കൃഷ്ണഗാഥ - രണ്ടാം ഭാഗം - ഗുരുദക്ഷിണ
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

1 കഞ്ചനായുള്ളൊരു കാര്‍മുകില്‍ പോകയാ
2 ലഞ്ചനവര്‍ണ്ണനാം തിങ്കളപ്പോള്‍
3 വെണ്മ കലര്‍ന്നുള്ള യാദവവംശമാം
4 അംബരംതന്നില്‍ വിളങ്ങുമന്നാള്‍
5 ആനകദുന്ദുഭി ബാലകന്മാരുടെ
6 പൂണുനൂല്‍ പൂണുന്ന മംഗലത്തെ
7 നേരറ്റുനിന്നുള്ള ദാനങ്ങള്‍ ചെയ്തിട്ടു
8 പൂരിച്ചു പാരം തെളിഞ്ഞു നിന്നാന്‍.
9 പൂണുനൂല്‍ പൂണ്ടുള്ള കാര്‍വര്‍ണ്ണരാമന്മാര്‍
10 പൂതന്മാരായിപ്പുറപ്പെട്ടുടന്‍

11 വിഖ്യാതനായൊരു വിപ്രന്തന്‍ ചാരത്തു
12 വിദ്യകള്‍ കോലുവാന്‍ ചെന്നു ചെമ്മേ;
13 ശ്രാന്തി കളഞ്ഞോരോ വിദ്യകളെല്ലാമേ
14 താന്തന്മാരായിപ്പഠിച്ചു പിന്നെ
15 ദക്ഷിണ വേണുന്നതെന്തന്നു ചോദിച്ചാര്‍;
16 അക്ഷണം ചൊല്ലിനാനാരണനും:
17 "നിര്‍മ്മലനായൊരു ബാലകനുണ്ടെനി
18 ക്കംബുധിതന്നില്‍ മരിച്ചുപോയി
19 മാനസംതന്നിലപ്പൈതലെച്ചിന്തിച്ചു
20 വേദനയാകുന്നുപിന്നെപ്പിന്നെ;

21 ആകുന്നൂതാകിലപ്പൈതലേ നിങ്ങളി
22 ങ്ങാരാഞ്ഞു കൊണ്ടന്നു നല്കുവേണം."
23 ഇങ്ങനെ കേട്ടൊരു കേശവരാമന്മാര്‍
24 "അങ്ങനെയാ"മെന്നു ചൊന്നുടനെ
25 വാരിധിതന്നുടെ തീരത്തു ചെന്നിട്ടു
26 "ബാലനെത്താ"വെന്നു ചൊന്നനേരം
27 വാരിധിതാന്‍ ചെന്നു പാരാതെ ചൊല്ലിനാന്‍:
28 "ബാലനെക്കൊന്നതു ഞാനല്ലയ്യോ !
29 ശംഖായി നിന്നൊരു ദാനവവീരനു
30 ണ്ടെങ്കല്‍ കളിച്ചവങ്കൊണ്ടുപോയാന്‍."

31 വാരിധിതാനതു ചൊന്നതു കേട്ടവര്‍
32 വാരിയില്‍ നേരേയിറങ്ങിപ്പിന്നെ
33 ദാരുണനായൊരു ദാനവന്തന്നെയും
34 പാരാതെ കൊന്നങ്ങു വീഴ്ത്തി നേരേ
35 ദാനവന്മേനിയായുള്ളൊരു ശംഖിനെ
36 മാനിച്ചു കൊണ്ടിങ്ങു പോന്നു പിന്നെ
37 എന്തിനി നല്ലതെന്നന്തരാ ചിന്തിച്ചി
38 ട്ടന്തകമന്ദിരംതന്നില്‍ ചെന്നാര്‍.
39 കിങ്കരരെല്ലാരും കേള്‍പ്പതിന്നായിട്ടു
40 ശംഖുവിളിച്ചാനാക്കാവര്‍ണ്ണന്താന്‍.

