമുണ്ടെങ്കില്‍
1448 കാണരുതായ്കയുമില്ലതാനും."
1449 ഇങ്ങനെചൊന്നവന്തന്നെയും കൊണ്ടുടന്‍
1450 അങ്ങൊരു കോണത്തുചെന്നു പിന്നെ

1451 ഘോരമായുള്ളൊരു നാരകദേശത്തെ
1452 പ്പാരാതെ കാട്ടിനാന്‍ ദേവദൂതന്‍.
1453 കണ്ടൊരുനേരത്തു ധര്‍മ്മജന്മാവുതാന്‍
1454 ഇണ്ടലുംപൂണ്ടു ചമഞ്ഞു ചൊന്നാന്‍:
1455 "പൂതരായ്നിന്നുള്ള സോദരന്മാരിപ്പോള്‍
1456 യാതന പൂണ്മാറോ വന്നുകൂടി ?
1457 ഉത്തമര്‍ശീലവുമിത്തരമായിതോ
1458 സത്യവാനല്ലയോ ചിത്രഗുപ്തന്‍?
1459 ധര്‍മ്മിഷ്ഠരായുള്ള നിങ്ങള്‍ക്കുമിന്നിതു
1460 സമ്മതമായിട്ടോ തോന്നിക്കൂടി?

1461 ദുഷ്ടത കണ്ടാലും കഷ്ടമായ്വന്നിതു
1462 ദുഷ്ടത വേറിട്ട നാകലോകം.
1463 ദണ്ഡ്യന്മാരല്ലാത പുണ്യമാണ്ടുള്ളോരേ
1464 ദണ്ഡിപ്പിക്കുന്നതു കാണും നേരം
1465 "ഒല്ലാ"യെന്നിങ്ങനെ ചൊല്ലിനിന്നീടുവാന്‍
1466 വല്ലുവോനില്ലാതെ വന്നുതോതാന്‍ ?
1467 വാസലന്താനിതറിഞ്ഞില്ലെന്നല്ലല്ലീ
1468 വാസ്തവരീതിയില്‍ വന്നതിപ്പോള്‍
1469 ധര്‍മ്മമില്ലാതൊരു വിണ്ണിലേ വാസമി
1470 ന്നുണ്മയെച്ചൊല്കിലെനിക്കു വേണ്ടാ.

1471 ച്ചൊല്ലിചെനിക്കു വേണ്ടാ.
1472 കാതരരായുള്ള സോദരന്മാരുമായ്
1473 യാതന പൂണ്ടുന്നേനെങ്കിലോ ഞാന്‍."
1474 എന്നങ്ങു ചൊന്നവനന്നിലംതന്നിലേ
1475 ചെന്നങ്ങു ചാടുവാനോങ്ങുംനേരം
1476 പെട്ടെന്നു ചെന്നു ചെറുത്തുനിന്നീടിനാന്‍
1477 തുഷ്ടനായ് നിന്നൊരു ദേവദൂതന്‍
1478 കണ്ണടച്ചീടേണമെന്നങ്ങു ചൊന്നപ്പോള്‍
1479 കണ്ണടച്ചങ്ങവന്‍ നിന്നു പിന്നെ
1480 കണ്മിഴിച്ചീടുമ്പൊഴന്നിലംതന്നെയേ

1481 രമ്യമായ്ക്കാണായിതുണ്മയായി.
1482 എന്നതു കണ്ടിട്ടു വിസ്മിതനായിട്ടു
1483 നിന്നൊരു ധര്‍മ്മജനോടു ചൊന്നാന്‍ :
1484 "ദ്രോണിയെപ്പണ്ടു മരിച്ചാനെന്നുള്ളൊരു
1485 വാണിയെപ്പൊയ്യായിച്ചൊന്നാനല്ലൊ
1486 എന്നതുകൊണ്ടുള്ള കന്മഷംകൊണ്ടു നീ
1487 ഇന്നിതു കാണേണ്ടിവന്നുതിപ്പോള്‍.
1488 പാതകം വേരറ്റ സോദരന്മാരുണ്ടോ
1489 യാതന പൂണുന്നു കാതരരായ് ?
1490 വിണ്ണിലേ വാസവുമെത്രനാളെന്നുള്ളൊ

