അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ട് - യുദ്ധകാണ്ഡം - മാല്യവാന്റെ വാക്യം
വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തില്‍ നിന്ന്

ചാരനായോരു ശുകന്‍ പോയനന്തരം

ഘോരനാം രാവണന്‍ വാഴുന്ന മന്ദിരേ 1390

വന്നിതു രാവണമാതാവുതന്‍ പിതാ-

ഖിന്നനായ് രാവണനെക്കണ്ടു ചൊല്ലുവാന്‍

സല്‍ക്കാരവും കുശലപ്രശ്നവും ചെയ്തു

രക്ഷോവരനുമിരുത്തി യഥോചിതം

കൈകസീതാതന്‍ മതിമാന്‍ വിനീതിമാന്‍

കൈകസീനന്ദനന്‍ തന്നോടു ചൊല്ലീടിനാന്‍

“ചൊല്ലുവന്‍ ഞാന്‍ തവ നല്ലതു പിന്നെ നീ-

യെല്ലാം നിനക്കൊത്തപോലെയനുഷ്ഠിക്ക

ദുര്‍ന്നിമിത്തങ്ങളീ ജാനകി ലങ്കയില്‍

വന്നതില്‍പ്പിന്നെപ്പലതുണ്ടു കാണുന്നു 1400

കണ്ടീലയോ നാശഹേതുക്കളായ് ദശ-

കണ്ഠപ്രഭോ? നീ നിരൂപിക്ക മാന്‍സേ

ദാരുണമായിടി വെട്ടുന്നിതന്വഹം

ചോരയും പെയ്യുന്നിതുഷ്ണമായെത്രയും

ദേവലിംഗങ്ങളിളകി വിയര്‍ക്കുന്നു

ദേവിയാം കാളിയും ഘോരദംഷ്ട്രാന്വിതം

നോക്കുന്ന ദിക്കില്‍ ചിരിച്ചു കാണാകുന്നു

ഗോക്കളില്‍ നിന്നു ഖരങ്ങള്‍ ജനിക്കുന്നു

മൂഷികന്‍ മാര്‍ജ്ജാരനോടു പിണങ്ങുന്നു

രോഷാല്‍ നകുലങ്ങളോടുമവ്വണ്ണമേ 1410

പന്നഗജാലം ഗരുഡനോടും തഥാ

നിന്നെതിര്‍ത്തീടാന്‍ തുടങ്ങുന്നു നിശ്ചയം

മുണ്ഡനായേറ്റം കരാളവികടനായ്

വര്‍ണ്ണവും പിംഗലകൃഷ്ണമായ് സന്തതം

കാലനെയുണ്ടു കാണുന്നിതെല്ലാടവും

കാലമാപത്തിനുള്ളോന്നിതു നിര്‍ണ്ണയം

ഇത്തരം ദുര്‍ന്നിമിത്തങ്ങളുണ്ടായതി-

നത്രൈവ ശാന്തിയെച്ചെയ്തു കൊള്ളേണമേ

വംശത്തെ രക്ഷിച്ചുകൊള്ളുവാനേതുമേ

സംശയമെന്നിയേ സീതയെക്കൊണ്ടുപോയ് 1420

രാമപാദേ വച്ചു വന്ദിക്ക വൈകാതെ

രാമനാകുന്നതു വിഷ്ണു നാരായണന്‍

വിദ്വേഷമെല്ലാം ത്യജിച്ചു ഭജിച്ചുകൊള്‍-

കദ്വയനാം പരമാത്മാനമവ്യയം

ശ്രീരാമപാദപോതം കൊണ്ടു സംസാര-

വാരാന്നിധിയെക്കടക്കുന്നു യോഗികള്‍

ഭക്തികൊണ്ടന്തഃകരണവും ശുദ്ധമായ്

മുക്തിയെ ജ്ഞാനികള്‍ സിദ്ധിച്ചു കൊള്ളുന്നു

ദുക്ഷ്ടനാം നീയും വിശുദ്ധനാം ഭക്തികൊ-

ണ്ടൊട്ടുമേ കാലം കളയാതെ കണ്ടു നീ 1430

രാക്ഷസവംശത്തെ രക്ഷിച്ചുകൊള്ളുക

സാക്ഷാല്‍ മുകുന്ദനെസ്സേവിച്ചു കൊള്ളുക

സത്യമത്രേ ഞാന്‍ പറഞ്ഞതു കേവലം

പഥ്യം നിനക്കിതു ചിന്തിക്ക മാനസേ”

സാന്ത്വനപൂര്‍വ്വം ദശമുഖന്‍ തന്നോടു

ശാന്തനാം മാല്യവാന്‍ വംശരക്ഷാര്‍ത്ഥമായ്

ചൊന്നതുകേട്ടു പൊറാഞ്ഞു ദശമുഖന്‍

പിന്നെയമ്മാല്യവാന്‍ തന്നോടു ചൊല്ലിനാന്‍:

“മാനവനായ കൃപണനാം രാമനെ

മാനസേ മാനിപ്പതിനെന്തു കാരണം? 1440

മര്‍ക്കടാലംബനം നല്ല സാമര്‍ത്ഥ്യമെ-

ന്നുള്‍ക്കാമ്പിലോര്‍ക്കുന്നവന്‍ ജളനെത്രയും

രാമന്‍ നിയോഗിക്കയാല്‍ വന്നിതെന്നോടു

സാമപൂര്‍വ്വം പറഞ്ഞൂ ഭവാന്‍ നിര്‍ണ്ണയം

നേരത്തേ പോയാലുമിന്നി വേണ്ടുന്ന നാള്‍

ചാരത്തു ചൊല്ലിവിടുന്നുണ്ടു നിര്‍ണ്ണയം

വൃദ്ധന്‍ ഭവാനതിസ്നിഗ്ദ്ധനാം മിത്രമി-

ത്യുക്തികള്‍ കേട്ടാന്‍ പൊറുത്തുകൂടാ ദൃഢം”

ഇഥം പറഞ്ഞമാത്യന്മാരുമായ് ദശ-

വക്ത്രനും പ്രാസാദമൂര്‍ദ്ധനി കരേറിനാന്‍ 1450