41 കല്മഷവൈരിയായുള്ളൊരു കണ്ണന്റെ
42 കംബുതന്‍ നാദത്തെക്കേട്ടനേരം
43 ദീനത കോലിന യാതന പൂണുന്നോര്‍
44 വേദന വേര്‍വിട്ടു നിന്നാര്‍ ചെമ്മേ.
45 ശൂലത്തിന്മീതേ കിടന്നുള്ളോരെല്ലാരും
46 ആലസ്യം നീങ്ങിയെഴുന്നാരപ്പോള്‍.
47 കീഴ്ത്തലയായിട്ടു തൂങ്ങിനോരെല്ലാരും
48 ആര്‍ത്തിയും തീര്‍ന്നു മറിഞ്ഞു നിന്നാര്‍.
49 ചെങ്കനല്‍തന്നില്‍ കിടന്നുള്ളോരെല്ലാര്‍ക്കും
50 ചെങ്കനല്‍ നല്ലൊരു നീരായ് വന്നു.

51 കള്ളിപ്പാല്‍ കൊണ്ടന്നു കണ്ണിലൊഴുക്കുമ്പോള്‍
52 കര്‍പ്പൂരമെന്നങ്ങു തോന്നി ചെമ്മേ.
53 ഡുണ്ഡുഭമൊന്നൊന്നേ മേനിയില്‍ ചുറ്റിനി
54 ന്നണ്ഡത്തെച്ചെന്നു കടിക്കും നേരം
55 കണ്ണന്മെയ്തന്നുടെ കാറ്റിനേയേല്ക്കയാല്‍
56 തിണ്ണം പറന്നുതേ ദൂരം ദൂരം;
57 ദുഷ്ടന്മാര്‍മേനിയില്‍ പെട്ടെന്നു ചേര്‍ന്നുള്ളൊ
58 രട്ടകളും പിന്നെവ്വണ്ണമേ
59 മുള്‍ത്തടിതന്നില്‍ക്കിന്നുള്ളോരെല്ലാര്‍ക്കും
60 മെത്തയെന്നിങ്ങനെ തോന്നീതപ്പോള്‍

61 പാമ്പുകള്‍ മെയ്യില്‍ പിണഞ്ഞു കരഞ്ഞോരോ
62 പാങ്കുഴിതോറും കിടന്നോര്‍ക്കെല്ലാം
63 കച്ചണിക്കൊങ്കയും പൂണ്ടു കിടക്കുന്ന
64 മച്ചകന്താനെന്നു തോന്നീതപ്പോള്‍.
65 ഘോരമായ് നിന്നുള്ള യാതന പൂണുന്ന
66 നാരകദേശങ്ങളോരോന്നേതാന്‍
67 നന്ദകുമാരകന്‍ ചെന്നൊരുനേരത്തു
68 നന്ദനമായ് വന്നുതെന്നേവേണ്ടൂ.
69 എന്നതു കണ്ടൊരു കിങ്കരന്മാരെല്ലാം
70 അന്തകന്തന്നോടു ചെന്നു ചൊന്നാര്‍ :

71 "പണ്ടെന്നും കാണാത വേലകളിന്നിപ്പോള്‍
72 ഉണ്ടായിക്കാണുന്നൂതെങ്ങളെല്ലാം;
73 ദണ്ഡ്യന്മാരായോരെദ്ദണ്ഡിപ്പിപ്പാനല്ലൊ
74 ചണ്ഡന്മാരായുള്ള ഞങ്ങളുള്ളു;
75 ഇന്നതിന്നേതുമൊന്നാകുന്നൂതില്ലെന്നാല്‍
76 എന്നതിങ്കാരണം ചൊല്ലവേണം.
77 പാപികളായോരെപ്പാരാതെ കൊണ്ടന്നു
78 പാരിച്ച കോലെടുത്തെങ്ങളെല്ലാം
79 കോപിച്ചു താഡിച്ചനേരത്തു മോദത്താല്‍
80 കോള്‍മയിര്‍ക്കൊള്ളുന്നു മെയ്യിലിപ്പോള്‍.

81 ചെമ്പകിടാരങ്ങള്‍തന്നില്‍ കിടന്നിട്ടു
82 വമ്പുറ്റ തീത്തട്ടി നിന്നൊരെല്ലാം
83 സ്വസ്ഥരായ് നിന്നിപ്പൊളത്തലും കൈവിട്ടു
84 നിദ്രയെപ്പൂണുന്നോര്‍വേണ്ടുംവണ്ണം.
85 വാള്‍കൊണ്ടു ഞങ്ങളറുത്തു നുറുക്കുമ്പോള്‍
86 വാകൊണ്ടു പാടുന്നോര്‍ പേടിയാതെ.
87 കാല്‍പിടിച്ചോരോരോ പാറമേല്‍ തല്ലുമ്പോള്‍
88 കാണിപോലില്ലേതും ദീനമുള്ളില്‍.
89 ഈരുന്ന വാള്‍കൊണ്ടു മെയ്യിലങ്ങീരുമ്പോള്‍
90 ഈയെന്നു ചൊല്ലുന്നോരില്ലയാരും.