1491 രെണ്ണത്തെക്കണ്ടോരില്ലാരുമിപ്പോള്‍.
1492 വേദന വേറിട്ട സോദരന്മാരുമായ്
1493 ആമോദം പൂണ്ടാലുമായവണ്ണം.
1494 സ്വര്‍ധുനിതന്നിലേ മുങ്ങുകയെങ്കിലോ
1495 മര്‍ത്ത്യനെന്നുള്ളൊരു ഭാവം പോവാന്‍."
1496 എന്നതു കേട്ടവനന്നടേതന്നെ പോയ്
1497 ചെന്നതില്‍ മുങ്ങി നികന്നനേരം
1498 മാനവനെന്നുള്ള ഭാവവും കൈവിട്ടു
1499 വാനവനായിട്ടു വന്നുതപ്പോള്‍.
1500 കല്പകശാഖികള്‍ നല്‍ച്ചേല നല്കുവാന്‍

1501 മുല്പാടു ഞാന്‍ വേണമെന്നു ചൊല്ലി
1502 തങ്ങളിലുള്ള പിണക്കവുമുണ്ടായി
1503 മുങ്ങി നികന്നവന്‍ നിന്നനേരം.
1504 നൂതനമായൊരു ചേലയും പൂണ്ടുടന്‍
1505 ദൂതന്റെ ചൊല്ലാലെ പോയിപ്പിന്നെ
1506 വാസവന്തന്നാലെ പാലിതമായൊരു
1507 വാനകം പൂകിനാന്മാനിതനായ്.
1508 മന്ദിരമാണ്ടുള്ള വൃന്ദാരകന്മാരെ
1509 വന്ദിച്ചു പിന്നെ നടന്നനേരം
1510 വായുവില്‍ചാരത്തു ഭീമനെക്കാണായി

1511 വാസവന്‍ചാരത്തു പാര്‍ത്ഥനേയും.
1512 നാസത്യന്മാരുടെ ചാരത്തു കാണായി
1513 വാസത്തെപ്പൂണ്ടയമന്മാരെയും.
1514 വിണ്ണവര്‍ക്കീടുന്ന ലക്ഷ്മിയായ്ക്കാണായി
1515 പുണ്യതപൂണുമദ്രൗപദിയേ.
1516 ഇങ്ങനെ കണ്ടൊരു ധര്‍മ്മജനന്നേരം
1517 പൊങ്ങിന മോദവും പൂണ്ടു നേരേ
1518 നിര്‍മ്മലനായൊരു ധര്‍മ്മന്റെ ചാരത്തു
1519 ചെന്നങ്ങു മേവിനാന്താനുമപ്പോള്‍
1520 വന്ദികളെല്ലാരും വാഴ്ത്തുവാനായിട്ടു

1521 വന്നുതുടങ്ങിനാരെന്നനേരം:
1522 ചേണുററു നിന്നുള്ള വീണകളെല്ലാമേ
1523 പാണിയിലാമ്മാറു ചേര്‍ത്തു ചെമ്മേ
1524 സ്വര്‍സ്ത്രീകളായുള്ള നര്‍ത്തകിമാരുമായ്
1525 നര്‍ത്തകന്മാരുമങ്ങവ്വണ്ണമേ
1526 താളങ്ങള്‍ പൂണ്ടുള്ള ഗായകന്മാരുന്ന
1527 ന്മേളത്തിലാമ്മാറു വന്നണഞ്ഞാര്‍.
1528 നാകത്തിലാമ്മാറുവേഗത്തെപ്പൂണ്ടുകൊ
1529 ണ്ടാഗതരായാരമ്മാഗധരും.
1530 ഗീതിയില്‍ തോഞ്ഞൊരു രീതിയുമായുടന്‍

1531 പ്രീതന്മാരായുള്ള സൂതന്മാരും.
1532 നൂതനമായുള്ള ഗീതവും പാടിനാര്‍
1533 നീതിയില്‍ നിന്നുള്ള ഗായകന്മാര്‍:
1534 വീണകള്‍കൊണ്ടുള്ള ഗാനവും മേളിച്ചാര്‍
1535 വേണുക്കള്‍കൊണ്ടുമങ്ങവ്വണ്ണമേ.
1536 നര്‍ത്തകിമാരങ്ങു നൃത്തം തുടങ്ങിനാര്‍
1537 നര്‍ത്തകന്മാരുമങ്ങൊത്തുകൂടി.
1538 സന്മാനസംതന്നിലുന്മേഷം പൊങ്ങിച്ചു
1539 സമ്മാനിച്ചാടിനാരമ്മാനയും.
1540 മാര്‍ദ്ദവം കോവുന്ന വാദ്യങ്ങളൊന്നൊന്നേ

1541 മാര്‍ഗ്ഗമായ് നിന്നു വദിപ്പിച്ചപ്പോള്‍
1542 പാര്‍ത്ഥന്മാര്‍ക്കുണ്ടായ കീര്‍ത്തികളെല്ലാമേ
1543 വാഴ്ത്തിനിന്നീടിനാര്‍ വന്ദികളും.
1544 കണ്ടുനിന്നീടുന്ന വിണ്ടലരെന്നപ്പോള്‍
1545 കൊണ്ടാടിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞാര്‍ തമ്മില്‍:
1546 "ധര്‍മ്മത്തിന്നീടുന്നൊരുണ്മയെക്കാണ്മാനായ്
1547 ധര്‍മ്മജനോളമിന്നാരുമോര്‍ത്താല്‍
1548 മണ്ണിലും വിണ്ണിലുമില്ലയെന്നുള്ളതു
1549 നിര്‍ണ്ണയിച്ചാലുമിന്നിങ്ങളിപ്പോള്‍
1550 എണ്ണമറ്റീടുന്ന യജ്ജങ്ങള്‍ ചെയ്തിട്ടു

1551 വിണ്ണവര്‍ മോദത്തെപ്പൂരിച്ചതും.
1552 മാനസംതന്നെയമ്മാധവന്തങ്കലേ
1553 ലീനമായല്ലൊതാന്‍ മേവുന്നതും.
1554 ആസ്ഥപൂണ്ടീടുന്ന ഗായകന്മാരും തന്‍
1555 കീര്‍ത്തിയേ വാഴ്ത്തുന്ന വന്ദികളും
1556 പാടുന്നനേരത്തു കൈടഭവൈരിതന്‍
1557 കേടറ്റനാമത്തെക്കേള്‍ക്കയാലേ
1558 മേനിയില്‍കണ്ടാലും കോള്‍മയിര്‍ക്കൊണ്ടതും
1559 ആനന്ദബാഷ്പവും പാരമിപ്പോള്‍.
1560 വീണ്ടലര്‍നാട്ടില്‍വന്നുണ്ടായ ലോകരില്‍

1561 പണ്ടുനാമിങ്ങനെയുണ്ടോ കണ്ടു ?
1562 ഇങ്ങനെ പോരുന്ന ദിവ്യന്മാര്‍ നിന്നെടം
1563 മംഗലമായിട്ടേ വന്നുകൂടൂ.
1564 വിണ്ണിന്നുതന്നെയും നന്നായിവന്നുതി
1565 പ്പുണ്യവാന്‍ വന്നതുമൂലമായി.
1566 ഇജ്ജനംതന്നുടെയിച്ഛയെപ്പൂരിപ്പാന്‍
1567 സജ്ജരാകേണം നാം" എന്ന ചൊല്ലി
1568 കൊണ്ടാടിനിന്നുള്ള വിണ്ടലരെല്ലാരും
1569 മണ്ടിനാരോരോന്നേ തെണ്ടുവാനായ്.
1570 തുംബുരുനാരദന്മാരുമന്നേരത്തു

1571 ധര്‍മ്മജന്‍ചാരത്തു ചെന്നു നന്നായ്
1572 കാര്‍വര്‍ണ്ണന്തന്നുടെ കീര്‍ത്തിയേ വാഴ്ത്തിനി
1573 ന്നാനന്ദം പൂരിച്ചാരായവണ്ണം.
1574 ധര്‍മ്മജന്തന്നുടെ സമ്മോദം പൂരിച്ച
1575 തുംബുരുനാരദന്മാരും പിന്നെ
1576 വന്ദികളെല്ലാരും ഗായകന്മാരുമായ്
1577 മന്ദിച്ചുനിന്നു തളര്‍ന്നനേരം
1578 അര്‍ജ്ജുനന്തന്നുടെ കാന്തിയെക്കണ്ടുള്ള
1579 നിര്‍ജ്ജരമാനിനിമാരെല്ലാരും
1580 പൂബാണമേറ്റിട്ടു നോവുകലര്‍ന്നങ്ങു