91 അഞ്ചാതെ കണ്ണിലത്തൂശി തറയ്ക്കുമ്പോള്‍
92 പുഞ്ചിരി ചെഞ്ചെമ്മേ കാണാകുന്നൂ.
93 ദുര്‍ഗ്ഗന്ധംപൂണ്ടുള്ള ദേശങ്ങളെല്ലാമേ
94 സല്‍ഗന്ധമായിട്ടു വന്നുതിപ്പോള്‍.
95 കൂരിരുട്ടായുള്ള മന്ദിരമോരോന്നേ
96 പാരം വിളങ്ങുന്നു പിന്നെപ്പിന്നെ.
97 പേടിയാകുന്നുതേ ഞങ്ങള്‍ക്കുമുള്ളത്തില്‍
98 ഓടുവാനായിട്ടേ കാലെഴുന്നു.
99 ആകുന്നുതില്ല നിന്‍ ചാരത്തു പോരുവാന്‍
100 ചാകുന്നുതുണ്ടെന്നേ തോന്നുന്നിപ്പോള്‍."

101 ദൂതന്മാരിങ്ങനെ ചൊന്നൊരു നേരത്തു
102 നാഥനായുള്ളവന്‍ നോക്കുംനേരം
103 കാര്‍വര്‍ണ്ണന്തന്നെയും രാമനെത്തന്നെയും
104 കാണായി ദൂരവേ വന്നതപ്പോള്‍.
105 കണ്ടൊരുനേരത്തു ദണ്ഡിതാന്‍ ചെഞ്ചെമ്മേ
106 മണ്ടിച്ചെന്നമ്പോടു കുമ്പിട്ടുടന്‍
107 എന്തിങ്ങു പോരുവാങ്കാരണന്നിങ്ങളി
108 ന്നെന്നവന്‍ ചോദിച്ചനേരം ചൊന്നാന്‍:
109 "ആചാര്യന്തന്നുടെ സൂനുവെക്കാണ്മാനാ
110 യാരാഞ്ഞു പോന്നിങ്ങു വന്നു ഞങ്ങള്‍.

111 പോരായ്മയേതുമൊന്നോരാതെ നീയിപ്പോള്‍
112 പാരാതെ നല്കേണം" എന്നിങ്ങനെ
113 കാരണനായൊരു കാര്‍വര്‍ണ്ണന്‍ ചൊന്നപ്പോള്‍
114 കാലനും ചൊല്ലിനാന്‍ മെല്ലവേതാന്‍:
115 "എന്നുടെ ലോകത്തു വന്നുള്ളോരാരുമേ
116 പിന്നെമടങ്ങുമാറില്ല പണ്ടോ.
117 ഇന്നതുവേണമെന്നങ്ങുന്നു ചൊല്കിലോ
118 ചൊന്നതു ഞങ്ങളോ കേട്ടുകൊള്ളാം,
119 മറ്റാരുമല്ല പണ്ടിങ്ങനെ ചൊന്നതു
120 മുറ്റും നിന്‍ ചില്ലികള്‍ രണ്ടുമത്രേ."

121 ഇങ്ങനെ ചൊന്നുടന്‍ ബാലകന്തന്നെയും
122 അങ്ങനെ കൊണ്ടന്നു നല്കിനാന്താന്‍.
123 അന്തകന്‍ നല്കിന ബാലനെയന്നേരം
124 അഞ്ചാതെ വാങ്ങിന നന്ദജന്മാര്‍
125 ദക്ഷിണനായൊരു ദേശികന്തന്നുടെ
126 ദക്ഷിണയായിട്ടു നല്കി നന്നായ്.
127 ദേശികന്‍ നല്കിനോരാശിയും പൂണ്ടു തന്‍
128 ദേശത്തിലാമ്മാറു ചെന്നു പിന്നെ
129 അച്ഛനുമമ്മയ്ക്കും മറ്റുള്ളോരെല്ലാര്‍ക്കും
130 ആനന്ദം നല്കിനാരായവണ്ണം.