1581 വേവുറ്റു മേവുന്നൊരുള്ളവുമായ്
1582 തങ്ങളില്‍ നിന്നു പറഞ്ഞുതുടങ്ങിനാര്‍
1583 തിങ്ങിയെഴുന്നൊരു കൗതുകത്താല്‍:
1584 "വാഞ്ഛാനുരൂപമായ് നിന്നതു കണ്ടാലും
1585 പാഞ്ചാലിതന്നുടെ ഭാഗധേയം.
1586 മാലോകര്‍കണ്ണിന്റെ സാഫല്യം പൂരിപ്പാന്‍
1587 ഭൂലോകംതന്നിലിന്നാന്മുഖന്താന്‍
1588 സുന്ദരമായൊരു രൂപത്തെ നിര്‍മ്മിച്ചാന്‍
1589 എന്നങ്ങു ചൊല്ലുന്നതുണ്മ ചെമ്മേ.
1590 ഗംഗയെച്ചൂടുന്ന മംഗലമ്പണ്ടു താ

1591 നംഗജന്മേനിയെച്ചുട്ടാനല്ലൊ;
1592 എന്നതു പാര്‍ക്കിലിന്നംഗജന്നേറ്റവും
1593 നന്നായി വന്നുതായെന്നുവന്നു;
1594 പാര്‍ത്ഥന്റെ മെയ്യില്‍ക്കിഴിഞ്ഞൊരു മെയ്യുമായ്
1595 പാര്‍ത്തലംതന്നില്‍ നടക്കവേണ്ടാ.
1596 സല്‍ഗുണജാലങ്ങളൊക്കവേ വന്നിവന്‍
1597 വിഗ്രഹംതന്നിലേ പുക്കതും കാ.
1598 കോമളരീതിയെച്ചിന്തിച്ചുകാകിലോ
1599 സോമനുമിങ്ങനെ വന്നുകൂടാ.
1600 ശൂരതപാര്‍ക്കിലിക്കേസരിവീരനും

1601 ഘോരതയില്ലെന്നു വന്നുകൂടം
1602 കാരുണ്യം ചിന്തിച്ചു കാണുന്ന നേരത്തു
1603 കാര്‍വര്‍ണ്ണന്‍താനെന്നു ചൊല്ലാമത്രെ
1604 ശത്രുക്കളോടുള്ള ഘോരത ചിന്തിക്കില്‍
1605 വിത്രസ്തകനായ് വരുമന്തകനും.
1606 ലീലകള്‍ കോലുന്ന വേലയെച്ചിന്തിക്കില്‍
1607 ബാലകന്താനെന്നു തോന്നുമത്രെ
1608 ഗംഭീരഭാവത്തെച്ചിന്തിച്ചു കാണ്കിലി
1609 ന്നംബോധിതാനുമൊന്നഞ്ചുമേറ്റം
1610 യാനത്തെക്കാണ്കിലോ വാസവവാരണ

1611 ന്നാണത്തെപ്പൂണ്ടു നടുങ്ങുമപ്പോള്‍.
1612 വാക്കിനെക്കേള്‍ക്കിലദ്രാക്ഷയും ചെഞ്ചെമ്മേ
1613 രൂക്ഷയായ്വന്നീടും മാക്ഷികയും.
1614 ഇത്തരമായ ഗുണങ്ങളെയെണ്ണുകില്‍
1615 എത്രയുണ്ടെന്നതു കണ്ടില്ലാരും.
1616 നാമെല്ലാമിങ്ങനെ വാഴ്ത്തിനിന്നീടിലോ
1617 നാവു കുഴഞ്ഞീടുമൊട്ടുചെന്നാല്‍.
1618 മാനിനിമാരുടെ മാനസമായൊരു
1619 മാനിന്നു നല്ലൊരു കാനനമായ്
1620 മേവിനിന്നീടുമിപ്പാര്‍ത്ഥനെ വാഴ്ത്തി നാം

1621 നാവിന്റെ പുണ്യത്തെപ്പൂണ്ടുതല്ലൊ.
1622 പുണ്യങ്ങള്‍ പൂണുമപ്പൂവല്‍മെയ്മൂലമായ്
1623 കണ്ണിന്റെ പുണ്യവും പൂരിപ്പൂ നാം.
1624 പാഞ്ചാലി ചെയ്തുള്ള പുണ്യങ്ങളൊന്നുമേ
1625 നാം ചാലെച്ചെയ്തില്ലയെന്നതല്ലൊ.
1626 ചാരത്തു കണ്ടിവന്മാറിടമിങ്ങനെ
1627 ചാലക്കൊതിക്കുമാറായിതിപ്പോള്‍.
1628 പാരാതെ പോകണം നാമിനിച്ചെഞ്ചെമ്മേ
1629 വാരാളും നന്ദനംതന്നിലിപ്പോള്‍;
1630 ലീലകള്‍ കോലുവാന്‍ ചാലെ മുതിര്‍ന്നവന്‍

1631 കാലമേ വന്നീടുമെന്നു കേട്ടു."
1632 എന്നങ്ങു ചൊന്നുള്ള സുന്ദരിമാരെല്ലാം
1633 നന്ദനംതന്നില്‍ നടന്നാരപ്പോള്‍.
1634 വന്ദികള്‍ വാഴ്ത്തുന്ന വാര്‍ത്തകള്‍ കേള്‍ക്കയാല്‍
1635 നന്ദിച്ചു നിന്നുള്ള പാണ്ഡവന്മാര്‍
1636 എണ്ണമറ്റീടുന്ന പുണ്യങ്ങള്‍കൊണ്ടുപോയ്
1637 വിണ്ണിടമെങ്ങും നടക്കുകയാല്‍.
1638 അത്ഭുതമായുള്ള വസ്തുക്കള്‍ കണ്ടുനി
1639 ന്നുല്പന്നമോദന്മാരായിപ്പിന്നെ
1640 ഇന്ദിരാനേരൊത്ത സുന്ദരിമാരുമായ്

1641 നന്ദനലീലയുമാചരിച്ചാര്‍.
1642 വാരുറ്റുനിന്നുള്ള നാരിമാര്‍ ചൂഴുറ്റു
1643 വാരിവിഹാരവുമവ്വണ്ണമേ.
1644 ഉല്പന്നമോദങ്ങളായി നിന്നീടുന്ന
1645 കല്പകദാരുക്കള്‍ നല്കുകയാല്‍
1646 നല്‍ച്ചേലതന്നെയുമാഭരണങ്ങളും
1647 ഇച്ഛയില്‍ പൂണ്ടു തെളിഞ്ഞു പിന്നെ.
1648 ദീപ്തരായ് നിന്നങ്ങു സാദ്ധ്വിയായുള്ളൊരു
1649 മാദ്ധ്വിയെക്കൊണ്ടു മദിച്ചു നന്നായ്
1650 കന്ദര്‍പ്പന്‍ചൊല്ലാലെ ചെന്നുചെന്നീടുന്ന

1651 സുന്ദരിമാരുമായ്മന്ദമന്ദം
1652 പൊന്മയമായിട്ടു രമ്യങ്ങളായുള്ള
1653 ഹര്‍മ്മ്യങ്ങള്‍തോറും കളിച്ചു പിന്നെ
1654 അച്യുതന്തന്നുടെ നല്‍ച്ചരണങ്ങളില്‍
1655 നിശ്ചലമായുള്ളൊരുള്ളവുമായ്.
1656 പൂഗങ്ങളായിട്ടു ചെന്നുചെന്നീടുന്ന
1657 ഭോഗങ്ങളാണ്ടു സുഖിച്ചുനിന്നാര്‍.
1658 അച്യൂതന്തന്നുടെ നല്‍ച്ചരിതങ്ങള്‍ ഞാന്‍
1659 അജ്ഞരായുള്ളോര്‍ക്കു ബോധിപ്പാനായ്
1660 പ്രാജ്ഞനല്ലെങ്കിലുമിങ്ങനെ നിര്‍മ്മിച്ചു

1661 സജ്ജനം വാഴ്ത്തുമെന്നോര്‍ത്തല്ലൊട്ടും
1662 സജ്ജനം കണ്ടിതു നിന്ദിച്ചാരെങ്കിലോ
1663 ഇജ്ജനത്തിന്നൊരു ഹാനിയെന്തേ?
1664 നിന്ദ്യമല്ലാതതു നിന്ദിക്കയില്ലവ
1665 രെന്നൊരു നിര്‍ണ്ണ മുണ്ടെനിക്കും
1666 വന്ദ്യരായുള്ളവര്‍ നിന്ദിച്ചാരെങ്കിലോ
1667 നിന്ദ്യമെന്നുള്ളതു നിര്‍ണ്ണയിപ്പൂ.
1668 ദുര്‍ജ്ജനം വന്നിതു നിന്ദിച്ചാരെങ്കിലോ
1669 ദുര്‍ജ്ജനത്തിന്നൊരു ഹ നിയുള്ളു;
1670 ദുര്‍ജ്ജനം വന്നിതിന്‍ നിന്ദയെച്ചെയ്കിലോ

1671 സജ്ജനം ചെന്നു ചെറുക്കുമല്ലൊ.
1672 സജ്ജനം മുമ്പിലിഗ്ഗാഥയെക്കാട്ടുവാന്‍
1673 ലജ്ജപൂണ്ടതുമേ ചാലെ വല്ലേന്‍.
1674 വേണുറ്റുനിന്നുള്ള മാണിക്കക്കല്‍കൊണ്ടു
1675 വാണിഭം ചെയ്യുന്ന വൈശ്യന്മുമ്പില്‍
1676 കാചത്തെക്കൊണ്ടുപോയ്ക്കാട്ടിനിന്നങ്ങതിന്‍
1677 വീശത്തെച്ചൊല്ലെന്നു ചൊല്ലാമോതാന്‍
1678 അച്യുതഗാഥയെച്ചൊല്ലിനിന്നീടാഞ്ഞു
1679 ലജ്ജയെക്കൊണ്ടിവനെന്നു നണ്ണി
1680 നീതിജ്ഞരായുള്ള സജ്ജനം തങ്ങളേ

1681 ശോധിച്ചുകൊള്‍കിലാമെന്നേയുള്ളു
1682 ന്യുനനായുള്ള ഞാന്‍ ചൊല്ലിനിന്നീടുന്നൊ
1683 രാനന്ദഗാഥയെക്കേള്‍പ്പോര്‍ക്കെല്ലാം
1684 താപത്തെത്തൂകുന്ന പാപത്തെക്കൊണ്ടുള്ളൊ
1685 രാപത്തെത്തീര്‍ത്തു തുണപ്പതിന്നായ്
1686 കാവര്‍ണ്ണന്തന്നുടെ കാരുണ്യംകൊണ്ടിതി
1687 പ്പാരിടമെങ്ങും നടക്കേണമേ.
1688 അത്രയുമല്ലയെന്നുള്‍ത്താരില്‍ ചേരുന്ന
1689 വൃത്രാരിലോകം ഞാന്‍ പൂകുംനേരം
1690 മാധവന്തന്നുടെ ഗാഥയെ നിര്‍മ്മിച്ച

1691 മാനുഷന്‍ വന്നുതായെന്നു ചൊല്ലി
1692 മാനിച്ചുവന്നുള്ള മാനിനിമാരെല്ലാം
1693 ഗാനത്തെച്ചെയ്തിട്ടും കേള്‍ക്കാകേണം.
1694 സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍നിന്നു സുഖിച്ചങ്ങു നീള ഞാന്‍
1695 നിര്‍ഗ്ഗമിച്ചീടുവാന്‍ കാലമായാല്‍
1696 തേടിവന്നീടുന്ന കൈടഭവൈരിതന്‍
1697 കേടറ്റ ദൂതന്മാര്‍ പിന്നാലെ പോയ്
1698 മൂലോകനായകന്‍ മേവിനിന്നീടുന്ന
1699 പാലാഴിതന്നില്‍ ഞാന്‍ ചെല്ലുംനേരം
1700 "ഗാഥയെക്കൊണ്ടിവന്‍ പാതകം പൂണ്ടോരെ

1701 പ്പൂതന്മാരാക്കിനാന്‍ നീതിയാലെ
1702 നിര്‍ഗ്ഗതിപൂണ്ടുള്ള വൃക്ഷങ്ങള്‍ക്കെല്ലാമേ
1703 സല്‍ഗതി നല്കിനാന്‍ ഗാഥകൊണ്ടേ
1704 ഭക്തന്മാരായുള്ളൊരുത്തമന്മാരുടെ
1705 ചിത്തവും ചാലെക്കുളുര്‍പ്പിച്ചുടന്‍
1706 മുക്തിയെത്തന്നെയും നല്കിനിന്നീടിനാന്‍
1707 ഉത്തമഗാഥയെക്കൊണ്ടുതാനും.
1708 ചാരത്തു കൊള്ളേണം പാരാതെയെന്നാലി
1709 ദ്ദ്വാരസ്ഥനാമിവന്തന്നെയിപ്പോള്‍.
1710 ദാസനായ്ക്കൊള്‍കയും വേണ"മെന്നിങ്ങനെ

1711 ദൂതരായുള്ളവര്‍ ചൊന്നതെല്ലാം.
1712 അമ്പിനോടങ്ങനെ കേട്ടുകേട്ടേഷ ഞാന്‍
1713 തമ്പുരാന്മുന്നിലും ചെന്നു പിന്നെ
1714 "വേലപ്പെതന്നുടെ ബാലപ്പോര്‍കൊങ്കതന്‍
1715 മാവേയച്ചാറൂറും മാറുള്ളോനേ !
1716 പാലിച്ചുകൊള്ളേണം പാരാതെയെന്നെ നീ
1717 നീലക്കാര്‍വണ്ണരേ ! കൈതൊഴുന്നേന്‍."
1718 എന്നതു ചൊല്ലി വണങ്ങിനിന്നീടുന്നൊ
1719 രെന്നുടെ മേനിയിലെങ്ങുമപ്പോള്‍
1720 കാര്‍വര്‍ണ്ണന്തന്നുടെ കണ്ണില്‍ നിറഞ്ഞൊരു

1721 കാരുണ്യവാരിയെത്തൂകുകയാല്‍
1722 കോള്‍മയിര്‍ക്കൊണ്ടൊരു മേനിയുമായി ഞാ
1723 നാമോദം മേളിച്ചു മേവുംനേരം
1724 "ദാസനെന്നുള്ളതോ വന്നുതായല്ലൊ നിന്‍
1725 ഗാഥയെ നിര്‍മ്മിക്കകൊണ്ടുതന്നേ
1726 ഏതൊരുവേലയിലാക്കിനിന്നീടുന്നു
1727 നീതിയിലിന്നിവന്തന്നെയിപ്പോള്‍ ?"
1728 ദൂതന്മാരിങ്ങനെ ചോദിച്ചനേരത്ത
1729 പ്പാതകവൈരിയായുള്ളവന്‍താന്‍
1730 മെല്ലവേയെന്മുഖം നോക്കിനിന്നന്നേരം

1731 ചില്ലിതന്‍ തെല്ലാലെ ചൊല്ലുകയാല്‍
1732 പ്രാഞ്ജലിയായ ഞാന്‍ പാഞ്ഞുചെന്നന്നേരം
1733 തോഞ്ഞുനിന്നീടുന്ന മോദത്താലെ
1734 പാതകം വേരറ്റ പാണിയെക്കൊണ്ടവന്‍
1735 പാദങ്ങള്‍ മെല്ലെന്നെടുത്തു പിന്നെ
1736 നോറ്റുനിന്നീടുമെന്മാറത്തു ചേര്‍ന്നുനി
1737 ന്നേറ്റം തെളിഞ്ഞു പുണര്‍ന്നു മേന്മേല്‍
1738 വാരിജസംഭവന്‍ വാമനമ്പാദത്തെ
1739 വാരിയക്കൊണ്ടു പണ്ടെന്നപോലെ
1740 ആനന്ദലോചനവാരിതന്‍പൂരംകൊ

1741 ണ്ടാദരവോടു കുളുര്‍പ്പിച്ചപ്പോള്‍
1742 ദുസ്സംഗം വേറിട്ടു സത്സംഗിയാകുമെ
1743 ന്നുത്സംഗംതന്നിലേ ചേര്‍ത്തു പിന്നെ
1744 എന്മനം തന്നില്‍പ്പണ്ടുന്മേഷിച്ചുള്ളവ
1745 ഉണ്മയോയെന്നതു നിര്‍ണ്ണയിപ്പാന്‍
1746 ഗാഥയില്‍ ചൊന്നുള്ള രേഖകളോരോന്നേ
1747 ബാധയെക്കൈവിട്ടു നോക്കി നോക്കി
1748 മെല്ലെമെല്ലന്നു തലോടിനിന്നന്നേരം
1749 പല്ലവം വെല്ലുമപ്പാദങ്ങളേ
1750 പാണികള്‍ക്കീടുന്നൊരാനന്ദം പൂരിച്ചു

1751 വാണീടവേണമേ ദൈവമേ ! ഞാന്‍.